Afgelopen vrijdag vertrokken we naar Kamp Stompwijk in Vaison la Romaine in Frankrijk aan de voet van de Mont Ventoux. In verband met de weersvoorspellingen voor zaterdag ging het hele programma al snel op de schop met als voornaamste uitkomst dat we niet zaterdag maar vrijdag al de beklimming gingen doen.
vlnr Bas, Marvin, Rene, Prof. Dr. Casper van Eijck, Jeroen, Rick en Jeroen. vlnr Bas, Marvin, Rene, Prof. Dr. Casper van Eijck, Jeroen, Rick en Jeroen.
Met een gemêleerd gezelschap had iedereen zijn eigen uitdagen. Vele beklommen voor het eerst een berg en andere hebben al vele uren in de bergen doorgebracht. Voor sommige was het bereiken van de top het hoofddoel en voor andere was 2 of 3 keer achter elkaar het doel.
Alle 11 de renners hebben vrijdag hun doel gerealiseerd en teambegeleider Jarno heeft ondank zijn blessure op donderdag de berg al voorbeklommen en ook de top gehaald. Wat een speciale vermelding waard is want dat was niet zijn plan. Maar hij heeft erg goed zorggedragen voor het team op vrijdag door in de vroege uren de “malloten” weg te brengen en uren op de top te wachten met water en jassen en het nodige fotografeerwerk totdat iedereen zijn persoonlijke uitdaging volbracht had.
Niet onbelangrijk om te vermelden zijn de opbrengsten voor het goede team. Met de 118 deelnemers hebben we in totaal ruim €175.000,- opgehaald voor onderzoek tegen alvleesklierkanker waarvan €21.417,- door Team Stompwijk.
Zoals jullie weten, heb ik in het slot van het vorig Bijbelpraatje verteld dat Annie en Keesje, heerlijk zijn gaan zwemmen! Hebben jullie ook zo fijn gezwommen en wat de school betreft, zijn de eerste weken wel naar wens geweest? Voor Annie en Keesje was het eerst even wennen, maar alles gaat nu weer als een trein! Ik hoop dat het bij jullie eveneens op rolletjes loopt!
Ik had aan Keesje en Annie beloofd, nog langs te zullen komen om verder naar hun verhaal te luisteren over het tweede wonder van Jezus, maar zij hebben met opa, oma, mama en papa, de feestelijke Eucharistieviering i.v.m. het 150 jarig jubileum van de H. Laurentiuskerk net als vele anderen, bijgewoond en daar wou oma eerst even iets over zeggen, nl: Dat het een fantastische viering is geweest! Ja, een bijzonder feest, met natuurlijk een bijzondere uitnodiging! Dat was niemand minder dan onze eerbiedwaardige bisschop Mgr. van den Hende. Vervolgens heeft hij samen met eerwaarde Pastoor W. Broeders en Diaken G. Clavel, een plechtige H. Mis opgedragen met medewerking van het Parochiekoor en E.M.S koor!
De koren hebben prachtig en vol devotie de ‘Missa Popularis’ ten gehore gebracht, maar ook de organiste, liet zich niet onbetuigd, want haar begeleiding was super en haar orgelsolo tijdens de uitreiking van de H. Communie, was zeer hartverwarmend! Mooi was dat en de kerkgangers deden op ingetogen en blijde wijze mee! “Ja” zei opa, “ Zeer zeker, want wat dacht je van de canon: Dona nobis pacem?“ “Jaaa!“ riep Keesje uitbundig. “dat betekent: Geef ons vrede!” Vervolgens vroeg hij, “Zullen wij het nog een keertje zingen?” “Jaaaaaaaa!” riepen ze allen uit volle borst! Opa en Keesje zouden als eerste beginnen, dan zouden oma en Annie als tweede inzetten! Hup, daar gingen ze….. “Dona, Nobis, Pacem. Pacem…….,” maar lieve deugd, het ging al gans verkeerd toen oma en Annie moesten inzetten! “Opa brengt mij in de war met zijn bromstem,” zei oma. Opa zei toen, “Ja, oma, jij brengt mij ook in de war met jou piepstem”! “En wij….. wij kunnen de maat niet houden, bij deze canon!” zei Keesje een beetje boos! “Haha” lachte Annie, “Dat is een kippiekakelcanon geworden!” En “Ha, ha, ha” lachten zij zich haast een kriek! Gelukkig maar, want op deze manier krijg je echt geen vrede hoor!
