Op een zondagmorgen (22 juli, kermisweekend), dat een groot deel van Stompwijk niet eens aan fietsen denkt, zijn er toch altijd weer mensen die toch op de fiets stappen. Vandaag wel 7 dames van de C1 groep. Onze route stond gepland naar Noordwijk. Lekker weer, een blauwe lucht en veel zon. Dus dat moet goed komen! En inderdaad, het ging goed. Al gauw moesten we stoppen, i.v.m. een tik in de fiets van onze captain. Het was de kilometerteller die naar beneden gleed. Weer goed gezet, maar even later weer. Toen maar op de gok het aantal kilometers gereden. Via het Valkenburgsemeer, reden we richting Katwijk en als je dan met dit weer over de boulevard rijd, zie je echt allerlei soorten mensen. Mensen op weg naar het strand en mensen op weg naar de kerk, en dan ook nog de vele fietsers. Toen de duinen in, waar iedereen zijn eigen tempo kon rijden. We dachten dat we wegens het mooie weer eens heerlijk buiten konden zitten, maar helaas, het terras is klein en zat al vol. De C2 was jammer genoeg nog niet klaar met de koffie en bleef dus nog even zitten. De bestelling werd dan ook binnen opgenomen, maar toen gingen er weer andere mensen verder en konden wij alsnog naar buiten. Heerlijk alvast van de zon genieten, want dat was nog maar weinig gebeurd dit jaar, koffie op het terras!
De terugweg werd bepaald door beide Elly’s, dwars door de dorpjes. Om de Stevenshof heen en wat is het dan plotseling weer landelijk! Elly haakte af, om bij haar zoon nog even een bakkie te gaan doen en wij reden verder via de Vlietlanden naar de hel in Zoeterwoude. Daar haakte ik af en gingen de andere richting Stompwijk. Waar iedereen nog op tijd was bij de ponyraces. Waar ik dan ‘s middags nog menigeen heb gezien en genoten heb van het mooie weer.
Groetjes, Jolanda Berg
De A groepen hadden op deze mooie dag een rit van 85km naar Cruquius op het programma staan. Die koffietent ligt langs de ringvaart, maar als je die rond rijdt kom je wel op wat meer kilometers uit. Toch is het wel de leukste route. Na de belofte dat we een beetje door zouden rijden, zodat we op tijd voor de ponyrennen terug zouden zijn, stemde iedereen (10 man) bij de A1 in. Een lekke band gaf toch wat oponthoud en even later zagen we de A2 voorbij rijden. Daarna duurde het opvallend lang voordat we ze weer ingehaald hadden. Zouden ze toch ergens een stukje afgesneden hebben? Pas zo’n 5 km voor de koffie zagen we ze in de verte rijden en ging de turbo even aan om het gat te dichten. Daarna was er weinig animo voor rustig uitfietsen, dus waren we er zo, met de A2 in ons kielzog. Even later zaten we in een grote kring op het terras bij het theehuis en werden we snel van 2 rondjes koffie voorzien. Pas toen we weer gingen vertrekken zagen we de A3 arriveren. Zij hadden onderweg materiaalpech moeten verhelpen.
We maakten het rondje ringvaart af via Hillegom en Lisserbroek. Op de heenweg hadden we al gemerkt dat de brug bij Nieuwe Wetering buiten gebruik is, dus gingen we terug via de brug bij Buitenkaag. De A2 die vanaf de koffie meegereden was ging wel rechtdoor. Langs de A44 en het nieuwe station Sassenheim reden we naar de singels in Leiden. Op zondagochtend is het ook daar prima fietsen met een groepje wielrenners. Mede dankzij deze kortere route waren we na 100 km al om 12.10 uur terug in Stompwijk.
Arno van Rijn
De B vertrok met z’n 11-en (9 mannen/ 2 vrouwen) naar de Langevelderslag.
