Hierbij wil ik u bedanken voor uw bijdrage aan de Nierstichting tijdens de collecteweek.
De collectanten hebben met elkaar het mooie bedrag van € 1.163,12 opgehaald. Dat is in deze tijd, waarin alles steeds duurder wordt, een heel mooi bedrag.
Bij deze wil ik nogmaals de collectanten heel erg bedanken voor hun inzet om met het regenachtige weer toch op pad te gaan, om te collecteren voor de Nierstichting.
Ook wil ik bij deze mededelen dat dit mijn laatste jaar was als wijkcoördinator van Stompwijk. Ik heb dit 12 jaar met veel inzet gedaan, maar hier houdt het voor mij op.
Bij deze wil ik ook alle collectanten die zich in die afgelopen 12 jaar hebben ingezet bedanken voor de goede samenwerking.
En mocht iemand mijn stokje over willen nemen heel graag. U kunt zich bij mij of de Nierstichting melden, het zou jammer zijn als het hierbij helemaal stopt met de collecte voor de Nierstichting in Stompwijk.
Met vriendelijke groet, wijkcoördinator Stompwijk, Sonja van Abswoude
Weet je wat, vandaag gaan we meteen verder met de vertelling van “het tweede wonder van Jezus,” anders komt het er maar niet van! Je weet dat Keesje nog zou vertellen, wat ze met z’n allen hierover hebben meegemaakt, toen ze nog op vakantie waren!
“Kom Keesje, vertel maar!” zei ik. Heel gretig begon Keesje zijn verhaal:
“We zaten met z’n allen in de grote kerkzaal van het Bungalowpark, om een toneelstuk bij te wonen. Wij wisten niet waar het over zou gaan, maar dat hinderde niet, want we gingen puur om de lol, omdat het nu eenmaal vakantie was! Het was er heel druk en rumoerig, toen er plotseling een belletje ging. Het was opeens muisstil. Je kon een speld horen vallen! Iedereen zat vol spanning te wachten. Toen………toen ging het gordijn open! Vooraf was er niets aangekondigd. Er verscheen alleen maar een bordje met de naam “KANA” erop. Tegelijkertijd kwamen er mensen op ’t podium aangelopen, die gekleed waren in de tijd toen Jezus nog op aarde was. Er kwamen er steeds meer! Het podium liep zowat helemaal vol! Druk pratend, volgden deze mensen een man die voorop liep en hun leider bleek te zijn. Het werd nu stil, want hun leider begon tot hen te spreken, maar hij was nauwelijks begonnen, toen er vanuit de verte gillend werd geroepen: “Help, Help, Help, mijn zoon is erg ziek! Help!” maar de leider liep door en antwoordde niet. De schreeuwende man gaf niet op, riep nog harder en huilde er zelfs bij: “Help, help, help, mijn zoon is ernstig ziek! Help, anders is hij straks niet meer in leven!” De mensen op het podium zeiden zachtjes: “Wie is toch die verdrietige man?” Ach, niemand die het wist! “Ook ik vroeg aan opa,” zei Keesje. “Opa, wie is toch die gillende man en wie is die leider? Waarom luistert hij niet naar die huilende man?” Doch voordat opa kon antwoorden, riep een vrouw uit de menigte op het podium: “Die gillende man is de hoveling van de koning. Hij werkt in het paleis van de koning, maar hij komt nu niet voor de koning, hij komt voor zijn zoon!”
