Alice (20): “Ik herken helemaal niets in andermans ouders”

Ruim 25 jaar geleden was al bekend dat de vader van Alice en Marc ms had. Omdat de ziekte niet erfelijk is kozen de ouders ervoor om toch twee kinderen te krijgen. Tien jaar geleden kreeg hun moeder kanker, zij overleed zes jaar later. Alice(16) en haar broer Marc(19) stonden vanaf dat moment samen voor de taak om vader te verzorgen, zonder te weten dat hier een speciaal woord voor was: mantelzorgers.
Sommige mensen maken bij de ontmoeting meteen al een onuitwisbare indruk. Zo is het ook als we kennismaken met de 20 jarige Alice. Een meisje met uitstraling die het al vlot babbelend toch presteert om elk woord dat ze zegt op een weeg schaal te leggen. Zij heeft in haar leven al heel wat meegemaakt, maar de steun van haar broer en andere mensen in haar omgeving ervaart ze als een warme deken om haar heen.
“Als kind wist ik niet beter, mijn vader hoorde gewoon in die rolstoel. Mijn moeder werkte en deed alle dingen met ons buitenshuis. Pas op mijn vijftiende, toen ik als puber wat om me heen keek en ging vergelijken met gezinssituaties bij vriendinnetjes thuis, realiseerde ik me pas dat mijn vader ms had en welke gevolgen dit had. Toen mijn moeder overleed moesten we alles overnemen en kwam de zorg voor onze vader grotendeels op mij en mijn broer Marc terecht. Opeens moesten we zelf koken en het huishouden doen. Voor mij was dit extra zwaar omdat ik toen in mijn eindexamenjaar zat. Dat ik het diploma toch gehaald heb is te danken aan mijn docenten waaronder vooral mijn mentor en bovendien onze huisarts. Zij sleurden mij erdoorheen. Zulke steun is heel belangrijk op zo’n moment.
“Voor mijn gevoel was de thuissituatie uitzichtloos. Het liefst wilde ik na het behalen van mijn diploma zo snel mogelijk op kamers en een eigen leven leiden. Mijn vader leeft in een klein wereldje en is heel erg met zichzelf bezig en daar is soms moeilijk mee om te gaan. Ergens kan ik dat wel begrijpen, want als ik ziek ben vind ik mezelf ook belangrijk en dan moeten mensen niet over zichzelf gaan zeuren, maar soms wil je als opgroeiende tiener wel iets anders. Mijn vader vond het heel normaal dat wij voor hem zorgden na de dood van mijn moeder. Het was voor hem moeilijk te begrijpen dat wij zelf ook zo iets wilden als een eigen leven. Je doet wel heel veel voor iemand als mantelzorger en je mag je dan best wel realiseren dat het iets bijzonders is en niet zomaar iets vanzelfsprekends. De rol kind/ouder wordt toch heel anders, dan in gezinnen met een ander soort samenstelling.
“Ik was niet anders gewend dan een zieke vader, ik kreeg ook een heel ander beeld van hoe vaders moesten zijn. Een vriendin die met een vader gaat winkelen bijvoorbeeld, is voor mij niet te begrijpen. Hoe meer ik naar situaties bij andere gezinnen keek, hoe meer ik ervan in de war raakte. Ik herken namelijk helemaal niets in andermans ouders. Gelukkig is de band met mijn broer fantastisch en dat is ook heel belangrijk. Gesprekken met hem zijn altijd heel speciaal. Hij weet tenminste waar we het over hebben en we kunnen dan ook uren met elkaar praten. Ik kan me bij hem heel goed uiten. Kunnen praten is heel belangrijk en gelukkig staan de mensen in mijn omgeving klaar om te luisteren. Zo ook de moeder van mijn vriendin die bij de thuiszorg werkt. Sinds ze daar een project hebben met jonge mantelzorgers realiseren mijn broer en ik ons pas dat wij zelf ook mantelzorgers zijn.”
“Ik ben na mijn eindexamen eerst gaan werken, maar heb inmiddels begrepen dat het goed voor me is om weer te gaan studeren. Omdat ik in de toekomst niet constant geconfronteerd wil worden met de zorgproblemen van het verleden heb ik expres een zakelijke studie gekozen: Financial Service Management op het HBO. Op school kan ik met een vertrouwenspersoon goed praten over mijn gevoelswereld. Ik woon inmiddels op kamers. Ik doe twee keer in de week boodschappen en ben altijd bereikbaar voor mijn vader, maar ik blijf ergens toch met een soort schuldgevoel zitten. Veel kan hij niet meer zelfstandig. Iedere ochtend en avond komt er iemand van de thuiszorg om mijn vader uit en in bed te helpen. Hij staat nu op een urgentielijst voor een aanleunwoning voor extramurale zorg. Gelukkig heeft hij tegenwoordig een vriendin die hij heeft ontmoet op de dagopvang. Ook zij heeft ms, maar zij heeft een groot deel van de zorg overgenomen. Sindsdien hebben mijn broer en ik het een stuk makkelijker”.
Alice heeft al heel wat meegemaakt in haar leven. Zo te zien, maar zeker zo te horen blijft ze vrolijk. “Ik heb er een enorme kracht van gekregen, alsof ik de hele wereld aankan. Je moet wat dat betreft altijd het positieve opzoeken. Ik heb dat van huis meegekregen. De kunst om het voor jezelf leuk te houden. Overal is wel wat tenslotte”, zo relativeert ze. “De wereld ligt voor me open”.En dat klinkt veelbelovend!(De naam van Alice is gefingeerd.)

