Categorie archieven: Dorpsketting

Bedankt!!!!

Door alle kaarten, felicitaties en bloemen rond en op ons 50 jarig Huwelijksfeest, is deze dag voor ons onvergetelijk geworden. Wij hebben genoten van alles wat onze (klein-)kinderen voor ons georganiseerd hebben.

Het feest in ‘de Bles’ met familie en vrienden was helemaal top!!!!

Iedereen BEDANKT!!!!!!

Wim en Ria Loomans

Reünie Maerten van de Veldenschool

Op 22 juni was de school nog even open voor publiek. Iedereen is door de school in de gelegenheid gesteld om afscheid te nemen en zijn jeugdherinneringen aan school op te halen. De opkomst was niet spectaculair. Het weer was opgeslagen en het tijdstip misschien niet echt optimaal, toch waren er genoeg mensen op af gekomen. Twee zonnige parasols staan op het schoolplein opgesteld, groot genoeg om bescherming tegen zon te beiden, maar die is vandaag ver te zoeken. Knabbels hier en daar opgesteld en een drankje. Voor school betekende dit een extra organisatie naast de drukke afsluitweken, waarin van alles moet gebeuren.

Er lijkt niets veranderd, de piepkleine wc-tjes, de waterbak en zandbak zijn er nog steeds. Herinneringen borrelen boven, veel fijne maar ook nare, zoals bij mijn vriendin. De kapstok, bevestigd onder het randje siertegeltjes, was naar beneden komen zetten en mijn vriendin kreeg de schuld. Toen ze zei wie het wel gedaan had, kreeg ze straf. “Ook nog een ander de schuld geven!” Ze werd 4 uur in een donker hok opgesloten en dat als kleuter van 4 jaar, dat maakt een onuitwisbare indruk. Ik had het hok zelfs nooit gezien. Het bewijs was er nog, dezelfde donkere tegels op de vloer, alleen was de wasbak inmiddels verdwenen. De relatie met de schuldige, die haar mond hield, is nooit meer goed gekomen. Bij de wc’s hing ook altijd zo’n grote bol gele zeep. Iemand had eens zoveel zeep gebruikt dat de juffrouw het van de handen af moest schrapen.

Een geschiedenislesje

De ‘jongensschool’ heette toen nog Gerardus Majella, een Italiaanse heilige uit 1726. Wat doet zo’n Italiaanse heilige hier op school, geen wonder dat de naam gewijzigd is in Maerten van den Velde, een priester geboren in Leiden. Tijdens het lezen van een mis kreeg Maerten een slag van het zwaard van de schout tegen zijn hoofd. Op 6 april 1639 stierf hij ten gevolge van zijn verwondingen. Hij werd begraven in de Pieterskerk in Leiden. In de kerk hangt nog een paneel met acht taferelen over het leven van Maerten van den Velde.

Bieb

Vroeger, was de bibliotheek in deze school gevestigd, waar je van die grauw gekafte boeken mocht lenen. Honderden gekafte boeken die je vanaf een lijst aan de balie mocht selecteren. Alleen op titel en niet op een sprekende gekleurde kaft, die hield zijn grauwe mond. Er popt weer een herinnering bij vriendin naar boven, ze mocht alleen maar meisjesboeken lenen, terwijl zij zo van Arendsoog hield. Bij hoge uitzondering mocht zij ze toch lezen. Het ruikt hier nog hetzelfde, een beetje muf naar oude boeken.

De strakke breiwerkjes, stijf als een plank en hard van de zweethandjes. In groepjes zwerven we rond.

Ik kom 5 zussen Verhagen (v.l.n.r. Jacqueline, Angelique, Elly, Marry en Hubertine) tegen, die nog even aan de watertafel willen spelen, het zusje uit Nieuw Zeeland ontbreekt. We zoeken de poppenhoek voor een herhalingsfoto, we nemen genoegen door onze benen in de nek te vouwen en op de kleine stoeltjes achter de tafeltjes plaats te nemen.

De zwarte schoolborden hebben plaatsgemaakt voor elektronische schoolborden en systemen zijn keer op keer gewijzigd en verbeterd. Wat een vernieuwing zal het zijn om in een nieuw gebouw te kunnen gaan weken, met niet te lage en niet te hoge plafonds. Waar het lekker licht is en nieuw zal ruiken. En dan zal het opnieuw open huis zijn. Ik kan niet wachten. Voor nu veel dank voor het bieden van de gelegenheid.Hier nog wat foto’s in de categorie: Wat zijn ze groot geworden.