“In de kerk waren wij echt blij en je voelde de vrede van God! Weet je wat, laten wij het hele liedje gewoon zingen!” zei oma en dat deden ze! Dat lukte veel beter en net als in de kerk, kon je de vreugde en vrede voelen en was iedereen weer blij en tevreden! Na deze onderbreking vertelde oma verder, dat de preek van bisschop Van den Ende, ook prachtig en zeer leerrijk was! Het kwam er op neer dat wij ‘levende stenen’ moeten zijn! O.a: Lief zijn voor elkaar, het geloof delen aan anderen en getuigen over Jezus! “Het geloof in ons hart moet sterk blijven, zodat wij voldoende fundament hebben, om aan onze kerk te kunnen blijven bouwen in deze tijd!” “Bravo, oma! Bravo!” en ze klapten in hun handen, omdat oma zo goed vertellen kon!
Ja, ook hier wou Keesje nog meer vertellen, maar het klokje van gehoorzaamheid, slaat bom, bom, bom, dus……….de tijd is……Om! Volgende keer horen wij van oma , hoe het verder in de kerk is afgelopen en van Keesje ,nog steeds over het tweede wonder van Jezus!
Okay lieve kinderen, ook wij stoppen even, maar eerst even dit:
Vertel eens wat:
* Hoe hebben jullie het tweede wonder van Jezus Gevonden?
* Vertel over het feest van de H. Laurentiuskerk.
Creatief bezig zijn:
* Verzin deze keer zelf even iets om te maken.
Muziek:
* Omdat zingen blij maakt, heb ik weer voor dit lied gekozen:
Tik in op YouTube:
“ Zingen maakt blij – Nederland zingt “
( Kinderkoor in Urk.)
Zo lieve kinderen, dat was het weer en……. Tot de volgende keer!
Maar ja die had pech want het reisje was alleen voor meisjes weggelegd.
80, 83 en 86 jaar
Dan ben je met je bagage niet zomaar klaar.
6 koffers, 3 rollators, een paar krukken, toiletverhoging en een heleboel poeders en pillen,
En dan moesten ze er zelf nog bij met hun “dikke billen”
Maar eindelijk was alles dan toch gedaan,
Auto starten en gaan met die banaan.
Een mooi huisje met allemaal een eigen kamer, in de omgeving genoeg te beleven
En de zon heeft alles tot de laatste straal gegeven.
Wat hebben ze genoten, iedere dag wel ergens anders heen.
En dan de zorg voor de inwendige mens, dat was prioriteit nummer één
Het hele park wist al snel dat het drie zusjes waren
En dat werd in het restaurant extra benadrukt door de eigenaren.
Voordat ze het wisten was de week alweer voorbij.
De auto inpakken, er kon nu werkelijk niets meer bij
Gemiddeld een kilo of 4 zwaarder dan aan het begin van de week
Want ja al die lekkere gebakjes, snoepjes en vooral de advocaatjes met room
Dat zet wel aan op de weegschaal, dat is geen droom.
Moraal van dit verhaal, je bent nooit te oud om te genieten en als het kan doe het dan,
Want de geraniums die wachten wel
Het leven gaat toch al veel te snel!!
Wie weet volgend jaar nog een keer, maar dat zien ze dan wel weer.
De zomer loopt weer op zijn einde, maar ik vond dit vakantieavontuur toch wel zo leuk en de moeite waard om de lezers van de Dorpsketting ook van mee te laten genieten. Ik hoop dat iedereen een fijne zomer heeft gehad, voor diegene die nog een vakantie in het verschiet hebben heel veel plezier en op naar de kerst! Een verhaal over een wintersportvakantie komt er helaas niet, want dan zal het een benenbreek avontuur worden en dat slaan we op de deze leeftijd liever over.
De nieuwe vogeluitkijk is vrijdag geïnstalleerd in de Meerpolder. Roestig maar wel baldadigproef, met dit uitzicht. In de Driemanspolder was het beduidend drukker met vogels zondag.
Leden van Wijk en Wouden krijgen komende zaterdag 23 september de gelegenheid om dit van twee van hen zelf te horen. Dit zijn de melkveehouders Arjan en Yvonne Berg en Gert Jan van Santen. Ook niet-leden kunnen zich aansluiten, als ze dat graag willen.
Het stikstofdossier is nog lang niet van tafel. Er speelt trouwens meer dan alleen stikstof. Beide ondernemers deden zo’n vier jaar geleden mee aan de documentaireserie Boeren tussen Steden, die meerdere keren op TV West is uitgezonden. Het bezoek van belangstellenden begint met het bekijken van de Boeren tussen Steden-aflevering.
Het bezoek start om 10.00 uur. Belangstellenden, leden – kom voorkeur op de fiets – kunnen zich aanmelden t/m woensdag a.s. (20 september) per email bij Marieke van Leeuwen: m.g.vanleeuwen@hetnet.nl.
Voor Wijk en Wouden-leden is deze activiteit gratis. Niet-leden betalen € 3,- per persoon.
Op zaterdag 23 en zondag 24 september van 10 tot 17 uur exposeert Jan van der Sman zijn schilderijen en pentekeningen. Bij deze expositie zijn ook 80 tekeningen van Stompwijk.
