Gebrekkige medische zorg voor de Kazachse bevolking.
Memisa roept in februari 2003 het Nederlands publiek op om de gezondheidszorg in de voormalige Sovjetrepubliek Kazachstan te steunen. Centraal in de campagne van Memisa staat een project van de lokale partnerorganisatie Solaris, die zorg biedt voor terminale kankerpatiënten. De opbrengst van de inzamelingsactie en van de collecte op 1 en 2 februari is daarvoor bestemd evenals voor de bestrijding van tuberculose in gevangenissen en hiv/aids bij jongeren in Kazachstan. Het medische systeem in Kazachstan stamt nog uit de Sovjettijd en is ontoereikend. Voor terminale kankerpatiënten is er bijvoorbeeld geen hulp. Zij worden uit de ziekenhuizen ontslagen als blijkt dat ze niet te genezen zijn en doorverwezen naar poliklinieken. Daar heeft men echter geen tijd en kennis om ze te helpen en zo staan ze er allen voor of worden ze door familie opgevangen. Memisapartner Solaris vult dit gat op en verzorgt terminale kankerpatiënten thuis en in haar hospitium. Solaris is een lokale nietgouvernementele organisatie en is voor haar werk afhankelijk van donateurs als Memisa.
Hetzelfde geldt voor de twee andere partneroganisaties van Memisa in Kazachstan, waar de actie ook voor bedoeld is. Door de maatschappelijke en economische problemen waar de bevolking mee kampte na de verzelfstandiging van het land, zochten veel mensen troost in drugs. Vooral de jeugd is verslaafd en hiv is een groot risico voor deze groep. Memisa heeft een partnerorganisatie die er alles aan doet om verslaafde jongeren te beschermen tegen dit virus en van de drugs af te krijgen. In grote mate worden de moeders van de verslaafde jongeren gesteund om ze via hen te helpen. Voorlichting en psychologische steun zijn belangrijke onderdelen van het programma.
Het programma van de derde organisatie die Memisa steunt, is gericht op de bestrijding van tuberculose in gevangenissen. Door de overbezetting, de verloedering van de accommodatie, de slechte hygiëne en gebrekkige medische voorzieningen heeft ongeveer 15 procent van de gevangenen tuberculose. De aandoening wordt met name bestreden door het verbeteren van de omstandigheden en de voeding.
Hallo Nachtegaaltjes
A.s. maandag 27 januari hebben we de laatste repetitie voor de gezinsviering van 1 februari. Dus verwachten we jullie allemaal uit school in de pastorie. Tot ziens
Truus den Hollander en Agnes van Boheemen
Dankbetuiging Aad Koeleman
Daar het niet mogelijk is u allen persoonlijk te bedanken, betuig ik u, mede namens mijn kinderen, langs deze weg onze oprechte erkentelijkheid voor blijken van belangstelling na het onverwachte overlijden van mijn man Aad Koeleman.
Het heeft de kinderen en mij bijzonder gesterkt en getroost, dat u zich allen zo betrokken voelde bij dit grote verlies. Moge hij lang in ons aller herinnering blijven voortleven.
An Koeleman van Veen
Stompwijk, januari 2003
Bardancing Orion
Zo dit weekendje zit er ook weer op. Het begon vrijdag, om 21.00 uur deden we de deuren open. Waarop natuurlijk ‘de echte’ al gelijk om negen uur naar binnen stormden om op het weekend te proosten. Om een uurtje of tien was het al behoorlijk druk en begon het, gezien het aantal mensen, op een zondag te lijken. Het lijkt er op dat de mensen nu ook op vrijdag Orion kunnen vinden. Er werd flink gefeest en iedereen had het naar zijn zin. We nodigden iedereen ook nog uit om de volgende dag niet om 22.35 uur maar om 21.35 uur, naar Orion te komen kijken op het ZZ toernooi. Waar we overigens zaterdag mede dankzij het supporteren met 31 gewonnen hebben, wat als gevolg heeft dat we zo goed als zeker op de finale avond staan. Bedankt voor het supporteren.
Dan de zondag, Zoals altijd kon iedereen er weer vanaf 17.00 uur in. We waren de avond er voor met 2 bussen vol, afgereisd naar Bobs Partysaloon. Daar was overigens niets van te merken want iedereen danste en zag er nog net zo topfit uit als altijd. Het was erg gezellig en niet alleen de jeugd uit Stompwijk maar ook de Zoeterwoudse feestbeesten waren aanwezig.
!!!!! PAS OP !!!!! BIJNA UITVERKOCHT!!!!!
