Op zaterdag 3 juli begint de Landelijke Tuinvlindertelling. Deze telling wordt dit jaar voor de 13e keer door De Vlinderstichting gehouden.
Iedereen met een tuin of een balkon kan meedoen via www.vlindermee.nl. Eén keer tellen is al voldoende! Vorig jaar werd de atalanta het meest gezien. Welke vlinder wordt dat dit jaar?
Waarom vlinders tellen?
De Vlinderstichting organiseert iedere zomer een tuinvlindertelling. Dankzij deze jaarlijkse telling ontstaat een beter beeld van de toestand van de natuur in stad en dorp. Die informatie is belangrijk, want dagvlinders reageren snel op het milieu en op klimaatverandering. De Vlinderstichting verzamelt al jarenlang gegevens over vlinders, zodat ze nog beter beschermd kunnen worden. Uit onderzoek blijkt dat er steeds minder zijn. Daar moeten we iets aan doen!
Vlinders herkennen en melden
Iedereen kan zijn of haar waarnemingen van vlinders in de tuin direct doorgeven via de app Vlindermee of de website www.vlindermee.nl. Hulp nodig bij het herkennen van vlinders? Download dan de handige vlinderherkenningskaart. Of gebruik de app Vlindermee om vlinders te herkennen.
Vakantie in eigen land
Ook dit jaar zullen veel mensen de zomervakantie in eigen land doorbrengen. Een ideaal moment om de tuin in te richten voor vlinders en te genieten van de kleurrijke bezoekers! Kies voor planten die lang bloeien en veel nectar geven. Dan profiteren niet alleen vlinders ervan, maar help je ook de bijen een handje.
De top 5 van 2020
Distelvlinder (foto: Nicole Gardenier)
1. atalanta
2. dagpauwoog
3. klein koolwitje
4. groot koolwitje
5. citroenvlinder
Vorig jaar hadden veel vlinders veel last van hitte en droogte. Zal het koele natte voorjaar van 2021 daar verandering in brengen? Tel mee en breng onze vlinders in kaart!
Meer informatie
De Tuinvlindertelling wordt gehouden van 3 t/m 25 juli 2021. Kijk voor alle informatie en meer tuintips op www.vlindermee.nl.
Wat is typische oer-Hollands? Natuurlijk stroopwafels! Die heerlijk zoete, smeuïge stroop smeltend tussen twee wafeltjes. Zalig smakend bij een vers gebrouwen kopje koffie. Maar waar vind je zo’n winkeltje in Leidschendam?
DIP heeft dit weekend zijn deuren geopend. In groot en klein formaat maken ze de heerlijke stroopwafels. Deze ‘dippen’ ze vervolgens in heerlijk witte- pure- of melkchocolade. De feestelijke confetti als topping, maakt de stroopwafel als een genot. Er kan ook gekozen worden voor andere toppings. Al met al niet alleen verrukkelijk om naar te kijken, maar ook verrukkelijk om van te smikkelen.
Het winkeltje is te vinden op het Damplein 98, tussen de twee sluisjes in. Het is echt de moeite waard om te pauzeren tijdens een fietstochtje. Zelf heb ik het voordeel dat ik de buurman ben van DIP. Hierom mocht ik al een voorproefje nemen. Blij verrast, het was een heerlijk feestje wat ik zeker vaker zal gaan vieren!!
Inmiddels wordt onze Josy al 4 weken vermist. 4 Weken tussen hoop en vrees. In deze tijd hebben wij 2 ‘zichtmeldingen’ gehad: 2 maal was zij het niet. De eerste keer was het de kat van onze dochter, de tweede keer was zij het ook niet. Maar er zijn dus wel mensen, die het in de gaten houden, hartstikke bedankt daarvoor!
Mocht zij ergens opgesloten hebben gezeten, dan kunnen wij er van uitgaan, dat zij niet meer in leven is, maar wisten we het maar. Het kan toch niet zo zijn, dat zij in het niets is opgelost? Iemand, moet haar toch gezien hebben, hetzij levend, hetzij dood?
Wij missen haar zo vreselijk en zouden zo graag zekerheid hebben over haar lot.
