Zondag 17 augustus
De A en B gaan dan naar een nieuwe koffiestop. Café De Vlist in Vlist is de bestemming van de rit die ongeveer 90 km zal zijn. Ook de C gaat naar een voor hen nieuwe bestemming en koffietent. Het wordt Café Over de Brug in Haastrecht voor 65 km. Vertrek om 8.30 uur vanaf Oostvlietweg 30

Verslag van zondag 3 augustus
De C1 was met z’n 4en, zonder de vaste captain. De C2 met 7 fietsers. Ze besloten voor deze verre rit naar Langevelderslag met elkaar in één groep te gaan. Ze reden de gebruikelijke route via Wassenaar naar Katwijk en daar de duinen in naar Noordwijk. Vervolgens het bosrijke gebied van Noordwijkerhout in en dan naar de koffietent van wijlen Jan van Rijn die afgelopen jaar overleden is. Ze waren al bijna klaar om weer te vertrekken toen ik daar bij hun aankwam. Door omstandigheden kon ik niet eerder gaan fietsen, maar besloot later toch nog te gaan kijken of de groep nog bij de koffie was. Gauw ook een kop koffie genomen en daarna gingen we met elkaar weer aan de terugtocht beginnen. Door de verschillende kopmannen/ vrouwen werd het een mooie afwisselende route die om ±13.00u eindigde in Stompwijk waar we er 70 km op hadden zitten.

Verslag 11 augustus
Het was een mistige, kleine wereld toen we naar de start fietsten. Zodoende zag je ook niet of er nog meer leden naar de start op weg waren. Wel kwamen we Annemarie tegen die hoopvol uitkeek naar Jan, want ze kreeg al bij Het Blesse Paard een lekke band en hoopte dat wij nog langs moesten komen. Dus heeft Jan dat klusje maar vlug even geklaard. Maar een volgende keer moet ze wel een heel bandje bij zich hebben! Nadat alle groepen waren vertrokken bleven wij met 5 man/vrouw over en de C2 met 6. Bij ons sloot Annemarie uit Leidschendam zich aan. Na 6 weken niet
gefietst te hebben dacht ze de snelheid van de B nog niet aan te kunnen. Wij gingen ook naar Leimuiden en via een mooie route via Hoogmade, stukje Braasem en Weteringbrug op naar de goedkope koffie. Deze werd ons door Elly Lelieveld geschonken vanwege haar verjaardag. Gefeliciteerd El! Doordat ze altijd zo netjes van te voren op de hoogte gebracht worden dat we eraan komen kregen we van de eigenaar extra voorrang. Het ging allemaal supervlug, terwijl het heel druk was. Voor de terugweg namen we toevallig dezelfde route als de C2 en omdat de zon toen wel goed doorbrak en het al aardig warm werd waren we blij om 12 uur thuis te zijn en de schaduw op te kunnen zoeken. Wij hadden ruim 60 km. De C2 had ook lekker doorgefietst, hoewel ze 3 bruggen hadden gehad die net open gingen. Zij waren om 12.15 uur thuis met ruim 55 km.

Annie van Rijn

In de snikkende hitte zouden we afgelopen zondag gaan fietsen. Tenminste, dat was de voorspelling. Een hittegolf in Nederland en na zoveel jaren weer eens een zomer die er zijn mag. Wij fietsers treffen het niet altijd, (zie verslag van een paar weekjes geleden) maar afgelopen zondag werd ons de extreme hitte onthouden. Vanaf de start reden de 57 deelnemers in grijs weer bij temperaturen van ± 20 graden. Bestemming? Leimuiden. De kortste afstand van en naar het dorp van Schaatser Bob de Jong is zo’n 54 km. Op de kalender staat 80 km dus moesten de wegkapiteins met wat ‘ommetjes’ het traject wat uitbreiden. Ik leidde mijn groepje via Boskoop, Zwammerdam, Alphen a/d Rijn, Ter Aar en Bilderdam naar Leimuiden.Het eerste gedeelte was dan ook ruim 50 km. Na de koffie, genuttigd op het terras of in het overvolle café De Keijzer, reden we via Oude Wetering, Roelofarendsveen, Hoogmade, Koudekerk, Hazerwoude Rijndijk en Weipoort terug naar Stompwijk. Een traject van 30 km. Eigenlijk gebeurde er weinig om over te schrijven, ja we hadden ‘een lekke band’ en werd er onderling over dingen gepraat waar erg om gelachen werd, maar niet geschikt voor publicatie is. Al met al weer heerlijk gefietst en begon het pas echt warm te worden toen de fiets weer in de schuur hing.

