De zin was matig toen ik door het slaapkamerraam en alleen maar donkere wolken zag. Fietsen met dit weer draagt altijd het risico met zich mee dat je doornat thuis komt. Ik had nu eenmaal ja gezegd, dus we vertrokken maar. Op weg naar de start moesten we al schuilen en wilde ik eigenlijk al terugkeren. ‘Dan ga jij maar naar huis, ik ga fietsen’ zei Margje. Dus laat je je niet kennen en toen het iets opklaarde ging ik er maar weer achteraan. Ze leek gelijk te krijgen, want toen de 20 deelnemers onderweg waren, werd het steeds mooier weer waarbij de zon niet eens ontbrak.Omdat ik wegens het schuilen wat laat aan de start was, hadden Jan van Rijn en Henk Nicolaas al een route verzonnen en ik liet me erdoor leiden. Het eerste gedeelte ervan liep bijna net als in een clubrit die ik jaren geleden, als wegkapitein ook had bedacht. Ik dacht, dat is makkelijk. De route ging toen naar de Meye via het plaatsje Noorden. Nu was ons koffieadres in Noorden. Maar de twee heren, die constant de koppositie hadden, gaven de route bij Woubrugge een geheel andere wending. We reden vanuit dat dorp richting de Braasem en het zonnige weer verruilde zich met regen. Een zware depressie die zich waarschijnlijk met extra water uit de Braasem had geladen voerde dwars over de bedachte route heen en u raadt het al, we waren binnen één minuut tot op het laatste stukje kleding doornat. Omdat we zelfs nog in de richting van de vertrekkende bui reden duurde het zeker een kwartier voordat het weer een beetje droog was. Het kon ons eigelijk niet schelen. Het water was niet koud, zo ook niet de temperatuur. Het laatste stukje voor de koffie reden we op mijn verzoek over een kerkepad dat tussen Zevenhoven en Noorden ligt. Dit pad, ook het ‘strontpad’ genoemd, maakte de afstand naar de koffie wat korter. En dat trok me wel na zo’n kleine 50 km fietsen. Met droog weer over dit pad fietsen is geen probleem, maar nu was het anders. De regen had de opgedroogde koeienvlaaien smeuïg gemaakt. Het beste kan je dan op kop gaan rijden, want dan heb je van de door de achterwielen opspattende uitwerpselen geen last. Toen ik me naar de kop wilde manoeuvreren was er al één bij die dacht: hier is ‘stront aan de knikker’ en me dus voor was. Nou ja, aan het eind van het padje zag mijn, door de regen, toch al niet zo fraai uitziende outfit er niet meer uit. Het kon eigenlijk wel weer een wolkbreukje hebben. De koffie was heerlijk in het donkerbruine café. Een plekje dat voor sportvissers en de plaatselijke biljartclub het stamcafé is. Ook de terugweg liep anders als ik had verwacht. Al met al een leuke route. De B en de
A1 groepen reden over een stukje gelijk met ons op, al was de situatie zo dat de Oude Rijn er tussen lag. We waren na 90 km weer thuis.

Frans Oliehoek

De C groepen
Ook vandaag was het bewolkt en regenachtig. Op weg naar de start kregen we ook nog een buitje. Vandaar dat er maar weinig leden waren en er zijn er natuurlijk die lekker op vakantie zijn. Ook van de C groepen waarschijnlijk, want na het “wegstarten” van de A en B bleef ik alleen over! Dus om 8.50 uur was ik weer thuis, met 9 km op de teller.