Keesje vertelde vurig verder: “De man had gehoord dat die leider van die groep, mensen kon beter maken en dat geloofde hij en dat was waar!” Ja, want die leider van de groep, was niemand anders, dan……….. Jezus! (Natuurlijk was hij niet echt Jezus, maar hij speelde gewoon alsof hij Jezus was) Die man die riep: “Jezus, wilt U met mij mee gaan om mijn zoon weer beter te maken, want ik ben zo bang dat hij niet meer zal leven!” Jezus keerde zich om en zei tegen de hoveling: “Als jullie geen wonderen zien gebeuren, geloven jullie niet in mij!” Jezus liep verder, maar de hoveling, bleef roepen en smeken, “Komt U a.u.b. toch mee en help, helpt U mijn zoon, a.u.b.!” Deze hoveling wist vast en zeker dat Jezus hem zou kunnen helpen en ja hoor, wat zei Jezus ? Jezus zei: “Ga naar huis, jouw zoon is weer beter!” De hoveling geloofde in Jezus en ging vol vertrouwen weer naar huis en………….zijn zoon was echt genezen!
De mensen op het podium dansten en zongen: “Ik geloof in Jezus, ik geloof in God, amen, amen !” Toen sloten de gordijnen zich en het toneelstuk was afgelopen! Wel zei een stem door de microfoon: “Ja, beste mensen, de apostel Johannes, schreef dit verhaal op, zodat wij ook in Jezus kunnen geloven. Dit verhaal vindt u in de Bijbel bij: Johannes 4: 46 – 54.
Toen zei Keesje nog even: “Alle mensen klapten in hun handen en gingen voldaan naar de bungalow terug!” Natuurlijk was ook iedereen blij met het verhaal van Keesje, maar ze konden niet lang juichen, omdat Keesje weer zo prachtig had verteld, maar omdat ze gauw naar de Bieb moesten gaan, om naar boeken te zoeken voor de Kinderboekenweek, die loopt van 4 t/m 15 oktober.
Het thema is: “Bij mij thuis”
Zelf moet ik ook weer voorlezen op een andere school, dus druk, druk, druk!
Weten jullie, dat 4 oktober ook Dierendag is en dat het de hele maand oktober ook Mariamaand is? Dat is ter ere van de Moeder van Jezus!
Nou, jullie hebben voldoende gegevens, om in de Bieb op te zoeken, maar voordat jullie dat doen, eerst even dit:
Vertel eens wat:
* In verband met het thema van de Kinderboekenweek, vraag ik: “ Hoe staat het met geloven, bij jullie thuis?
‘s zondags zie ik zo weinig van jullie in de kerk, maar heel veel kinderen op het sportveld, hoe vinden jullie dat?
* Hoe denken jullie over het geloof van Annie en Keesje?
Creatief bezig zijn:
* Organiseer een Boekenfeestje bij jou thuis.
* Doe iets leuks voor jouw beestje.
* Mariamaand, wordt vaak het Rozenhoedje gebeden. Misschien, kan je op zoek naar een rozenkrans, om het Rozenhoedje mee te bidden in de kerk?
Muziek:
*Tik in op YouTube:
”Ik geloof in God de Vader”
Ned. Zingt (EO) 6 april 2018
Okay, dat was het lieve kinderen, Gods zegen, veel plezier en tot de volgende keer!
Ik denk dat iedereen het wel herkent, in meer of mindere mate. Druk, druk, druk, een gezin, werken, sporten, hobby’s, wellicht mantelzorg en dan ook nog een beetje aandacht aan jezelf besteden. Niet voor niets zijn er in Nederland 1.3 miljoen mensen met burn out verschijnselen.
In dit boek neemt een gestreste zakenman, die aan de buitenkant alles voor elkaar lijkt te hebben maar aan de binnenkant helemaal vastloopt, je mee in de omslag in zijn leven met behulp van KI. Zijn vrouw Christine speelt een grote rol in het verhaal, zij gunt haar man de ruimte om meerdere weken aan zichzelf te werken, mede om hun huwelijk te redden.
