De bezorgers zijn weer blij

Ze zijn weer niet voor niets bij u aan de deur geweest.

Totaal zat er een bedrag van € 2281,40 in de envelopjes. Dit is echter niet alles, want Wilma vond vandaag nog een tasje met envelopjes zonder naam van een bezorger/ster, in haar kantoor en ik kreeg net een telefoontje van Ria van Leeuwen dat ze niet goed op haar briefje had gekeken en door drukte vergeten was de envelopjes weg te brengen. Deze keer dus iets minder als jullie gewend zijn. Volgende keer zal het vast weer wat meer zijn.

Heel erg bedankt namens alle bezorgers! Marga Stijnman

Van Beek springt in het diepe, eerste seizoen in A-peloton

De nieuwe schaatsorde voor Thom van Beek begint in Amsterdam. De Stompwijker is benieuwd hoe hij ervoor staat tijdens de eerste marathon van het jaar. ,,Ik heb er zin in. Zo’n eerste wedstrijd is iedereen toch altijd een beetje zenuwachtig, omdat je nog niet echt weet hoe je ervoor staat.’’

Vorig jaar maakte Van Beek indruk in de eerste divisie – ook wel B-divisie genoemd – door diverse overwinningen binnen te slepen. Nu is hij overgestapt naar team Van Werven in het A-peloton. Deze ploeg wil de komende jaren ’de baas van het peloton’ zijn. En dat moet lukken volgens van Beek. ,,We hebben een sterke ploeg met jongens die allemaal een wedstrijd kunnen winnen. Het mooie van marathonschaatsen is dat je niet weet hoe het loopt. Maar het kan bijna niet anders dan dat wij bij de eerste twee in het ploegenklassement eindigen.’’ Voor de 23-jarige van Beek is het vooral allemaal heel nieuw. ,,Het niveau ligt hoger en het teambelang is ook veel groter dan in ’B’. Daar reed je toch meer voor jezelf. Ik heb echt geleerd om als een team te rijden.’’

Dat is erg belangrijk volgens van Beek. ,,Het is ook meer kijken naar de vorm van de dag. We hebben veel goede rijders. Eerst had ik nog moeite om het team boven mezelf te plaatsen. Ik wilde liever zelf winnen. Maar nu heb ik dat niet. Je werkt zo intensief samen, dat je het ook je teamgenoten gunt.’’

Kansen

Natuurlijk gaat van Beek ook voor zijn eigen kansen. ,,Ik moet zorgen dat ik in een kopgroep kom. Vanuit mijn verleden als langebaanschaatser heb ik een hoge startsnelheid, waardoor het gunstig is als het tempo wat lager ligt. Dan kan ik mijn moment uitkiezen om weg te rijden en weet ik zeker dat ze me niet terughalen’’, klinkt het zelfverzekerd.

Naast het schaatsen werkt van Beek nog zo’n twintig tot vijfentwintig uur bij een rietdekkersbedrijf. ,,Ook maken we van steigerhout meubels’’, vult hij aan. Het is het bedrijf van Joost Juffermans, die zelf ook een verleden als marathonschaatser heeft. ,,Hij weet hoe het werkt in de schaatswereld. Ik kan mijn eigen tijd in delen. Als ik zware trainingen heb gehad kruip ik achter de laptop en beantwoord ik mailtjes of werk aan de website. En op andere dagen werk ik buiten.’’ Zijn ultieme doel is dit seizoen een marathon te winnen. En dat hij het tussen de grote jongens kan, bewees hij vorig jaar. De race in de Kralingse tunnelbaan in Rotterdam, waar A- en B-rijders door elkaar schaatsten, was een prooi voor hem. ,,Dat heeft veel vertrouwen gegeven. Het geloof dat ik het kan, is er. Zeker in de eerste weken zou het kunnen dat ik onderschat wordt, omdat ik uit de ’B’ kom. Als ik in de kopgroep zit, moet ik daar gebruik van maken.’’

Tekst: Nick Scheurwater, foto van Hielco Kuipers met dank aan Leidsch Dagblad.