Iedereen is uitgenodigd om een kijkje te nemen bij deze unieke verzameling tekeningen.
Naast de pentekeningen worden er 35 foto’s uitgestald uit onze omgeving van de 4 jaargetijden alles uitvergroot tot formaat A3.
Het adres is Nieuwkoopseweg 31 b te Nootdorp.
Als voorproefje alvast 2 tekeningen van Stompwijk: Het voormalige postkantoor en een boerderij aan het Oosteinde.
In de nacht van 25 op 26 augustus zijn mijn spiegelonderdelen van mijn Toyota Yaris getrapt. Wij ontdekten zaterdagochtend dat de kap 2,5 meter verderop lag en de elektra er uithing. Het betrof de bestuurderszijde. Gelukkig kon ik de onderdelen weer aan de spiegel klikken.
Echter binnen een week, in de nacht van 29 op 30 augustus lag de spiegelkap weer op de grond zoals we woensdagochtend vanuit ons slaapkamerraam ontdekten.
Mijn Toyota Yaris stond geparkeerd met de neus richting Zoeterwoude en ingeklapte spiegels. Hij stond voor mijn woning op de inbvalideparkeerplaats met de invalidekaart zichtbaar achter de voorruit.
Om zo’n trap (mogelijk op de fiets) te kunnen uitdelen moest men eerst stoppen en de spiegel uitklappen, keren en dan de trap geven.
Nu was de spiegel en elektra wel naar zijn gort. Elektra hing eruit en op twee plaatsen was er een stuk uit de vaste kap weg. De losse kap lag achter mijn auto.
Schade van reparatie, vervanging van de spiegel schat ik al gauw op € 350,= en is vanwege schade door vandalisme niet verhaalbaar bij de verzekering.
Ik ben als invalide AOW-er zeer gedupeerd door dit schandalige, schofterige handelen. Wij hebben veel met ziekenhuizen te maken vanwege zeer ernstige ziekten en zijn ook voor andere noodzakelijke ritten zeer afhankelijk voor de auto, ritten waarbij wij ons ook veilig willen verplaatsen.
De invalidekaart en de paal voor invalidenplaats moeten deze vandalen vóór hun daad zeker gezien hebben, mede omdat de spiegel uitgeklapt moest worden. Ik heb dan ook aangifte gedaan.
Ook ben ik er in de nacht mee bezig. Hoe dit mentaal gaat doorwerken kan ik niet inschatten, maar ik heb een andere, betere mentaliteit dan deze onverlaten, die kennelijk van lager allooi zijn.
Ik doe bij deze een oproep aan diegene die weten, bijvoorbeeld door gesprekken of gepocht op feestjes, wie dit op zijn/haar geweten heeft.
Of mensen die andere bruikbare tips hebben.
Dit zullen wij doorgeven aan de politie, waarbij wij zelf geen gegevens van personen die ons helpen aan derden zullen verstrekken.
Wie kent haar niet? Onze eigen Petra, geboren en getogen in Stompwijk, ruim een halve eeuw redactielid van De Dorpsketting ge, altijd bezig of onderweg. Razende reporter en cameravrouw bij Midvliet. Getrouwd met Leo, moeder van 2 dochters en oma van 3 schatten van kleinkinderen.
Op een gezellig feestje mag bij Petra deze overheerlijke appelkruimeltaart niet ontbreken. Graag deelt zij met ons dit makkelijke en overheerlijke recept dat ze ooit van haar lieve zus Emmy heeft gekregen. Gegarandeerd een succes.
Appelkruimeltaart met havermout álà Petra Oliehoek-van Es
Nodig voor het deeg:
500 gram zelfrijzend bakmeel
500 gram bruine basterdsuiker
400 gram roomboter
250 gram havermout
Nodig voor de vulling:
8 of 9 appels een beetje zuur, zelf gebruik ik Goudrenetten of Elstar
Rozijnen, tja 200 gram? Wel even weken in warm water
Citroensap van een citroen
Kaneel
Deeg: Roomboter smelten in een pannetje. Bakmeel, basterdsuiker, havermout en de gesmolten boter erbij doen. Met deeghaken of je handen door elkaar mengen.
Vulling: Appels schillen, in stukjes snijden en citroensap doormengen. Rozijnen erbij en wat kaneel.
Helft van het deegmengsel aandrukken op ovenbakplaat (eventueel bakpapier op deze plaat leggen, scheelt een hoop schoonmaakwerk). Dan de vulling erop. Dan tweede deel van het deeg er overheen strooien. Let op dat met name de rozijnen onder het deeg liggen, deze worden anders zwart bij het bakken.
Oven op 170 graden en de taart ongeveer een uur in het midden van de oven bakken.
Je kunt ‘m warm en/of koud eten. Hij smaakt op elke temperatuur heerlijk!
