Bij sommige ritten vraag je je onderweg al af waar je deze keer weer over moet gaan schrijven. Dan gebeurt er de hele rit niks vermeldenswaardigs. Daar hadden we vandaag met de A1 geen last van. Met een flinke groep van 15 man reden we via de Rottemeren en Gouda naar Haastrecht. Daar was de weg opgebroken maar konden we via de omleidingborden door het dorp heen de weg weer vinden. Even verderop dacht ik een weg door de polder te weten om net voorbij Oudewater uit te komen. We gingen rechtsaf een weggetje in. Na een paar honderd meter ging het asfalt over in een verhard pad met wat kuilen. Toen dacht ik nog, als ‘t zo blijft kan ‘t net. Maar het pad boog naar links en werd een paadje door het gras. Niet meer dan een paar decimeter breed. Na even twijfelen toch het paadje maar verder gevolgd, het zou vast weer op een goed pad uitkomen. Er stond immers een ANWB routebordje en omdraaien doen racefietsers niet graag. Een stukje verder een kuil vol modder. Ronald reed voorop en jumpte er behendig overheen, dacht hij. Hij landde er middenin en ging direct over de kop. Na een redelijk zachte landing in het gras sprong hij snel weer op de fiets, zodat de meesten het niet eens in de gaten hadden. De rest ging lopend om de kuil heen. We kwamen voor een hek waar we via een plank omheen konden klauteren. Toen weer een dilemma: achter nog zo’n hek ging het pad nog een heel stuk door, terwijl naar links een mooi betonpad door het weiland liep. Dat pad leek achter op een boerenerf uit te komen waar je zo de weg weer op kon. Die optie was toch aantrekkelijker. Op het gemak reden we die kant op, ons afvragend of we niet een boze boer met riek of buks achter ons aan zouden krijgen. Ik reed vooruit en zat vooral te kijken of we er wel door konden, omdat ik aan het eind een stevig hek zag. Ineens hing ik half in het schrikdraad dat over het pad gespannen was. En daar stond inderdaad stroom op! Maar met een aantal boerenzonen in de groep lieten we ons niet meer tegenhouden. 2x een schrikdraad losgemaakt en weer netjes vastgemaakt. Ook het hek geopend en gesloten en toen reden we via het erf de weg weer op. De boerin was de was aan ’t ophangen, maar reageerde niet eens op onze bonte verschijning. Gelukkig werd er ook even gewacht op de 2 mannen die het hek weer dicht maakten, zodat zij niet nog kilometers het gat dicht hoefden rijden. Tijdens de koffie werden de gebeurtenissen nog lang besproken. Ronald liet aan iedereen zien waar de bagger op z’n kleding zat en er had er ook nog een wat modder op z’n schoen gekregen. Maar als je witte fietsschoenen koopt dan vraag je er ook een beetje om. De terugweg verliep zonder landweggetjes en schrikdraden, zodat na bijna 95km deze memorabele tocht weer in Stompwijk eindigde. Wie nog twijfelt over de gekke paadjestocht over 2 weken. Zo gek als vandaag zal het dan zeker niet worden, maar of er dan ook zoveel gelachen wordt is dus nog afwachten. Voor wie nog eens na wil kijken waar we gereden hebben staat het Google Earth routebestand weer op onze site.
Arno van Rijn
De B vertrok met z’n zevenen naar de koffiestop in Oudewater. Gelukkig weer met (twee) vrouwen er bij. Was vorige week, naar Nieuwkoop, iedereen binnen, op deze route leek het wel of iedereen buiten was. Wat een drukte op zowel de fietspaden als de landelijke weggetjes. In Moerkapelle ging men lopende ter kerke. Buiten Moerkapelle had men kennelijk de wekker niet op tijd gezet, want de auto’s scheurden met grote snelheid richting het dorp (naar de kerk?). Wij gingen trouwens ook knap door, want we waren als eerste bij de koffie. Dat had het voordeel dat we lekker op het terras op de brug konden zitten. En nog in de zon ook. Vanaf het terras hadden we een mooi uitzicht op de gracht met hun prachtige huizen. Daarbij viel het op, dat met name de trapgevels sterk naar voren helden. Ik heb dit fenomeen op internet nagezocht: Langs de grachten zie je opvallend veel huizen waarvan de gevel voorover lijkt te vallen. In eerste instantie denk je aan verzakking en slechte bouw. Maar dat is niet de reden; het voorover bouwen van gevels is een tijd lang bij stadskeur voorgeschreven en geregeld geweest! Er is ook een term voor: “op vlucht bouwen”. Er was zelfs een vast voorschrift hoeveel er voorover gebouwd moest worden. En bij hoekhuizen moesten beide gevels op vlucht gebouwd worden. Er zijn meerdere verklaringen bedacht: het was tegen inwatering van regen, het hijsen wordt hierdoor vergemakkelijkt, of het was slechts om esthetische redenen. Tot eind 18e eeuw is dit op de vlucht bouwen iets vanzelfsprekend geweest. Daarna is het gebruik teloor gegaan. Reden is dat tijdens de Franse overheersing, begin 19e eeuw, de gilden opgeheven zijn. Het was toen niet langer nodig een gedegen vakopleiding te volgen om tot een gilde toegelaten te worden. Dit heeft geleid tot een inzinking van de bouwkunst en een verdwijnen van de eeuwenoude richtlijnen.
Op de terugweg kruisten na elkaar twee reigers, zeilend op de wind, vlak voor ons langs. Alsof zij wilden demonstreren hoe je gebruik kan maken van de wind. Complimenten voor en dank aan de koprijders (sters). Om ca. 13.00 uur weer thuis met 109km op de teller.
Hans Heemskerk