Mantelzorgers van alle leeftijden kunnen voor een luisterend oor, informatie en advies terecht bij:
Steunpunt Mantelzorg Leidschendam Voorburg
Consulent Marc van Marrewijk
Scheepswerf 18 2265 BE Leidschendam
Tel: (070) 444 24 21; Marrewijk@tiscali.nl

Leden van de K.B.O.,

Net als andere jaren organiseren onze K.B.O. vrienden uit Zoeterwoude met onze medewerking de traditionele boottocht en wel op DONDERDAG 4 SEPTEMBER 2003. Omdat de Lammerbrug ’s morgens moeilijk bereikbaar is, zijn wij blij dat we bij MOTEL RESTAURANT GROENENDIJK aan de Rijndijk te Hazerswoude aan boord kunnen gaan van het MS Olympia. Er is daar voldoende plaats om te parkeren. De afvaart is om 9.00 uur en om ongeveer 16.30 uur zijn we weer terug in Hazerswoude. Er zal een alternatieve route door de Haarlemmermeer gevaren worden. Aan boord is er koffie met gebak , voor de lunch een borrel en bij de lunch zal soep, een kroket en een kop koffie of thee worden geserveerd. ’s Middags is er dan weer een kop koffie of thee. Overige consumpties zijn voor eigen rekening. Over de dag verspreid zal er een loterij worden gehouden. De kosten voor deze dag zijn € 25,00 per persoon. U kunt zich aanmelden tot uiterlijk 26 augustus bij mevr. A. Waaijer dr.v. Noortstraat 94, bij mevr. A. Olyhoek Pinksterbloem 31 of dinsdagmiddag op de soos. Wilt u bij aanmelden contant betalen! Als u geen vervoer heeft, laat het ons dan even weten

C.P. Hoogeveen, secr.

