De afgelopen weken heb ik met veel interesse de dorpsketting gelezen, niet alleen vanwege het prettig leesbare nieuws maar vooral omdat er stukjes instonden over een hulptransport. Zelf kom in al sinds 1992 met een transport in Roemenië en ga er ook op vakantie naar toe. Het verhaal wat Theo van der Meer geschreven heeft kon mijn verhaal zijn. En net als ik is hij nu ook met dit prettige virus besmet.
Ik hoop nog vaak van hem in de dorpsketting te mogen lezen als hij een oproep doet voor de mensen daar die het inderdaad zoveel minder hebben dan wij. Ik kom in Stompwijk vanwege mijn werk als wijkverpleegkundige en heb al veel van de mensen verteld over mijn passie en ze warm ge maakt voor de diverse acties die door ons in Zoetermeer gevoerd worden. Groeten Carla van der Kooij. Zoetermeer

Ik ben sinds 13 maanden bezoekvrijwilligster bij de GemivaSVG groep in Zoeterwoude.
Bij de meeste van u bekend onder de naam Swetterhage.
Swetterhage is een instelling voor mensen met een verstandelijke handicap, daarnaast komen er nog bijkomende handicaps voor, zoals: lichamelijk, auditief et cetera.
Ik bezoek bij Swetterhage iemand die autistisch is en niet kan praten.
Inmiddels heb ik met hem een dusdanige band op weten te bouwen waar we beiden heel blij mee zijn. Hij is dolblij als ik kom, zo nu en dan ben ik in het gezelschap van onze kinderen die hem heel prettig benaderen. Soms haal ik hem op en gaat hij gezellig met ons mee naar huis.
Ik probeer in ieder geval eens in de 14 dagen bij hem langs te gaan.
U zult zich wellicht afvragen waarom ik dit allemaal vertel.
Het is zo dat in Swetterhage nog heel veel bewoners op de wachtlijst staan om ook een bezoekvrijwilliger of vrijwilligster te krijgen.
Sommige bewoners hebben weinig of geen familie meer en zitten met smart op iemand te wachten.
Het nieuwe jaar 2003 gaat alweer bijna beginnen en u heeft toch ook vast wel goede voornemens.
Als u nu denkt dat lijkt me wel leuk, dan zou dat toch een geweldig voornemen zijn.
De afstand vanaf Stompwijk naar Zoeterwoude is slechts een aantal kilometers, met de auto ben je er zo, het is een leuk fietstochtje en er is zelfs een goede busverbinding tot vlak bij Swetterhage.
Het is al bijna 2003, dus denkt u er even over na of het u iets lijkt?
Wilt u er meer over weten dan kunt u mij altijd bellen of u kunt uiteraard contact opnemen met Swetterhage. Het telefoonnummer is 0715806100, u kunt vragen naar Aart de Jong of Ria Bosman, zij houden zich bezig met vrijwilligerswerk.
Ik wens u hele prettige kerstdagen en een heel goed 2003.
Ik hoop u eens te ontmoeten bij Swetterhage. Renate Mooi 5802845

