Aangeboden:een konijn en een hok (1.20 m bij 46 cm) + retourmogelijkheid voor een goed tehuis(!) Fam. Franse, 5801035

Er is tijdens de kermis door mij een fiets gevonden, geparkeerd tegen m’n ingangshek aan. Wie de sleutel heeft kan hem ophalen, want hij staat wel netjes op op slot. Het is een damesfiets Batavus/modern met handremmen en versnelling aan de handgreep, verder zijn er 12 groene stickers opgeplakt.
J.de Bruin. Dr.v.Noortstraat.23 Stompwijk

Vrijwel ieder fietsseizoen hebben we er wel zo’n zondag tussen zitten. Al ver voor het wakker worden regent het en het ziet er ook voorlopig niet naar uit dat het droog wordt. De meeste fietsers hebben het dan al snel gezien en gaan nog even terug naar bed. Een enkeling begint toch maar vast aan het ontbijt, ondertussen het weer in de gaten houdend en hopend op verbetering. Voor de captains nog een iets groter dilemma. Stel dat je thuisblijft en er staan er toch een paar die willen fietsen. Zo was het dus ook afgelopen zondag. Met bakken kwam het naar beneden en dan is de verre tocht naar Schoonhoven of Langevelderslag wel heel ver. Een paar leden informeerden eerst nog even bij een captain of er gefietst ging worden. Telefonisch of gewoon aan de voordeur. Conclusie was om toch maar thuis te blijven. Het moet immers wel leuk blijven. En dan wil je op maandag een stukje schrijven. Voor de zekerheid toch maar even rondbellen of er echt niemand aan de start geweest is. De secretaris slaat bijna nooit over, maar had het nu zelfs de moeite niet gevonden om met de auto te gaan kijken. Theo woont bij de start, maar was niet wakker geworden van schuilende fietsers. Voorlopig gaan we er dus maar vanuit dat niemand gegaan is. En anders horen we hun ongetwijfeld sterke verhalen binnenkort alsnog wel.
Arno van Rijn

Aanstaande zondag proberen we het gewoon opnieuw met de clubtocht naar Leimuiden. Alle groepen gaan dan naar café De Keijzer. De A(85 km) en de B (80 km) maken er een wat grotere omweg van dan de C, die 55 km hebben staan. Vertrek weer om 8.30 uur vanaf Oostvlietweg 30.

Wie heeft voor een paar vriendinnen een 2 of 3 persoonsbank in goede staat voor in de schuur? Tel. 5803252 of 06 12779701

Vijf keer op rij
Wisten de jonge wedstrijdvliegers van de Comb. Soon / Tijssen te zegevieren. Zondermeer een prestatie van de éérste orde die binnen de liefhebberij zelden voorkomt. Gespecialiseerd in het spel met de jonge duiven lijken Gerard Soonius en zijn maat Lex Tijssen op dit moment schier onklopbaar. Vooral Gerard die voornamelijk de verzorging van de kleppers doet laat niets aan het toeval over. Het zal en mag zijn duiven aan niets ontbreken. De eerlijkheid gebied te schrijven en – zo hoort het ook! . Zo krijg ik zelf regelmatig van onze lezers te horen; Piet , jou duiven doen het dit seizoen wat minder dan anders, hoe kan dat nou? Het aardige van de duivensport is dat dit nauwelijks is te verklaren. Mogelijk is de baas zelf momenteel niet scherp genoeg en daardoor blijft de echte topvorm achterwege. De juiste wedstrijdvorm is ook binnen onze liefhebberij onontbeerlijk. Daarbij is topconditie erg broos. Het is als mooi weer, zo is het er en zo is het verdwenen. Maar afgelopen zaterdag bracht uw rapporteur toch weer een sprankje hoop. Hij had bijvoorbeeld twintig junioren in de wedstrijd waarvan er twaalf zich op de uitslag wisten te plaatsten. Dit betekende in clubverband het hoogste prijsgemiddelde. Mogelijk dat deze opleving zich dus gaat voortzetten. Maar we zouden het bijna vergeten voor de jeugdige duiven stond afgelopen zaterdag Peronne (264 km.) op het programma. In een veld van 273 Stompwijkse duiven waren het de NL05 ‘537’ van Soon/Tijssen, de NL05 ‘517’ van ondergetekende en de NL05 ‘850’ van competitieleider Wim v.d. Bosch als resp. 1e, 2e en 3e die de meeste punten verzamelden.