Aanmeldingsformulier:
Ik ga mee met de boottocht op 4 september.
Naam:
Adres:
Aantal personen:
Handtekening:
Vervoer: ja/nee

Op een eiland waait het bijna altijd. Dus perfect weer om je kinderen vliegeren te leren. Twee jaar geleden had ik het al eens geprobeerd maar toen ging er van alles mis. Onder andere dook de vlieger na zijn eerste vlucht een boom in en kreeg ik daardoor de gelegenheid om de jongens te leren hoe ze in een boom moesten klimmen….Na inspectie bleek de vlieger behoorlijk beschadigd te zijn maar dat was ook wel logisch want de kwaliteit was niet om over naar huis te schrijven. Toch ging ik in mijn vaders schuur op zoek naar deze vlieger. Al snel vond ik de vlieger en even later liep ik met Youri en Sven richting een weiland, Sil liet ik voor de veiligheid maar thuis, en zette ik de vlieger in elkaar, in de veronderstelling dat we wel op tijd terug zouden zijn voor de koffie omdat de vlieger door zijn staat toch niet meer de lucht in wilde…Maar tot mijn verbazing mankeerde er helemaal niets aan!
De jongens kregen van mij de opdracht om de vlieger op mijn teken de lucht in te gooien. Probleem was echter dat ze dat niet tegelijkertijd deden dus het vertrek van de vlieger liep enige vertraging op. Maar dat gaf niet want we hebben vakantie! Bij de vijfde poging ging dan eindelijk de vlieger omhoog en neuriede ik het bekende liedje van André Hazes. Maar daar moest ik snel een einde aan maken want de vlieger onttrok mij meer kracht dan ik verwachtte….en ik moest alle zeilen bijzetten om hem hoog te houden want hij scheerde een paar keer gevaarlijk langs de verderop rondspringende jongens …
Toen pas realiseerde ik me dat dit niet de vlieger was die ik hierboven beschreef maar een andere, veel betere en veel snellere…een professionele vlieger! Later kwam ik erachter dat de eigenaar van deze vlieger de 13 jarige zoon van mijn broer was. De jongens hebben toch allebei even aan de vlieger mogen ‘hangen’ en ik hing weer aan hun om zo te voorkomen dat ze meegesleurd werden…..
Gelukkig zorgdraagde Oma ervoor dat de heren na afloop wat stoom konden afblazen door ze voor het slapen gaan nog even een bakkie chips ‘met snoepverrassing op de bodem’ te geven.
“Papa, wat gaan we morgen doen?” vroegen Youri en Sven. “Morgen ga ik jullie leren slootje springen.” “Slootje springen?” “Ja, slootje springen..gewoon over een sloot springen…dat deden we vroeger ook altijd, als we kievietseieren gingen zoeken…” “Maar als je ín de sloot springt?” “Nou, dan loop je naar huis, krijg je op je donder van je moeder en daarna ga je onder de douche en trek je weer schone kleren aan…Dat hoort gewoon bij je opvoeding en het is vakantie!”
Uiteindelijk durfde alleen Youri (en de hond!) de sprong te wagen over de sloot en hij hield het droog (de hond ook).
De laatste avond op Terschelling zouden we of naar een (openlucht)optreden van de Volksdansclub of naar een demonstratie van de Wipperploeg. Het werd volksdansen omdat ten eerste mijn zus daar actief aan mee doet, ten tweede omdat mijn vrouw dat leuk vindt om te zien en ten derde omdat Youri mee wilde doen. Ooit, nog langer geleden dan lang geleden, heb ik op Volksdansen gezeten. Een blauwe maandag! Het zat kennelijk niet in mijn genen. Maar Youri daarentegen ging als een echte John Travolta te keer en had het naar zijn zin….Natuurlijk werd ik ook een paar keer gelokt om mee te doen maar ik kon dat voorkomen door met allerlei smoesjes op de proppen te komen. Aan mijn lijf geen polonaise (behalve als ik dronken ben en op mijn trouwdag…)!
En dan is het tijd om afscheid te nemen: vakantie 2003 was ten einde. Oma en mijn vrouw hadden zich voorgenomen níet te huilen en daardoor kreeg ik ineens een spontane aanval van hooikoorts….
Logisch, want het was gewoon een fantastische vakantie. Op de boot keek ik weemoedig achterom en zag het eiland kleiner worden. Voordat mijn vrouw kon zeggen “Sterk hé, die fisherman’s friends…..draaide ik me om en concentreerde ik me weer op de toekomst: ons nieuwe fijne huis, het werk, de vriendenkring en het geregel wat daar onlosmakelijk mee verbonden is…
(Zucht..)

