Categorie archieven: ingezonden

Dat is opgeknapt!

Zaterdag 3 februari was de Werkgroep Landschapskwaliteit onder leiding van Sietse Altena en Stef Verburg te gast bij de Meerburgerlaan 2a. Naast de lege schuren staat een hele rij verschillende bomen die onderhanden genomen moest worden. De knotploeg was al vaker in Stompwijk, maar niet hier. Er is heel veel kennis onder hen. Ze weten in welke tijd er gesnoeid kan worden. Meestal in januari en februari. Als de bomen nog niet gaan uitlopen. “Als de grutto komt, zijn wij weg”, zegt Sietse.  Met tien man/vrouw gingen ze enthousiast aan de slag. De bergen takken werden steeds hoger.

Rond de middag werd nog een pauze gehouden voor koffie, melk of een warme kop soep. En weer verder. Het weer zat ze ook heel erg mee. Rond vier uur nog even napraten bij een glas en wat lekkers. En dan gaat de groep op huis aan.

Het is echt opgeknapt! Een plaatje!

Knotploeg bedankt!

Aad en Agnes van Boheemen

Foto’s: Sietse Altena

Hallo lieve kinderen,

Alles goed? Ik denk van wel! Zeg, zoals beloofd, ga ik nu weer verder met ons babbeltje van de vorige keer! Vandaag had ik een paar vrije uurtjes, dus zat ik even rustig van ‘t zonnetje te genieten op een bankje langs een weggetje in Stompwijk, toen er plotseling op mijn schouders werd getikt en ik tegelijkertijd hoorde: “Tik, tik, tik, wie ben ik?” Ik keek om me heen, maar zag niemand! Dat ging dan nog zo, tot 3x toe, totdat er een paar kinderen ineens voor mijn neus sprongen en vrolijk dansend riepen: “Hebbes, hebbes, hebbes!” Ja, ja, natuurlijk waren het niemand anders dan…………Annie en Keesje!

“Nou, nou, nou, jullie hebben mij echt te pakken hoor!” juichte ik zeer verrast terug. “Waar komen jullie zo opeens vandaan?” vroeg ik nieuwsgierig. “Nou we hadden ons achter de bosjes verstopt, hoi, hoi, hoi!” “Wat een grapjassen, zijn jullie toch! Komen jullie maar naast mij zitten en waar zijn oma en opa eigenlijk gebleven?” sprak ik in een adem door! “Kijk daar komen ze aan!” zei Annie al wijzend naar de verte! Inderdaad, kwamen opa en oma, rustig wandelend en eveneens genietend van het zonnetje, onze richting toe.

Hup, daar zaten Annie en Keesje al wiebelend met de benen, heel gezellig te kletsen met elkaar.

Zeg Olivia, heeft u ook de jubilarissen op de tv gezien?”, vroeg Keesje opeens. “Ja, natuurlijk! Wat was dat mooi om te zien!” antwoordde ik bevestigend! Annie kwam er tussendoor en riep: “ik weet nog wie de jubilarissen waren! Dat zijn mevrouw Truus de Hollander, zij kan niet alleen prachtig zingen, maar eveneens zo mooi en gevoelig orgel spelen! Zij is al 40 jaar koorlid en organist! Is dat niet geweldig?! “Bravo, Bravo!” riepen we uitbundig uit!

“Moet je horen, want ook haar echtgenoot is jubilaris!” sprak Annie verder.

“Dat is de heer Jaap de Hollander. Hij is al 25 jaar koorlid! Wat een feest!

Twee jubilarissen in huis! Fantastisch he!”

Ik luisterde zeer geboeid naar die twee schatteboutjes en enthousiast ging Keesje verder: “De andere feestelinge was mevr. Pauline van Santen, die al 30 jaar koorlid is en de heer Peet Suyten, die net als de heer Jaap de Hollander eveneens 25 jaar koorlid is! Daar gingen Annie en Keesje weer jubelend: “Hartelijk gefeliciteerd lieve jubilarissen, blijf nog lang zingen en Gods zegen toegewenst!” Ook de dirigent en de overige koorleden kregen een pluimpje voor hun mooie en prachtige gezangen altijd weer en heel spontaan zongen Annie en Keesje, waarbij ik vrolijk klappend in de handen enthousiast meedeed:

“Lang zullen ze leven, lang zullen ze leven, lang zullen ze leven in de gloria, in de gloria, hieperdepiep hoera!!!!!”Nou, als de jubilarissen dit gezang niet vanuit deze plek gehoord hebben, dan weet ik het ook niet!