Annie van Rijn

Puzzelrit Menners Blesruiters geslaagd

Zondag had de Mencommissie van de Blesruiters een puzzelrit op het programma staan. Gestart zou worden om 10.00 uur, maar vanwege de warmte werd dit met een uur vervroegd. Dat was een goede beslissing want juist s’morgens was het nog een beetje bewolkt en dat zorgde voor uitstekend menweer. Er werd in twee groe pen gestart met bij elkaar 12 aanspanningen met ruim 35 personen, dus de warmte was geen reden om niet deel te nemen. De rit ging vanuit Stompwijk via Leid schenveen en de Roeleveen met een stop in Nootdorp via het recreatiegebied “de Dobbe Plas” naar Pijnacker richting Oude Leede. Een route, zo bleek, die nog maar weinig menners kenden en dat was juist ook de bedoeling. In Pijnacker was de tweede stop, wat tevens het keerpunt van de rit was. Na de door iedereen mee genomen “proviand ”te hebben genuttigd gingen we weer richting Leidschendam. Via de oude kern van Pijnacker, (maar weinigen kenden dit leuke weggetje) ging het via de Nieuwkoopseweg, het fietspad tussen deze weg en de Langelandseweg naar het Westerpark, waar de laatste stop werd gehouden. Vandaar ging het naar huize Spaan, waar Wil Koek, Sonja de Jong en Sjaan Spaan al enkele uren aan het pannenkoeken bakken waren. Met dit weer nu ze gingen er in ”als koek ”, zeker met een lekker koud pilsje er bij. Natuurlijk moest er ook nog wat gedaan worden, het was tenslotte een puzzelrit, alhoewel dat niet de hoofdzaak was. De letters, die langs de rit moes ten worden opgezocht vormden een woord en dat bleek voor de meesten niet gemakkelijk dat te vormen. Pas op het laatste moment wisten twee deelnemers het juiste woord te raden. Ook de oude voorwerpen, die geraden moesten worden, leverden heel wat discussie en waren niet door iedereen te herkennen. Uiteindelijk waren er toch winnaars. Ton Spaan had de meeste punten, gevolgd door Gerard de Groot met als nummer 3 (na loting) Piet Turkenburg. Al met al was het een zeer geslaagde dag, een van de deelnemers zei bij het vertrek: “tot volgend jaar” en dat zal de mencommissie ont houden. Natuurlijk nog dank aan de eerder genoemde pannenkoekbaksters voor de vele uurtjes in de warmte achter het fornuis. En dan nog even een mededeling: de tocht naar de Lage Vuurse op 31 augustus gaat NIET door.

Namens de Mencom missie, Ab Spaan

Hoera, na 3 jaar is Marianne Zuijderduin Afgestudeerd aan de Haagse Hogeschool in de maatschappelijke gezondheidszorg.

Gefeliciteerd, Bart, Wessel, Haico en Peter Zuijderduin.

Een paar keer per week loop ik mijn rondjes………. joggen bedoel ik. Mij voortbe wegen in een tempo waarop het voor mij uit te houden is afstanden af te leggen. Zo relax ik nog een beetje, houd mij met andere dingen bezig dan de dagelijkse en kom tot ontspannen. Daarnaast geniet ik volop van wat de natuur rond Stompwijk te bieden heeft en val ik een beetje op bij mijn buurvrouw, die mij de snelste vijf tigplusser vindt die zij kent. Dat streelt ook weer mijn ijdelheid, vandaar die rond jes. Wanneer ik zo door de Vlietlanden loop, zie ik tegenwoordig steeds meer tam me konijnen hier rondlopen. Beesten prachtig gekleurd in zwart en wit met bruine vlekken. Jammer dié beestjes zo te zien, zeker wanneer er in de media al diverse malen aangegeven is dat Nederland massaal zijn huisdieren in verband met het va kantieplezier over boord gooit, zie ik hier het levende bewijs. Ik ben bezig geweest het konijnenspul te vangen, echter zonder resultaat. Nu hebben die konijnen nog geen problemen met overleven, de jonge bunzings lopen tegen avondschemering nog over mijn terras in de achtertuin en hebben hun jachtgebied nog niet verplaatst naar de Vlietlanden. Maar met het ingaan van de winter, komen er ook andere tijden.
Als ik besluit een ander rondje te nemen en de Meer en Geer polder pak, kom ik Stompwijk weer binnen. Ik krijg een hart verzakking want wat schetst mijn verbazing, lopen er op hoek Dotterbloem/Waterviolier een koppeltje kippen en een wit ko nijn midden over de straat. Verdorie, nu kan Petra wel schrijven in de Dorpsketting van verleden week dat haar vakantie inspan ningen geleverd worden op de begraafplaats in Zoeterwoude, maar dat houdt niet in je beestenboel zomaar over de schutting te plaatsen. Wanneer ik dichter bij kom, blijkt het koppeltje geheel relaxed te zijn en doet het vermoedelijk haar dagelijkse rondje. Mijn aanwezigheid doet ze richting openstaande deur rennen, waar ze gemoedelijk de tuin weer induiken. Een pak van mijn hart……. Stompwijk doet niet mee aan het dumpgedrag.