Piet Oliehoek

Vijf keer op rij
Wisten de jonge wedstrijdvliegers van de Comb. Soon / Tijssen te zegevieren. Zondermeer een prestatie van de éérste orde die binnen de liefhebberij zelden voorkomt. Gespecialiseerd in het spel met de jonge duiven lijken Gerard Soonius en zijn maat Lex Tijssen op dit moment schier onklopbaar. Vooral Gerard die voornamelijk de verzorging van de kleppers doet laat niets aan het toeval over. Het zal en mag zijn duiven aan niets ontbreken. De eerlijkheid gebied te schrijven en – zo hoort het ook! . Zo krijg ik zelf regelmatig van onze lezers te horen; Piet , jou duiven doen het dit seizoen wat minder dan anders, hoe kan dat nou? Het aardige van de duivensport is dat dit nauwelijks is te verklaren. Mogelijk is de baas zelf momenteel niet scherp genoeg en daardoor blijft de echte topvorm achterwege. De juiste wedstrijdvorm is ook binnen onze liefhebberij onontbeerlijk. Daarbij is topconditie erg broos. Het is als mooi weer, zo is het er en zo is het verdwenen. Maar afgelopen zaterdag bracht uw rapporteur toch weer een sprankje hoop. Hij had bijvoorbeeld twintig junioren in de wedstrijd waarvan er twaalf zich op de uitslag wisten te plaatsten. Dit betekende in clubverband het hoogste prijsgemiddelde. Mogelijk dat deze opleving zich dus gaat voortzetten. Maar we zouden het bijna vergeten voor de jeugdige duiven stond afgelopen zaterdag Peronne (264 km.) op het programma. In een veld van 273 Stompwijkse duiven waren het de NL05 ‘537’ van Soon / Tijssen, de NL05 ‘517’ van ondergetekende en de NL05 ‘850’ van competitieleider Wim v.d. Bosch als resp. 1e, 2e en 3e die de meeste punten verzamelden.

