LET OP!!!!!!
De aanvangstijd is veranderd. De wedstrijd begint om 18.00 uur.
De Ritindeling is al wel bekend. Op een enkele wijziging na i.v.m eventuele zieke rijders.
Rit 12 Nadine Turk, Lianne Suyten.
rit.24 Coen Rotteveel.
rit 36 Patty Vurens,Tjilde Bennis.
rit 48 Edward Jansen, Ferdinand Jansen
rit 60 Manja van Wissen,Joyce Vurens
rit 72 Marijn Suyten, Wessel Suyten
Er wordt nu ongeveer 19.00uur gedweild
rit 84 Zoey vd Bosch, Lisanne Zweers
rit 96 Francois Spaans.
Zorg dat je op tijd bent. Het is de laatste wedstrijd in Leiden van dit seizoen.
Het is een krachtmeting met andere verenigingen dus best wel spannend.
Doe je best en veel plezier,
Marjo van Veen

In maart 1993 zijn we officieel gestart met wijkcontacten in onze parochie.
Dus bestaan we 15 jaar. Waar blijft de tijd!
Op de vergadering van 6 maart hebben we dit feit herdacht met een terugblik op 15 jaar parochieleven. Wat is er in die tussentijd veel gebeurd! Diverse pastores hebben we zien komen en gaan. Het 125 jarig bestaan van de kerk is gevierd. Er was het 40 jarig priesterfeest van pastoor Van der Plas in De Klaverhal en er was zijn afscheid in de “Tent van God” op het kermisterrein. Ook Diaken Peters vierde zijn jubileum in onze parochie. We kregen woord en communievieringen en lekenvoorgangers. Er werden zangbundels aangeschaft. We hadden in die tijd kerktelefoon en de kerktelefoon werd ook weer afgeschaft! De speeltafel van het orgel werd verplaatst naar het altaar, zodat de zangers en zangeressen niet meer die gevaarlijke trap naar het koor op hoefden. Er kwam een doopvont vóór in de kerk en er werd weer individueel gedoopt. Inmiddels is de gezamenlijke doop weer terug. Er kwamen bordjes op de pilaren met nummers van de liederen. Er werd een monumentje opgericht voor ongedoopte kinderen. Er kwam een mortuarium en er kwam een urnenplaats op het kerkhof. Het kerkhof werd uitgebreid en er kwam een grindpad. Het grindpad ging weer weg en er kwam een tegelpad! Er kwamen diverse mensen op de pastorie wonen die géén pastoor waren en ook “De Dorpsketting” kreeg een plaats in de pastorie. De kaarsen bij Maria werden afgeschaft en vervangen door waxinelichtjes. Na fel protest kwamen de kaarsen weer terug. Nu hebben we weer kaarsen en waxinelichtjes!!! In 1998 lazen we in een verslag dat er te weinig boekjes waren, 300 Boekjes bij een viering was véél te weinig! Heerlijk, zo’n volle kerk toen! Maar we blijven moed houden! Afgelopen zondag was de kerk weer lekker vol!
 
In maart 1993 werd dus het wijkcontactwerk opgericht.
Onze parochie werd in 16 wijken verdeeld. De wijkcontactpersonen kregen een belangrijke taak in de parochie, omdat ze de schakel vormen tussen het parochiebestuur en de parochianen. Ze hebben in die 15 jaar heel veel werk verzet! Ze brachten veel bezoekjes aan zieken en ouderen. Ook gezinnen waar een baby geboren was kregen een bezoekje. Bij dit bezoek mocht de kraamvrouw een cadeautje uitzoeken uit de “Geboortemand”.Ook bij feestelijke en droevige gebeurtenissen waren zij present. Al die jaren haalden de wijkcontacten de vastenactiezakjes op en ze brachten heel veel brieven, kerststukjes en kerstkaartjes rond. Ze organiseerden ook wijkcontactavonden en kledinginzamelingen. Er waren koffieochtenden in de pastorie en op eerste kerstdag hebben ze verschillende keren een kerstontbijt voor alleenstaanden georganiseerd. Ze hebben hun werk altijd met veel plezier gedaan. Natuurlijk is er ook wel eens kritiek op ons werk. Maar meestal berust dit op een communicatieprobleem. Als wij niet weten dat er iemand ziek is, kunnen we ook niet op bezoek komen! Op donderdag 6 maart vierden we dus ons 15 jarig bestaan met een lekkere traktatie bij de koffie en een terugblik op die 15 jaar. We namen die avond ook afscheid van Wil en Wim Suyten.
Zij stoppen met het contactwerk. Gedurende 14 jaar zijn zij actief geweest. Wil en Wim, hartelijk dank hiervoor! De volgende personen zijn al vanaf het begin contactpersoon. Daarom ook hartelijk dank aan Ida van Vliet, Bep van der Voort, Aly van Veen, Leny Overdevest, Trees van Santen en Rosina Hilgersom voor 15 jaar contactwerk. Ook de andere contactpersonen: Bep Luiten, Anny van Rijn, Cisca van Boheemen, Nel Klijn, Anny de Haas, Til Janson, Coby van der Geest en Paula van der Arend, die eveneens jarenlang hun taak uitstekend vervullen, danken we voor hun inzet.
Nog veel werkzame jaren toegewenst!
Namens de Parochie
Riet van der Ham