Het komt niet zo vaak meer voor. Maar Cok Reeuwijk werkt al 40 jaar bij Autobedrijf Luiten. Eerst nog aan de Stompwijkseweg. Zijn vader was daar klant en Cok liet hem vragen of er ’s zaterdags iets voor hem te doen was. Hij ging naar de LTS dus het werd een soort stage. Vanaf zijn 16^e jaar kwam hij in vaste dienst. Een leuke tijd. In de lange middagpauze was er nog wel tijd voor een crossritje in de Vlietlanden in aanleg. Ondertussen volgde hij cursussen 2^e monteur en 1^e monteur. Dan mocht je alles zelfstandig doen. Later nog Auto Elektricien en APK-keurmeester. Er was daar nog geen benzinepomp, en de auto’s stonden gewoon op de weg. (het was ook een berucht plekje voor opstoppingen……red.)  

De Huyssitterweg                       

In 1980 verhuisde hij mee naar de nieuwe garage. Ze beginnen ’s morgens om half acht. Maar of dat nog niet genoeg was, ging hij in de zomer eerst nog tomaten plukken. Hij woont tegenwoordig in Roelofarendsveen, maar het reizen vindt hij geen bezwaar. Omdat je vroeg onderweg bent is het vanzelf rustig.

Hij heeft wel eens vier maanden last gehad van een hernia, maar verder heeft hij weinig verzaakt. “Toch is het wel te merken dat je ouder wordt, ” vindt hij. “Je duikt niet meer zo snel onder een auto.” Dat hoeft ook niet, want de brug en andere gereedschappen worden steeds beter. De hedendaagse auto’s bevatten ook veel elektronica. Waardoor er tegenwoordig minder te repareren is.

Elke dag is anders

Daardoor blijft het werk leuk en interessant. Iedere dag andere auto’s en andere klanten. Sommigen kent Cok nog van het eerste uur. Stompwijk kent hem verder nog van het ZZ zaalvoetbal waar hij menig jaar heeft meegedaan. Sinds hij is verhuisd heeft hij ook wat meer hobby’s er bij. Behalve kamperen en wintersporten is hij ook meer gaan tuinieren. Als hij zo bezig en gezond blijft zit het 50-jarig jubileum er misschien ook nog wel in. Cok, van harte gefeliciteerd!

Agnes van Boheemen- Vollebregt

Let op: Volgende week geen DORPSKETTING !!!!!

In verband met de kermis wordt er volgende week maandag gaan Dorpsketting gemaakt, daar wij dan teveel in feeststemming hopen te zijn.

De eerstvolgende DK komt uit op dinsdag 29 juli met daarin alle uitslagen van de kermis en natuurlijk wie de WK Poule heeft gewonnen. Wil je niet zolang wachten, ga dan a.s. woensdagavond naar Ruud en José voor de uitslag.

Aanvang 20.00 uur.

Bezorgers opgelet: Zorg voor vervanging als je zelf vakantie op gaat !!

De weersverwachting voor het komende kermisweekend geven tropische temperaturen van rond de 30 graden. Vergeet niet om je zonnebril mee te nemen en je schouders in te smeren. Laten we hopen dat de biertent voldoende voorraad heeft om onze keeltjes te smeren!

Wij wensen alle Stompwijkse Vierdaagse-lopers veel succes toe in Nijmegen.     

Red.

Van de redactie

De feesten volgen elkaar weer op. Een ietwat regenachtig Summerland laten we achter ons en genieten nog wat na. Ondertussen is de voorbereiding van de Stompwijkse paardendagen ook al weer in volle gang. Volgende week horen we weer het gehamer van de opbouw van de tribune. Dit heeft ook gevolgen voor de Dorpsketting. We zijn dan teveel in feeststemming en niet in de stemming om de Dorpsketting te maken. Volgende week dus nog wel, de week erop (21 juli) dus niet. Zorg dat uw kopij dus op tijd binnen is.

Bezorgers zorg dat je wijk gelopen wordt als je zelf op vakantie bent. Val voor elkaar in of vraag iemand uit je eigen wijk om dit voor een paar weken over te nemen.