Piet Oliehoek

De Stompwijkse Paardendagen 2005….. Ze zijn voorbij. Ze kunnen weer bijgeschreven worden in de geschiedenisboeken. Met als speciale noot dat het prachtig mooi weer was! Ik mocht van mijn baas drie dagen en twee nachten meemaken en achteraf kan ik wel zeggen dat dat misschien ook wel beter was, voor mijn fysieke gestel dan wel te verstaan. Tot groot verdriet van een maat van mij, want hij komt er elk jaar speciaal voor naar Stompwijk toe, eerst vanuit Maasbommel en sinds een jaar uit Anna Paulowna. Een echte Kermisganger dus. Maar ook vrijgezel en die hebben als nadeel dat ze pas willen gaan slapen als ze alle sterren hebben gezien…. We begonnen traditiegetrouw met de brommerrace en genoten weer. Op een gegeven moment werd er omgeroepen dat oude brommers zeer welkom waren voor de organisatie waarop mijn echtgenote mij direct aanstootte: “He, is dat niet wat voor die oude Puch, die bij ons in de tuin al jaren in de weg staat…!” Gelukkig reed er op dat moment nèt een brommer de (nog frisse) sloot in dus alle aandacht ging naar de onfortuinlijke racer en ik was hem dankbaar… Even later dwongen onze kinderen ons mee te gaan naar de kermis, want dat was voor hun toch wel het Walhalla. Voor mijn portemonnee was het een groot fiasco, de euri’s vlogen erdoor en dit was nog maar de èèrste dag! Na de botsauto’s moesten er ballen gegooid worden en even later liepen de mannen bewapend met pijltjespistolen naar de vliegtuigmolen om in dat ding misselijk te kunnen worden: “Nee, papa gaat niet mee daar in, papa krijgt daar hoofdpijn van en pijn in zijn rug!” Ze vonden het wel prima en Sven gebruikte deze vrijheid om eens leuk te gaan staan in het bakkie waarop ons hart drie slagen oversloeg. Gelukkig had de kermisexploitant dat ook gezien en middels een brul door de microfoon werd zoonlief tot de orde geroepen. Ongelooflijk dat Sven dat trouwens kon horen in de kermisherrie! Met een suikerspin achter de kiezen reden we weer terug naar huis, alwaar mijn maat en ik ons opmaakten voor een terugkeer naar een feestend Stompwijk: oude broek, oude schoenen en een oud T shirt en een fiets (met verlichting zodat we goed zicht hadden op de Stompwijkse Vaart..). Want wij zijn ervaren! Mijn vrouw mocht oppassen (kom ik later op terug..) en op de fiets reden we naar de Van Santhorststraat alwaar diversen bekenden zich hadden verzameld en niet veel later balanceerden we over De Plank die ons scheidde van het kermisterrein. De eerste biertjes gleden naar binnen en smaakten als vanouds. De muziek luisterde als vanouds. En veel oude bekenden kruisten onze wegen en telkens moest ik weer uitleggen dat mijn vrouw vergeten was oppas te regelen, maar daar trapten vele andere beroepsmoeders niet in: “Dat had jij moeten regelen!” was hun keiharde oordeel. Na de traditionele hamburger (ze smaken tòch minder lekker dan een paar jaar geleden!) en nog wat napraten zag ik eindelijk weer mijn bed.
Youri viel mij de volgende (mid)dag aan, ik kwam net uit mijn bed en zat met een scheef hoofd onder de parasol, want hij vond het stom dat hij niet mee mocht. Waarmee mijn vrouw het helemaal eens was maar daar wil ik het niet meer over hebben….De zaterdagavond waren we ook weer van de partij, eerst weer met het hele gezin om te kijken naar de Quad race (“Ja jongens, jullie mogen volgend jaar ook meedoen!”) en daarna weer aan het nachtleven. Op zondag hadden we een rustdag maar maandagavond stonden we er weer want Youri en Sven moesten en zouden nog een paar keer in de vliegtuigmolen en in de botsauto’s want “anders zijn we bijna niet geweest!” De vliegtuigmolen bracht ze weer in alle staten en de botsauto’s hebben zorg gedragen voor stoere jochies met één hand aan het stuur, maar na een paar flinke beuken vond Sven het toch niet meer zo leuk. “Dan maar effe de bonnen opmaken, jongens, een lekker colaatje gaat er vast wel in!” Maar later zag ik Youri nog steeds met zijn cola lopen en vroeg ik hem waarom hij het nog niet op had want normaal heeft hij daar niet lang voor nodig. “Ik ben misselijk, pap..” “ van de vliegtuigmolen!” zei hij beteuterd. Maar hij wilde nog wel de laatste fiches opmaken. Even later reden we weer naar huis met een zak oliebollen rijker want ook dat is inmiddels traditie: twee keer per jaar eten we oliebollen en twee keer per jaar halen we ze uit Stompwijk. Eenmaal thuis zaten we heerlijk te oliebollen en na te genieten van de paardendagen, behalve Youri, die zat met lange tanden te eten. Ik kon het niet laten en zei met een brede grijns: “Volgend jaar maar weer gewoon in de draaimolen, jongen?!”
Arjen Veldhuizen