Ik laat mijn licht schijnen tijdens de workshop kerststukken op vrijdag de 13e bij Anneke de Jong, waar lekker gewerkt wordt. Laura neemt mijn taak over en ik informeer eens in het rond.
Lia de Jong denkt met warmte aan haar dochter Linda, die haar kerstdagen in Bolivia doorbrengt. Vorig jaar zat ze in India. Waar zal ze volgend jaar zijn?
En ze denkt aan moeder Jo, die haar dit jaar ontvallen is en nu als een nieuwe ster aan de hemel staat. En natuurlijk aan haar eigen Fried, Petra, Marcel en Kees
Anneke de Jong is een lichtpuntje voor diegene die, nu er net ijs ligt, schaatsen zoekt. Ze heeft ze in de maten 36, 37 en 38.
Elly Verboon uit Zoeterwoude/Weipoort, haar lichtpuntje is haar kleindochter Sanne. Ze is een jaar geboren na het overlijden van haar zoon Paul . Sanne heeft weer licht gebracht in haar bestaan.
Loes de Haas wil iedereen volgend jaar een lichtje geven in de vorm van een wens dat het een vrolijk en vooral gezond jaar mag worden. En o, zij heeft nog schaatsjacks in de aanbieding, tel 5804608.
Annette (links op de foto) en Andrea, hun lichtpuntje is vanavond Henny die op 4 kinderen past, zodat zij dankzij hem een prachtig kerststuk kunnen maken.
Annette voegt hieraan toe dat ze deze dagen haar zoon Nick zag schaatsen. Hij had bij de geboorte een lichte verlamming en ze had nooit gedacht dat hij dat ooit zou kunnen. Héél bijzonder.
Wil van Es zag haar lichtpunt, Martijn, vorige week 6e worden bij de Greenery Six in Breda. Deze schaatsmarathonwedstrijden, worden verdeeld over 6 dagen in verschillende plaatsen in het land gereden.
Truus de Hollander is dolgelukkig, met haar kinderen, haar twee kleinkinderen Joyce en Wessel. En ze is erg trots op haar nichtje Petra, die zo vaak in de Dorpsketting schrijft en leuk kan toneelspelen. Ze heeft in jaren niet zo gelachen als toen op het feest van ome Niek van Es, toen hij 75 werd. Wat een feest was dat. Heerlijk die familiebanden.Later mijmert ze nog even terug naar de Filippijnen waar ze afgelopen maand geweest is, ronddobberen in een bamboebootje, terwijl de nacht steeds donkerder wordt. Aan de hemel twinkelen miljoenen sterren. De boot bomvol met 8 personen en alle bagage aan boord.
Alie van Veen is zo blij dat haar dochter Silke met Ronald, (zoon van Truus) weer langs de vaart komt wonen. Alie heeft het afgelopen jaar voor het eerst gecollecteerd in Stompwijk voor de Alzheimer Stichting en ze is getroffen door de vriendelijke ontvangst van de mensen. Zo gastvrij, hierdoor werd het collecteren extra goed om te doen.
Sandra de Hollander (dochter van Truus) is zo blij dat haar dochter Joyce gezond is en ze hoopt dat dit zo blijft.
Paula, moeder van Joyce, Joyce woont samen met Jeroen van Veen (inderdaad zoon van Alie) is het tijdens de creatieve avond opgevallen dat bijna iedereen een fris, kort kopje haar heeft.
Petra Vermeij is blij dat haar zoon weer boven water is!
En ik ben blij dat ze de post met deze dagen weer rondbrengt, heerlijk al die wensen in de bus.
Hélène v.d.Bosch geeft een kaarsje aan zichzelf omdat ze zo blij is dat het al twee jaar goed met haar gaat.
(Je hebt hem dubbel en dwars verdiend.)
Lia van Es (Zoeterwoude, Schenkel) wil graag twee lichtpuntje weggeven aan twee mensen die zij kent die enorm diep in de put zitten, zodat ze weer wat meer zin in het leven krijgen.
Leny Zuidgeest vindt het zo goed dat haar oude buren, Chris en Mien van der Helm, toch weer samen zijn. Ze hebben even in verschillende verzorgingshuizen gewoond en zijn nu weer samen in de Strijp.
Tot slot wil ik zelf Anneke bedanken voor de gastvrijheid en Ida voor de overheerlijke, nog warme apfelstrudel en hun begeleiding bij het maken van de kersttukken. Petra

Afgelopen donderdag, 19 december, werd tijdens de feestelijke kerstviering van de K.B.O. in het Blesse Paard, Paula v.d. Arend Warmerdam door het bestuur van de K.B.O. in het zonnetje gezet voor haar 30 jaren trouwe diensten. Zij heeft vele vrije uren ter beschikking gesteld om de leden op te halen en naar het Dorpshuis te brengen en later weer thuis te brengen. Het bestuur heeft berekend dat ze door de jaren heen ongeveer 750 uur in de auto heeft gezeten voor dit vervoer naar en van het Dorpshuis. Ongeveer 5500 leden naar de soos gebracht hebt en daarbij ongeveer 6500 km heeft gereden.
Het bestuur sprak hun dank uit en boden haar uit waardering een kleine attentie. Het bestuur hoopt dat ze nog vele jaren in goede gezondheid leden van de soos naar het Dorpshuis wil halen en brengen. Het bestuur.