Frans Oliehoek

17 augustus 2003 Tweede Onderlinge Dressuurwedstrijd

Hierbij de voorlopige startlijst voor de 2e onderlinge wedstrijd van De Blesruiters. De aangegeven tijden zijn slechts indicaties. Zorg daarom dat je op tijd aanwezig bent. Wijzigingen/afmelding s avonds na 17.00 uur bij Els Mohle.

* Bixie A 2/A 4
A 2 Lisanne Zweers, Sjors; 9.00 uur
A 2 Eline Zweers, Lotje
A 2 Demi Overdevest, Pinky
A 2 Joyce Vurens, Sjors
A 4 Tamara Loof, Mikado
A 4 Eveline Dekker, Goldy
A 4 Nadine Paardekoper, Bas
A 4 Daphne Turk, Lotje
A 4 Michelle Gobert, Petra; Ca. 10.00 uur
A 4 Jasmijn Turk, Sjors
A 4 Ilja van Rijn, Goldy
A 4 Deveney v.d. Kraan, Eppo
A 4 Romy van Vliet, Lotje
A 4 Susanne de Groot, Petra
A 4 Silke v.d. Voort, Sylvester

* B junioren Beg.pr.1/B1/B8
Beg.pr. 1 Iris van der Lubbe, Anky
Beg.pr. 1 Britt Doelman, Sjoerd; Ca. 11.00 uur
B 1 Livia Dominicus, Mexx
B 1 Iris Sweere, Misty
B 1 Cheyenne v.d. Bosch, Goldy
B 1 Zoey v.d. Bosch, Sjors
B 1 Mandy Overdevest, Waldo
B 1 Anne de Bruin, Lucky
B 8 Niels v.d. Voort, Sylvester
B 8 Leonie Zuidgeest, Roxy; Ca. 12.00 uur
B 8 Natasja Luk, Blue Star
B 8 Ingarnita v.d. Berg, Sharit/Springtime
B 8 Sanne van Vliet, Lotje

* B/L pony’sniet fed.
B 8 Anne van Veen, Sjors
B 8 Eva Oliehoek, Nozem
B 8 Kimberley Bierhuis, Mikado
B 8 Jaimy de Groot, Pablo
B 8 Rowan v Rijn, Gimmic
B 8 Sabine Klerks, Pablo; Ca. 13.00 uur
B 8 Jeffrey vd Berg, Springtime
L 14 Jolanda Slingerland, Gypsy

* B/L paarden niet fed.
B 8 Maaike v.d. Voort, Sylvester; Ca. 13.15 uur
B 8 Wendy Schuurman, Melvin
B 8 Christina Tetteroo
B 8 Marije Disselsdorp, Nathan
B 8 Christa Lelieveld, Nasty Boy; Ca. 14.00 uur
B 8 Ellen Martens, Lieke
B 8 Els Leydemeier, Gipsy
L14 Chaira de Groot, Kadans

* B/M pony’s fed.
B 8 Kimberley vd Berg, Bonfira; Ca. 14.30 uur
L 20 Sandy v.d. Salm, Beauty
M 20 Marcia Dominicus, Mexx

* B/L paarden fed.
L 14 Lisanne Hoogendijk, Lucky
M 26 Corina Zitman, Jaimie; Ca. 15.00 uur
M 26 Claire Dominicus, Hella
L 14 Kimberley Boon, Murck

Hoi Blesruiters,
Dinsdag 12 augustus is er les voor de kinderen van Yvonne en Sandra.Van 19:00 uur tot 20:00 uur en van 20:00 uur tot 21:00 uur.

Groetjes, Yvonne en Sandra

Nu de vakantie het einde nadert gaat ook Fanfare Juliana weer denken aan haar nieuwe seizoen. Vandaar deze oproep aan onze leden: woensdag 20 augustus de eerste repetitie. Komt allen want dan maken we ook de afspraken voor de poldercross van vrijdag 22 augustus om 19.00 uur. Zoals met alle leerlingen is afgesproken komen we maandagavond 18 augustus om 19.00 uur in de bovenzaal van het Dorpshuis allemaal bij elkaar om de lestijden af te spreken. De nieuwe leerlingen krijgen die avond hun instrument uitgereikt. Ook nieuwe leerlingen die zich nog niet aangemeld hebben maar toch wel zin hebben om een instrument te leren bespelen zijn maandagavond 18 augustus welkom.
Voor informatie kun je altijd bellen met 5803205.