Nooit gedacht en nooit verwacht

Een dag met een gouden randje voor Harddraverijvereniging Nooit Gedacht. Sinds 12 juni 2014 staat deze vereniging op de inventarisatielijst van Unesco ter bescherming van het immaterieel Erfgoed. Van Unesco en de wereldranglijst van materieel erfgoed heeft iedereen wel eens van gehoord, de meest mooie locaties en wereldwonderen staan hierop vermeld. Dat dit ook voor immaterieel erfgoed bestaat is bij niet veel mensen bekend. Slechts een klein berichtje in een Gelderse krant trok de aandacht van Frans Jansen, waarbij hij op het idee kwam om de harddraverijvereniging hiervoor voor te dragen. Ruim 100 jaar traditie als dat niet bij het cultureel erfgoed hoort. Hij is de procedure opgestart met uiteindelijk dit resultaat, een plaats op de lijst.

Donderdag was de Bles gevuld met bestuur en oud-bestuursleden, pers en vele genodigden. Ineke Strouken, directeur bij het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed kwam hoogst persoonlijk hiervan gewag maken. Ze vertelde dat Nederland sinds 2012 jaar hieraan meewerkt. De voorbereiding hiertoe nam slechts 9 jaar in beslag, want 50 jaar is niets bij dergelijke aangelegenheden! Het is lastig om levend erfgoed te bewaren. Het is niet te vatten of te beheren, want het is iets dat in de harten van de mensen leeft en bewaard wordt. Het beste lukt dit als een traditie door een grote groep gedragen wordt en dan generaties lang. Onze draverijvereniging is hier een goed voorbeeld van. De functies binnen het huidige bestuur worden veel gevuld door de kinderen van de oudere bestuursleden en wordt zo van de ene generatie aan de volgende generatie doorgegeven.

Er dient een erfgoedzorgplan worden opgesteld om het voortbestaan hiervan te waarborgen. Ineke deed ook een beroep op locoburgemeester Frank Rozenberg om dit vanuit gemeente wegen te ondersteunen en mee te werken. Bij deze opmerking zag ik vele personen knikken omdat vooral de wirwar van vergunningen en voorwaarden soms een flinke hindernis zijn bij de jaarlijkse organisatie.

Vele mooie woorden volgden vanuit de Draf- en rensport, ere-voorzitter van ‘Nooit Gedacht” en oud burgemeester De Vreeze die de gemeenschapszin van ons dorp nog maar eens benadrukte en natuurlijk van de trotse de voorzitter zelf. Theo verhaalt over vroeger toen hij samen met zijn vader de lengte van de baan uitzette nadat eerst de koeien verwijderd waren. Bij de eerste sloot nam vader Cors 30 flinke stappen; zo dat was de finish nog 80 stappen dat was de start. De drie locaties die de kortebaan geschiedenis rijk is, de smalle Meerlaan dat destijds een verhard zandpad was, de grasbaan bij de grasdrogerij en nu sinds de begin jaren zestig op de land van de familie Spruit. Een hoogtepunt in 1942 toen de draverij met toestemming van de Duitsers 7.000 bezoekers trok. Een dieptepunt was het busongeluk…. het blijft even stil en ieder heeft hier zijn eigen gedachten over.

En die keer dat de kortebaan nog maar een paar jaar geleden (2011) vanwege de regen afgelast moest worden.

Een film van Frans Oliehoek geeft een prachtig overzicht van deze mooie vereniging door de jaren heen. Oude zwart/wit films zijn ingevoegd in de kleurrijke activiteiten van de draf- en rensport. Velen waren hiervan diep onder de indruk.

Een stralende Frans Jansen beleeft het allemaal met gepaste trots. In zijn hart neemt deze paardenclub een grote plaats in, al woont hij al bijna 40 jaar in Wychen. Ook zijn vader was een prominent figuur binnen ‘Nooit Gedacht’. Hij is zelf het voorbeeld van het bijzondere kenmerk, dat de geest van de vereniging overgedragen wordt van generatie op generatie en dat zo belangrijk is voor de gemeenschappelijke identiteit. Hij wilde graag deze, al meer dan een eeuw lange, jaarlijkse gebeurtenis op de nationale inventaris hebben. Volgens bovengenoemd centrum heeft hij dit in zeer korte tijd voor elkaar gekregen met erfgoedzorgplan en al. Een schouderklop is hier op zijn plaats. Goed gedaan Frans!