Intussen waren opa en oma, al bij ons aangekomen en je gelooft het of niet, die deden gewoon met ons mee en dansten vrolijk in het rond!

“Stop, stop, stop!” riep oma opeens. “Laat mij maar rustig gaan zitten, ik word er duizelig van! Opa danst veel te hard in het rond!” “Okay, sorry!” riep opa een beetje ondeugend. “Dan ga ik ook maar zitten!”

Oma sprak al hijgend, “Ja, we hebben het allemaal gezien en ook meegezongen tijdens de dienst! Zo mooi en plechtig! Eerwaarde Pastoor Broeders, is ook zo’n warme persoonlijkheid en heeft de jubilarissen zo fijn toegesproken en de nodige speldjes en bloemen aangereikt! Ik zeg het nog een keer hoor, het is heel jammer dat hij weg moest naar Delft!” “Dat is waar,” beaamde opa! Laten wij het nu toch nog even over zijn wens hebben, weet je het nog?”

Nog voordat iemand wat kon zeggen, vulden Annie en Keesje aan:

“Barmhartigheid, Vergeving en Verlossing! Wij moeten proberen om in de voetsporen van Jezus, …………………..…” Ojee, Annie en Keesje konden hun zin niet eens afmaken, want daar sloeg de torenklok alweer 5 keer! Tijd om naar huis te gaan! Zullen wij er dan de volgen de keer over praten?

Intussen kunnen wij erover nadenken, wat deze drie woorden zouden kunnen betekenen?

Lieve kinderen, dat doen jullie toch ook, maar voor het zo ver is, eerst even dit:

*Vertel eens wat:

. Kan je de zin, die Annie en Keesje niet konden afmaken, toen de torenklok 5 keer sloeg, wel afmaken?

. Wat zou  Pastoor Broeders bedoelen met deze drie woorden:

  Barmhartigheid, Vergeving en verlossing?

*Creatief bezig zijn:

.  Maak een zegenwens voor de jubilarissen, het koor en Pastoor Broeders!

. Schrijf het op, hang het in jouw kamer op en bid deze wens elke dag voor hen!

*Muziek:

. Ook hier een liedje, met de vraag om Gods zegen.

   Tik in op YouTube:

   Zegenlied – Hester Sikkema

Zo lieve kinderen, dat was ’t nou weer, eveneens van mij veel succes, Gods zegen erbij en…………..tot de volgende keer!

Veel liefs, Olivia (voorleesjuf)

Verhuisbericht

Op maandag 15 januari is mijn lieve buurvrouw (Gerda Bolhaar) verhuisd naar “Het Gouden Hart” in Leiden. Dit is een verzorgingshuis, waar ze zorg op maat krijgt. We hebben 53 jaar naast elkaar gewoond en de buurtbewoners en ik missen haar nu al!

Ik heb haar vorige week (24 januari) een bezoekje gebracht. Natuurlijk heeft Gerda nog tijd nodig om in haar nieuwe omgeving te wennen. Ze mist al wel het contact met de vertrouwde gezichten van Stompwijkers (waaronder een aantal mantelzorgers) die ze in de afgelopen jaren heeft leren kennen.

Gerda was een actieve vrouw, bekend van haar inzet voor en hulp aan “Ouders op herhaling”. Ook was ze een lieve juf op “De Vliethorst” in Leidschendam, waar ook Stompwijkse kinderen onderwijs van haar kregen.

Wat zou het leuk zijn, als degenen die haar kennen, een kaartje naar haar toesturen om haar een beetje op te kikkeren. Ik weet zeker, dat ze daar heel blij van wordt!