De K.B.O. afdeling Leidschendam/Stompwijk wil het nieuwe jaar beginnen met een woord en communieviering op dinsdag 7 januari 2003 om 10.00 uur in de kerk van de H.H. Petrus en Paulus in Leidschendam. Pastor mevrouw I. Elling zal ons voorgaan in deze viering. Na deze viering is er een nieuwjaarsreceptie in de Haard naast de kerk. Als u meegaat kunt u zich opgeven bij het bestuur. Vervoer kan worden geregeld, maar laat het ons wel even weten. De soos op dinsdag 31 december gaat niet door
C.P. Hoogeveen secr. Onderafdeling Stompwijk.

Gaarne enkele data noteren:
· Er wordt geen les gegeven tot zaterdag 4 januari 2003.
· Op donderdag 9 januari 2003 is er een speciale bijeenkomst om te overleggen hoe we de opvolging van de instructie van Jeroen vorm kunnen geven.
· De donderdagruiters hebben persoonlijk bericht gekregen en bij deze nodig ik de overigen die interesse hebben uit om 20.00 uur in het clubgebouw.
· We hebben besloten ook dit jaar weer de “winterspringcompetitie” te organiseren in principe op: 19 januari 16 februari 16 maart en 20 april.
· Op 20 mei 2003 is de dag van het aangespannen paard voor de menners. Ik heb nog een aantal inschrijfformulieren.
Ik, Piet van der Mespel (secr) wens iedereen namens het bestuur van de vereniging prettige dagen en een goede jaarwisseling

Net terug van onze vakantie uit Mexico (kort verslag volgt begin volgend jaar), lees ik het verzoek van de Redactie om leesvoer voor het Kerstnummer aan te leveren. Hier wil ik graag op in gaan.