De C groepen
Een frisse start vandaag, slechts 12°C toen ik naar de Vliet fietste. Maar het beloofde later beter te worden. Aangekomen bij T.C. viel het aantal mee, bijna 60 fietsers die nog met een van de laatste clubritten mee wilden. Ons doel was het restaurant Meijendel. We besloten in een groep te gaan, 8 van de C1, gastrijdster Edith, Leo, en 3 van de C2, mits we ons tempo aanpasten!! Ik bracht de groep even van de wijs door richting Leidschendam te gaan en al gauw ineens te stoppen. Ik wilde het “manegepad” op, maar was al kletsende te ver, dus omkeren. Nee, ik was nog geen gekke paadjes aan het uitproberen!! Via het Duinwaterpad, waar we de A1 tegenkwamen, de Vlietlanden in naar Voorschoten, achterom bij Stevenshof en langs de Maaldrift naar Wassenaar. Ik volgde de pijlen en route van de Elfdorpentocht (45 km), maar soms moet je lezen en dan gebeurt het wel dat je in een onbekende wijk te ver rijdt en de hele groep moet keren. Via de Klip de duinen in en dan nog een paar klimmetjes en je zit bij de koffietent. We konden lekker buiten zitten, de zon werd al warmer. Terug met anderen op kop naar Scheveningen en weer naar Wassenaar, waar ik gewezen werd op het nieuwe fietspad vanaf Meijendel. Die besloten we binnenkort een keer te nemen. Nog even genieten van een stuk Landgoederenroute en de Horsten waar nog hard gewerkt werd om grasbalen te persen!! We telden daar ook nog een stuk of 8 ooievaars, binnenkort een geboortegolf?? Bij de Knip haakten Willem en Elly af en wij namen later het pad door de polder. De rest reed door naar het dorp. Om 12.00uur waren wij in Stompwijk met precies 50km.
Annie van Rijn
Tip: misschien in het vervolg voor ons ook een helm op om ons te beschermen tegen vallende noten e.d. ??!!!
Aanstaande zondag 23 september gaan we met de A en B naar Noorden voor een rit van 80km. De C gaan naar Rijpwetering en zal ongeveer 50km rijden. De start is om 8.30u vanaf Oostvlietweg 30.
Clubblad
Aan het eind van het seizoen gaan we ook weer een clubblad maken. Heb je afgelopen maanden ook iets leuks meegemaakt tijdens het fietsen of ben je lekker een weekje op fietsvakantie geweest? We vinden het altijd leuk als je er een verslagje van schrijft en inlevert. Ook alle andere dingen die je te melden hebt zijn welkom. Graag inleveren voor 1 oktober via arnovanrijn@wanadoo.nl
We zijn ook nog hard op zoek naar mensen die het team willen versterken. Lijkt het je leuk om 2 keer per jaar mee te helpen, laat het dan eens weten. Je hoeft er geen schrijfwonder voor te zijn, alleen een beetje handig met Word en dat is zo geleerd.