Arjen Veldhuizen

In verband met de extreme hitte was door de afdeling Zuid Holland van de Neder landse Postduiven Organisatie besloten de wedstrijdafstanden wat te verkorten. Dit betekende voor zowel de jonge als oude duiven dat naar het Franse Peronne (264 km.) is uitgeweken. Bij wijze van uitzondering mochten beide groepen gelijktijdig (11.50 uur) vertrekken. Mede door de warmte was de ontknoping min of meer ver rassend. Het was de duivin NL01 ”102”, een pure outsider, van uw verslagman die het gevecht van oude kleppers in haar voordeel wist te beslissen. Dit gebeurde in een tempo van slechts 66 km. per uur en dat gaf al aan dat het niet gemakkelijk ging. De NL01 ”290” van Wim van Benten en de NL02 ”933” van mevrouw Luk/Vork waren de naaste volgers Er waren vijftig Stompwijkse duiven in de strijd. In de meeting voor de jonge duiven bleek de NL03 ”606” van de comb. v.d. Bosch de vorm van de dag te hebben, hetgeen resulteerde in een fraaie overwin ning. Opnieuw was mevrouw Luk/Vork in de picture.
Nu was het haar NL03 ”011” die verrassend plaats twee voor zich opeiste. Gerard Soonius moest via zijn NL03 ”805” met de bronzen plek genoegen nemen. Voor dit gevecht waren 130 duiven uit ons dorp aangemeld.

Piet Oliehoek

Verleden week plaatste ik een stukje over het dumpgedrag van de Nederlander in vakantietijd en het konijnenspul wat daar nu de dupe van is en vrolijk rondhuppelt in de Vlietlanden.
Geweldig vond ik de actie die daar op volgde van Arian Luk uit de v. Merodestraat. Hij trok het lot van deze dieren zich zo aan en heeft er inmiddels twee gevangen. Hoe?? Wat ik met mijn verstedelijkte verstand niet voor elkaar kreeg, was het voor hem een peulenschilletje. De reactie van Arian toen ik het ‘m vroeg: ‘nou gewoon, je wacht tot het schemerdonker is, hebt een schepnet bij je en sla die over het konijn heen’. Het is een fluitje van een cent. De dieren zijn er mee geholpen en Arian is ook weer twee konijnen rijker. Dus wanneer u zich geroepen voelt, informeer bij Arian of doe een geslaagde poging met het net. Het enige wat je nu niet kan denken is: “kip ik heb je”, dit wordt natuurlijk: “konijn ik schep je”. Arian geweldig!!

Leo Wijnhoven….., U weet wel, die van de Zustersdijk.

De Stichting Bomen Over Leven verzorgt maandelijks natuurexcursies in Zoetermeer en omstreken, zoals Den Haag, Leidschendam, Leiden, Wassenaar en elders in de provincie Zuid Holland. Veel donateurs van de stichting wonen echter in bijna alle andere provincies. Daarom is de stichting naarstig op zoek naar natuurgidsen, boswachters en andere gekwalificeerde natuurkenners elders in Nederland, die af en toe, in hun eigen omgeving een natuurexcursie willen leiden. Deze natuurkenners worden hartelijk uitgenodigd, contact met ons op te nemen. Met hun inzet wordt dan nog meer recht gedaan aan het verwezenlijken van een belangrijke doelstelling van de Stichting Bomen Over Leven: kennis van de natuur overbrengen en natuurbeleving stimuleren. Voor meer informatie over deze oproep en een reactie kan men terecht op de website van de stichting: www.bomenoverleven.nl, pagina natuuractiviteiten.

Als je niet tegen de warmte kan, verlaat dan de oven.

