Als gebiedsregisseur heb ik de leukste baan van de gemeente zeg ik altijd. De behoefte van de inwoners van Stompwijk en het buitengebied als uitgangspunt nemen is belangrijk voor de gemeente. En dat is het leuke van mijn werk. Als gebiedsregisseur ben je het gezicht van de gemeente. Op deze manier kan ik inwoners, ondernemers en partners helpen te verwijzen naar de juiste collega’s of organisaties. Zo wil ik graag de dienstverlening van de gemeente verbeteren. Ik krijg er energie van als ik inwoners kan helpen of nu gaat om iets groots zoals het burgerinitiatief van de hondenspeeltuin of iets kleiners zoals het beter zichtbaar maken van de gehandicaptenparkeerplaats aan het Dorpspunt. Dat maakt mij dagelijks gewoon super blij! Al is het wel zodat sommige zaken tijd kosten en het niet altijd lukt tot een oplossing te komen. Maar het streven is er altijd! 

 Terugkijkend op 2022 ben ik tot de conclusie gekomen dat gezondheid en samen zijn wel het beste is dat mij het afgelopen jaar is overkomen.
Begin dit jaar ben ik een tijdje afwezig geweest. Gebiedsregisseur Raùl Garcia heeft voor mij toen de zaken waargenomen. Zaken uit handen geven is niet mijn sterkste punt, helaas kon het niet anders. De samenwerking met Raùl ging super goed. Het was prettig om samen in één gebied te werken. In mei heb ik de spreekuren weer opgepakt. Leuk om dit samen met John Heij, wijkagent te doen. Het is goed om te zien dat hier gebruik van wordt gemaakt.

Dit jaar hebben we ook voor het eerst een aantal themaspreekuren gehouden met o.a. de seniorenmakelaar Maud Brugman (Vidomes), het Sociaal Servicepunt: voor het invullen van de energietoeslag en onlangs met LVvoorelkaar over vrijwilligerswerk. 

In 2023 gaan we hier zeker mee door. Daarnaast komen er een aantal digitale avondspreekuren. Meer hierover in het nieuwe jaar.

Voor nu,

fijne feestdagen

en

een mooi, gezond 2023!

Penchi Harteveld

Dat was de vraag in de DK voor het kerstnummer en voor mij een gelegenheid om het jaar eens de revue te laten passeren.

Het allermooiste van dit jaar was dat onze moeder, Ria van Dijk, in juni haar 85e verjaardag heeft kunnen vieren. Eind vorig jaar zat ze danig in de lappenmand maar wonder boven wonder knapte ze goed op en inmiddels gaat ze weer als een nieuwe. Daar ben ik heel dankbaar voor, ik hou ontzettend veel van haar en het feestje was echt een kers op de taart.

Een tweede mooi moment was de zomer, ook ik had vorig jaar een mega slecht jaar, maar dit jaar heb ik kunnen genieten van de zon, het buitenleven, voor het eerst sinds tijden weer een klein glaasje wijn en een visje op de bbq. Bij het vallen van de avond de vuurkorf aan en gewoon genieten. Ik wist niet meer dat ik dat nog kon, genieten. Dat ik dat gevoel nog in mij had. Maar het blijkt dus van wel.

Ook heb ik een paar hele lieve mensen om mij heen, die heb ik leren kennen in de periode dat ik secretaris was bij de Ouderen Soos en zij hebben mij laten inzien dat het leven echt de moeite waard is. Dat er een leeftijdsverschil van meer dan 30 jaar tussen zit maakt niet uit, als de klik er is dan is het goed. Het heeft mij doen beseffen dat het de kleine dingen in het leven zijn die je moet pakken, is het moment daar wacht dan niet tot morgen want dan kan het weer over zijn.

Tevens wil ik van de gelegenheid gebruik maken om alle lezers van de Dorpsketting hele fijne kerstdagen toe te wensen en een prachtig 2023! We blijven de moed erin houden en geven niet op.

Lieve groet uit Hoogmade,

Agnes en Henk Hofstede

Toen Petra de aanvraag voor nieuwe aanvragen voor het populaire TV West programma “Een liedje voor jou” onder ogen kreeg zei ze tegen mij: “Is dat niet iets voor jouw ouders?” Dat vond ik wel een goed idee maar om zelf de aanvraag te doen vond ik toch wat teveel van het goede. Petra heeft toen de aanvraag ingediend.