De Rabofietssponsortocht heeft voor Stichting Amigos € 230,50 opgeleverd. Een mooi bedrag voor het muziekproject in Sucre, Bolivia. Wij bedanken iedereen die voor ons doel gefietst heeft. Volgend jaar rekenen wij weer op u.
Afgelopen zaterdag heeft Stichting Amigos deelgenomen met de manifestatie Leidschendam Voorburg Leeft. Er was van alles te doen en er werden leuke demonstraties gegeven van muziek en dans op het podium. De Stompwijkse verenigingen laten het echter afweten. Tóch is deze dag een mooie gelegenheid om je vereniging en/of organistie/stichting te presenteren en de mensen van informatie te voorzien. En wie weet levert het nog leden of donateurs op ook. Zeker een aanrader voor volgend jaar! Wij kunnen in elk geval weer
€ 80, bijschrijven op onze rekening.
 Voor de agenda:
Op zaterdag 29 september 2007 organiseert Het Blesse Paard een Mega Dance Video Party. De opbrengst van de entreekaarten komt geheel ten goede voor Stichting Amigos. Lees voor meer informatie de advertentie van het Blesse Paard in de dorpsketting.
Op zaterdag 20 oktober 2007 organiseren wij weer de Amigos klaverjasavond. (De nieuwsbrief nummer 11 staat op de website! Kijk en lees op www.stichtingamigos.nl )
Chau Lia de Jong Zwetsloot

STOMPWIJK ´92
Het kaartseizoen gaat aanstaande vrijdag 21 september weer van start in de kantine van Stompwijk ´92. Om 20.00 uur is de koffie klaar en kan het inschrijven beginnen. Om 20.30 worden de kaarten geschud en vanaf dat moment worden de sombere herfstachtige avonden weer ietsje lichter.
Mooie prijzen wachten op u. U bent van harte welkom.

Als afsluiter van “De Open inloop maand september 2007”  kunnen de gymkids op 22 september (dus a.s. zaterdag) voor/na/tijdens hun sportieve kunsten hun gezicht laten schminken onder leiding van  Sonja van Abswoude.
Dit alles vanaf half 10 tot 12 uur.

Tot zaterdag

Spreuk van de week:
Uit de dromen van de lente wordt
in de herfst jam gemaakt.
Bamm, Peter (1897/1975)

Telefonische bereikbaarheid:
Pastorie Dr. van Noortstraat 88
2266 HA Stompwijk tel. 071 5801604
Ziekenbezoek opgeven via secretariaat
Koster A .Hilgersom tel 071 5801563
B. g. g tel. 071 5804342
Openingstijden parochiesecretariaat
E mail adres: sintlaurentius@hotmail.com
Maandag, woensdag en vrijdag van 10.00 12.00 uur
Verzorging begrafenissen en crematies
De heer C.G J. Onderwater, tel. 079 3422906
e mail: info@cuo zm.nl

PAROCHIEBERICHTEN STOMPWIJK

Overleden: Hendrikus Johannes Maria Koevoet in de leeftijd van 72 jaar

In Ondertrouw: Kim IJzendoorn en Bob van Santen.

