Nesta, de hond van mijn dochter Chantal, is er als eerste bij zodra de Dorpsketting op de mat valt.
En hij wordt goed bewaakt zoals jullie kunnen zien aan haar blik en poot.
Gelukkig krijg ik daarna wel de kans om hem te lezen zodat ik op de hoogte blijf van de gebeurtenissen in Stompwijk.
Hanny Verhagen
Zondag 4 september was de eerste meezingmiddag georganiseerd in het Dorpspunt. Marian en Hanny hadden zich uitstekend voorbereid en 30 liedjes ingestudeerd. Ze zongen samen maar ook individueel en de muziek was uitstekend verzorgd door Piet, de man van Hanny en hun zoon Nick.
Ze werken vaak samen en dan is er direct sprake van een geolied team. De stemmen gesmeerd en dan van start. Om het meezingen makkelijker te maken lagen de teksten gebundeld op tafel al klaar.
Ze hadden écht meer publiek verdiend, de sfeer was er echter niet minder om. Oma, kwam met haar zoon, schoondochter en twee kleinkinderen en die zijn echt met muziek groot gebracht. De hele familie danste mee en waren zelf ook flinke gangmakers.
Drie generaties vertegenwoordigd, hoe leuk is dat.
Het waren veelal zomerse liedjes en via de Costa del sol, kwam we in Frankrijk, zo is het leven nu eenmaal (C’est la vie, zet de bloemetjes maar buiten..) en weer terug naar (Viva) Espagna. Er is mee gewuifd, ingehaakt, meegezongen, een foxtrot en een quick step gedanst en zelfs een polonaise gelopen en toen waanden we ons even op vakantie.
Dat zonnige gevoel hadden de kijkers naar de Grand Prix in Zandvoort en zeker na de overwinning van Max Verstappen zeer waarschijnlijk ook. Zij zullen vooraf vast hebben meegezongen met het Wilhelmus van Floor Jansen. De volgende keer verwachten we hen ook, want deze heerlijke middag is zeker voor herhaling vatbaar.
Mede mogelijk gemaakt door Cultuur&Co waarvoor onze dank.
Petra Oliehoek- van Es
In de week van 11 t/m 17 september vindt weer de jaarlijkse collecte plaats van het Prinses Beatrix Spierfonds. Door heel Nederland zetten mensen zich in voor de strijd tegen spierziekten. Het Spierfonds is een onafhankelijk fonds en zij ontvangen geen overheidssubsidie. Dankzij donaties en de collecte wordt de opbrengst besteed aan drie doelstellingen:
– Wetenschappelijk onderzoek
– Patientondersteuning en voorlichting
– Onderzoeksprogramma Gentherapie
De ambitie is om in 2025 gentherapie te testen bij mensen met een spierziekte in Nederland. Hiermee wil het Spierfonds de strijd tegen spierziekten een ongeëvenaarde impuls geven.
Geen kleingeld, geen nood, de collectanten hebben een QR code staan op de collectebus zodat u via de QR code een bedrag kunt doneren.
Of per SMS spier naar 4004.
Alvast heel hartelijk dank voor uw gift!
Groetjes, Hélène v.d. Bosch (coördinator Prinses Beatrix Spierfonds)
Op 10 september is het open Monumentendag.
In Leidschendam-Voorburg zijn er verschillende activiteiten te doen en monumenten, waaronder de Laurentiuskerk te bezichtigen.
Op Buitenplaats de Molenwei is op zaterdag het Panorama platteland gratis te bezoeken. Dus heb je het vorig jaar gemist of wil je het nog eens bekijken, pak jouw kans en ga langs tijdens de openingstijden. Het is echt de moeite waard. 75 jaar geschiedenis van het platteland door 32 kunstenaars onder leiding van Cis Deyl geschilderd op 40 meter doek! Helaas weer actueel, door de tijd heen al diverse malen protesterende boeren op dit doek vastgelegd. Ook op zondag 11 september tijdens Culi-air proeverij en Jazz (kaarten à € 25,—) is het Panorama open. Geniet van een prachtig weekend.
Ria Luiten
Graag stellen we u voor aan Mientje (2021)
Mientje is een prachtige jongedame van net 1 jaar oud. Ze is een kampioen in kopjes geven en strijkt de hele tijd langs je benen. Maar achter haar schattige uiterlijk gaat een pittig karakter schuil. Ze heeft energie voor 10 en wil heel graag spelen, maar bij teveel prikkels weet ze niet zo goed wat wel en wat niet gewenst is. Kortom deze dame heeft nog wel opvoeding nodig. Wij zoeken voor haar het liefst iemand die verstand heeft van katten. Die haar kan stimuleren, maar niet overprikkelen. Ze houdt niet van andere katten en zeker niet van honden dus ze wil graag alleen in een huisje. Dat ze over een tijdje naar buiten kan is ook belangrijk dus een tuin is gewenst.