 

Petra Oliehoek– van Es

De closet rol

Wie heeft het niet meegemaakt

rijden naar de Franse of Italiaanse kust

onderweg en zonder airco,

waar geen mens is uitgerust.

na lang toeren zonder Tom Tom,

en de ruzies onderweg al snel begonnen

door onenigheid over kaart lezen

om stukken weg verkeerd te racen

strijken ze op de camping neer,

uitgeblust voor de zoveelste keer

de tent geplaatst en opgezet,

op weg naar de wc met ’n rol closet

hurktoiletten, toen nog als ‘s lands traditioneel

om te mikken in het juiste deel

was voor elke Nederlander zo’n geëtter

hurken door de knieën heen

bij geluk op je rug, je eigen spetters

dit alles is voor goed voorbij,

we rijden nu met navigatie, altijd blij

de campings zijn modern en zeer compleet

douche, sauna en zwemmen bij de vleet

geen rol meer onder je armen mee

de camping heeft nu de charme van een plee

de caravans en camper bepalen nu het veld

van het oude en het nieuwe geld

de oude grijze golf genieten nu op deze plek

met echtgenoot in het camper bed

maar nu met het luxe sanitair aldaar

en zonder rol closet voor hem en haar

wij wensen ieder weer een fijne vakantie

let op: zonder plee garantie

Wybo Suijten

Ondanks internet en supermarkten bestaat de kaasventer in onze regio nog steeds

Door Nicolette van der Werff

Maurice van den Bosch (52) uit Stompwijk zat in de laatste klas van de havo aan het Zoetermeerse Erasmuscollege toen zijn vader in 1983 bij een busongeluk dodelijk verongelukte. “Het was de spelersbus van HVS, de handbalvereniging van Stompwijk. Vier mensen stierven die dag op het verkeersknooppunt Hoevelaken. Mijn vader, m’n tante, een achternicht en onze buurman. Onze moeder was zwaargewond, dus lange tijd om na te denken wat we met de zaak van vader gingen doen was er niet. Ik moest handelen. Gelukkig hielp de school me een beetje met m’n diploma en ontsloeg het ministerie van Defensie mij uit de dienstplicht, zodat ik als 18-jarige jongen direct aan de slag kon. Mijn vader had een boekje met adressen dat ik maar eens heb opengeslagen en een neef, die smid is, is de eerste maanden meegegaan omdat ik nog geen rijbewijs had”, zegt van den Bosch, die destijds rondreed in een ‘Opel rekord station’’ met koelboxen.

Hoewel de Stompwijkse kaasventer inmiddels wel met een moderne en gekoelde bus rijdt, is er verder niet zoveel veranderd aan het bedrijf dat zijn vader hem naliet ”Geen Facebook en geen website, maar gewoon de lekkerste kaas en de beste kip”, zegt van den Bosch. Hij staat ‘s ochtends om vijf uur al filet te snijden. Klanten komen via via bij hem terecht. Ze bellen of hij langs wil komen en wonen meestal in Leidschendam, Wassenaar en Voorschoten. De kaas met peper is een bestseller, evenals de kaas van lokale kaasboerderij Onderwater. Van den Bosch maakt lange dagen. “Maar ik vind het heerlijk werk. Ik ben lekker onder de mensen en ik ben eigen baas. Wat wil je nog meer”.

Met dank aan Linda Overdevest die dit krantenartikel heeft doorgestuurd.

De redactie

Dario Prof en Burney Boshoeve verdedigen Stompwijkse eer

De toeschouwers op de volgepakte tribune juichen tijdens de jaarlijkse kortebaandraverij in Stompwijk op maandag 24 juli net iets harder voor Dario Prof en Burney Boshoeve. Deze twee paarden verdedigen de lokale eer tijdens de enige kortebaan op gras. De aanvang is 13.00 uur. De eerste start valt omstreeks 13.30 uur.

Dario Prof is de opvolger van Howings Kumpel die in 2013 voor zijn Stompwijkse eigenaren zegevierde op de thuisbaan. De Belgische ruin heeft het afgelopen jaar echter nog niet het achterste van zijn tong laten zien. Mislukte starts of galoppades vergooiden vaak zijn kansen. Inmiddels heeft de troef van trainer en pikeur Wim van Buytene een ontheffing van vijf meter. Wellicht dat dit net de doorslag kan geven. In Warmond toonde hij een flinke verbetering en werd sterke vijfde.