Tot ziens, Fanfare Juliana

Op 8 augustus zijn Blaasbalg Arne en Blaasknar Patricia in het huwelijksbootje gestapt. Een écht gemengd huwelijk dus. Arne speelt bastrombone bij De Blaasbalgen en Patricia altsax bij De Blaasknarren. Het was een mooie dag, maar gelukkig niet zo verschrikkelijk heet als de rest van de afgelopen weken. Om 15.00 uur vond de huwelijksvoltrekking plaats op het gemeentehuis van Leidschendam waarna de daggasten naar Delft vertrokken voor een gezellig etentje. Geen receptie of feest, op het programma stond alleen een gezellig diner en natuurlijk wat muzikale omlijsting van De Blaasbalgen. De één nog duf van de jetlag, de ander nog verbrandt van de zon. Na weken kwamen de meeste toeters weer uit de koffers dus we waren natuurlijk erg benieuwd naar de kwaliteit. Het was natuurlijk niet één van de best optredens maar het enthousiasme was zeker weer aanwezig. Gelukkig kan er nog hard gerepeteerd worden voor de komende festivals in september! Kijk voor het overzicht snel op www.deblaasbalgen.nl. Aanstaande maandag begint de eerste repetitie van De Blaasknarren en de dinsdag voor De Blaasbalgen.

Alice (20): “Ik herken helemaal niets in andermans ouders”

Ruim 25 jaar geleden was al bekend dat de vader van Alice en Marc ms had. Omdat de ziekte niet erfelijk is kozen de ouders ervoor om toch twee kinderen te krijgen. Tien jaar geleden kreeg hun moeder kanker, zij overleed zes jaar later. Alice(16) en haar broer Marc(19) stonden vanaf dat moment samen voor de taak om vader te verzorgen, zonder te weten dat hier een speciaal woord voor was: mantelzorgers.
Sommige mensen maken bij de ontmoeting meteen al een onuitwisbare indruk. Zo is het ook als we kennismaken met de 20 jarige Alice. Een meisje met uitstraling die het al vlot babbelend toch presteert om elk woord dat ze zegt op een weeg schaal te leggen. Zij heeft in haar leven al heel wat meegemaakt, maar de steun van haar broer en andere mensen in haar omgeving ervaart ze als een warme deken om haar heen.
“Als kind wist ik niet beter, mijn vader hoorde gewoon in die rolstoel. Mijn moeder werkte en deed alle dingen met ons buitenshuis. Pas op mijn vijftiende, toen ik als puber wat om me heen keek en ging vergelijken met gezinssituaties bij vriendinnetjes thuis, realiseerde ik me pas dat mijn vader ms had en welke gevolgen dit had. Toen mijn moeder overleed moesten we alles overnemen en kwam de zorg voor onze vader grotendeels op mij en mijn broer Marc terecht. Opeens moesten we zelf koken en het huishouden doen. Voor mij was dit extra zwaar omdat ik toen in mijn eindexamenjaar zat. Dat ik het diploma toch gehaald heb is te danken aan mijn docenten waaronder vooral mijn mentor en bovendien onze huisarts. Zij sleurden mij erdoorheen. Zulke steun is heel belangrijk op zo’n moment.
“Voor mijn gevoel was de thuissituatie uitzichtloos. Het liefst wilde ik na het behalen van mijn diploma zo snel mogelijk op kamers en een eigen leven leiden. Mijn vader leeft in een klein wereldje en is heel erg met zichzelf bezig en daar is soms moeilijk mee om te gaan. Ergens kan ik dat wel begrijpen, want als ik ziek ben vind ik mezelf ook belangrijk en dan moeten mensen niet over zichzelf gaan zeuren, maar soms wil je als opgroeiende tiener wel iets anders. Mijn vader vond het heel normaal dat wij voor hem zorgden na de dood van mijn moeder. Het was voor hem moeilijk te begrijpen dat wij zelf ook zo iets wilden als een eigen leven. Je doet wel heel veel voor iemand als mantelzorger en je mag je dan best wel realiseren dat het iets bijzonders is en niet zomaar iets vanzelfsprekends. De rol kind/ouder wordt toch heel anders, dan in gezinnen met een ander soort samenstelling.
“Ik was niet anders gewend dan een zieke vader, ik kreeg ook een heel ander beeld van hoe vaders moesten zijn. Een vriendin die met een vader gaat winkelen bijvoorbeeld, is voor mij niet te begrijpen. Hoe meer ik naar situaties bij andere gezinnen keek, hoe meer ik ervan in de war raakte. Ik herken namelijk helemaal niets in andermans ouders. Gelukkig is de band met mijn broer fantastisch en dat is ook heel belangrijk. Gesprekken met hem zijn altijd heel speciaal. Hij weet tenminste waar we het over hebben en we kunnen dan ook uren met elkaar praten. Ik kan me bij hem heel goed uiten. Kunnen praten is heel belangrijk en gelukkig staan de mensen in mijn omgeving klaar om te luisteren. Zo ook de moeder van mijn vriendin die bij de thuiszorg werkt. Sinds ze daar een project hebben met jonge mantelzorgers realiseren mijn broer en ik ons pas dat wij zelf ook mantelzorgers zijn.”
“Ik ben na mijn eindexamen eerst gaan werken, maar heb inmiddels begrepen dat het goed voor me is om weer te gaan studeren. Omdat ik in de toekomst niet constant geconfronteerd wil worden met de zorgproblemen van het verleden heb ik expres een zakelijke studie gekozen: Financial Service Management op het HBO. Op school kan ik met een vertrouwenspersoon goed praten over mijn gevoelswereld. Ik woon inmiddels op kamers. Ik doe twee keer in de week boodschappen en ben altijd bereikbaar voor mijn vader, maar ik blijf ergens toch met een soort schuldgevoel zitten. Veel kan hij niet meer zelfstandig. Iedere ochtend en avond komt er iemand van de thuiszorg om mijn vader uit en in bed te helpen. Hij staat nu op een urgentielijst voor een aanleunwoning voor extramurale zorg. Gelukkig heeft hij tegenwoordig een vriendin die hij heeft ontmoet op de dagopvang. Ook zij heeft ms, maar zij heeft een groot deel van de zorg overgenomen. Sindsdien hebben mijn broer en ik het een stuk makkelijker”.
Alice heeft al heel wat meegemaakt in haar leven. Zo te zien, maar zeker zo te horen blijft ze vrolijk. “Ik heb er een enorme kracht van gekregen, alsof ik de hele wereld aankan. Je moet wat dat betreft altijd het positieve opzoeken. Ik heb dat van huis meegekregen. De kunst om het voor jezelf leuk te houden. Overal is wel wat tenslotte”, zo relativeert ze. “De wereld ligt voor me open”.En dat klinkt veelbelovend!(De naam van Alice is gefingeerd.)

