Afgelopen dinsdagmiddag zag ik op de Kniplaan, bij van Boheemen,

dit tafereel.

Sloten uithalen en erachter liepen maar liefst 16 ooievaars.

Dank voor je oplettende blik en mooie actiefoto Dorien van Mulckhuijse

Dank aan Vlietwensen, Van Ravesteyn en het Oranjefonds want door jullie sponsoring is het nog leuker om in de Van Merodestraat te wonen.

We hebben de burendag gebruikt om de straat op te vrolijken, veiliger en netter te maken. Vrolijker is het geworden door de plantenbakken aan de lantaarnpalen. Netter door het snoeien, onkruid wieden, vegen en het vervangen van oude palen voor nieuw hekwerk. De straat is veiliger geworden door het plaatsen van verkeerspoppetjes en -borden.  Voor tijdens en na het klussen was er tijd voor gezelligheid met een springkussen, spelletjes, swingo, ijs van boerderij Akkerlust, een heerlijke maaltijd, per huishouden op ludieke wijze bezorgd door het eet-team van de Bles. We kijken terug op een leuke dag!

Henk, Mariska, Maarten, Patrick en Karin

Op Buitenplaats Molenwei kon je afgelopen weekend genieten van kunst met een grote K. De openingsceremonie werd verricht door niemand minder dan Marcel Zuidgeest, de enige echte Stompwijkse burgemeester. Hij heeft ons bemoedigend toegesproken en met een ferme handafdruk op een speciaal doek zijn eerste sporen op artistiek gebied gezet. Wie weet wat voor gevolg dit heeft? Alle kunstenaars volgden zijn voorbeeld en we liepen dus vrolijk gekleurd rond de eerste minuten. Gelukkig was het op waterbasis en konden we de verf er makkelijk af krijgen. Een zeer speciale kleurrijke openingshandeling was het wel. Marcel bedankt.

Diverse Stompwijkse hobby schilders zoals Jan van der Sman in de Hooiberg, de Barkwasten  Joke Juffermans, Wil Schrader en Ria Luiten in de Stal, de dames Leoni van der Linden en Marieët Janson van Passe-Partout in de Werkplaats, De Bennis brothers Leo en Aad in de Loods, Vicky van der Krogt zelf in de Silo  waar in de nacht van zaterdag op zondag de wind met haar werken aan de haal ging en tot slot fotografe Bianca van Soest in het Zomerhuis.

Heel divers en in de grote open ruimtes kon je hiervan coronaproef genieten. Soms was het even pas op de plaats maken omdat er teveel mensen te dicht op elkaar dreigden te komen, maar over het algemeen was het goed verdeeld over de twee dagen. Er zijn veel mensen vanuit Stompwijk langs gekomen die nog nooit op deze locatie geweest waren en zij stonden ervan te kijken wat de mogelijkheden zijn. Ook veel mensen die zelf schilderen of met keramiek werken, goed kunnen zingen of een andere creatieve hobby beoefenen, dus waarschijnlijk krijgt deze expositie wel een vervolg of komt er een soort muzikale versie van talenten.

Wij hebben in ieder geval genoten van de entourage en de grote belangstelling voor ons werk. We stimuleren elkaar, zo maakte Carmen Olijhoek prachtige afbeeldingen op bekers van onze kunstwerken en kun je bij haar terecht voor de leukste persoonlijke kado’s. Voor ons is het plezier in het creëren het allerbelangrijkste. Het was kortom een mooi creatief, zonnig en gezellig weekend met veel speciale ontmoetingen.Hoe leuk is het als ineens je oude schoolvriendin van dik veertig jaar geleden hallo zegt en vraagt of je haar nog herkent? Dat overkwam mij dus. Bij Leo mochten mensen zelfs gratis een schilderij uitzoeken om mee naar huis te nemen. Een aantal dacht de slag van hun leven geslagen te hebben en zagen zich al liggen op de Bahama’s. We kijken met plezier terug en hopen dat we nog lang van onze hobby kunnen genieten en dat we jullie kunnen laten meegenieten. Vicky bedankt voor jouw gastvrijheid en succes met alle andere uitdagingen.  

Ria

Beste lezer,

Enige tijd geleden heb ik u geïnformeerd over de beperkingen in de reanimatie-uitvoering tijdens de corona-pandemie. Omwille uw eigen veiligheid werd effectief reanimeren praktisch onmogelijk gemaakt. Inmiddels heeft de Europese Reanimatieraad de richtlijnen dusdanig aangepast dat levensreddend handelen door omstanders wederom goed mogelijk is. Aangepaste (herhaling) cursussen zijn weer gestart.

Waarom deze aanpassing? 

De meeste reanimaties worden gestart in de thuissituatie. Eerste hulpverleners zijn in de meeste gevallen naaste familieleden of bekenden van het slachtoffer. Eventueel aanwezige ziektebeelden zijn bij hen dan ook bekend. Zodra er geen sprake is van COVID-19 besmetting kan er op de ‘normale wijze’ worden gereanimeerd als dat nodig is. Bij sprake of verdenking van COVID-19 besmetting is het raadzaam te reanimeren volgens de aangepaste richtlijnen.