Wilt u misschien toch nog eens kijken of u haar ziet?
Wat een verrassing toen vanmiddag de eigenaar (Ron Verhagen) van Café de Hoge Brug langskwam voor een bezoekje. Hij vertelde enthousiast over zijn toekomstplannen. Er zat alleen één maar aan.
Zoals elke verbouwing viel ook deze tegen. Er komen altijd zaken naar boven die je niet verwacht maar die toch opgelost moeten worden.
De opening was eigenlijk gepland op aanstaande zaterdag, maar zoals u al begrijpt gaat dat dus niet lukken. Het heeft ook zijn voordelen. U kunt gewoon op vakantie zonder dat u het idee hebt dat u wat zult missen en Ron kan gewoon rustig verder met zijn verbouwing.
Hij heeft beloofd dat als er meer nieuws is hij dit zo snel mogelijk met u zal delen.
Met gevierde mezzosopraaen harpiste Ekaterina Levental
Beleef De Weg en De Grens; twee aangrijpende muziektheater solo’s met een persoonlijk en actueel verhaal, en zeer gevarieerde muziek. LEKS compagnie brengt twee voorstellingen uit hun succesvolle serie verhalende concerten voor het eerst buiten, en op één dag. Een unieke kans om deze bijzondere voorstellingen na elkaar te zien op Buitenplaats Molenwei.
De Weg vertelt het aangrijpende verhaal van Ekaterina Levental over haar vlucht uit de voormalige Sovjet Unie. In deze persoonlijke muziektheatervoorstelling neemt ze het publiek mee op de weg die zij als tiener aflegde. Die weg, door verschillende landen, begon in Tasjkent toen zij en haar familie na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie niet in Oezbekistan konden blijven door oplaaiend antisemitisme. Ekaterina speelt harp, zingt, danst en vertelt over haar afkomst en hoe die van de ene op de andere dag bepalend werd in het alledaagse leven. En hoe ze daarna haar weg zocht naar het sprookje, zoals ze dat kende uit het theater. Gedreven door een onuitputtelijke veerkracht, en hoop.
De Grens begint daar waar De Weg eindigt, en is gebaseerd op dagboekfragmenten van Ekaterina uit de periode waarin ze als 16 jarige vluchteling aankwam in Nederland. In een indrukwekkende one-woman show vertelt ze over haar zoektocht naar een nieuwe identiteit in een maatschappij waar ze geen deel van kan zijn. We zien Nederland door de ogen van een buitenstaander, met veel humor en begrip. Ekaterina laat op ontroerende en confronterende wijze zien hoe het leven is in een niemandsland, als enkel de hoop nog rest.
Een jonge vrouw, die vecht voor haar bestaan, dwars door grenzen, voorbij het oordeel. Ekaterina vertelt, speelt, zingt en begeleidt zichzelf op de harp. De Weg en De Grens vertelt je een waargebeurd en hoopvol verhaal, met humor en prachtige muziek.
Datum: 15 juli 16.30 u. De Weg, en 19.30 u. De Grens.
Tussen de twee voorstellingen door kan een maaltijd genuttigd worden.
Na een afwezigheid van bijna 2 jaar, gaan we weer van start voor de 10e keer met Young/Oldtimers vanuit Stompwijk.
De regels zijn nog hetzelfde:
· u rijdt mee voor geheel eigen risico én kosteloos
· de horeca mag u zelf uitkiezen, we hebben in de routebeschrijving diverse punten vermeld
· We hebben diverse foto’s gemaakt langs de route, aan jullie de opdracht om ze te vinden en te noteren, waar ze in de beschrijving voorkomen.
U kunt aan het einde van de rit parkeren op het terrein van Hoveniersbedrijf Janson, waar we na kunnen praten onder het genot van een hapje en een drankje. Daar zal ook de fooienpot staan, alwaar u uw bijdrage kunt deponeren voor onze gemaakte kosten.
Houdt u aan de regels van het RIVM die op dit moment gelden, afstand houden en evt. een mondkapje.
We komen op mooie wegen, die ook gebruikt worden, door andere weggebruikers, dus hou rekening met elkaar en geef elkaar de ruimte.