Winston Groom, 1943

* Telefonische bereikbaarheid:
Pastorie, Dr. van Noortstraat 88, 2266 HA Stompwijk, tel. 071 5801604
Pastoor B. van der Plas, tel. 071 5801215
Koster A. Hilgersom, tel. 071 5801563
* Openingstijden parochiesecretariaat:
Maandag, woensdag en vrijdag van 10.00 tot 12.00 uur
* Verzorging begrafenissen en crematies:
De heer C.G.J. Onderwater, tel. 079 3422906, e mail: info@cuo zm.nl

PAROCHIEBERICHTEN STOMPWIJK
*Woensdag 6 augustus: geen eucharistieviering i.v.m. de vakantie
*Zaterdag 9 augustus 19.00 uur: woord en communieviering met samenzang, voorganger mevr. R.v.d.Ham
*Zondag 10 augustus 11.00 uur: eucharistieviering met samenzang, voorganger pastoor v.d Plas, 13.00 uur: doop van Nynke en Stijn van Rijn en doop van Josy Olijhoek.
*Woensdag 13 augustus: geen eucharistieviering vanwege de vakantie.
*Vrijdag 15 augustus: Maria Hemelvaart 19.00 uur: eucharistieviering met samenzang, voorganger pastoor v.d.Plas

GEBEDSINTENTIES
*Zaterdag 9 augustus 19.00 uur: Kees de Groot, Koos de Groot, Joop Otto,To Otto Droogh
*Zondag 10 augustus 11.00 uur: Anneke Schimmel van Geijlswijk,
Niek van Santen, Kees Verhagen, Piet Rotteveel, Aad Koeleman, Cees van der Geest, Henny Hilgersom de Lange, Jan Hagen, Trudy Ruigrok Overdevest, Leen Waayer, Maria Wilhelmina van Boheemen v.d.Krogt, Alida Apolonia Hagen Opstal, Hans de Winter, Aad van Leeuwen, Joop v.d Lubbe

LECTOR /COMMUNIEUITDEELHULP
*Zaterdag 9 augustus: J. Havik, geen hulp
*Zondag 10 augustus: N. Klijn, L. Turkenburg

KERKDIENSTEN ZOETERWOUDE
Zaterdag 9 augustus 19.00 uur: Christus Dienaar, gezongen viering
Zondag 10 augustus 9.30 uur: St. Jan, hoogmis, 9.30 uur Emmaus, hoogmis

PAROCHIEKOOR
De vakantie loopt voor velen misschien al weer ten einde. Ook voor het parochiekoor beginnen de repetitie’s weer en wel op dinsdag 19 augustus, dezelfde tijd en de zelfde plaats. Wij hopen dat u allen weer aanwezig zult zijn.

bestuur Parochiekoor

Helaas is het programma van de Heisa niet eerder in de Dorpsketting verschenen. We zouden dit jaar geen Heisa meer hebben omdat het te duur is. Gelukkig mogen we nog een keer van de Heisa genieten en daarna is het echt verleden tijd. Het pro gramma klopt daarom ook niet helemaal. Maar kom gerust langs en kijk of je wat leuks kunt doen. Je kan altijd nog beslissen om naar huis te gaan. De kaarten voor de minitrips moet je wel in Leidschendam bij de Fluit kopen.

Creatieve bezigheden 2e week.
Maandag 11 t/m donderdag 14 augustus vanaf 6 jaar.
Dorpshuis (071 5801838). Toegang € 0,70 per ochtend/middag
Openingstijden: 10.00 – 12.00 uur en 13.30 – 15.30 uur.

*Maandag 11 augustus
*Ochtend:
Knijpers, memohouders
Zand schilderen
Kaarten maken
Glas graveren
*Middag:
Creatief papierwerk,
Smelt kralen
Vilt

*Dinsdag 12 augustus
*Ochtend:
Kleien
Theezakjes (indien aanwezig)
Krimpy dinky
*Middag:
Figuurzagen
Spatten
Knutselen

*Woensdag 13 augustus
*Ochtend:
Textiel verven (T shirt zelf meenemen)
Tassen (indien aanwezig)
Armbandje + ketting + oorbellen
Gipsfiguren
*Middag:
Vriendschapsbandje
Kurk
Smelt kralen

*Donderdag 14 augustus
*Ochtend:
Klei en gipsfiguren verven
Schminken
Een plant van lapjes en werk afmaken
*Middag:
Straattekenen
Schminken
Bingo
Het is mogelijk dat sommige onderdelen van het programma aangepast worden.