Ik zou 4 kaarsen willen opsteken of het ‘licht’ op personen of instanties willen laten schijnen; als eerste
jullie Redactie en alle medewerkers van de Dorpsketting zelf. Naar mijn mening wordt er onvoldoende bij stilgestaan bij al het werk en tijd die mensen binnen dit dorp steken om iedere week weer dit blad op de vloermat te krijgen en dat volledig belangeloos. Dat dit gegeven eens goed opgelicht wordt.
Als tweede Theo v.d. Meer. Wat is het geweldig dat hij de reis naar Roemenië heeft mogen maken en ons menig week gebonden houdt aan zijn reisverslag. Duidelijk en met gevoel wordt er geschreven door hem hoe situaties daar zijn en welke ontberingen mensen moeten meemaken. Hij schrijft terecht over de armoede die daar heerst en zet het af tegen de thuissituatie. Dan blijkt dat Nederland er goed voor staat en is de armoede die wij kennen er een van betrekkelijke luxe. Ik zou die discussie nog wel eens aan durven als een bisschop zegt dat mensen hier in Nederland moeten stelen om brood te kopen. Theo, mijn complimenten over de manier waarin je e.e.a. verwoord en dat je de emotie niet schuwt. Ik weet uit eigen ervaring hoe moeilijk het is om gevoelens bloot te leggen. Voor jezelf vraag je je steeds af: ‘Ga je er niet te ver in, en kun je dingen wel opschrijven zo?’. Wij hebben in ieder geval enorm genoten van je verhalen en hopen voor jou dat je volgend jaar weer de kans mag krijgen mee te gaan naar Roemenië. Een dikke kaars voor Theo dus.
Als derde en ik hoop dat het niet te veel is, want eigenlijk kan je iedereen wel een kaars toewensen. Mensen zijn uniek en van iedereen is er wel iets moois te zeggen, je moet het wel kunnen zien. Maar dat terzijde. Als derde dus voor Pater Ted Bandsma op de Filippijnen en voor de Stichting die nu de belangen van de overleden pater voortzet. Kerstmis en Pater Bandsma zijn voor onszelf onlosmakelijk verbonden aan elkaar. Knap om zo’n levenswerk achter te laten waar mensen mee door kunnen gaan. Die daadwerkelijk bijdragen aan een betere wereld. Wij wensen de mensen die werken in de geest van Pater Bandsma veel licht en vrede toe.
Als laatste: voor de dakloze kinderen van Mexicostad. Deze grootste stad van de wereld heeft veel straatkinderen. Wij zijn er met ons bezoek aan Mexico mee geconfronteerd en schrikken van het aanblik van deze kinderen, maar ook van de leefomstandigheden waarin zij zich bevinden. Ik wil afsluiten met een kort verhaal, gebaseerd op feiten die achter elkaar gezet zijn, op personen die een fictieve naam hebben gekregen en een beetje fantasie van mijn kant om het verhaal leesbaar te maken. Deze kinderen dragen wij voor om voor alle drie de opties die in de Dorpsketting aangedragen zijn, in aanmerking te komen: ‘het kaarsje willen opsteken, met een kaarsje verwarmen en met woorden verwarmen’, want dat hebben ze hard nodig. De mensen drommen zich bijeen om de trappen van en naar de metro op te komen. Duizenden maken gebruik van deze vorm van vervoer, waarbij ieder perron weer dieper de grond ingaat. Hier ligt het werkgebied van Carlo, een straatjongen zonder ouders. Natuurlijk heeft hij familie, dat zijn de andere 16 lotgenoten van hem, waarmee hij de ruimte deelt wat overkapt wordt door een groot stuk plastic, gebouwd aan de achterkant van het geel geschilderde toiletgebouw dicht bij de metrouitgang. Daar zitten zij met Felic van 7 jaar als jongste en Danno van 15 jaar als oudste. Carlo zelf is ongeveer 10 jaar oud en een onwettig kind. Dit nu juist heeft zijn lot bepaald in deze grote stad. De metrotrappen deelt hij vaak met bejaarden en gehandicapten van deze miljoenenstad Mexicocity. Voor Carlo is de kersttijd de meest gezellige tijd van het hele jaar. Mensen snauwen je niet zo af en in de doorloopruimten van de metro, waar vele winkeltjes zijn, worden de hele dag kerstliedjes gespeeld. In zijn vuile kleren probeert hij hier zijn kostje bij elkaar te scharrelen. In de middag gaan zij er op uit, de metro in en bedelen net als de ouderen en gehandicapten op de trappen van de metro of op de perrons van La Raza. Hij snapt het niet, wanneer hij zijn hand ophoudt, en de mensen vraagt of zij misschien iets voor hem over hebben omdat hij zo honger heeft, dat deze mensen altijd schrikken van hem. Met zijn aanblik waarin in zijn mond alleen nog maar de hoektanden staan en zijn vieze ongekamde haren, geven hem een oud en lelijk kindergezicht. Zijn tanden heeft hij allemaal verloren, uitgevallen omdat hij lijm snuift en geen vitaminen naar binnen krijgt. Maar in deze kersttijd zijn mensen bereid hem wat meer te geven dan anders. Een oudere man is niet bang voor hem en koopt een heerlijke tortilla die hij krijgt. Daarna loopt die weer door en Carlo stopt de tortilla weg voor vanavond, wanneer al zijn vriendjes met wie hij zijn onderdak deelt, met de opbrengsten van die dag naar huis toe komen. Dan pas wordt alles door Danno zo goed mogelijk verdeeld en van het geld kopen ze wat drinken en lijm. Lijm om weer even de ellende van de dag te vergeten en morgen weer op te kunnen staan. Even gaan zijn gedachten terug naar Felic, die een dikke twee weken geleden niet meer wakker werd. Felic als jongste van de groep was helemaal koud die ochtend. Nu is het in deze dagen wel koud ’snachts in Mexicostad en ook Felic had niet op een van de drie matrassen mogen slapen die zij met elkaar delen. Danno kwam op een gegeven moment en zei dat Felic dood was. Er ze nu met Felic doen. Besloten werd om Felic in de nacht met z’n allen op te tillen en hem twee straten verder neer te leggen. En dat hebben ze gedaan. Ze legden hem tegen een brok huizen aan, die er toch al niet zo mooi uitzagen. Daar heeft Felic meer dan een dag gelegen, voordat mensen hem kwamen ophalen. Carlo spreekt weer iemand aan en houdt zijn hand op. Dit keer heeft hij mazzel en belandt er een pesos van de gulle gever zo maar in zijn hand en dat gebeurt diverse keren die dag. Vanavond is het kerstavond, zal het daar misschien iets mee te maken hebben. Danno heeft gezegd dat zij vanavond niet de straat opgaan. Normaliter gebeurt dat wel en verzamelen zij zich met alle zeventien om zo wat meer indruk te maken op de metropassagiers in het donker. Het is dan niet meer zo druk en mensen zijn dan bang voor ze. Dan is het veel gemakkelijker geld en soms wel een hele portemonnaie los te krijgen. Maar dat alles hoeft vanavond niet. Danno geeft aan dat zij Kerstmis vieren. En als de zon van de dag afscheid neemt en het weer donker wordt, verstomd ook de kerstmuziek in het metrostation. In hun onderdak aan de achterkant van het gele toiletgebouw, verdeelt Danno de buit van vandaag en krijgt iedereen een tube lijm. Vanavond hoeft er niet gedeeld te worden. Er wordt nog even gesproken over Felic en dat zijn plaats wel opgevuld moet worden door een ander, dus als je iemand ziet, neem hem maar mee. Hier is er nog wel een plaatsje vrij. Daarna mogen ze de dop losdraaien van hun tube en snuiven. Snuiven om alle ellende even te vergeten, snuiven om de kou niet meer te hoeven voelen, snuiven om even te weten hoe het heel, heel vroeger was. En al zijn de kerstliedjes nu gestopt, voor Carlo blijft Kerstmis toch de mooiste tijd van zijn leven.