Wij wensen iedereen een hele fijne dag en zien jullie graag aan het einde van de rit bij de fotoprijsuitreiking op het eindpunt.
Lengte route: 120 km
We verzamelen rondom De Bles in Stompwijk, op zondag 4 juli
De mooie mini docuserie die door Jacques van Herten gemaakt is over 9 boerenbedrijven in onze directe omgeving wordt vanaf nu herhaald op Midvliet TV. Het is de serie die eerder door TV West is uitgezonden.
Heel Stompwijk kan gaan zwemmen langs de Veenpoldersweg. Wat een onverwachte actie van de Gemeente Leidschendam-Voorburg. De Veenpoldersweg is nog steeds niet af ondanks alle opmerkingen die jaren geleden bij de EERSTE bijeenkomst door omwonenden zijn gemaakt. Er werd gezegd dat de ingenieurs er wel verstand van hadden. Dat blijkt nu van NIET. Nog steeds een drama die weg. En nu willen ze aan de Doctor van Noortstraat beginnen. Zal de Gemeente Leidschendam-Voorburg geleerd hebben?
Hoop dat het zwembad snel gesloten gaat worden en eindelijk de Veenpoldersweg normaal te gebruiken zal zijn.
Stompwijkse steenuiltjes worden gered van de hongerdood door twee stoere kerels. Onze collega Paul (Rotteveel) liep bij zijn schoonmoeder over het erf toen hij 1 van de steenuilen ouders dood aantrof. Een wond in de nek bevestigd dat de steenuil te grazen is genomen door een andere roofvogel. Omdat onze Paul wist dat op het erf de steenuilenkast bezet was ondernam hij direct actie en schakelde onze Stadsvogel deskundige in. De nestkast werd opengemaakt en er bleken 5 magere jongen aanwezig in de kast. Dus snel een noodplan bedacht want wanneer 1 steenuil-ouder 5 jongen moet voeden loopt dat vaak slecht af. Onze collega Paul heeft zich opgeofferd als surrogaatouder en voert de steenuilskuikens elke dag bij. Op zaterdag 5 juni werden de steenuilskuikens geringd en was het reuze spannend om de jongen te bekijken. Zou pleegouder Paul succes hebben geboekt met het bijvoeren van de jongen?
Het bleek dat Paul een succesvol pleegouder is, de jongen waren per dag 10 gram aangekomen en de kleinste zelfs meer! Dat is maar goed ook want andere broedsels van steenuilen in de omgeving zijn nauwelijks succesvol. Over ongeveer 12 dagen vliegen ze echt uit de wijde wereld in.
Dankjewel namens de Steenuilen stoere mannen.
Die knipoog!
Met dank aan Stadsbeheer Leidschendam-Voorburg van Facebook en natuurlijk Anja, de vrouw van Paul die ik gistermiddag in de tuinen van Van Peski trof waar we eveneens van uilen konden genieten. Zo hoor je nog eens wat.
De mogelijkheid én de noodzaak zijn er. Als het aan Jokelien en Jos van Rijn en hun dochter Sascha ligt, bouwen zij op hun stuk grond langs de N206 bij Stompwijk een Tiny House Park.
Gertjan van Geen (Leidsch Dagblad):
Nu nog medewerking van de gemeente Leidschendam-Voorburg. ,,Het kan op korte termijn. In principe kun je er volgend voorjaar al wonen’’, zegt Jos van Rijn.
De woningnood is hoog onder jongeren in Stompwijk. Gebouwd wordt er niet tot nauwelijks in het ruim tweeduizend zielen tellende dorpje. En als er projecten op stapel staan, dan zijn de huizen voor de meer gefortuneerden. Gevolg is dat velen wegtrekken en niet meer terugkeren. “Van mijn vriendinnengroep woont iedereen nog thuis’’, legt Sascha van Rijn uit. “Ik ben 22, maar jongeren van 27, 28 ook. In Stompwijk is niks te vinden.’’