Haar adres:

“Het Gouden Hart Leiden”,

t.a.v. Gerda Bolhaar,

Bachstraat 710, kamer 406,

2324 HG LEIDEN

Dini Berbée

Jammen met de stemmen

Wij zijn op zoek naar zangers of zangeressen die zin hebben om een keer bij elkaar te komen om te proberen een liedje onder de knie te krijgen in één avond. Je kunt het ook jammen met je stem noemen, onder begeleiding van een ervaren gitarist.

Het idee is gewoon een paar keer per jaar zo een avond te organiseren. We maken onderling de keuze voor een nummer uit een lijst die we hebben geselecteerd.

Mijn bedoeling is samen met elkaar gezellig zingen. Ook al zit je op een zanggroep of koor, iedereen is van harte welkom. Zing je onder de douche,  dan ben je ontspannen en je bent waarschijnlijk weinig bezig met wat een ander van jouw zangkunsten vindt. Dat zou toch gaaf zijn om dit met elkaar te delen. Zingen maakt je blij na een dag hard werken. Zingen is dus stress verlagend en goed voor de weerstand.

Op de avond kun je gewoon binnen lopen om mee te doen. Maar het zou wel handig zijn om van te voren aan te geven of je komt. Ik ben benieuwd wat dit voor een mooi nummer gaat opleveren.

Het  is vanaf de leeftijd van 18 jaar. Ik hou jullie op de hoogte van wat de datum of tijd wordt. Het is in het Dorpspunt naast de kerk in Stompwijk.

Carmen                

0640241754

fotografiecarmen@hotmail.com                   

Hallo, hallo, hallo, lieve kinderen,

Alles goed met jullie ? Ik hoop van wel! Weten jullie wie bij mij zo binnen kwamen stuiven? Dat hoef ik eigenlijk niet te zeggen, want dat raden jullie al! Dat waren natuurlijk Annie en Keesje! “Happy, Happy, Happy New Year!” riepen zij vol vreugde! “Ja, ook Happy, Happy, Happy, New Year! “ riep ik vrolijk terug! “Kom binnen, kom binnen, laten we  maar even op de bank gaan zitten om eens lekker te babbelen! Alleen wordt het een kort praatje, omdat ik zo meteen weer weg moet naar de kooroefening!”, zei ik al waarschuwend.

“Ja, wat een drukke, maar wel mooie tijd hebben we achter de rug gehad!” vervolgde ik het gesprek.

“Ja”, zei Keesje. “Ook in de kerk hè, want er waren liefst 4 Jubilarissen waar er feest voor is gevierd! Fantastisch zeg! Nou, Annie wilde ook van zich laten horen en onderbrak het gesprek een beetje beteuterd en riep: “Dat is zeker fijn, maar wat ik helemaal niet leuk vind, is dat Pastoor Broeders onze kerk verlaat om in Delft te gaan werken!” “Ja, dat is jammer!” beaamde iedereen.

“Zo gaat het nu eenmaal in het leven, als je het nou leuk vind of niet!” stelde ik hen gerust! Toen kreeg ik ineens in de gaten dat onze babbeltijd, er al weer op zat en ik naar het koor toe moest gaan! “Weet je wat,” zei ik, “ zullen wij een ander keer praten over de jubilarissen, maar ook over Pastoor Broeders? Want Pastoor Broeders heeft ons een mooie wens nagelaten, nl: dat wij in de voetsporen van Jezus voort moeten gaan, met deze drie woorden in ons hartje: “Barmhartigheid, Vergeving en Verlossing!” Lieve allemaal, ook Annie en Keesje, zullen wij een zegenliedje zingen voor Pastoor Broeders, omdat hij ons moet verlaten?

Okay, tik dan in op YouTube:

Gods zegen voor jou- Kinderkoor Little Stars en Koor Faith.

Ja hoor lieverds, dag Annie en Keesje, tot ziens en jullie kinderen, alsnog

Happy New Year en ook Gods zegen toegewenst!

Vandaag geen huiswerk hoor! Doedoei en tot de volgende keer!