Mantelzorgers van alle leeftijden kunnen voor een luisterend oor, informatie en advies terecht bij:
Steunpunt Mantelzorg Leidschendam Voorburg
Consulent Marc van Marrewijk
Scheepswerf 18 2265 BE Leidschendam
Tel: (070) 444 24 21; Marrewijk@tiscali.nl

Leden van de K.B.O.,

Net als andere jaren organiseren onze K.B.O. vrienden uit Zoeterwoude met onze medewerking de traditionele boottocht en wel op DONDERDAG 4 SEPTEMBER 2003. Omdat de Lammerbrug ’s morgens moeilijk bereikbaar is, zijn wij blij dat we bij MOTEL RESTAURANT GROENENDIJK aan de Rijndijk te Hazerswoude aan boord kunnen gaan van het MS Olympia. Er is daar voldoende plaats om te parkeren. De afvaart is om 9.00 uur en om ongeveer 16.30 uur zijn we weer terug in Hazerswoude. Er zal een alternatieve route door de Haarlemmermeer gevaren worden. Aan boord is er koffie met gebak , voor de lunch een borrel en bij de lunch zal soep, een kroket en een kop koffie of thee worden geserveerd. ’s Middags is er dan weer een kop koffie of thee. Overige consumpties zijn voor eigen rekening. Over de dag verspreid zal er een loterij worden gehouden. De kosten voor deze dag zijn € 25,00 per persoon. U kunt zich aanmelden tot uiterlijk 26 augustus bij mevr. A. Waaijer dr.v. Noortstraat 94, bij mevr. A. Olyhoek Pinksterbloem 31 of dinsdagmiddag op de soos. Wilt u bij aanmelden contant betalen! Als u geen vervoer heeft, laat het ons dan even weten

C.P. Hoogeveen, secr.