Toen ik eenmaal begonnen was met lezen kon ik niet meer stoppen en heb ik tranen met tuiten gehuild. Dat was niet vervelend maar een ontlading van wat het boek bij mij losmaakte. Een spannend boek waarin je kennis maakt met KI, kracht van binnenuit. KI is altijd geheim gebleven binnen de kloostermuren van een boeddhistisch klooster hoog in de Himalaya. Peter, de gestreste zakenman, mag als één van de weinige westerlingen kennis maken met het klooster en het leven van de monniken in het prachtige Himalaya, dat grote delen van Pakistan, India, Nepal, Bhutan en Tibet beslaat.
Ga er lekker voor zitten, op de bank, dekentje, pot met thee en een zak met kruidnootjes of reep chocolade en laat je meevoeren door dit spannende verhaal volgens het principe van KI, dat werkzaam, voelbaar en overtuigend is. Het is geen zware kost, maar zo geschreven dat iedereen er van kan genieten. Tijdens een wandeling hoor je de stilte, het stromen van het water van een beekje en tijdens de ochtendmeditatie hoor je als het ware de monniken mediteren.
Geschreven door Hans Peter Roel
www.kicentrum.nl
Veel leesplezier, hartelijke groet, Agnes Hofstede
Zaterdag 23 september organiseerde Wijk & Wouden “een bezoek aan ’t boerenerf en de mening van de boer zelf”. De Stompwijkse boeren Arjan & Yvonne Berg en Gert-Jan van Santen, die beiden 4 jaar geleden meegedaan hebben aan het project Boeren tussen Steden, waarin 9 boerenbedrijven geportretteerd werden door filmer Jacques van Herten, vertelden hoe het er nu voor staat.
Jack Luiten was namens Wijk & Wouden de spreekstalmeester. Na ontvangst met koffie en wat lekkers, werd de film gestart en was er daarna gelegenheid om vragen te stellen. Er was behoorlijk wat interesse en na de film en de gesprekken gaven Arjan en Yvonne beiden een rondleiding, een naar de moderne stallen en een naar de hooiberghutten. Zelf ging ik graag eens kijken bij de hutten en het verbaasde mij wat een ruimte er binnen is, alles aanwezig om een heerlijk verblijf te hebben in de polder, tot met 5 personen per hut. Het is dat ik zo dichtbij woon, maar anders zou ik er graag eens gaan logeren. Een aanrader!
Omdat de tijd gepland stond tussen 10.00 en 13.00 uur moesten we snel door naar de Stompwijkseweg 35 waar bij Klein Scheria de huiskamer omgebouwd was tot bioscoop en Gert-Jan na de film veel vragen kreeg, uiteraard over de grote problemen vanwege de stikstof. Het blijkt allemaal heel moeizaam te gaan en de regels lijken uitgezocht achter een bureau en niet uit de praktijk.
Er is eigenlijk nog meer onduidelijkheid dan 4 jaar geleden, gelukkig boeren deze 2 jonge boeren nog met plezier, al maken zij lange dagen en kunnen zij eigenlijk geen kant uit om uit te breiden en/of om te moderniseren. We mochten als afsluiting mee naar de stal waar de koeien nog binnen stonden en maakten van dichtbij mee dat zij weer lekker de wei in gingen. Dat blijft toch altijd weer een prachtig gezicht en ik hoop dat de koeien nog lang buiten te zien zullen zijn zolang het weer het toelaat, zodat wij niet alleen van de melk, boter en het vlees kunnen genieten, maar ook van de grazende koeien.
Wijk & Wouden bedankt voor de uitnodiging, Arjan & Yvonne, Gert-Jan bedankt voor de gastvrijheid en jullie expertise.
Afgelopen vrijdag vertrokken we naar Kamp Stompwijk in Vaison la Romaine in Frankrijk aan de voet van de Mont Ventoux. In verband met de weersvoorspellingen voor zaterdag ging het hele programma al snel op de schop met als voornaamste uitkomst dat we niet zaterdag maar vrijdag al de beklimming gingen doen.
vlnr Bas, Marvin, Rene, Prof. Dr. Casper van Eijck, Jeroen, Rick en Jeroen. vlnr Bas, Marvin, Rene, Prof. Dr. Casper van Eijck, Jeroen, Rick en Jeroen.