Op zondagochtend 23 maart a.s., aanvang 07.00 uur, wordt op de Uithof het clubkampioenschap verreden. Ieder lid, actief en niet actief, en geboren voor 1 juli 1998 kan hieraan deelnemen.
Juist voor de kinderen die op donderdag in Zoetermeer trainen, is dit een eerste kennismaking met het echte wedstrijdschaatsen op een 400 meterbaan. Aarzel niet en geef je dus op.
De welpen en pupillen rijden 100/500 meter. De junioren en senioren komen in actie op 500/1000 meter.
Opgave voor het clubkampioenschap tot uiterlijk 16 maart aan tom.dehaas@wanadoo.nl.

een sleutel
Zatermiddag heb ik een huissleutel gevonden in de poort van de Van Santhorststraat naar de Raephorststraat. Degene die hem kwijt is kan hem halen op de Van Santhorststraat 12.

5 zakken grond voor €14, én u steunt de fanfare a.s. zaterdag komen we bij u langs

Voor lezen ben je nooit te oud. Deze boodschap ten bate van de Boekenweek doet mij goed omdat wij hier thuis regelmatig met de kinderen de discussie voeren dat ze meer moeten lezen. Vooral met de oudste. Sven en Sil hebben er wel lol in. Sil zit nog in de leerfase maar heeft er veel plezier in. En wij ook, vooral wanneer hij een vragende zin leest, dan schiet hij lekker uit om het vraagteken te verduidelijken. Sven ligt ook vaak in bed met een strip of een boek en leest zich dan door de tijdslimiet van slapen gaan heen. Bijna elke avond moeten we nog een paar keer naar boven roepen dat hij het licht uit moet doen. Maar ik heb daar niet zoveel problemen mee. Laat hem maar lekker lezen, de verhalen meenemen in zijn slaap en dromen over alle avonturen. Maar dan Youri. Als Youri iets wil vertellen dan ben je na drie zinnen het verhaal bijster. Zijn woordenschat schiet tekort. De enige keer dat hij een boek leest is wanneer hij een boekbespreking moet houden op school. En dat gaat dan met hangen en wurgen. Nu heeft dat ook te maken met het feit dat hier in huis weinig momenten van rust zijn. Ja, wanneer er een film opstaat of wanneer een nieuw computerspel uitgeprobeerd wordt. Wat films betreft kunnen ze weer hun lol op want van de week kwam een overbuurman vragen of de jongens van Science Fiction hielden want hij had nog wat videobanden liggen. Vervolgens moest hij even uitleggen wat Science Fiction precies was en toen sprong het licht op groen. Even later kwam hij met twee Albert Heijn tassen retour, vól met banden van Star Trek. Ja, die serie met Doctor Spock, Captain Kirk en ‘Beam me up, Scotty’. Een band of dertig, dus als ze die allemaal gezien hebben dan hebben wij echte ‘Trekkies’ in huis. Maar een computerspel kan ze ook behoorlijk in beslag nemen, vooral wanneer het een nieuwe is. Dan zijn ze in staat om op te staan en er gewoon een hele dag achter te zitten: één speelt dan het spel en de twee anderen zitten er dan naast om toe te kijken. Hij heeft mijn lees genen niet. Toen ik zo oud was las ik mijzelf behoorlijk suf, zat ik elke week in de Bieb. Alles van de Kameleon, De Grote Zeven, De Vijf en Bob Evers verslond ik. En tussendoor de Donald Duck en stapels stripboeken. In mijn jeugd kwam je óm in de rustmomenten… Ondanks dat wij thuis ook met z’n drieën waren, elkaar regelmatig in de haren vlogen, treiterden, voerden maar ook liefhadden zoals dat gaat bij broers en zussen. Er kwam niet veel op ons af in die tijd. Als je ziet hoeveel invloeden de jeugd van nu van buitenaf te verwerken krijgt dan verwacht je uiteindelijk een mega burn out onder jongeren. Ze sms’en zelfs met hun leraren! De tijd van nu was toen science fiction voor ons. Ik besprak mijn zorgen laatst met iemand en die vroeg zich af waarom ik Youri dan niet ging voorlezen. Voorlezen? Hij is dertien! Ja, maar ook kinderen van dertien vinden dat nog best fijn en misschien gaat hij daardoor weer zelf lezen. Inderdaad, toen ik twaalf was las onze Meester ook altijd voor en hoorden wij hem ademloos aan. Nu was dat vaak op vrijdagmiddag, het einde van een vermoeiende week school en was je toch al te moe om er nog wat tegen in te brengen. Maar voor lezen ben je nooit te oud. Dat geeft mij hoop, is een geruststelling. Dus zal Youri misschien in de toekomst toch weer eens uit zichzelf een boek pakken en zich laten meevoeren door het verhaal van de schrijvers. Ik ga vanavond direct beginnen met voorlezen, zeer waarschijnlijk wordt dat het boek Bob Evers belegert Fort B uit mijn boekenkast. Vergeeld en versleten, maar de avonturen van hoofdpersoon Bob, Jan Prins en Arie Roos zullen weer even herleven!
Arjen Veldhuizen