Aanmeldingsformulier:
Ik ga mee met de boottocht op 4 september.
Naam:
Adres:
Aantal personen:
Handtekening:
Vervoer: ja/nee

Op een eiland waait het bijna altijd. Dus perfect weer om je kinderen vliegeren te leren. Twee jaar geleden had ik het al eens geprobeerd maar toen ging er van alles mis. Onder andere dook de vlieger na zijn eerste vlucht een boom in en kreeg ik daardoor de gelegenheid om de jongens te leren hoe ze in een boom moesten klimmen….Na inspectie bleek de vlieger behoorlijk beschadigd te zijn maar dat was ook wel logisch want de kwaliteit was niet om over naar huis te schrijven. Toch ging ik in mijn vaders schuur op zoek naar deze vlieger. Al snel vond ik de vlieger en even later liep ik met Youri en Sven richting een weiland, Sil liet ik voor de veiligheid maar thuis, en zette ik de vlieger in elkaar, in de veronderstelling dat we wel op tijd terug zouden zijn voor de koffie omdat de vlieger door zijn staat toch niet meer de lucht in wilde…Maar tot mijn verbazing mankeerde er helemaal niets aan!
De jongens kregen van mij de opdracht om de vlieger op mijn teken de lucht in te gooien. Probleem was echter dat ze dat niet tegelijkertijd deden dus het vertrek van de vlieger liep enige vertraging op. Maar dat gaf niet want we hebben vakantie! Bij de vijfde poging ging dan eindelijk de vlieger omhoog en neuriede ik het bekende liedje van André Hazes. Maar daar moest ik snel een einde aan maken want de vlieger onttrok mij meer kracht dan ik verwachtte….en ik moest alle zeilen bijzetten om hem hoog te houden want hij scheerde een paar keer gevaarlijk langs de verderop rondspringende jongens …
Toen pas realiseerde ik me dat dit niet de vlieger was die ik hierboven beschreef maar een andere, veel betere en veel snellere…een professionele vlieger! Later kwam ik erachter dat de eigenaar van deze vlieger de 13 jarige zoon van mijn broer was. De jongens hebben toch allebei even aan de vlieger mogen ‘hangen’ en ik hing weer aan hun om zo te voorkomen dat ze meegesleurd werden…..
Gelukkig zorgdraagde Oma ervoor dat de heren na afloop wat stoom konden afblazen door ze voor het slapen gaan nog even een bakkie chips ‘met snoepverrassing op de bodem’ te geven.
“Papa, wat gaan we morgen doen?” vroegen Youri en Sven. “Morgen ga ik jullie leren slootje springen.” “Slootje springen?” “Ja, slootje springen..gewoon over een sloot springen…dat deden we vroeger ook altijd, als we kievietseieren gingen zoeken…” “Maar als je ín de sloot springt?” “Nou, dan loop je naar huis, krijg je op je donder van je moeder en daarna ga je onder de douche en trek je weer schone kleren aan…Dat hoort gewoon bij je opvoeding en het is vakantie!”
Uiteindelijk durfde alleen Youri (en de hond!) de sprong te wagen over de sloot en hij hield het droog (de hond ook).
De laatste avond op Terschelling zouden we of naar een (openlucht)optreden van de Volksdansclub of naar een demonstratie van de Wipperploeg. Het werd volksdansen omdat ten eerste mijn zus daar actief aan mee doet, ten tweede omdat mijn vrouw dat leuk vindt om te zien en ten derde omdat Youri mee wilde doen. Ooit, nog langer geleden dan lang geleden, heb ik op Volksdansen gezeten. Een blauwe maandag! Het zat kennelijk niet in mijn genen. Maar Youri daarentegen ging als een echte John Travolta te keer en had het naar zijn zin….Natuurlijk werd ik ook een paar keer gelokt om mee te doen maar ik kon dat voorkomen door met allerlei smoesjes op de proppen te komen. Aan mijn lijf geen polonaise (behalve als ik dronken ben en op mijn trouwdag…)!
En dan is het tijd om afscheid te nemen: vakantie 2003 was ten einde. Oma en mijn vrouw hadden zich voorgenomen níet te huilen en daardoor kreeg ik ineens een spontane aanval van hooikoorts….
Logisch, want het was gewoon een fantastische vakantie. Op de boot keek ik weemoedig achterom en zag het eiland kleiner worden. Voordat mijn vrouw kon zeggen “Sterk hé, die fisherman’s friends…..draaide ik me om en concentreerde ik me weer op de toekomst: ons nieuwe fijne huis, het werk, de vriendenkring en het geregel wat daar onlosmakelijk mee verbonden is…
(Zucht..)

Arjen Veldhuizen