Met een gemêleerd gezelschap had iedereen zijn eigen uitdagen. Vele beklommen voor het eerst een berg en andere hebben al vele uren in de bergen doorgebracht. Voor sommige was het bereiken van de top het hoofddoel en voor andere was 2 of 3 keer achter elkaar het doel.
Alle 11 de renners hebben vrijdag hun doel gerealiseerd en teambegeleider Jarno heeft ondank zijn blessure op donderdag de berg al voorbeklommen en ook de top gehaald. Wat een speciale vermelding waard is want dat was niet zijn plan. Maar hij heeft erg goed zorggedragen voor het team op vrijdag door in de vroege uren de “malloten” weg te brengen en uren op de top te wachten met water en jassen en het nodige fotografeerwerk totdat iedereen zijn persoonlijke uitdaging volbracht had.
Niet onbelangrijk om te vermelden zijn de opbrengsten voor het goede team. Met de 118 deelnemers hebben we in totaal ruim €175.000,- opgehaald voor onderzoek tegen alvleesklierkanker waarvan €21.417,- door Team Stompwijk.
Zoals jullie weten, heb ik in het slot van het vorig Bijbelpraatje verteld dat Annie en Keesje, heerlijk zijn gaan zwemmen! Hebben jullie ook zo fijn gezwommen en wat de school betreft, zijn de eerste weken wel naar wens geweest? Voor Annie en Keesje was het eerst even wennen, maar alles gaat nu weer als een trein! Ik hoop dat het bij jullie eveneens op rolletjes loopt!
Ik had aan Keesje en Annie beloofd, nog langs te zullen komen om verder naar hun verhaal te luisteren over het tweede wonder van Jezus, maar zij hebben met opa, oma, mama en papa, de feestelijke Eucharistieviering i.v.m. het 150 jarig jubileum van de H. Laurentiuskerk net als vele anderen, bijgewoond en daar wou oma eerst even iets over zeggen, nl: Dat het een fantastische viering is geweest! Ja, een bijzonder feest, met natuurlijk een bijzondere uitnodiging! Dat was niemand minder dan onze eerbiedwaardige bisschop Mgr. van den Hende. Vervolgens heeft hij samen met eerwaarde Pastoor W. Broeders en Diaken G. Clavel, een plechtige H. Mis opgedragen met medewerking van het Parochiekoor en E.M.S koor!
De koren hebben prachtig en vol devotie de ‘Missa Popularis’ ten gehore gebracht, maar ook de organiste, liet zich niet onbetuigd, want haar begeleiding was super en haar orgelsolo tijdens de uitreiking van de H. Communie, was zeer hartverwarmend! Mooi was dat en de kerkgangers deden op ingetogen en blijde wijze mee! “Ja” zei opa, “ Zeer zeker, want wat dacht je van de canon: Dona nobis pacem?“ “Jaaa!“ riep Keesje uitbundig. “dat betekent: Geef ons vrede!” Vervolgens vroeg hij, “Zullen wij het nog een keertje zingen?” “Jaaaaaaaa!” riepen ze allen uit volle borst! Opa en Keesje zouden als eerste beginnen, dan zouden oma en Annie als tweede inzetten! Hup, daar gingen ze….. “Dona, Nobis, Pacem. Pacem…….,” maar lieve deugd, het ging al gans verkeerd toen oma en Annie moesten inzetten! “Opa brengt mij in de war met zijn bromstem,” zei oma. Opa zei toen, “Ja, oma, jij brengt mij ook in de war met jou piepstem”! “En wij….. wij kunnen de maat niet houden, bij deze canon!” zei Keesje een beetje boos! “Haha” lachte Annie, “Dat is een kippiekakelcanon geworden!” En “Ha, ha, ha” lachten zij zich haast een kriek! Gelukkig maar, want op deze manier krijg je echt geen vrede hoor!