Ik wens u fijne dagen toe en een gezegend 2003!! Leo Wijnhoven…., U weet wel die van de Zustersdijk.

Proyecto Holandés, Ciudad Joven San Juan de Dios
Bij deze wil ik nogmaals de organisatie WLTO LeidschendamStompwijk bedanken voor hun gekozen doel van de oogstdankviering november 2002.
Het psychopedagogisch centrum bevindt zich evenals het weeshuis waar ik momenteel als vrijwilligster werk, in de parochie San Juan de Dios. De broeders van Johannes de Deo hebben in sinds 1994 de leiding het instituut in Sucre: een tehuis voor gehandicapte kinderen.
Het instituut
Het instituut ‘Ciudad Joven San Juan de Dios’ heeft een capaciteit voor 132 kinderen intern en 175 voor dagopvang. Het kent een zevental afdelingen: pediatrie, kinderpsychiatrie, een sociowoning, een zorgboerderij, een scholencombinatie voor speciaal onderwijs, verslavingszorg en een internaat. Daarnaast zijn er de afgelopen twee jaren vele nieuwe initiatieven genomen, zoals de projecten ‘Ouderparticipatie’, ‘Vroeghulp’, ‘Integratie in het gewone Onderwijs’ en ‘Hulp bij Leermoeilijkheden’. De projecten van de laatste jaren zijn resultaten van het streven om een grotere betrokkenheid met ouders, familie en gemeenschap te behouden en de integratie van kinderen met speciale behoeften binnen de Boliviaanse maatschappij te bevorderen.
Het Nederlands Project
De zorg in Bolivia was twee jaar geleden nog zeer medisch gericht. De kennis van psychologische en pedagogische behandelingsmethoden was gering. Omdat Nederland een goede naam heeft op het totale terrein van de gehandicaptenzorg, heeft dit instituut steun gevraagd vanuit Nederland. Men zocht een gedragswetenschapper met internationale ervaring die zou kunnen helpen met het creëren van opleidingen, het invoeren van orthopedagogische behandelingsmethodieken én die het management zou kunnen ondersteunen. Via organisaties als Personeelsuitzending Ontwikkelingswerk (PSO), ICCO (Interkerkelijke Samenwerkingsorganisatie) en Stichting Kinderpostzegels kwam men terecht bij de orthopedagoog drs. Jan Broeders. De doelen van het ´proyecto holandés´ zijn:
· het opzetten van integratieprojecten
· het bevorderen van ouderparticipatie
· het creëren van een individueel zorgplan voor ieder kind
· de aanpassing van het managementmodel aan de vernieuwde zorg
· het creëren van activiteitenmogelijkheden
· het ontwerpen en organiseren van opleidingen
· het opleiden van een lokale partner, zodat het werk voortgang krijgt.
De nu opgeleide lokale partner, Dr. Christian Ordoñez, zal het project gaan coördineren vanaf maart 2003.
Het instituut krijgt slecht 5 Bolivianos (dat is minder dan 1 euro) per kind per dag, waarvan de kinderen gevoed, gekleed en schoon gehouden moeten worden. De behoeften voor de projecten van dit centrum zijn onder andere matrassen, aangepaste stoeltjes , Mecanoconstructiemateriaal, handdoeken voor het hele instituut, slabben, ondergoed etc.
De opbrengsten tijdens de oogstdankviering waren dan meer dan welkom.