Ook bij ´Nooit Gedacht` geldt als je maar lang genoeg gewoon blijft, word je vanzelf bijzonder. Proost!

Petra Oliehoek– van Es

Foto’s van Carmen Olijhoek

 Niemand is onmisbaar

Het zijn haar eigen woorden, en gelukkig heeft ze al voor een opvolgster gezorgd……. Jetty Noordzij stopt na negen jaar heel intensief vrijwilligerswerk in het Dorpshuis. Geboren in Amsterdam kwam ze met haar man in Voorburg wonen. Op zoek naar iets landelijks werd dat veertig jaar geleden een vrijstaand huis in Stompwijk. Haar man Piet speelt saxofoon; hij was ook nog een tijdje voorzitter van de fanfare, en houdt zo niemand wakker. Jetty heeft met maatschappelijk werk haar loopbaan zinvol ingevuld. Ze leerde ook Turks, omdat ze nogal eens naar dat land gingen. Waarna zij in Leidschendam werd gevraagd om Turkse vrouwen Nederlands te leren.

Dorpshuis

Hier in Stompwijk maakte ze verslagen van de Dorpshuisvergaderingen. In 2005 kwam ze in het bestuur en werd het snel meer. Samen met anderen werd er veel opgeknapt en veranderd. Het werd een opfrisbeurt.  De Bingo werd gemoderniseerd en trekt nu zo rond de veertig mensen per keer. In aanloop naar het Cultuurhuis werden steeds meer cursussen aangeboden. Frans, Engels, naaien, wijn, yoga; noem maar op. Iedereen wordt gestimuleerd om zelf met ideeën te komen. Zo kwam de schilderclub, de bridgeclub, popkoor en jazzballet. En haar vele stukjes er over in de Dorpsketting! 208 mensen volgden de computercursussen welke ook door een groep van Stompwijkse vrijwilligers werd gegeven. NL Doet en de Burendag is ieder jaar een succes. Ze vindt het jammer dat het Dorpshuis wordt afgebroken.

Financiën en sociaal contact

Geld is altijd een verhaal apart. Onder leiding van Jetty werden verschillende fondsen benaderd, onder andere het Oranje Fonds en Fonds 1818. Ook de Gemeente bleek nog potjes te hebben voor educatie en buurthuisbeleid. Al wordt dat nu door de nieuwe bezuinigingen wel afgebouwd. Sinds een jaar of vijf is er ook een inloopochtend op vrijdag. Hier kan jong en oud terecht voor een praatje, een spelletje en een kop koffie. Als het aan Jetty lag kon dat de hele week. Wie weet op de nieuwe locatie…….?

Samenwerking

Er is al heel veel mogelijk. Het bestuur staat open voor alles. Buiten de vaste verenigingen, vergaderingen en cursussen wordt het Dorpshuis ook gebruikt voor afscheid van een overledene. Dokter Barendse kwam met de griepprik. Ook wordt samen gewerkt met de andere horeca in het dorp. En de Coop levert de levensmiddelen.

Het Dorpshuis was 9 jaar Jetty ’s tweede huis

Ze zit nog op badminton, bridge en yoga en is gek op koken. Hoewel ze zelf nooit huisdieren hadden, laten ze nu met plezier de honden van de buren uit.  

Jetty en Piet hebben nog een klein bootje en een vouwwagen. En ze hoopt een beetje van haar rust te gaan genieten.  

Heel verdiend……….. Jetty bedankt!  

Agnes van Boheemen- Vollebregt

Ruud en José, van harte gefeliciteerd met jullie 25 jarig jubileum.

Iedereen die zondag een toast op jullie uitbracht, heeft het prima naar de zin gehad. Het was een goed feest!

Namens de redactie, niet- en vouwploeg en Agnes; bedankt voor de heerlijke traktatie!