Dit speelde in september. Na ongeveer drie weken werd Petra gebeld door de redactie van het programma. Ze wilden wel heel veel details weten en heeft ze mijn telefoonnummer gegeven. Ik heb toen ongeveer een uur aan de telefoon gesproken met de productieleidster. Ze wilde van alles over mijn ouders weten maar vooral waarom ik vond dat ze een liedje verdienden. Ik heb toen verteld dat mijn ouders dit jaar wel een erg slecht jaar achter de rug hebben. Mijn vader heeft nu zelfs geen broer of zus meer over terwijl hij uit een familie van 11 personen komt. Ze bleven maar doorvragen en op een gegeven moment werd er gezegd “we houden nog wel contact, maar wil je alvast een paar foto’s opsturen van je ouders. Zo gezegd zo gedaan. Een aantal foto’s uitgezocht en opgestuurd.

Op 19 oktober kreeg ik een appje dat ze waren uitgekozen om in de uitzending te komen. Maar natuurlijk zat daar gelijk een opdracht aan vast. Maak een filmpje waarom je ouders dit liedje verdienen.

Gelukkig zit Petra in de redactie en heeft ze hem met haar professionele blik opgenomen. Zorg voor een mooie achtergrond en praat gewoon door. Als het niet goed is knippen ze het er wel uit. Zo gezegd zo gedaan. Verzonnen wat ik wilde zeggen en filmen maar….

Begin november kreeg ik dan de datum door. Nu zorgen dat mijn ouders aanwezig zijn. Er stond niets in de agenda dus heb ik ze maar gevraagd of ik uit de Dorpsketting even langs kon komen. De regisseuse had mijn telefoonnummer en hield mij via de app op de hoogte wanneer ze aan zouden bellen.

Rond drie uur belden ze dan aan en deed mijn moeder open. Die herkende ze gelijk, Gregor en Francine. Ze moest mijn vader erbij roepen en met zijn drieën gingen we op weg naar de Appelboom.

Daar aangekomen gingen we op een bankje zitten en werden er wat vragen gesteld aan mijn ouders. Toen gingen ze zingen en spelen. Ze zingt echt goed en ook Gregor weet hoe je muziek maakt. Toevallig waren er die dag grondwerkzaamheden bij de Appelboom maar de heren waren zo vriendelijk om hun werk even neer te leggen…

Het liedje werd twee keer opgenomen met twee verschillende camerastanden.

Mijn ouders vonden het een hele verrassing en wisten echt van  niets. Na afloop hebben ze nog even met Francine en Gregor staan praten. Ze kregen een cd van Francine en hebben de rest van de middag nog heerlijk nagenoten.

Toen kwam natuurlijk de dag dat het werd uitgezonden op TV West. Ze hebben met plezier zitten kijken en hebben ook genoten van de reacties die ze vanuit het dorp hebben gekregen.

Yvon van den Bosch

Beste Stompwijkers,

Het is alweer ruim 25 jaar geleden dat ik Stompwijk heb verlaten en heb “ingeruild” voor een verblijf in Brabant. Samen met mijn vrouw Bianca en kinderen Lisanne (22), Stan (20), Eline (18) en Bas (15) wonen wij als gelukkig gezin alweer langere tijd in Oirschot. Tot het overlijden van mijn vader in 2014 kwam ik nog regelmatig naar Stompwijk gereden. Na die tijd zijn mijn bezoeken weliswaar minder geworden, maar probeer ik de belangrijkste ontwikkelingen nog altijd goed te volgen. 

Om antwoord te geven op de vraag die mij vanuit de redactie van de Dorpsketting werd gesteld, “Wat is het beste dat jou het afgelopen jaar is overkomen?“, wil ik graag de reünie noemen van onze oude 6e klas (1982) die wij op 7 oktober jl hadden in De Bles. Perfect georganiseerd door Cindy, Susan en Alwin en met een fantastische opkomst hebben we een onvergetelijke avond gehad. De meesten hadden elkaar 40 jaar niet gezien en we hadden elkaar dus heel veel te vertellen. Voor mij werd die avond duidelijk dat ik misschien wel uit Stompwijk ben weggegaan, maar dat Stompwijk omgekeerd nooit uit mij weg zal gaan.

Als dieptepunt van het afgelopen jaar wil ik het recente overlijden van Karel van Eerd (84) noemen. Een legendarische persoonlijkheid, rasechte ondernemer en grondlegger van Jumbo Supermarkten is heengegaan. Hij laat zijn familie en het bedrijf in een roerige periode achter. Samen met 100.000 collega’s probeer ik Jumbo nu zo goed mogelijk en in zijn geest door deze bijzondere fase te leiden. Een mooie en eervolle opdracht.

Beste Stompwijkers, graag wil ik jullie vanuit Brabant heel fijne kerstdagen toewensen samen met jullie naaste familie en vrienden en ook alle goeds en gezondheid voor het nieuwe jaar. Mijn goede voornemen is in ieder geval om in 2023 nog wat vaker een bezoekje te brengen aan ons prachtige dorp!

Hartelijke groeten, Ton van Veen