Net begonnen aan de politieopleiding, 34 jaar oud, Joline van den Brink. Abrupt kwam een einde aan Jolines leven toen de ex vriend én vader van haar twee jonge kinderen haar doodschoot. In haar eigen huis. Meneer Van den Brink worstelt dagelijks met de pijn van het gemis. ‘Ik mis mijn dochter nu meer dan net na haar dood.’

Zo begint het interview met Arnold van den Brink in het Politieblad ‘Boeiend’ in februari 2007. Het gemis, verdriet en het feit dat volgende week de zaak in hoger beroep komt is aanleiding voor hem om contact op te nemen met de Dorpsketting. Joline is ten slotte in Stompwijk geboren en heeft hier de eerste 10 jaar van haar te korte leven gewoond. Hierna is zij verhuisd naar Zoetermeer, Rotterdam en later naar Capelle aan den IJssel. Het is daar waar er een eind aan haar leven wordt gemaakt. De dader, is veroordeeld tot 14 jaar en in een hoger beroep gegaan. De zaak dient volgende week op 18 maart om 10.15 uur in het Paleis van Justitie in Den Haag.

Petra Oliehoek van Es

Woensdag hebben minstens 30 vrouwen zich uit de naad gemept en zijn er andere spierengroepen opgerekt dan anders. Samen hebben Jokeline en Eric van Leeuwen de Zweedse Mikael Jansson uitgenodigd van Exploding Explose Self Defence System. Hoewel zijn Nederlands eigenlijk best redelijk was, ging het Engels hem beter af en de ondertiteling werd in woord en gebaar en door vooral zijn sprekende gezichtsuitdrukkingen goed duidelijk gemaakt door Yos Lotens. Hij heeft jarenlange ervaring in het onderwijs en judo en een combinatie hiervan. Het weekendprogramma is ingekort tot een twee uur durende les. Mikeal en Yos geven aan dat ieder een persoonlijke ruimte om zich heeft, die gerespecteerd moet worden. Als iemand (veel) te dichtbij komt, is dat niet wenselijk, je kan daar direct al wat van zeggen. Zelfverdediging is vooral voor jezelf zorgen. Het schijnt dat we alles al kunnen. We moeten nu nog alleen leren wat, hoe en wanneer je wat doet. Belangrijkste les is voor jezelf opkomen. Verdedigen kunnen we al, met onze eigen wapens, de handen. Het is vanavond vooral het elkaar durven slaan. Vermijd de confrontatie, door weg te lopen of een afwerende houding aan te nemen met open handen. Gesloten handen vormen al snel vuisten en dat werkt als een rode lap op een stier. We vormen een kring en mogen met elkaar aan de slag, klappen uitdelen met vlakke hand op de in kussens gehulde armen van de ander. Een vlakke hand is minder pijnlijk dan het slaan met een vuist, probeer maar uit op een muur. We leren de juiste verdedigende houding aan te nemen met open handen voor de ogen met bijna gestrekte armen met een been voor en een been achter. Je handen niet te dicht bij je hoofd houden, want dan komen de klappen alsnog aan, maar dan met je eigen handen erbij, ervaar ik zelf.