De natuur online
De Stichting Bomen Over Leven uit Zoetermeer biedt met ingang van augustus nieuws en achtergronden over de natuur aan op haar website www.bomenoverleven.nl . Op de pagina Natuur Net Nieuws vindt iedereen met belangstelling voor de natuur een breed scala aan onderwerpen. Steeds terugkerend is een aantal vaste rubrieken, waaronder de rubriek Natuur Plus. In Natuur Plus wordt maandelijks een ander natuuronder werp voor het voetlicht geplaatst. De rubriek kenmerkt zich door zijn vele aardige en nuttige weetjes en kan dan ook een waardevolle basis zijn voor scholieren die een spreekbeurt of werkstuk over een bepaald natuuronderwerp willen houden. Lezers van de digitale nieuwsbrief Natuur Net Nieuws kunnen bijzondere natuur waarnemingen melden, vragen over de natuur stellen en digitaal een speciale natuurfoto sturen. De aangeboden informatie in Natuur Net Nieuws mag door iedereen vrij worden gebruikt. Met deze interactieve natuur online service hoopt de stichting nog meer natuurliefhebbers te kunnen bereiken en de belangstelling voor de natuur verder te stimuleren.
Avondwandeling landgoed Clingendael
Monique van den Broek en Geke Verspui nemen belangstellenden op woensdag 27 juli namens de Stichting Bomen Over Leven mee op een avondwandeling door het Haagse landgoed Clingendael. Deze wandeling is ook geschikt voor kinderen.
Landgoed Clingendael is in elk seizoen een mooi gebied om rond te kijken en te wandelen, maar op een zomeravond is de sfeer wel heel bijzonder. Boven het water dansen de grote libelles op zoek naar voedsel en als het schemerig is geworden zijn er wellicht vleermuizen waar te nemen. Op het dak van huis Clingendael zit vast weer een scholekster te broeden. Misschien zien we hem terwijl hij zijn jongen voer komt brengen.Tijdens zo n avondwandeling is het goed voor te stellen hoe hier vroeger de adel de zomer doorbracht, wandelend langs de vijvers en watertjes, genietend van de vogelgeluiden. Start om 19.00 uur bij de brug over de tankgracht aan het einde van de Van Brienenlaan, Wassenaar. Vanaf het einde van de Wassenaarseweg, Den Haag via het fietspad langs de Van Brienenlaan is het 10 minuten lopen.Vanaf het eindpunt van buslijn 18, halte Clingendael, is het 15 minuten lopen. Parkeergelegenheid voor uw auto vindt u aan de Van Brienenlaan of aan het eind van de Wassenaarseweg. De wandeling duurt ongeveer anderhalf uur. Honden mogen mee, mits aangelijnd. Rolstoelge bruikers zullen soms moeten omrijden over verharde paden i.v.m. de vochtigheid van een deel van de route. Een vrijwillige bijdrage is welkom op postgironummer 4032484 van de Stichting Bomen Over Leven, postbus 7124, 2701 AC Zoetermeer, onder vermelding van: excursie 27 juli . Op de website van de Stichting www.bomenoverleven.nl leest u hoe u in aanmerking kunt komen voor een gratis tekenverwijderset.

17 Juli Stompwijkse feest, Dronken van de lucht
Ja, ik was er weer aan toe, de oude bekende kermis van Stompwijk. En wel op zondag avond tussen negen en tien uur. Ik heb genoten van de niets veranderde opzet van het feest. Het gaf mij weer ‘n thuis gevoel zoals vroeger. Na de zuurstokken, trekkast en touwtje trekken
kwam de grote tent in zicht. Mijn mond viel open en voordat ik wat kon zeggen kwam mijn engelbewaarder al met bier aan. Mensenlief de hele wereld is veranderd. Zelfs dat dorpsbier blijft mij verbazen. Vanuit de tankauto, zo de kelen in. Ik dacht alleen vroeger dat het feest op ’n grasveld was. Nu zag ik iets anders op de grond. ’n soort plastic bestrating
In de vorm van bier bekers?? Misschien moet dat wel voor de veiligheid. Ik ben toch blij dat het bestuur meedenkt, dat dit festijn zo nog ’n lang leven krijgt om zo door te blijven gaan. Jammer dat ik moest rijden. Ik had graag nog wat bestrating willen aanpassen.
Misschien ’n goed idee voor het volgende jaar, als ik met de taxi kom.
Wybo Suijten uit Scheveningen

Wij hebben een konijn en een hok (1.20 m bij 46 cm) voor een goed tehuis(!) in “de aanbieding” (we adverteerden ook op Marktplaats). Fam. Franse, 5801134