We hadden een gastrijder in de groep: Frans Jansen. Frans woont in Wijchen, maar is met de kermis/paardenkoers altijd in zijn geboortedorp Stompwijk. Op zondag pikt hij dan bij de Toerclub een tocht mee. Hij bracht lekker weer mee: zon en weinig wind. De heenreis ging door de duinen, altijd leuk, die klimmetjes. Na ca. 38 km arriveerden we als compacte groep bij het restaurant “Beachclub Obelijs”. De mevrouw voor de bediening stond ons al op te wachten. In record tijd zaten we, buiten, aan de koffie en (een aantal) aan het appelgebak met slagroom. Minpuntje: er was geen Jägermeister voor Cees. De terugweg ging binnendoor. Bij Nieuwe Wetering staken we, per pont, de Ringvaart over. Er werd een flink tempo aangehouden, niemand wilde te laat in de biertent op de kermis aankomen. De groep was in vorm zodat er geen gaten vielen. Wim Overdevest trok op de Vliet nog een keer ’n sprintje aan! Ik reed mee tot de brug bij de Kniplaan en was om 12.45 uur weer thuis in Leiden met 100 km op de teller. Opnieuw een mooie zondagochtend!
Hans Heemskerk
De A2 reed met 9 man/vrouw wederom via een flinke omweg naar en van Harmelen weer terug naar Stompwijk. De toerkalender gaf 90 km aan, maar we zijn er inmiddels aan gewend, het worden er altijd een paar(!) meer. Voor onder de 100 km haalt kopman Aad Switser zijn fiets immers niet uit de schuur. De weersomstandigheden waren afgelopen zondag super. Het enige minpuntje was dat we op de heenreis de wind in de rug hadden. Dat betekent dus; op de terugweg alles tegen en daarbij trok de westenwind ook nog eens behoorlijk aan. We reden via een schitterende route via Boskoop, Papekop, Snelrewaard, Linschoten, Woerden naar Het Wapen van Harmelen. Na 73 km waren we wel toe aan een bakkie! De vlotte bediening had het allemaal snel op tafel. De kortste weg naar huis, was het devies. Volgens Aad zou dat zo’n 45 km zijn. Bij Montfoort was de weg echter volledig afgesloten en moesten we een ommetje maken. Ondanks de flinke tegenwind gaf de teller meestal boven de 30 aan, het was flink buffelen. Vanaf Bleiswijk deden we het rustig aan, bij de meesten was de koek aardig op. Rond de klok van 13.30 uur waren we gelukkig nog ruim op tijd om Marianne Vos naar het goud te zien rijden, een prachtige prestatie. Wij zullen nog een flink aantal uurtjes trainingsarbeid moeten verzetten…….
Vorige week (23 juli) reden we met kopman Sjaak van Santen ook een prachtige rit naar Cruquis. Sjaak weet overal de weg en rijdt ook graag een ommetje. Broer John woont in Hoofddorp en leidde ons via de polders rond Schiphol naar de koffietent. Met 120 km op de teller mochten we wel een drankje nemen op de kermis, die hadden we wel verdiend!
Marga Stijnman
Zondag 22 juli
Chiel had het wat moeilijk na een intensieve kermisavond maar sloeg zich er buitengewoon goed doorheen en was na een korte nachtrust toch op tijd aan de start. Het clubje was praktisch compleet om richting Noordwijk te fietsen. We rijden via Voorschoten en Katwijk naar Noordwijk aan Zee. Het was dringen op het kleine terras aan de zonzijde. De terugweg via Leiden, om zo naar huis te singelen, een nieuwe werkwoord voor fietsen langs de bekende Leidse singels. Terug in Stompwijk hadden we pakweg 50 kilometers gemaakt.
Gisteren gingen we richting Meijendel, dat is dichtbij, maar via de vele omwegen konden we toch de nodige kilometers maken. Opnieuw mooi weer en de lucht van het hooi dringt in onze neusgaten.. en we zoeven via de Maasdorpervlakte door de duinen, waar het ’s morgens nog lekker rustig is. Er is volop verkeer zoals skeelers achter kinderwagens, hardlopers, wandelaars en toerfietsen. We gaan naar de boerderij van Meyendel. Buiten nemen we het terras in bezit en samen met de C2 is het een kleurrijk geheel. De week wordt doorgenomen en wij kijken uit naar de rit van die middag voor de dames wielrennen. De terugweg wordt nog iets verlengd door via Leidschendam naar huis te gaan een nieuwe route over het nieuwe sluisplein wat er prachtig uit ziet. Onder de boog door komen we langs de Vliet terecht om via het Duinwaterpad op huis aan te gaan. Een heerlijke route en een goed begin van een stralende dag. Onze fietsfelicitaties natuurlijk ook voor Marianne Vos, die ons binnenshuis aan de bank gekluisterd hield. Petra