De kaarten voor de Purno Party gaan heel erg hard. Zaterdag 15 februari zal DJ Purno de tent helemaal plat komen draaien. DJ Purno (Arno Hoogervorst) is een dj die in het Huis van Oranje heeft gedraaid en die nu in Amphion de mensen laat dansen. Ook is hij sinds kort een uurtje in de week te horen op radio ZFM waar hij zijn plaatjes ‘life’ aan elkaar mixt. We zullen op deze party de sfeer nog een beetje verbeteren met een danseres, en wat extra licht effecten. Er zijn op dit moment nog een gering aantal kaarten in Orion te koop voor deze MEGA PARTY. De kaarten kosten slechts € 3,50 in de voorverkoop en € 5, aan de deur mits ze er nog zijn.
Dit weekend bestaat er niet de mogelijkheid om je weekend feestelijk in te luiden in Orion. Omdat we aanstaande vrijdag de deuren op slot houden. Maar daarom kan je wel sparen voor de zondag, waarop we om 17.00uur open gaan. Zondag is waarschijnlijk de laatste mogelijkheid om je kaartje voor de Purno Party te bemachtigen. Kom allemaal op tijd en neem je vrienden mee dan wordt het weer net zo gezellig als de rest van het seizoen.
Een fijne werk of schoolweek nog en tot zondag.Het bestuur
Spinning Wheels
Afgelopen zondag hebben Prins Frank
Voor velen van de Raad van Elf een onbekend terrein.Voordeel is dat de Gaanders altijd in zijn voor vernieuwingen en zich niet lieten kennen. Aan gekomen in de sportschool stonden er ongeveer 20 fietsen klaar, om een aantal uren onder begeleiding op te “spinnen” dit was voor de Gaanders een totaal nieuwe manier om de conditie op peil te houden. De Gaanders zullen de Gaanders niet zijn om zich ook door deze test heen te slaan, nadat sommige leden van de Raad toch wat moeilijk van de fiets afstapten, begaven ze zich moe maar voldaan richting sauna en stoombad. Herboren het zwembad verlaten (wat ook nog even meegepikt werd) richting de Blesruiters waar een goed voorbereide lunch klaar stond om even op krachten te komen voor de volgende uitdaging.
Prins Frank
Rock & Roll
Zoals vele jaren ook dit jaar weer een tijdloze avond, georganiseerd door de Gaanders en wat verstaan we onder tijdloos, Dat mag wel duidelijk zijn “Rock
Deze avond (25 januari) is dus een must om te bezoeken.
Kaarten voor deze avond zijn te verkrijgen op de volgende adressen;
Café de Gouden Leeuw
Café de nieuwe Vaart
Kapsalon Schuyt
Slijterij de Keldermeester
Leden Raad van Elf
Party place “Het Blesse Paard” aanvang 20:30 uur.
Voorverkoop € 7,50 aan de zaal € 8,50.
Be there?Gaanders
Wist u dat……………
… Elmeco materialen leverde aan terroristische organisaties
… directeur Paul “De Draaier” hiervoor verantwoordelijk is
… hij donderdag j.l. gearresteerd is
… het arrestatieteam uit 15 personen bestond
… de verdachte zich niet makkelijk liet afvoeren
… hij geblinddoekt is afgevoerd voor verhoor
… het verhoor plaatsvond bij “De Gouden Leeuw”
… hij aldaar zijn taakstraf kreeg opgelegd
… u hem hiernaar kan vragen
… het niet dramatisch afliep met Paul
… het “vrijgezellig” was
… het arrestatieteam de volgende morgen last had van “opdooi” in het hoofd
Afz. ’t arrestatieteam
Raadsvergadering gemeente Leidschendam-Voorburg.
De openbare vergadering van de gemeenteraad van LeidschendamVoorburg vindt plaats op dinsdag 28 januari 2003 om 19.30 uur in Huize Swaensteyn, Herenstraat 7274 te Voorburg.
Bij de ingekomen stukken staan de ontvangen zienswijzen ten aanzien van het ontwerpbestemmingsplan Stompwijk.
Kort verslag reis Mexico
Wij schrijven 4 december 2002. Om 04.00 uur haalt de taxi ons op voor onze reis naar Mexico. Van Amsterdam naar Madrid loopt alles prima, maar wanneer wij eenmaal tweeëneenhalf uur boven de oceaan hangen op weg naar Mexico, wordt er omgeroepen dat wij terug moeten vliegen in verband met een mechanische storing. Een dik uur wordt boven zee de kerosine geloosd, voordat wij weer na 5 uur terugkeren op het vliegveld van Madrid. Na een maaltijd en dik 8 uur later, vertrekken wij met een ander toestel om een hernieuwde poging te doen. Lekker ontspannen zit je op dat moment niet meer, maar à la¼.Mexicocity werd gehaald. Om half vier plaatselijke tijd in de ochtend arriveerden wij er. Wij hebben waar voor ons geld gekregen, de vlucht duurde 32,5 uur.