Leo Wijnhoven……. U weet wel, die van de Zustersdijk

Op de laatste soosmiddag van 8 juli 2003 hebben we de competitie afgesloten. Met 185585 punten werd Janus Verhagen nummer 1 en won daarmede de wisselbeker. Nel Verhagen/Kerkvliet en Cor Hoogeveen werden twee en drie. Bij het Rummi Kub was Nel Hoogervorst met 2073 punten de beste en won daarmede ook een wisselbeker. Nummer twee en drie werden Ina vanRijn/vanRijn en Nel van Rijn/Hoogeveen.
Beste leden van de soos, op dinsdagmiddag 19 augustus 2003 om 14.00 uur begin nen we na 5 weken vakantie weer aan een nieuw seizoen. Stompwijkers van 55 jaar en ouder, heeft u wel eens overwogen om op dinsdagmiddag naar de soos te komen? Waag het er eens op en kom dinsdagmiddag een kijken. Het gaat best goed met de soos, maar het vertrek naar buiten Stompwijk en door natuurlijk ver loop hebben we steeds weer nieuwe leden nodig. Als elke vier leden nu eens een nieuw lid meenemen, dan hebben we er ineens 14 nieuwe leden bij. Dat zou mooi zijn en dan blijft het goed gaan met de soos.
Leden van de soos en nieuwe leden tot dinsdag 19 augustus.

C.P. Hoogeveen, secr.

K.B.O. afdeling Leidschendam/Stompwijk
Juist nu is het interessant om lid te worden van de K.B.O., de Katholieke Bond van Ouderen, de bond voor wakkere 55 plussers.
WAAROM NU??? Omdat u met de 260.000 leden in ons land kunt profiteren van de unieke K.B.O. ledenpas die recht geeft op 15% korting op b.v. vele reizen, computers, uw nieuwe bril, boeken, kortom te veel om op te noemen. Maar dat is nog niet alles!!! Want als K.B.O. lid kunt u ook gebruik maken van de gezondheidstelefoon en van het juristenteam. Tevens krijgt u 10 x per jaar ons prachtige blad NESTOR, met veel nuttige informatie, in de bus. Zo ziet u dat uw lidmaatschap bij de K.B.O. in goede handen is, wetende dat wij naast al deze zaken opkomen voor de belangen van de ouderen die een steeds grotere plaats innemen in onze samenleving, zowel plaatselijk als landelijk.
Dus van harte welkom JUIST NU!!
Voor een uitgebreide informatie pakket is een telefoontje voldoende.
Leidschendam, dhr A. Vink, tel 070 3271865
Leidschendam, dhr. G. Bom, tel 070 3275743
Stompwijk, dhr. J. Kappetein, tel.071 5803237