Veel liefs, Olivia (voorleesjuf)

Natuurwandeling

Zondag 28 januari kunt u mee lopen met IVN-gidsen Corry, Henk en Wim. Ze lopen een rondje rond de Starrevaartplas (vogelplas) en vertellen onderweg van alles over de vogels die nu te zien zijn op de plas en een kijkje vanuit de vogelhut mag natuurlijk niet ontbreken. In de winter zie je niet dezelfde vogels als in de zomer. Een deel van “onze” vogels vertrekt in de herfst naar het zuiden. Daarvoor in de plaats komen er dan vogels uit het noorden. Eenden zoals de wilde eend, die met de groene kop, hebben al paartjes gevormd en denken aan nageslacht. Dit en nog veel meer komt u te weten als u zondag mee loopt. Neem een verrekijker mee om niets te hoeven missen. Start 14.00u vanaf de parkeerplaats aan de Knipweg, (bij de brug over de A4). Duur ca 1 1/2 uur en deelname is gratis.

Meer info via www.IVNdenhaag.nl of Corry van Leeuwen tel. 06 12401717. 

Alaaf….!!!!

Al sinds jaar en dag ga ik, als het even kan, op zaterdagmorgen naar mijn moedertje om een lekker bakkie te drinken, even in het echie bijkletsen en soms wat kleine klusjes voor haar doen. Zo ook afgelopen zaterdag. We zaten net aan een lekker bakkie thee toen de bel ging. Doe jij maar even open zegt m’n moedertje, ik verwacht niemand. Dus ik naar de deur en zie door de ruit een paar vage omtrekken staan. Oh jee dacht ik nog….Jehovagetuigen….hoe ga ik dat nou weer eens netjes oplossen. Het is koud en toch gaan die mensen langs de deur, dan toch maar vragen of ze iets warms willen drinken….dat alles schoot door mijn hoofd terwijl ik de deur open deed. Maar wat schetst mijn verbazing, daar staan Prins Ruud de 3e, Page Ingrid en Opper Wout met een bakje hyacinten. Wat een leuke verrassing. Het kleine huisje aan de Akkermunt was meteen vol, maar wat was mijn moeder blij. Ze straalde gewoon, vooral toen het gevolg ook nog tijd namen voor een kopje koffie. Even lekker opwarmen en gespreksstof genoeg. M’n moeder heeft jarenlang naast de ouders van Opper Wout gewoond, Page Ingrid kende ze niet, ik dan weer wel en toen we uitgelegd hadden hoe wij elkaar kenden was ze ook weer tevreden. Met Prins Ruud kwam de binding met Zoeterwoude weer boven, haar moeder (mijn oma dus) was geboren op de Miening en dat zorgde bij de Prins ook weer voor herinneringen. Tot slot nog leuk om te vertellen dat mijn geboortedag 11-11 is, het begin van het Carnavalsseizoen. De prins, page en opper zagen hun kans schoon en wilde mij meteen als lid binnen slepen, maar helaas, ik ben geen carnavalsvierder! Vind het leuk om de optocht te kijken maar dat ja het dan ook wel. We hebben er met z’n allen hartelijk om gelachen. En toen moest er natuurlijk nog even een foto gemaakt worden, want iedereen in het dorp weet onderhand wel zo’n beetje dat als je bij mijn moeder naar binnen gaat je zonder foto haar huisje niet verlaat. (Of de week erop in de Dorpsketting staat) Gelukkig kon ik dit klusje op mij nemen want anders hadden ze er waarschijnlijk nu nog gezeten, door de bibberende handen van mijn moedertje gaat dat niet altijd even gemakkelijk. Maar ze plukt net zo makkelijk iemand van de straat hoor, die foto moet en zal er komen. Na een klein half uurtje zette de Prins zijn steek weer op en gingen ze weer een deurtje verder. Gaanders, bedankt voor deze leuke verrassing, jullie hebben deze koude ochtend waarschijnlijk veel mensen blij gemaakt, mijn moedertje in elk geval wel.

Alaaf, Alaaf, Alaaf!!!!!

Agnes Hofstede