Wij zijn uitgenodigd de bruiloft van het zusje van Martijn z’n vriendin bij te wonen op 7 december. De tijd ervoor gebruiken wij om naar Taxco te gaan en naar het Antropologisch museum in MexicoCity. Wij pakten hier de draad op, waar wij hem de vorige keer hebben laten liggen. Dit museum is zo groot dat je er dagen in kunt dwalen en met een gids voor jezelf alleen, leer je een heleboel. Veel beelden van dwergen stonden er, korte armen en benen. Deze mensen waren bij de Azteken heel bijzonder en werden vereerd tot het moment van offering. Want dwergen waren bij uitstek geschikt om hun goden tevreden te stellen. Met zo’n 25*C is het heerlijk banjeren over het grote binnenplein waar schoolkinderen onderwezen worden in hun culture achtergrond.
De avonden gebruikt Martijn om Mexicaanse taxichauffeurs met hun kinderen engelse les te geven. Wij mogen mee en worden opgehaald in een taxi die ons vervolgens in een wijk afzet. Via een binnentuin komen wij het eenvoudige huisje van deze mensen binnen. De kamer inclusief keuken zal niet groter geweest zijn dan 11 vierkante meter en twee kleine bankjes met een heel klein tafeltje sieren de kamer. Eerst krijgen de kinderen les van hem, daarna de volwassenen. De mensen zijn vriendelijk en zenuwachtig dat Tijn zijn ouders meegekomen zijn. (overigens wel op hun verzoek). Mensen van zover weg ontvangen in je eigen huis blijft toch griezelig, zeker als je hen in het engels moet antwoorden. Zij vroegen ons hoever weg Holland lag en hoeveel uren wij er over hadden gedaan. Ook of wij verder dan Mexicocity waren geweest. In onze onschuld geven wij aan dat dit de vierde keer was dat wij in Mexico zijn en dat wij het zuiden van Mexico reeds hadden bezocht inclusief haar culturele sites. Krijgen wij als antwoord dat het verst wat zij gereisd hadden in Mexico, vijf uur was geweest. Van hun geboortedorp naar
Mexicostad om hier een toekomst op te bouwen. Zij mogen – wanneer zij de engelse taal niet beheersen – niet in het centrum van de stad rijden. Hier houden zich de toeristen op die meer uitgeven dan de gemiddelde Mexicaan. De engelse taal goed onder de knie krijgen is nu prioriteit nummer één. Na de lessen worden wij onder begeleiding weer teruggebracht. Om als blanke hier alleen over straat te lopen, is veel te riskant. Omgeven door een paar taxichauffeurs, nemen wij hartelijk afscheid.
De volgende dag gebruiken wij om een zilverstadje te bezoeken op 386 km. ten zuiden van Mexicocity. Toen de Spanjaarden Mexico binnenvielen werd dit stadje gesticht. 20% van al het zilver op de wereld komt uit deze streek. Voor een vrouw het Walhalla om er een dagje in rond te lopen. Verder heeft het een prachtige kerk uit de 16e eeuw staan, waar de Spanjaarden al hun kennen en kunnen in gestopt hebben. Daarna is de dag van de bruiloft er. De Mexicaanse werknemer krijgt maar op jaarbasis 6 verlofdagen waar hij mee begint. Daarna kan hij dat wel uitbouwen, maar zoveel als bij ons is hen onbekend. Dit is de reden dat bruiloften worden gevierd in de avond¼ en wel op zaterdagavond. De bruidegom was lopend gekomen en stond 4 minuten aan de andere kant van de weg voordat hij over kon steken. Het verkeer is een regelrechte ramp in deze stad. Om half 6 was verzocht aanwezig te zijn, zodat de dienst om zes uur kon beginnen. Wij als Nederlanders waren de eersten. Om tien voor zes was de bruidegom er en even daarvoor had de bruid te horen gekregen dat de limousine die haar zou ophalen nog wel anderhalf uur nodig had om de stad door te komen. Om zes uur komen de muzikanten en stemmen dan pas hun instrumenten en bij half zeven kwam de bruid, die opgehaald was door een van hun vrienden. Kortom, een chaos voor Nederlandse begrippen. De dienst was mooi en na de dienst worden de auto’s weer opgehaald. Het feest in een hotel, twee blokken verder kan beginnen. Weer een klein uurtje wachten totdat iedereen binnen was. Er werd goed gegeten en gedronken, zoals een Mexicaanse bruiloft betaamt en aan het einde van het feest komt de ober naar ons toe met het verzoek hem een vette tip te geven voor zijn werk aan de tafel. Wij kijken er raar van op, maar ook dit soort dingen schijnt een gebruikelijk ritueel te zijn in dit land. Om half drie rijden wij huiswaarts, met veel drank op en een ervaring rijker.
Volgende week het vervolg van dit reisverslag van
Leo Wijnhoven¼., U weet wel, die van de Zustersdijk