Aankopen
Van de opbrengsten ben ik met 2 ´Doñas´ die bij het instituut werkzaam zijn en 2 andere Nederlandse vrijwilligers inkopen gaan doen. De Boliviaanse vrouwen moesten er ten eerste wel bij zijn met het uitzoeken van de spullen maar belangrijker nog om een redelijke prijs te krijgen. Want één ding is wel zeker, mochten wij Doña Nati en Doña Sofia niet mee hebben dan zouden we veel minder hebben kunnen kopen. Want er staan hier geen prijskaartjes op de spullen, het gaat allemaal om onderhandelen en AFDINGEN!
Van de spullen waar behoefte naar was hebben we in eerste instantie gekozen voor noodzakelijke behoeften voor iedereen. We hebben maar liefst een hele middag besteed aan onderbroeken kopen, groot klein voor iedereen in ieder geval één maar het liefst twee.

Voor 30 Bolivianos (= € 4) konden we een dozijn (12) onderbroeken kopen, maar dan moest er goed onderhandeld worden. Het ging ook niet al te snel want waar vind je in 1 kraampje 200 onderbroeken… nergens. Hooguit een paar dozijn.

De tweede middag zijn we voor sokken, slabberstof (16 meter), luierstof (40 meter), zonnehoedjes, plastiek broekjes op pad gegaan. En alles in grote aantallen. De ´Doñas´ wisten echt niet wat ze overkwam, helemaal perplex hoe wij zo in een 2 middagjes 4 maandsalarissen uit konden geven. Maar ja als je net aan € 100, per maand verdient, zijn dit echt enorme bedragen. Ook al leg je nog zo goed uit hoe het bij elkaar gebracht is.

Maandag 2 december hebben we deze eerste spullen afgeleverd. Echt fantastisch vonden ze het. De papieren met de aantallen werden getekend en zo werden de spullen overhandigd. En we zijn er nog niet, want nu wordt
er nog nagegaan welke maten van wat tekort is. Dus binnenkort wordt het nog één of twee keer shoppen
met de donaties van WLTO op de ´mercado campasino´ (plattelands markt) in Sucre, Bolivia.
Saludos de Sucre Bolivia, Linda de Jong

Er zij licht!:
Gods eerste schallende woord
waardoor heel de schepping is gemaakt,
woord dat mij wakker houdt,
woord waardoor ik niet slapen kan,
woord dat mij uit mijn bed roept.

God, houd mij wakker
om het kind met kinkhoest
tot in het kleinste kuchje te kunnen volgen.

God, houd mij wakker
om diep in de nacht de roekeloze puber
weer thuis te horen komen.

God, houd mij wakker
om de angstdromen van mijn bange partner
te kunnen verstaan en begrijpen.

God, houd mij wakker
om op een koude winteravond
nog even naar mijn stokoude moeder te gaan.

God, houd mij in het donker gaande
in uw scheppingslicht van het begin.

Ingezonden door de koster

Vergadering commissie maatschappelijke activiteiten op 2 december
De besturen van de bibliotheek Leidschendam en Voorburg presenteren de “Toekomstvisie van de gefuseerde bibliotheek LeidschendamVoorburg”. Wat betreft de bibliotheek Stompwijk spreekt de Toekomstvisie zich uit voor handhaving van deze bibliotheekvoorziening. Gezien het grote aantal ingeschreven gebruikers (bijna 30% van de Stompwijkse bevolking) en het ontbreken van openbaar vervoer tussen Stompwijk en Leidschendam blijft een bibliotheekvoorziening wenselijk. Wij kunnen ons vinden in dit uitgangspunt. Hiermee wordt tegeoet gekomen aan de randvoorwaarde dat de bibliotheek laagdrempelig dient te zijn voor alle inwoners van LeidschendamVoorburg. Gezien de bouwkundige staat van het filiaal in Stompwijk is nadere beraadslaging noodzakelijk over de verdere vormgeving van deze voorziening. Dit zal worden meegenomen in het budgetoverleg over de fusiebegroting 2004.