Bij warm prachtig zomerweer vinden we meestal duiven met doorzettingsver mogen voor in de uitslag. Afgelopen zaterdag was er een mooi voorbeeld van. Voor de jonge duiven was het vertrek in het Franse Peronne (264 km.) Om 7.30 uur kregen de jeugdige wedstrijdkleppers de vrijheid. Er waren 214 Stompwijkse duiven voor deze meeting ingezet. Vier uur en 30 minuten had de NL03 ”806” van Gerard Soonius nodig om als prachtige winnaar te worden afgevlagd. De NL03 ”567” van ondergetekende en de NL03 ”033” van Wim van Benten vorm den als 2e en 3e samen met de winnaar het trio. Voor de oude duiven was de opdracht aanmerkelijk zwaarder. Chateauroux op een afstand van 623 km. gelegen was de startplaats. Om 7.10 uur mocht het konvooi vanuit het verre Frankrijk vertrekken. Mede door de noordelijke wind ter plekke is het een moeizame race geworden. Bijna tien uur later was het de NL01 ”102” die als eerste de veilige thuishaven bereikte. Het duivinnetje bleef nipt voor de NL01 ”290” van Wim van Benten. De NL02 ”924” van de Comb. v.d. Bosch was goed voor plaats drie. In dit monstergevecht stonden zestig Stompwijkse duiven op de startlijst.

Piet Oliehoek

De dag na de tien kilometer wandeltocht stond in het teken van ‘we doen geen bal vandaag!’ Eerst maar eens acclimatiseren. Wel even fietsen voor de jongens gehuurd en uiteraard even naar mijn zus en echtgenoot zodat de neefjes Kwik, Kwek en Kwak hun grote neef en nicht weer eens zagen. De volgende dag bestond uit fietsen, fietsen en nog eens fietsen. Veel mensen denken dat je op een eiland snel uitgefietst bent, maar dat is abso luut niet zo. Er zijn fietspaden in over vloed, die je kriskras over het eiland leiden. En sinds een aantal jaren heb ben ze ook een fietspad aan de buiten kant van de dijk gemaakt waar je fan tastisch kunt fietsen. Aangezien het laag water was moest er wel steeds even gestopt worden omdat de jon gens op krabben en schelpenjacht gingen. Maar dat gaf niet want we hebben vakantie! In het plaatsje Hoorn streken we neer op een terrasje mét speeltuin: ideaal voor een gezin, vooral omdat er een groot hek om heen stond…Met een gerust hart én ogen konden we genieten van een paar heerlijke biertjes in combinatie met de schaduw van de parasol. Na anderhalf uur stapten we weer op hebben vakantie! Op de terugweg stopten we uiteraard weer even bij een ijsboer want papa Muis wil op zijn vakantie minimaal twee ijsjes per dag kunnen nuttigen. Voor een ijsje kun je me wakker maken. Na het avondeten gingen we een beetje achter de dijk hangen en kon ik Sil na een kwartiertje alweer naar huis brengen, omdat hij met zijn laarzen dieper het water in ging dan zijn laarzen aan konden…Zo nu en dan kwamen Youri en Sven weer met een krab de dijk op lopen, in een emmertje, en moest ik ze weer duidelijk maken dat we ze níet meena men naar Opa en Oma. Die weten onder tussen wel hoe een krab er uit ziet. Enke le dagen later was Opa jarig. Mijn broer en zijn gezin waren inmiddels ook gear riveerd en na de koffie en de borrel, de hapjes en de pannenkoeken, besloten we om met zijn allen naar het strand te gaan. Dat was een tijd geleden, zeg, dat ik met mijn broer en zus op het strand ver toefde….ik denk wel een jaar of vijftien geleden. Tóen waren mijn broer en ik altijd aan het voetballen, sloofden we ons uit voor de meiden en doken we in één keer de zee in. Nu lag mijn broer languit in de zon, stond ik te voetballen met mijn twee neven en keek niemand van het vrouwelijk geslacht toe…(Tja, ik was ook wel errug wit…) en duurde het een hele tijd voordat ik kopje onder was in de zee omdat het water toch wel erg fris was… Ondertussen moest ik Youri wel vijf keer te rug roepen omdat hij té ver het water in ging. Natuurlijk snapte ik wel dat de gol ven daar hoger waren maar niets is zo verraderlijk als de Noordzee, vooral om dat het afgaand water was. Sven pakte het wat voorzichtiger aan. Die liep met zijn bootje aan een touwtje heen en weer langs de vloedlijn, en zodra zijn knieën
onder water kwamen te staan rende hij al weer richting het droge. Daar had den wij geen omkijken naar. In prin cipe gold dat ook voor jongste zoon Sil, tot het moment dat we hem ineens niet meer in beeld hadden…. Ver schrikt liepen we rond tot we hem een paar tellen later weer zagen: een kilo meter verderop, langs de vloedlijn, achter een bal aan rennend die meege sleept werd door de stevige wind…Ik kreeg direct een déjà vu. Ooit, heel lang geleden, heb ik ook achter een op hol geslagen bal aan gelopen…onder aanmoediging van mijn ouders. Het waait ook altijd op een eiland! Maar verder had het baasje het reuze naar zijn zin, maar wat wil je ook, hij be vond zich in een reuze zandbak en er was nog water ook! Alleen toen we naar huis wilden gaan brak de pleuris uit…We moesten hem in de houtgreep nemen om een luier aan te doen en daarna bleef hij nog zo’n tien minuten brullen tot we bij de strandovergang aankwamen…. Maar dat gaf niet want we hebben vakantie! Wordt vervolgd.