Kleine kinderen lijkt ons geen goed idee maar en gezin met oudere kinderen (minimaal 16+) die weten hoe ze met een kat om moeten gaan misschien wel.
Heeft u interesse in Mientje? Neem dan contact op via kattenpension@ndz.nl
Maandagochtend in de Weipoort richting de hel zag ik deze koe zwemmen, eruit kon zij daar niet, dus even de boerin gewaarschuwd en volgens haar had zij al een flink eind gezwommen. Ze waren blij met de melding en gingen haar eruit halen. Met dit prachtige weer lokt ook voor de dieren het water en ik weet dat koeien kunnen zwemmen, maar er moet wel een weg terug zijn. Dus met een fijn gevoel naar huis gefietst.
Ria Luiten
Het nieuwe kaartseizoen komt er weer aan en we gaan weer van start bij “De Nieuwe Brug” vanaf 27 september.
De data voor komend seizoen zijn:
september 27
oktober 4 – 18
november 1 – 15 – 29
december 6 – 20
januari 3 – 17 – 31
februari 7 – 21
maart 7 – 21
april 4 – 18 – 25 (laatste avond)
Mochten er mensen zijn die ook mee willen doen, kom gerust eens kijken of u het bij ons ook gezellig vindt.
Groetjes Co en José
Nee, niet naar Zandvoort, maar met de Zonnebloem naar Scheveningen. Vandaag hadden we weer een uitje van de Zonnebloem. Het was heerlijk weer en daar moesten we van profiteren. Dus hup, met z’n allen in de bus, op naar de koffie. Voor elk wat wils en voorzien van heerlijk appeltaart met (naar eigen keuze) voorzien van een dot slagroom. Na de koffie maakten we als eerst een wandeling over de boulevard. Waar we nog wat winkeltjes op zochten. Maar toen we als eerste een ijssalon tegen kwamen werd het winkelen al snel vergeten. We zaten prinsheerlijk op het terrasje. Na een poosje gingen we weer terug, naar het beginpunt, waar de vislunch al klaar stond.
Je begrijpt dat het nodige afgekletst werd, zodat dat dit dagje al snel om vloog. Om 4 uur werden we weer netjes thuis gebracht.
Hier mee wil ik namens ons allen, de vrijwilligers bedanken voor deze gezellige dag.
Ik zou zeggen tot een volgende keer.
Groetjes, Ria van Dijk
Op vrijdag werd oma op haar verjaardag, met een smoesje, opgehaald door haar dochter. In Stompwijk kwamen ze aan bij de Polderbrug. Daar stonden al haar kleinkinderen op het vlot, met een muziekje op van lang zal ze leven. Oma stapte op het vlot, en ze vertrokken naar het Noord-AA en hebben daar hun eigen feestje gemaakt, en heerlijk gegeten. Hoe mooi is het als je dit op je 87e jaar nog mee kan maken.
fam. Overdevest
Geboren 3 juli 1933 – overleden 17 augustus 2022
Onze vader is geboren aan de Dr. Van Noortstraat 178. Het huis waar ook wij opgroeiden. Hij was het vierde kind van Oma Mien en Opa Dorus. Er kwamen nog 5 kinderen bij. Toen vader Kees nog geen 7 jaar was brak de oorlog uit. Een onbezorgde jeugd had hij daarom niet. Van onze tante Riet begrepen we dat hij, wanneer hij zijn zusje een flesje gaf, hij er stiekem ook zelf van dronk omdat hij honger had. Totdat oma er achter kwam…
Het grote gezin woonde in het kleine dijkhuis (Dr. van Noortstraat 178) met veel ruimte en schuren er omheen, waar het bedrijf van opa gevestigd was. Vader Kees hield konijnen en was graag buiten. Ook viste hij stiekem in oorlogstijd om zodoende het gezin te voeden. De basisschool kon door de omstandigheden niet afgemaakt worden. Oom Henk zat al in de aardappelhandel van opa en vader Kees zou op zeer jonge leeftijd het slagersvak in gaan. Dit vanuit de gedachte ‘Twee handen en maar één mond’; de eindjes moesten aan elkaar geknoopt worden!