17 december 2002
Burgemeester en wethouders van LeidschendamVoorburg hebben vandaag onder andere de volgende besluiten genomen:
Subsidiebeschikking voor restauratie en onderhoud monumentale panden
Het college van burgemeester en wethouders heeft besloten om voor een aantal monumentale panden in Leidchendam een voorlopige subsidiebeschikking af te geven. Het gaat hierbij om de subsidie voor groot onderoud aan het rijksmonument Delftsekade 910, en de (gedeeltelijke) vervanging van de rieten daken van de rijksmonumentale boerderijen Oosteinde 21 en Veursestraatweg 217. De huidige subsidieverordening geldt alleen in Leidschendam en niet in Voorburg. Dit betekent dat er in het kader van de harmonisatie in 2003 een nieuwe subsidieverordening moet komen voor de hele gemeente.

Proefproject buurtbemiddeling in LeidschendamVoorburg
Het college heeft besloten een proef te starten met buurtbemiddeling. Buurtbemiddeling heeft tot doel buurt en burenruzies op te lossen; de bemiddelaar zorgt dat ruziënde partijen met elkaar gaan én blijven praten. Buurtbemiddeling is niet voor strafbare feiten en klachten die te maken hebben met alcoholverslaving, drugsgebruik of bij psychiatrische problemen. Het proef project regelt doorverwijzing van burenruzies naar buurtbemiddelaars in plaats van naar de politie of de gemeente, zodat die zich dan beter op hun eigenlijke taken kunnen concentreren. Het project past binnen het gemeentelijke integrale veiligheidsbeleid; daarnaast is het de wens van het college om veiligheidsmaatregelen daadkrachtig uit te voeren. Buurtbemiddeling is gratis voor mensen die eraan meedoen; de bemiddelaars zijn getrainde en neutrale vrijwilligers. Het proefproject wordt opgezet door de Leidse Welzijnsorganisatie; zij gaan eerst een haalbaarheidsonderzoek doen om te kijken of er animo is voor de buurtbemiddeling. Als dit het geval is duurt de proef voorlopig tot 2006. In 2005 vindt evaluatie plaats. Dit is op tijd om bij de Voorjaarsnota goed te kunnen oordelen of het project structureel gemaakt moet worden. Het voorstel wordt ter goedkeuring aan de gemeenteraad voorgelegd.
Kerstreces
Vandaag was de laatste vergadering van het college van burgemeester en wethouders van dit jaar. Op 7 januari 2003 is de eerste vergadering van het nieuwe jaar.
Openingstijden Servicecentra
Rond de feestdagen is de gemeente LeidschendamVoorburg gesloten op 25, 26 en 27 december 2002 en 1 januari 2003. Het Servicecentrum Leidschendam is open voor het aangeven van geboorte en overlijden op 27 december tussen 09.00 en 11.00 uur. Het Servicecentrum Voorburg is gesloten. Op 3 januari zijn de Servicecentra in verband met een nieuwjaarsbijeenkomst van de medewerkers vanaf 10.00 uur open.
Wijkbeheer actief rond de feestdagen
Om de openbare ruimte er met de feestdagen goed uit te laten zien, werken de medewerkers van de afdeling Wijkbeheer rond deze dagen door. Ook het Meldpunt Openbare Ruimte is voor alle opmerkingen en meldingen in deze periode bereikbaar van 8.30 uur tot 16.00 uur via telefoon (070) 3273 062. Dit geldt voor maan dag 23, vrijdag 27, maandag 30 december, en donderdag 2 januari. Op dinsdag 24 en dinsdag 31 december is het meldpunt tot 14.30 uur bereikbaar en op 3 januari, in verband met een nieuwjaarsbijeenkomst van de medewerkers, vanaf 10.00 uur.