“In de kerk waren wij echt blij en je voelde de vrede van God! Weet je wat, laten wij het hele liedje gewoon zingen!” zei oma en dat deden ze! Dat lukte veel beter en net als in de kerk, kon je de vreugde en vrede voelen en was iedereen weer blij en tevreden! Na deze onderbreking vertelde oma verder, dat de preek van bisschop Van den Ende, ook prachtig en zeer leerrijk was! Het kwam er op neer dat wij ‘levende stenen’ moeten zijn! O.a: Lief zijn voor elkaar, het geloof delen aan anderen en getuigen over Jezus! “Het geloof in ons hart moet sterk blijven, zodat wij voldoende fundament hebben, om aan onze kerk te kunnen blijven bouwen in deze tijd!” “Bravo, oma! Bravo!” en ze klapten in hun handen, omdat oma zo goed vertellen kon!
Ja, ook hier wou Keesje nog meer vertellen, maar het klokje van gehoorzaamheid, slaat bom, bom, bom, dus……….de tijd is……Om! Volgende keer horen wij van oma , hoe het verder in de kerk is afgelopen en van Keesje ,nog steeds over het tweede wonder van Jezus!
Okay lieve kinderen, ook wij stoppen even, maar eerst even dit:
Vertel eens wat:
* Hoe hebben jullie het tweede wonder van Jezus Gevonden?
* Vertel over het feest van de H. Laurentiuskerk.
Creatief bezig zijn:
* Verzin deze keer zelf even iets om te maken.
Muziek:
* Omdat zingen blij maakt, heb ik weer voor dit lied gekozen:
Tik in op YouTube:
“ Zingen maakt blij – Nederland zingt “
( Kinderkoor in Urk.)
Zo lieve kinderen, dat was het weer en……. Tot de volgende keer!
Maar ja die had pech want het reisje was alleen voor meisjes weggelegd.
80, 83 en 86 jaar
Dan ben je met je bagage niet zomaar klaar.
6 koffers, 3 rollators, een paar krukken, toiletverhoging en een heleboel poeders en pillen,
En dan moesten ze er zelf nog bij met hun “dikke billen”
Maar eindelijk was alles dan toch gedaan,
Auto starten en gaan met die banaan.
Een mooi huisje met allemaal een eigen kamer, in de omgeving genoeg te beleven
En de zon heeft alles tot de laatste straal gegeven.
Wat hebben ze genoten, iedere dag wel ergens anders heen.
En dan de zorg voor de inwendige mens, dat was prioriteit nummer één
Het hele park wist al snel dat het drie zusjes waren
En dat werd in het restaurant extra benadrukt door de eigenaren.
Voordat ze het wisten was de week alweer voorbij.
De auto inpakken, er kon nu werkelijk niets meer bij
Gemiddeld een kilo of 4 zwaarder dan aan het begin van de week
Want ja al die lekkere gebakjes, snoepjes en vooral de advocaatjes met room
Dat zet wel aan op de weegschaal, dat is geen droom.
Moraal van dit verhaal, je bent nooit te oud om te genieten en als het kan doe het dan,
Want de geraniums die wachten wel
Het leven gaat toch al veel te snel!!
Wie weet volgend jaar nog een keer, maar dat zien ze dan wel weer.
De zomer loopt weer op zijn einde, maar ik vond dit vakantieavontuur toch wel zo leuk en de moeite waard om de lezers van de Dorpsketting ook van mee te laten genieten. Ik hoop dat iedereen een fijne zomer heeft gehad, voor diegene die nog een vakantie in het verschiet hebben heel veel plezier en op naar de kerst! Een verhaal over een wintersportvakantie komt er helaas niet, want dan zal het een benenbreek avontuur worden en dat slaan we op de deze leeftijd liever over.