We hebben veel verhalen over deze tijd gehoord. Als jong mager ventje moest hij op de fiets veel te zware bestellingen wegbrengen en woonde in bij de baas. Dit beviel niet zo heel goed. Toen opa Dorus ziek werd, is ook vader Kees de aardappelhandel ingegaan. Studeren aan het conservatorium, waarover hij nogal eens droomde, is er nooit van gekomen. Hij klaagde echter nooit maar maakte er het beste van en bouwde een trouwe klantenkring op in Stompwijk, Leidschendam, Voorschoten en Zoeterwoude. ‘Kees de Pieper’ werd een graag gezien man die door weer en wind trouw zijn klanten de piepers bezorgde. Het assortiment werd uitgebreid met fruit, uien en peulvruchten. Hij had lol in het verkopen langs de deur. Later kwamen daar ook nog markten bij.
In de jaren vijftig ontmoette hij onze moeder Riny en was op slag verliefd. In 1959 trouwden ze voor de wet en in juni 1960 voor de kerk. Zo ging dat in die tijd. Het gezin van opa en oma met nog enkele jongere kinderen verhuisde naar nummer 176 en Riny en Kees betrokken het ouderlijk huis omdat het bedrijf hier gevestigd was.
In 1961 werd Ted geboren en in 1964 en 1968 volgden respectievelijk Jacqueline en Helene.
Het lukte hem om bepaalde verantwoordelijkheden bij ons te leggen zonder dat hij zei dat iets ‘moest’. Gingen we over een grens dan werd dat door hem in de druivenkas of in de schuur goed duidelijk gemaakt.
Vader Kees maakte lange dagen maar op zondag en in de avonden was er aandacht voor het gezin. We organiseerden badmintontoernooien in de tuin, gingen naar het bos, voeren met de boot of deden spelletjes. Hij was een echte kindervriend en een super goede zorgzame vader en echtgenoot voor onze moeder.
Als jongetje werd onze vader gescout voor een knapenkoor, waarmee hij ook op tournee is geweest. Tot aan de corona periode bleef hij trouw bij het koor in de H. St. Laurentiuskerk. Dit moet in totaal zo’n 75 jaar zijn geweest. Bij 50 en 60 jaar volgde hiervoor zelfs een lintje vanuit het Vaticaan. Hij deed dit met veel plezier en onderbrak zijn werkzaamheden waar mogelijk om bij bruiloften en begrafenissen te zingen.
Wij, de kinderen, hebben een heel fijne jeugd beleefd met onze ouders. Spelen in de aardappelkelders, hooitas en de tuin. Voetballen en badmintonnen in de tuin, surfen, varen en vissen. We hebben ook mooie herinneringen aan onze kampeervakanties (ook al was het steevast slecht weer), het meehelpen in de zaak en vooral aan de humor en wijsheid van onze vader.
Toen de werkzaamheden stopten, kreeg vader Kees veel tijd. Er werd een huis gebouwd in de achtertuin (v. Merodestraat) en zijn tuin was zijn trots. Geen grassprietje stond scheef en hij genoot ervan hier nu eindelijk tijd voor te hebben. Ook voor het vissen, klaverjassen/bridgen kwam meer tijd. Zijn allergrootste hobby was echter zijn nieuwe rol als opa. Jarenlang kwamen onze kinderen een vaste dag in de week bij opa en oma. Hij genoot er zichtbaar van en speelde wat af met ze. Ook zij gingen mee vissen een leerden over de natuur. De fantastische verhaaltjes die hij vroeger al aan ons vertelde, werden doorverteld. Deze verhalen verzon hij zelf en de typetjes (Paulus, Eucalypta, Oeroeboeroe en vele andere) wist hij met stemmetjes en handgebaren zo mooi te brengen, dat zelfs wij nog aan zijn lippen hingen.
Ook gingen onze ouders tot twee keer toe op bezoek in Afrika, waar Ted lang woonde. Hieraan zijn ook veel mooie herinneringen.
Wij zijn dankbaar voor alles dat hij voor ons allen heeft betekend en de lange tijd die we hem in ons midden mochten hebben. We zijn trots op het fijne en gelukkige huwelijk van onze ouders, dat in juni alweer 62 jaren telde. We hebben ondanks corona een mooie dag beleefd bij het 60 jarige huwelijksfeest in 2020.
In april hebben we, toen onze moeder 85 werd en Kees al ziek was, nog een gezellig samenzijn georganiseerd in het Dorpspunt met familie en vrienden. Dit was fijn.
De laatste 6 maanden waren, in verband met zijn ziekte, zwaar en pijnlijk. Na nog van alles geprobeerd te hebben, ging het niet meer.
Lieve pa, je hebt nu je rust.
We willen iedereen via deze weg bedanken voor de steun in de vorm van een kaartje of bezoek aan de condoleance/uitvaart. Onze vader heeft ons gevraagd een ieder de groeten te doen. Bij deze..
Je bent niet meer waar je was, maar overal waar wij zijn. We gaan je missen pap,
Ted, Jacqueline, Helene