Naar aanleiding van het verhaal van vorige week kwam onderstaande reactie via facebook binnen:
Hoi Petra, ik las gisteravond je leuke stukje over de kleuterschool. Daarin had je het over de bijgevoegde foto die in 1961 is gemaakt 
door foto van Bemmelen uit Zoeterwoude. Ook kwam daarin de waterbak aan de kant van het lokaal van zuster Theodora ter sprake. We zijn leeftijdgenoten en ik was op dat moment ook een van de kleuters. Na het overlijden van mijn ouders kwam de bekende fotodoos in mijn bezit waarin ik nog een aantal foto’s heb gevonden uit die tijd. Bijgaand een foto van de waterbak die je beschrijft met links van mij Rinus van Marwijk en rechts Harry Smits. De foto zal ongetwijfeld in hetzelfde jaar zijn gemaakt. Tot ziens op 22 juni!
Groet Henk Granneman
Deze foto komt uit het archief van Jona van der Meer en heeft ook betrekking op de eerste steen op 22 september 1959. Hier is te zien dat inderdaad alle kinderen eenzelfde feestelijk hoofddeksel op hebben. Ook de bouwvakkers staan hier te poseren op de steiger en ook een zuster. Andere tijden dus.
Petra
We ontvingen deze mooie plaatjes van Riet Lelieveld. De gelegenheid is het leggen van de eerste steen van de nieuwe kleuterschool in 1959. Uit een krantenbericht blijkt dat alle kinderen een steen mochten aandragen en deze in een keurige formatie mochten metselen. Het meisje op de foto is Lenie Lelieveld, maar heet inmiddels Hélèn. Ze legt niet de eerste maar wel de zoveelste steen. Het jongetje achter haar staat al klaar met de volgende. Ze draagt 
een schattig, feestelijk hoofddeksel zoals ik die nog nooit gezien heb, wellicht voor de gelegenheid zelf geknutseld op school. Het elastiekje is op de originele foto goed te zien in haar haar. De rand is vast beplakt met zelf geknipte rondjes en feestelijke lintjes eraan geniet. Het woord ‘mirliton’ heb ik even gegoogeld en een plaatje van bijgevoegd. Het is dus een soort 
toetertje. De groepsfoto is gemaakt voor het muurtje richting fietsenstalling. De raampjes zijn al jaren afgedekt tegen verdwaalde voetballen. Het jongetje uiterst rechts is dolblij en gooit beide armen in de lucht. Ze zitten op hun knieën of platte kont met de armen braaf 
over elkaar zoals een goed leerling betaamt. De nieuwe kruiwagens worden in gebruik genomen en het jongetje in de donkere trui in Joop Lelieveld. De foto is genomen met zicht op de Dr. van Noortstraat. De ingang zit nog aan de voorzijde. En we sluiten af met het gescheiden zwemmen van de jongens en meisjes. De meisjes poseren op de foto en de jongens kijken vanaf het hellinkje toe. Nog even geduld jongens jullie mogen zo. Het schoolplein bestaat nog 
deels uit gras en de tegels rondom de zwemvijver is al flink nat gespetterd. Wat heerlijk deze foto’s uit de oude doos. Fijn om zo nog even herinneringen op te halen en de fantasie los te laten gaan. Ga zo door!
2 rolgordijnen met schulprand en houten roede, 1.20 breed en 1.80 lang.
Op de kleuterschool stonden de nonnen nog voor de klas. Bij Zr. Theodora en Zr. Magdalena heb ik in de klas gezeten. In die tijd verruilden zij hun habijt voor een vlot jurkje. Ik herinner mij dat bode Henniken uit Zoetermeer schoolspullen kwam brengen en Zr. Magdalena aansprak met “juffrouw”. Ik dacht toen ‘sufferd’ dat is toch de zuster! In de eerste klas van de basisschool kregen we les van juffrouw Lindehof. In de tweede en derde klas les van juffrouw van Vliet die in het huis woonde waar nu Fried en Lia de Jong wonen. Voor het vierde jaar gingen we naar de overkant (nu de Zustersdijk). Daar kregen we les van juffrouw Visser. Zij las aan het eind van de middag vaak voor, o.a. uit het beroemde boek ‘Alleen op de wereld’. We hadden een grote klas (geboortejaar 62/63) met meer dan 40 leerlingen verdeeld over twee klassen, een volledige en een gecombineerde. Als ik het over herinneringen heb dan mag Jocye Granneman niet onvermeld blijven, zij verongelukte op tien-jarige leeftijd. Met z’n allen naar de kerk voor de uitvaart van ons klasgenootje. Dit heeft een onuitwisbare indruk achtergelaten!
Het gaat om Tony een zwarte kater van 5 jaar! Het is een lieve vriendelijke kat die niet bang is. Hij is sinds het Pinkster weekend niet meer thuis gekomen! We wonen er pas sinds kort, maar ging al bijna 2 weken naar buiten en dat ging goed. Hij is helemaal zwart met hele mooie glimmende vacht, zij ogen zijn groot en geel! Als je hem roept, komt hij vast naar je toe.
Het is bijna niet te geloven, maar toch is het waar,
half donker zijn. Kratten met kussens er op tegen de wanden. Plaatjes werden gedraaid op een koffer pick up. Later ging dat in het achterhuis van een boerderij. De vloer werd glad gemaakt met zeeppoeder. Brandend Zand en Paradiso van Anneke Grönloh werden grijs gedraaid.