Leo Oliehoek, kritisch dorpsbewoner en lid van de Adviesraad, schetst een doemscenario. “Al 25 jaar wordt er niet gebouwd. Een hele generatie dreigt weg te vallen. Je krijgt een breuk. Het toewijzingsalgoritme zegt dat Stompwijkers voor gaan als er huis vrijkomt. Dan moet je of zes jaar achtereen in Stompwijk hebben gewoond of maximaal tien jaar weg zijn uit dorp. Bij elf jaar mag het al niet meer. Maar wie keert er na tien jaar nog terug? Op dat moment heb je je sociale leven al elders opgebouwd.’’
Mocht er een toewijzing komen voor iemand binnen het dorp, dan nog kan dat afketsen. Jokelien: “Ik ken iemand die een verklaring had, dat ze in een huis mocht. Kreeg iemand met kind uit het Laakkwartier toch voorrang. Dat vinden we niet kunnen.’’
Hobbyen Het echtpaar Van Rijn beschikt over een stuk land ten westen van de N206 tussen de Meerlaan en de Ondermeerweg. Ze kochten het van de provincie, nadat de rondweg tussen Zoeterwoude en Zoetermeer was aangelegd. Het stukje dijk langs de Nieuwe Vaart is ook van hen. Het Hoogheemraadschap verkocht het toen de dijk verstevigd werd om de Driemanspolder te bouwen. Jos: “Het leek me leuk om een beetje te hobbyen daar. Een moestuin, wat fruitbomen en we hadden twee paarden.’’
Nu lijkt het kavel uitstekend geschikt om een Tiny House Park neer te zetten, met tien à vijftien woningen.
De woongroepen met huisjes van maximaal vijftig vierkante meter worden steeds populairder in Nederland. Jos: “In principe willen we het zichzelf laten bedruipen. We leggen zelf de nutsvoorzieningen en de infrastructuur aan. De huisjes krijgen zonnepanelen, zijn gasloos en het park autoluw. Parkeren kan langs de rand. Op zo’n manier kun je de prijs ook interessant houden voor jongeren, die net van school komen. Het kost de gemeente niet extreem veel geld. Het is de uitdaging om er iets moois van te maken.’’
Probleem is alleen de bestemming. “Die is agrarisch en al sinds 2007 staat ingetekend dat die verandert naar recreatief.’’
Jokelien en Sacha van Rijn
Ze polsten de gemeente inmiddels, maar daar zat tot nu toe weinig beweging. Via een petitie hopen ze het punt nu op de politieke agenda te krijgen. Daarvoor zijn vijftig handtekeningen nodig. Ze hebben ruim het viervoudige binnen. Opvallend genoeg ook van veel oudere Stompwijkers. “We kwamen er daardoor achter dat niet alleen mensen mijn leeftijd hiernaar op zoek zijn’’, aldus Sascha. ,,Ouderen willen kleiner wonen, en in de natuur, en zijn bereid hun eengezinswoningen achter te laten. Dat zorgt weer voor doorstroming.’’
Woonwagens Oliehoek wijst daarbij op een gangbare methode van weleer in Stompwijk. “Vroeger barstte het van de woonwagens in dorp. Er stonden woonboten in de tuin, waar de kinderen in zaten. Het gebeurde volop. In feite is dit hetzelfde idee.’’
Hoewel de gemeente in eerste instantie niet enthousiast reageerde, ziet Jokelien mogelijkheden. De gemeenten Alphen aan den Rijn en Kaag en Braassem reageerden onlangs immers wel positief op dergelijke plannen. “En de Tweede Kamer wil burgerinitiatieven stimuleren. Woningbouw kan niet alleen maar aan de grote projectontwikkelaars worden overgelaten.’’
Als ze maar een ’beetje akkoord’ krijgen, willen ze de plannen echt gaan ontwikkelen. “Het kan op korte termijn. Je koopt zo’n huisje compleet. De grond is al veertig centimeter opgehoogd, dus het is al lang niet meer zo laag en zo nat. Het is een mooi hoekje. Als de infrastructuur is aangelegd, kan het snel gaan. In principe is het daar volgend voorjaar al bewoonbaar.’’
Het is de uitdaging om er iets moois van te maken.