*Vrijdag 19 augustus HEISA SLOTFEEST “KINDERSPELTAKEL” in Leidschendam (zie aankondiging in Het Krantje ook voor de MINITRIPS)

Weer terug in Stompwijk na ruim 9 maanden vrijwilligerswerk en reizen in Zuid Amerika.
Al zo’n 3 weken weer terug in mijn fantastische dorp Stompwijk. Natuurlijk nog even de kermis kunnen meemaken wat zoals altijd erg gezellig was. Maar na ruim 9 maanden in Zuid Amerika te zijn geweest is het toch wel weer erg wennen. Ik zou graag willen weten hoe het nu gaat met ‘mijn’ kindjes in het weeshuis. Na mijn avonturen in Bolivia ben ik eind mei weer terug gekeerd naar Argentinië. Voor een paar weken naar Posadas, de hoofdstad van Misiones (Noord Oost Argentinië). Vlakbij nou ja nog zo een 4 uur rijden van de beroemde watervallen van Iguazu, wat echt een aanrader is mocht je ooit in Argentinië of Brazilië zijn.
Misiones wordt ook wel ‘la tierra colorada’ ofwel de gekleurde aarde genoemd want deze is overal echt rood maar ook zeer vruchtbaar. En dan toch moet je constateren dat vele gezinnen geen eten hebben. Want zoals we allemaal weten zit Argentinië nog steeds in een economische crisis. De noordelijke provincies Salta, Jujuy, Tucuman en Misiones zijn het zwaarst getroffen door deze crisis. In 2001 had Posadas meer dan 284 duizend inwoners en hiervan zijn een heel groot aantal mensen werkeloos.. zonder eten, kleding, dak etc. Met Pasen was ik ook al in Posadas op bezoek bij Lorena een Argentijnse vrijwilligster waar ik in het weeshuis in Bolivia mee heb samengewerkt. Beiden hadden we in Sucre alle buitenlandse projecten en initiatieven gezien zoals weeshuizen, straatkinderenprojecten, ziekenhuizen etc. etc., initiatieven die je in Argentinië nog bijna niet tegenkomt. Argentinië kon zich voorheen zelf wel ‘redden’ maar nu….In deze Paasweek kwamen er de ideeën om hier in Posadas wat te gaan doen… en deze hebben we in mei gerealiseerd: het project Ñandé Roga.

Ñandé roga
Ñandé Roga is een naam in de inheemse taal Guaranee en betekent ‘jouw huis’. Het project is opgezet in het huis van Lorena in één van de arme buitenwijken van Posadas. In dit project willen we de gezinnen die een extra steuntje nodig hebben een handje helpen om verder te gaan. Het doel van dit project is een aantal ´arme´ families wonend in deze wijk helpen door middel van kleinschalige projecten waar ze in mee kunnen helpen. Het is de bedoeling dat de volwassenen uit de wijk hun steentje moeten bijdragen om iets te krijgen. Het gaat dus niet alleen maar om geven, maar het is een wisselwerking van iets doen en dan pas iets krijgen. We zijn begonnen om 4 families (16 kinderen) te helpen en na 2 weken kwamen er al zo’n 40 kinderen elke dag. En dan te bedenken dat er in het blok bij Lorena ongeveer 16 ‘huisjes’ nou ja huisjes, 4 houten schotjes en een golfplatendakje waar meer dan 60 kinderen wonen.We zijn begonnen met de volgende projectjes: het brood van elke dag, hergebruik van kleding, tussendoortje voor de kinderen, activiteiten voor de kinderen.

