Daar bij die molen……

Jan van Rijn en Ina van Rijn. Allebei van Rijn, geboren en getogen Stompwijkers en toch helemaal geen familie van elkaar. Ze zijn 2 juni 60 jaar getrouwd, maar of dat nu in de Dorpsketting moet….?

Jan werd 86 jaar geleden geboren op de molen aan de Meeslouwerweg en werkte bij zijn vader. Zoals bekend brandde de molen in 1947 af. Er kwam een nieuw huis voor terug in dezelfde vorm. Toen ze een paar maanden verkering hadden moest hij, ook in 1947, naar Indonesië als militair. Drie jaar en een heel aantal brieven later kwam hij terug. In 1954 trouwden ze en gingen in het gezellige Molenhuisje naast de “molen” wonen. Ze kregen er vijf kinderen. Die gingen lopend over de dijk naar school. Er was geen water en geen gas. Maar de luiers kon je nog in de sloot uitspoelen. 

Naar de molen

Toen Jan ’s vader overleed gingen ze in het ouderlijk huis wonen. Het werd een drukke tijd. Voor Ina en voor Jan. Vijf kinderen opvoeden, huis schoon houden en ondertussen een terras, botenverhuur en een camping runnen. Af en toe ’s morgens om vier uur uit bed om broodjes en koffie te maken voor de vissers die een boot kwamen huren. En als het mooi weer was soep en koffie en broodjes maken voor het terras. Maar ze deden het graag. Het gaf ook veel gezelligheid. Jan gaat nu nog vaak naar hun zoon Gerard. En spreekt dan nog oude klanten van ‘toen.’

Naar het dorp

Toen Jan 70 werd wilden ze het wat rustiger aan gaan doen en kwamen op het Hoefblad wonen. Voor Ina is de supermarkt lekker dichtbij. Jan was eerder al voorzitter geweest van de LTJ, lid van de Parochieraad en regisseur van de toneelvereniging. Voor dat alles kreeg hij ook een lintje. Ook is hij al zo’n 20 jaar lector in de kerk en leidt hij het Rozenkransgebed. Maar nu kunnen ze makkelijker samen naar de Soos van de KBO. En ook op vrijdag bij de inloopochtend in het Dorpshuis zijn zij trouwe klanten. Ina houdt het verder bij het huishouden. “Alles gaat toch een beetje moeilijker als je ouder wordt.” zegt ze.

8 juni vieren ze het met hun hele familie. Ze hebben ook nog 13 kleinkinderen gekregen en dan alle aanhang nog! De molen voor het huis draait nog rustig door. Als er wind is tenminste. 

Jan en Ina: Nog veel mee- wind toegewenst.

Agnes van Boheemen Vollebregt

Zondag 1 juni is het feest

Ruud en José zitten dan 25 jaar in De Gouden Leeuw. Dat waarschijnlijk al meer dan 100 jaar oud is. Heel vroeger was het een kruidenierswinkel, waarna de familie van Geylswijk er een café begon. Joop van Geylswijk zat er ook 25 jaar. Daarna Bob en nog later Sandra en René. Als timmerman had Ruud zelf nog de garage verbouwd tot snackbar. Hij draaide in die tijd disco en bardiensten in het Dorpshuis, werkte bij de Drie Hooybargen in Zoetermeer maar had altijd al zin in De Gouden Leeuw. José komt uit Zoeterwoude en werkte in de groentewinkel van van Rijn. En ook zij was heel enthousiast. Gewoon een leuk café dat was wat ze wilden.

Lange dagen

In het begin waren ze elke dag van 12 uur ’s middags tot 1 uur ’s nachts open. Hoewel sommige klanten zo lang bleven plakken dat ze maar weer ontbijt gingen maken….

Ze organiseren van alles. Eens per maand is er bingo en ze hebben nog steeds dezelfde biljartclub in huis. Drie avonden is er een kaartclub en twee avonden een dart club. Ook al weer 12 jaar organiseren ze samen met anderen het Dart Toernooi Stompwijk Zoeterwoude. In 1992 haalden ze het “bar zitten” in het café. 13 vaste klanten probeerden wie het langst kon blijven zitten. Het werd 96 uur!

Muziek

Wie De Gouden Leeuw zegt, zegt muziek. Karaoke; alles kon. Geregeld waren er leuke optredens. De Kast trad er al op toen ze nog amper bekend waren. En Henk Wijngaard kwam er elk jaar over de vloer. 11 jaar lang gingen ze ook met een volle bus gasten naar zijn fanclub dag in Someren. Van het begin af aan was er een geweldige samenwerking met alle andere horecagelegenheden in het dorp. Samen met De Bles, Café de Nieuwe Vaart en de jongerensoos  organiseerden ze Stompwijk Jazz. Een hele avond een dweilband over straat en in elke gelegenheid een band. En natuurlijk de jamsessies niet te vergeten met onder anderen Bas Paardekooper. José mocht haar toneeltalenten laten zien als bekende Stompwijker in de musical Jackpot in 1999. En in 1997 had hun café ook al een prominente rol in de film ‘Buy or Die’ van Tim Oliehoek. Waarbij het een en ander aan glaswerk aan diggelen ging.

Eten en drinken

Kijkend in een hele rij fotoboeken komen we allerhande partijen en partijtjes tegen. Kinderfeestjes maar ook hele bruiloften. Feesten waarvoor de hele tent wordt afgehuurd. Buffetten die er uitnodigend uitzien. Dat is ook een hele nieuwe tak geworden. Cateren op locatie met alles er op en eraan. Maar ook eten afhalen komt steeds meer in. Door de snackbar hadden ze al veel ervaring. Van een sateetje aan de bar naar complete maaltijden was dus niet meer zo ver. Met biefstuk, schnitzels, varkenshaas; noem maar op.

Verbouw

Een oud café vraagt veel onderhoud. Gelukkig is Ruud handig en kan hij veel zelf. Een nieuwe vloer, een nieuwe bar, nieuwe toiletten; er is al heel wat veranderd in al die jaren. Ook de loodgieter en de elektricien hadden een goede klant aan hen. Het ziet er nu piekfijn uit, maar de knusse sfeer is gebleven. Vandaar dat de tent straks ook weer vol zal zitten bij het WK voetbal. Al moet het middernacht worden als Nederland speelt. Hun motto: gewoon doorgaan. Op naar het volgende lustrum. Ruud en José gefeliciteerd!

Agnes van Boheemen Vollebregt