Deze aanpassingen zijn per 1 juli ingegaan, maar omdat binnen de gezondheidszorg dagkoersen gelden hoe om te gaan met hulpverlenen heb ik nog even gewacht met verstrekken van deze informatie. Op dit moment is er stabiliteit en kunnen de duidelijke richtlijnen worden gepresenteerd en opgevolgd indien nodig.

De richtlijnen:

Geen COVID-19 besmetting:  

Reanimeren volgens de bekende werkwijze: geef borstcompressies, geef beademingen, gebruik de AED.

Verdenking COVID-19 besmetting:

Geef alleen borstcompressies en gebruik de AED. Nu geen ademcontrole en beademingen toepassen!!

Leg een doek of kledingstuk over het gelaat van het slachtoffer om verdere besmetting te voorkomen. Voer de reanimatie uit met maximaal 2 hulpverleners.

Denk aan uw eigen veiligheid:

Heeft u zelf COVID-19 verschijnselen of behoort u tot de risicogroep: laat de reanimatie zo mogelijk aan anderen over.

Zorg na reanimatie voor extra goede hygiëne. Reinig handen en polsen goed.

Vermijd veel hulpverleners rond het slachtoffer.

Het zal nog wel een tijd duren voordat we weer op normale wijze hiermee aan de slag kunnen. In tussentijd stellen deze aanpassingen ons wel in de gelegenheid de noodlijdende medemens te helpen.

Met vriendelijke groet en blijf gezond,

Hans Nieuwland

De eerste aquarelcursus was afgelopen dinsdag een feit, voor de vier cursisten, maar ook voor mij. Héél gezellig, zaten we op gepaste afstand, om en om aan een lange tafel.

We hebben bloed fanatiek de penselen twee uur in onze handen gehad en het resultaat mocht er wezen. Over twee weken gaan we met herfst kleuren aan de slag en dan bladeren en pompoenen schilderen.

Laat de herfst maar komen, wij hebben er zin in, nou …………binnen dan,

Elly

Het staat bij velen vast nog wel op het netvlies: vorig jaar fietsten Tinus, Lauw, Marja en Theo naar Parijs om geld in te zamelen voor de Hartstichting. Deze citytrip beviel zo goed dat ze dit jaar Berlijn op het verlanglijstje zetten. Afgelopen winter vroegen zij of ik ook wilde meefietsen. Het plan was om met 8 fietsers, Ellie, Tinus, Lauw, Marja, Theo, Irene, Mariëtte en ondergetekende, naar Berlijn te fietsen. De agenda werd geblokkeerd van 12 tot en met 20 september. Zes dagen fietsen en nog een paar dagen sightseeing in Berlijn. Voor de terugreis werd de trein geboekt.

In het voorjaar en de zomer werden de nodige fietskilometers gemaakt. Maar de komst van corona maakte de reis spannend. Zou het allemaal doorgaan? De seinen bleven op groen staan en op zaterdagochtend werden wij uitgezwaaid door de thuisblijvers, compleet met koffie en verse worstenbroodjes! De eerste etappe was gelijk de langste; 160 kilmeter naar Lochem. Maar met de wind in de rug en een prima temperatuur was deze dag goed te doen. We genoten van de veranderende omgeving en het fietsen met elkaar. In Osnabrück was de gezelligheid compleet want toen sloot ook Mariëtte bij ons aan, met zelfgebakken appeltaart! En wat een luxe: we hadden een echte volgauto. Jan en Trees namen onze koffers en bananen mee. Maar het belangrijkste; de nodige aanmoedigingen en een flinke portie gezelligheid. Zij wisten ook de leukste stopplekken te vinden. Zo dronken we koffie bij een ouderwetse (Oost) Duitse bakkerij met smakelijke koeken. We mochten naar het toilet achterin de bakkerij. Onder het meel kwamen we weer naar buiten.

De gemiddelde afstand bedroeg 130 kilometer per dag. Flinke afstanden, maar wat hadden we een geluk met het weer. We sliepen in fijne hotels die op onze komst rekenden. We merkten dat ieder hotel of restaurant iets anders omging met de coronamaatregelen. Onze mondkapjes hadden we standaard in onze achterzak en deze zijn veel op en afgegaan.

Begin van de week was het wel erg warm, maar een keertje extra stoppen en veel drinken trok ons er doorheen. Het moment dat we met elkaar Berlijn in fietsten was erg bijzonder. In het steeds drukker wordende verkeer (help trambanen…) reden wij als een sliert ‘rode tourclubbers’ de stad binnen.  Kopman Theo wist ons veilig de ‘Stadmitte’ binnen te loodsten en zo reden we het plein op van de Brandenburger Tor.

Er zijn zoveel mooie dingen te noemen over deze reis, maar wat ik zeker niet wil vergeten is dat de routes perfect waren uitgezet. Op onze navigatie konden we de weg goed volgen en we zijn nauwelijks verkeerd gereden. Hulde aan de organisatie Marja, Theo en Ellie. En veel dank aan onze trouwe ‘volgers’ Jan en Trees en mijn fietsmaatjes voor alle gezelligheid en support. Het was een prachtige fietsweek!

Claudette Juffermans