Arjen Veldhuizen

Schilderijententoonstelling ´dansen over het canvas´
Kunstenares Nunung Bakhtiar exposeert in Servicecentrum

Op maandag 11 augustus opent wethouder ir. J. Beenakker van de gemeente Leidschendam/Voorburg in het Servicecentrum in Leidschendam de schilderijen tentoonstelling ´dansen over het canvas´. De in totaal 30 kleurrijke schilderijen zijn gemaakt door de in Surabaja wonende Indonesische kunstenares Nunung Bakhtiar. De tentoonstelling is georganiseerd door de Afdeling Welzijn van de gemeente Leidschendam Voorburg is samenwerking met de Stichting Sociaal Cultureel Instituut Indonesië Nederland.
Nunung is de roepnaam voor Lembah Setiowaty. Nunung is geboren te Malang op 14 juni 1952 en is van Midden Javaans en Soendanees bloed. Als tiener voelde ze al dat de kunst door het bloed stroomde, hetgeen niet zo verwonderlijk is, omdat haar vader ook schilderde. Pas in 1983 legde zij zich meer toe op de schilderkunst. Door veel te schilderen en het bezoeken van musea en galerieën namen haar kennis en vaardigheden toe. In eerste instantie was haar werk uitsluitend voorbehouden voor de familie. In 1991 heeft ze voor het eerst meegedaan aan een gezamenlijke expositie. Inmiddels is zij in Indonesië uitgegroeid tot een gewaardeerd kunstena res en geeft exposities in Milaan, Parijs, Venetië en Canada.
Nunung experimenteert veel met olieverf. Soms gebruikmakend van pastel. In het werk van deze kunstenares komen vooral bloemen voor. Veel van haar schilderijen zijn met het paletmes geschilderd waardoor haar werken een bijzondere uitstraling krijgen. De helft van de opbrengst van de verkoop van de tentoongestelde schilde rijen zal worden bestemd voor een school project in de arme wijk Sukun in Malang.
De tentoonstelling van haar nieuwste werken is te bewonderen van 12 augustus tot 3 sep tember 2003 in de hal van het Servicecen trum aan de Koningin Wilhelminalaan 2 te Leidschendam. Het Servicecentrum is iedere werkdag geopend van 8.00 tot 15.00 uur en op donderdagavond van 18.00 tot 20.00 uur.

Toneel is maar een zesdaagse, film is de Tour de France.

Robbe de Hert(1942), Vlaams cineast