Misintenties
Woensdag 24 oktober 09.00 uur Reinier Wensveen
Zaterdag 27 oktober 19.00 uur Overleden Armen en weldoeners van de
Parochie, Jan van Wissen, Peter Develing, Overleden familieleden Develing – Roest, Gre Janson – Vurens, Annie Verhagen, Jan Koevoet.
Zondag 28 oktober 11.00 uur Overleden Armen en weldoeners van de Parochie, Jan Hagen, Valerie Claire, Kees van Dijk, uit dankbaarheid voor het vijfenvijftig jarig huwelijk v.d. Helm van Vliet, Overleden ouders Hoogeveen – van Rijn, Jan Suijten Jaargetijde, Henk den Hollander, Corrie v.d. Zijden–van Leeuwen, Riet v.d. Meer Janson, Josien Olsthoorn – Lourens, Annie Verhagen, Jan Koevoet.

KERKDIENSTEN ZOETERWOUDE

Beste Parochianen/Dorpsgenoten,
Zaterdag 27 oktober om 19.00 uur zingt het EMS koor tijdens de woord– en communieviering. De voorganger voor deze viering is mevrouw M. Turk. Het thema is: Bescheidenheid siert. Komt u weer allen om samen te bidden, luisteren en te zingen, dat zou fijn zijn.
Tot zaterdagavond!

Wie wandelt mee? 
Evenals vorig jaar willen we ook nu weer de hele herfst en winter doorgaan met wandelen.
We nodigen iedereen uit die het fijn  vindt om ook in deze tijd  van het jaar lekker buiten te zijn. Denk nu niet meteen, dat is niets voor mij!
Probeer het eens! We beloven niet te hard te zullen gaan en als we een bankje tegenkomen mag u gerust even rusten. 
Als er genoeg animo is, kunnen we een snelle en een langzame groep vormen. Dan komt iedereen aan zijn trekken.
We vertrekken om klokslag 13.00 uur vanaf het kerkplein en zijn om 14.00 uur weer terug. 
Riet van der Ham

Verzoek van uit het secretariaat
Wilt u wijzigingen in gezinssamenstelling door trouwen, geboortes, samen wonen, overlijden of andere veranderingen in het gezin doorgeven aan het secretariaat van de parochie.
Hartelijk dank.

OKTOBERMAAND ROZENKRANSMAAND
Donderdag is het al weer de laatste keer dat wij het rozenkransgebed bidden, waarin wij Maria`s hulp en voorspraak vragen. Laten we hopen dat het niet echt de laatste keer is. We gaan er gewoon vanuit dat wij elkaar het volgend jaar weer terugzien. Het wil ook niet zeggen natuurlijk dat we in de andere maanden niet tot Maria kunnen bidden. We mogen er van uit gaan dat zij er altijd voor ons zal zijn. Maar donderdag bidden wij nog een keer samen. Komt u met velen? U bent van harte welkom.

Jan van Rijn

Eerste Heilige Communie

De kinderen van groep 4 hebben een aanmeldingsbrief meegekregen op school voor de Eerste Heilige Communie 2008. Hiervan zijn er nog maar een paar ingevuld ingeleverd op school.
 
Wij willen de ouders vragen dit in ieder geval alsnog te doen, zodat wij weten wie er wel of niet meedoet dit schooljaar.
 
Alvast bedankt voor de medewerking.
 
Werkgroep EHC

Het bestuur van de Stichting Dorpshuis zoekt per direct een parttime:

Een tijdelijk beheerder (m/v) of beheerders (combinatie) van het Dorpshuis

Wij bieden u een afwisselende en verantwoordelijke job, die eigen initiatief vereist.

De werkzaamheden bestaan uit:
Het beheer van het gebouw i.v.m. vergaderingen, evenementen etc.,
Barwerkzaamheden, waaronder wordt verstaan horecawerkzaamheden,
Voorraadvorming, bestellingen etc.

Enige ervaring in de horeca en het bezit van een diploma sociale hygiëne strekt tot aanbeveling.

Beloning en onkostenvergoeding vindt plaats in onderling overleg.
Het aantal uren wordt in overleg met het bestuur bepaald.