Tweede plaats

Burney Boshoeve boekte zijn beste prestatie op zijn thuisbaan. Vorig jaar werd hij samen met Lindsey Pegram knap tweede achter Tamburini met Jan Thijs de Jong. Dit tot tevredenheid van de groep Stompwijkse eigenaren, die de vosruin hebben gestald bij trainer Bryan Vader in Leidschendam.

Ook Wim van der Mespel beschouwt de kortebaan in Stompwijk als een thuiswedstrijd. De voormalig kampioen bij de pikeurs groeide op in Leidschendam. Bijna overal heeft hij gewonnen op de kortebaan, maar lang lukte dit niet in Stompwijk. Tot 2015, toen hij zegevierde met favoriet Donate Groenhof.

Deelnemersveld

Wie er aan de start komen in Stompwijk is bekend op donderdag 20 juli. De NDR verricht die dag de loting. Het deelnemersveld is vervolgens direct te downloaden op www.kortebaandraverijen.nl. Op deze site volgt later ook een uitgebreide voorbeschouwing met tips. Onder andere uitslagen, uitleg over de sport, het laatste nieuws en video’s van voorgaande kortebanen maken deze website compleet als informatiebron over de sport.

De kortebaan in Stompwijk, die deel uitmaakt van het Immaterieel Cultureel Erfgoed, is het hoogtepunt van de traditionele Stompwijkse Paardendagen. De start van dit feest is op vrijdag 21 juli. Meer informatie over dit evenement is te vinden op www.stompwijksepaardendagen.nl.

Geluidoverlast A4 bij Vlietland blijft

De geluidoverlast van verkeer op de A4 voor bezoekers van natuur- en recreatiegebied Vlietland blijft bestaan. Dat bleek tijdens een informatieavond van de provincie Zuid-Holland over werken in het gebied. Langs de weg komt geen geluidscherm maar een aarden wal van 1,5 meter hoogte. Die wal zal er pas in 2020 liggen. Tegen die tijd wordt ook de middenas van de A4 verschoven. De wal wordt 1,5 kilometer lang. Daar waar sloten lopen, wordt de wal onderbroken.

Onderzoek heeft uitgewezen dat de wal nauwelijks een geluiddempend effect heeft. Direct achter de wal is het geluid weliswaar 4 decibel lager, maar bij het water is dat effect verdwenen. De provincie wil wel zogenoemde ‘geluidluwe’ plekken aanleggen: dat zijn banken met een hoge rug richting A4, waarbij de bezoekers naar het water kijken. Achter de banken zijn bosjes en bomen voorzien. Het geluid van het wegverkeer zou zo 10 decibel lager zijn voor mensen die van de banken gebruik maken. De eigenaar/beheerder van Vlietland, Vlietland b.v., is akkoord met de aarden wal. Tot nu toe claimde de b.v. dat de provincie verplicht was een geluidscherm van 3,5 kilometer langs de A4 neer te zetten.

In de Meeslouwerplas wordt op twee plaatsen aan de kant van de Vliet in totaal 84.500 kubieke meter grond gestort om de oevers stabieler te maken. Op het Koutereiland wordt de oever ook aangepakt. Tussen het eiland en de Vliet wordt een kreken- en vennengebied aangelegd. Al deze werken starten in oktober.

Vertraging bij Verbindingsweg Stompwijk

Er dreigt een vertraging van zo’n twee jaar bij de aanleg van de Verbindingsweg rond de kern van Stompwijk. Dit omdat grondeigenaren hun grond niet willen afstaan en de gemeente daarom moet gaan onteigenen. Die procedures lopen zo’n twee jaar. Dat zou betekenen dat pas in 2019 gestart kan worden met de wegaanleg. Verantwoordelijk wethouder Bianca Bremer erkent het probleem. Zij hoopt echter nog steeds dat er niet tot onteigening overgegaan hoeft te worden. Overigens moeten delen van de weg nog aanbesteed worden. Daardoor is er kans dat het project duurder wordt dan de eerder daarvoor beschikbare middelen: zo’n € 30 miljoen.

Bron: Vlietnieuws

Aad van Leeuwen stopt

Beste Stompwijkers,

Via dit bericht breng ik jullie op de hoogte dat ik per 8 juli stop met de kranten bezorgen. Na 28 jaar vroeg opstaan is het tijd om uit te slapen. Bedankt voor de positieve dingen die jullie mij hebben toegewenst.

Met vriendelijke groet, Aad van Leeuwen