Brood van elke dag
Er is een mooie oven gemaakt om het brood in te bakken door een of meer van de bewoners uit de wijk. Op dit moment maakt de buurvrouw de massa voor het brood en haar man is de bakker. Natuurlijk krijgen zij wat brood mee naar huis.Een deel wordt er gebruikt voor het tussendoortje voor de kinderen. Een ander deel wordt huis aan huis verkocht door de kinderen aan de bewoners van de wijk. Van dit geld kunnen de ingrediënten worden gekocht om opnieuw te produceren.

Hergebruik van 2e hands kleren
Met 2e hands kleren, kleden, lappen die ingezameld worden, leren de moeders ´nieuwe´ kleding of andere nodige spullen te maken. Degene die in het project meewerken kunnen natuurlijk een deel van de gefabriceerde kleding mee naar huis nemen. Het overige willen we tegen een lage prijs verkopen. Van deze opbrengsten kunnen we de benodigde garen en ander naaigerei kopen.

Tussendoortje voor de kinderen
Veel kinderen in arme gezinnen hebben nauwelijks te eten. Vaak moeten de kinderen wachten tot 11 uur want dan is het eten, dat van de overheid komt, klaar. In heel Argentinië zijn er allemaal ‘comedores’ (eetschuren) gekomen. Hier krijgen de mensen eten van de staat wat zij zelf moeten bereiden. Vanaf eind juni is de ‘comedor’ van deze wijk ook ondergebracht in het project Ñandé Roga.’s Avonds is er in veel gevallen ook niets meer te eten en een tussendoortje (brood of iets anders wat in de oven gemaakt kan worden met melk). De ouders maken het brood en de melk of de thee.

Activiteiten voor de kinderen
De kinderen voelen zich al helemaal thuis in het huis ´Ñandé Roga´. Voordat wij ´s morgens opstaan staan ze al voor de deur te wachten totdat ze naar binnen kunnen voor het ontbijt. Ongelofelijk! De kinderen zijn tussen de 3 en 14 jaar. Voor de kinderen willen we met activiteiten beginnen. Een creatieve nicht van Lorena zal een aantal ochtenden per week komen om iets creatiefs en leerzaams met de kinderen te doen. Ook zijn we hard op zoek naar iemand die ´huiswerkbegeleiding´ kan geven want de meeste kinderen lopen erg achter op school. Martin doet al voor de 3e keer dezelfde basisschoolklas. Met deze 4 subprojecten zijn we begonnen. In de toekomst zijn er plannen om uit te breiden met nieuwe subprojecten. Bijvoorbeeld: kwartels (voor de eieren), groentetuin, workshops waar de mensen kunnen leren met hout te werken. Ik ben hier in juni 3 weken geweest en het was echt fantastisch hoe snel je door die mensen werd opgenomen. Zij waren ook erg blij met het initiatief en zijn allemaal erg actief bij het project betrokken. Iedereen helpt mee!
Zaterdag 14 juni hebben we het project ingewijd met spelletjes voor de kinderen en ’s avonds door de buurman gemaakte pizza met een glaasje fris. Het was ook een beetje mijn afscheidsfeestje maar de vrijdag voordat ik vertrok… toen stond er een supergrote taart te wachten met ‘Gracias Linda’ (Linda Bedankt) met meer dan 40 brieven en tekeningen van alle kinderen. Kortom: dat geeft een goed gevoel. Maar natuurlijk gaat deze dank zeker ook naar degene die dit project hebben gesteund. Bedankt!

Alhoewel we met de projecten ook proberen geld te genereren om zo op eigen voet verder te gaan, kunnen we in dit prille begin stadium nog wel wat extra hulp gebruiken. Iedereen kan op 6 september zijn steentje bijdragen door te fietsen met de Rabo sponsorfietstocht. Van alle kilometers die u fietst voor Toerclub Stompwijk (doel nr. 8) gaan de opbrengsten naar het project Ñande Roga in Argentinë. Fietsen dus!

Saludos, Linda de Jong