Voor meer informatie kunt u bellen met:
J. Kenemans (voorzitter) telefoon 070 327573 of
J. Noordzij (secretaris) 071 5802634

LACHEN, HUILEN EN WIJZER WORDEN
Dit jaar bestaan de Alzheimer Cafés tien jaar. Een Alzheimer Café is een maandelijkse ontmoetingsplaats voor mensen met dementie, mantelzorgers en hulpverleners. De bezoekers krijgen informatie over dementie en kunnen ervaringen uitwisselen. Nederland telt inmiddels 140 Alzheimer Cafés, verspreid over het land. De Cafés worden door een regionale afdeling van Alzheimer Nederland georganiseerd. In de regio Leidschendam Voorburg is er een Alzheimer Café in Party centrum Dekker’s Hoeve, Essepad 6, 2272 JS Voorburg.

“In het Alzheimer Café kan je alles zeggen, zonder schroom en gêne”, zegt Kees Eek (51), zoon van een moeder met dementie. Hij prijst de formule van de succesvolle Cafés. “Met lotgenoten praat je makkelijker. Je weet zeker dat je begrepen wordt. Bovendien is het leerzaam”. Kees had vaak confrontaties met zijn moeder, totdat hij een Alzheimer Café bezocht. “Tijdens het eerste bezoek aan een Alzheimer Café drong pas echt tot me door dat mijn moeder ziek was. De verhalen van andere bezoekers openden mijn ogen: mijn moeder heeft een ziekte. Zij kan niets doen aan haar dwarsigheid, stemmingswisselingen en eindeloze gemopper. Het is geen onwil. Ze is ziek. Ik besefte dat ik mijn moeders gedrag moest accepteren. Vanaf die dag verdwenen onze confrontaties.” Voor de omgeving van iemand met dementie is de dagelijkse zorg vaak zwaar. Bezoek aan een Alzheimer Café kan daarbij ondersteuning bieden.

Weken vliegen en voor je het weet is het Kerst. Voor de meesten onder ons, het moment om nog even extra af te vallen om de december maand beter te kunnen opvangen. Juf draait al jaren mee en weet dat de maand december wel meevalt, maar dat juist januari de moeilijkste maand van het jaar is.
Vorige week 1 kilo minder dus een goed excuus om deze week wat makkelijker met de verleidingen om te gaan, er liggen er toch al zoveel op de loer. Thuis plus drie ons, bij de club een ons, toch te licht gekleed?

Ik kan mij nergens meer vertonen of het gaat over weegschalen, diëten en recepten, dit stimuleert trouwens wel. Een tussentijdse tip van Patries is kleinere ovenschotels kopen, lang maar minder diep voor het optische effect. Je maakt minder en die schaal gaat toch altijd leeg, omdat het 1 te lekker is, 2 zonde om weg te gooien of 3 al natafelend de schaal ongemerkt leeg geprikt wordt.

De stofwisseling komt ter sprake, bij iemand zitten de darmen behoorlijk vast, met een fruitdag krijgt zij er weer gang in. De een zweert bij lauw water op de vroeg ochtend en dan sterke koffie, de ander met 2 kiwi’s en dat heeft bij haar dezelfde ochtend al effect. Nummer 3 zweert bij veel water ik nr. 4 zweer bij veel wijn. Aangezien ik dit doordeweeks probeer in te dammen heb ik eigenlijk alleen in het weekend een beetje (stoel)gangetje.
Ik hoor dat wij weight watchers de grootste kledingkasten hebben om alle maten in te kunnen opbergen. We worden gewaarschuwd voor de calorieën van de appelflappen, die zijn gelijk aan mijn halve dagelijkse hoeveelheid punten dat ik mag. Ik mag er gebaseerd op lengte, gewicht, en beroep 20 punten per dag hebben en als er bij het eten van een appelflap al 9,5 worden afgesnoept, is dat aanleiding om achter de oren te krabbelen.
Wij horen van elkaar waar we het ook weer voor doen. Het gaan naar de club betekent voor Anja dat zij haar vreetbuien meer weet te beheersen, voor Jean betekent het veel meer zelfvertrouwen en voor Sanne betekent het dat ze weer met haar benen over elkaar kan zitten. Eindelijk die broek weer aan kunnen en Hilda heeft een afspraak met die mevrouw uit die modezaak dat ze de weggehangen broek wekelijks mag komen passen. Zoonlief had haar fijntjes afgeraden de broek te kopen, omdat deze te klein was. Nu mag ze wekelijks komen passen en als die lekker zit is die voor haar. Ze was in 2 weken 1 kilo afgevallen dus dit is voor haar een extra stimulans. Een ander had inderdaad ook eens iets gekocht, ze raakte geheel in een depressie en kon het pas aan toen het uit de mode was.