Na de pauze gaan we nog harder meppen en mogen we erbij schreeuwen en dat is heerlijk om te doen. Bij elke klap een brul, schreeuw om aandacht te trekken. De andere aanwezigen kunnen helpen of in ieder geval de dader identificeren (zwart jack, zwarte broek en bruine schoenen). Let vooral op de schoenen, een jas is snel uitgetrokken of ingewisseld, met schoenen geeft dit teveel tijdverlies. Een paar klappen is voor de dader al voldoende, het slachtoffer is uit zijn evenwicht gehaald en door de desoriëntatie al beroofd voordat hij het weet. Mar dat werkt ook andersom, als je terug slaat. Probeer te voorkomen dat je valt, op de vloer ben je veel kwetsbaarder voor klappen en schoppen. Mep door totdat het slachtoffer op grond ligt en neem dan de benen.
Tot slot worden er door Mikael nog een paar levensechte situaties in scène gezet. Vrijwilligers melden zich spontaan aan en laten zich niet overdonderen door Mikael die nu voor de zekerheid met een helm zijn hoofd beschermt.
Hij loopt met iemand op, komt veel te dichtbij bij iemand in het ‘bushokje’ en laat zijn agressie zien door het pakken van een stoel, en bedelt om geld.
Het gevaar ligt overal op de loer, we leren signalen op te vangen,dreigende situaties in te schatten en met gepast fysieke actie ons te verdedigen, zonder jezelf te blesseren of dat je een ander niet dermate verwond dat je later strafbaar bent.
We sluiten deze avond met wijze lessen af met een certificaat van deelname en een drankje. Ik sluit af met een bedankje richting Jokeline en Eric, zij lieten zien dat sport verbroederd.

Petra Oliehoek van Es

De Vlietpopslag is een jaarlijks terugkerende bandwedstrijd met als hoofdprijs een optreden op het Vlietpop festival. De twaalf bands geselecteerde bands zijn verdeeld over vier voorronde avonden. De winnende band van iedere avond verdient een plaats in de finale. Deze finale staat gepland op zaterdag 10 mei. De band, die ook de finale weet te winnen, verdient een festivaloptreden op Vlietpop. Aanstaande zaterdag 15 maart barst de Vlietpopslag al los met de bands Magion, Spartaco & The Dead Rudolfs. Kom op zaterdag 15 maart naar Dormibella in Leidschendam en beleef een spetterende avond met gevarieerde muziek! Dormibella is open van 21:00 tot 02.00 en de entree is geheel gratis. Deur sluit om 01.00 uur.

De halfjaarlijkse kledinginzameling mensen in nood wordt gehouden op:
Vrijdag 11 april van 13.00 tot 17.00 u.
Zaterdag 12 april van 9.00 tot 12.00 u.
U kunt de kleding in gesloten zakken of dozen inleveren bij W. Suyten, Dr. Van Noortstraat 72.
De opbrengt van de ingezamelde kleding komt ten goede aan noodhulpprojecten van Cordaid Mensen in Nood en nar en voedselzekerheidsprogramma in Oost Congo. Momenteel wordt ook een project dichter bij huis gesteund namelijk “Mode met een Missie” helpt dak– en thuisloze vrouwen in Nederland.