Moraal: bezint eer ge begint c.q. koopt.

Petra Oliehoek van Es

Het was een super prestatie. Een prestatie van formaat. Ongekend. Wereldformaat. Ik kom eigenlijk woorden te kort voor mijn hardloopprestatie van afgelopen vrijdag, een estafette van 72 kilometer in de omgeving van Apeldoorn. Alleen dachten de mensen om mij heen daar heel anders over… Ik zou eigenlijk de 9,6 km lopen maar het werd de 10,4. Wat maakt die 800 meter dan nog uit moet ik gedacht hebben. Nou, dat heb ik geweten! Toen ik aanzette voor de laatste tweehonderd meter kwam ik mijzelf bij elke stap tegen, zag ik mijn hele leven aan me voorbij gaan en zag ik aan het eind van die meters in plaats van de Finish een fel wit licht…Alle spieren in mijn benen deden pijn. In mijn hoofd woedde een oorlog tussen willen en kunnen: ik wilde die laatste meters sprinten maar mijn benen weigerden dat uit te voeren. Ik viel nog net niet om! Een van mijn teamgenoten was mij al tegemoet gekomen (waar blijft je toch?) en begon mij moed in te praten. Maar het was al te laat…Ik kwam dus niet uit onder het uur, de eindtijd werd om precies te zijn 62 minuten. Tussen twee teamgenoten in werd ik de volgbus in getild en bedankte ik middels een soort gebarentaal voor het aangeboden zuurstof. Wat was ik blij dat het erop zat! En degene die na mij kwam ook want die kon pas vertrekken wanneer ik hem aftikte …en hij had mij toch wel tenminste acht minuten eerder verwacht! Geloof me, dan duurt wachten lang hoor als je even daarvoor je warming up gedaan hebt. Ik heb mezelf stuk gelopen op de heuvels. En op het meiske van een jaar of vijfentwintig…Wij liepen gelijk op maar op een gegeven moment vond mijn mannelijke trots dat ik haar in moest halen want dat stond een stuk stoerder. Die voorsprong behield ik precies vijf minuten want toen kwam zij ineens langszij, aangestuurd door háár vrouwelijke trots, en weer vijf minuten later was ze uit mijn zicht….Hoe diep kan je vallen! Was dit een teken van hogerhand om mij even flink te demotiveren, om mij uiteindelijk te doen beslissen te stoppen met deze sport en me hooguit bezig te houden met een bordspelletje op schoot? Tussen het hijgen door keek ik achterom: ik zal toch niet de laatste zijn? Ja, ik was dus de laatste! Mijn begeleidster op de fiets begon mij nu moed in te praten want ze zag dat het opgeven mij nader stond dan het doorlopen (een man mag niet huilen, toch) en toen besloot ik maar om door te gaan. Dat meisje wat voor mij liep was minstens twintig jaar jonger dus waarom zou ik me druk maken. Dat leeftijdsverschil kon ik dan altijd inbrengen wanneer men mij op mijn eindtijd zou gaan afrekenen. Ik besloot dus om door te gaan en bedacht bij elke dip dat ik over een half uurtje van deze marteling af zou zijn, dat ik de volgende twee dagen lekker vrij was en dat het nog mooi weer zou worden ook. Maar daar tegenover kwam dan weer dat vervelende ettertje op mijn andere schouder die met allerlei smoezen mij tot stoppen wilde dwingen. Maar ik hield vol. Uiteindelijk zijn wij als 26ste geëindigd…van de 29 teams. Ja lach maar, maar ik ben er trots op!
Arjen Veldhuizen