Elk jaar sluit groep 8 hun lagere schoolperiode af met een musical, ook dit jaar was dat het geval. Onder leiding van juf Jasmijn en meester Richard voerde groep 8 de geweldig leuke musical ‘Vlam in de pan’ op. Bij de ingang van Het Blesse Paard stonden de kinderen vrijdagmiddag in showkleding klaar om de uitnodigingen in ontvangst te nemen voor de generale repetitie. De rijen stoelen richting toneel met zicht op het prachtige decor stonden klaar. De kinderen uit groep 7, die in de gedeelde klas zitten, zaten op de eerste rij en konden alvast snuiven aan wat hen volgend jaar te wachten staat.
Op maandagavond is de enige, echte uitvoering van deze musical waarbij een aantal kinderen een best wel grote rol hebben. Maar iedereen komt ruim aan bod en er zijn zoveel leuke spontane momenten met alle kinderen, waarbij veel gezongen en gedanst wordt. Het verhaal is leuk, één restaurant met twee eigenaren, twee obers en een Mexicaanse concurrent. Er gebeurt best veel en uiteraard gaat de vlam figuurlijk in de pan. Maar er volgt een verrassend eind dankzij Hero.
Wat jammer dat er nooit meer plaatselijk toneel is, want wat een talent heb ik gezien vandaag. Ik wens jullie allemaal heel veel succes voor de toekomst, dat komt wel goed met jullie.
Nu eerst lekker vakantie vieren en dan op naar een nieuwe school.
Ria Luiten
En ook nog wat foto’s van de generale repetitie op maandagochtend
Een marteldood voor een prachtige aalscholver (helaas niet meer kunnen redden) die met een reusachtige klem om zijn hoofd en nek rondzwom en ook de dierenambulance kon niks meer doen!!!!
Er zwemmen hier zwanen (Dr. van Noortstraat, de twaalfjes huizen), mooie eenden…… krijgen die hetzelfde lot????
Mijn kat doodziek thuis gekomen, € 400,— dierenarts kosten én de vraag of hij het nog gaat redden….. ondanks injecties, infuus dagen lang, enz… Gif korrels???? Ook de dierenarts staat voor een raadsel… hij doet alles om mijn kat nog te kunnen redden…. Er IS iets gebeurd zei hij…
Mensen, alsjeblieft… haal het weg en bespaar de dieren een vreselijke dood…!!!!
Praat met omwonenden/buren als u iets heeft geplaatst, dat is het minste wat u kunt doen!!
Elke zaterdagochtend komen de gebroeders Turkenburg met hun paard en wagen het groenteafval, oud brood en dergelijke ophalen. Ze doen dit misschien al 50 jaar. Ik zie de opbrengst eigenlijk steeds minder worden, terwijl we duurzaam zo hoog in het vaandel hebben staan. Tuurlijk kan het ook in de groencontainer, maar de schillen worden echt als voer voor de beesten gebruikt. Alles wat je hoeft te doen, is de schillen apart te bewaren en op zaterdagochtend aan de weg te zetten.
Ik heb op zaterdag weleens bezorgers van Hello Fresh aan huis die allemaal blij verrast zijn bij het zien van paard en wagen in de straat. Ze vragen Piet er weleens naar en dan zegt hij: “Ik haal op wat er van jullie bezorging overblijft”. Ook horen de broers zelf ook mooie reacties onderweg, vooral als er weer nieuwe bewoners zijn. Voor ons is het al te gewoon, ook kinderen mogen vaak op de bok een eindje meerijden.
Schroom niet, bewaar je oude brood (voeren aan de eenden is strafbaar!) en je groenteafval en zet het aan de weg. Kleine moeite en we houden met elkaar een mooie traditie in stand.
Het ouderpaar had een nestje gemaakt bovenop de rijkuil van de boerderij. De vogels lieten zich nergens door verstoren en na zo 27/28 dagen kwam dan zaterdagmorgen het nestje uit. Er waren 3 kuikens.
In 1956 stond er in de Maasbode (soort Dorpsketting maar dan van Rotterdam) een advertentie geplaatst door Pater Scholten met het verzoek voor leidsters om kinderen uit Katendrecht, die het niet zo breed hadden, 4 weken lang te begeleiden op een kamp in Denekamp/Beuningen (Overijssel).
En hoewel mijn moedertje, Ria van Dijk, een rasechte Haagse was kreeg zij deze advertentie onder ogen en toestemming van haar ouders om mee te gaan. Met bussen vol met kinderen van diverse leeftijden vertrok ze dus in 1956 voor de eerste keer naar Denekamp/Beuningen wat, naar later bleek, ze 9 jaar lang zou doen.
Ze was begeleidster van de kabouters / kleine meisjes. Die sliepen op de boerderij van de familie Austie. De jongens sliepen op de boerderij van Looman, de grote meisjes op de boerderij van Damhuis en tussen de middag werd er gezamenlijk warm gegeten op de hoofdboerderij van de familie Scholtes. Jarenlang hebben wij als kind de verhalen aangehoord wat ze allemaal beleefd hadden, teveel om op te schrijven maar wij konden er geen genoeg van krijgen.
In 1995 gingen mijn moeder en ik voor de eerste maal terug en het was een feest van herkenning. We gingen de boerderijen af van Austie, Scholtes en Damhuis en genoten van de Dinkel waar ze met de kinderen vele uren gespeeld en gezwommen hadden.
Dit jaar moest het er maar weer een keer van komen en vertrokken wij samen weer richting Denekamp/Beuningen. Qua weer hadden we het niet beter kunnen treffen, maanden regen en wij gingen weg met een complete hittegolf. Onze aankomst ging zoals gepland en bij de watermolen van Singraven deden we ons tegoed aan een heerlijke lunch. Daarna zochten we onze B&B op in Rossum. Via de mooiste achteraf weggetjes, de mooiste vergezichten en boerderijen reden we er zo naar toe.
Het overtrof al onze verwachtingen. Prachtige kamers, eigen badkamer, alles gelijkvloers en we werden hartelijk ontvangen. Nadat we ons geïnstalleerd hadden stapten we de auto weer in om verder de omgeving weer te gaan verkennen. Onze volgende stop was het Mariakapelletje waar het kamp vroeger elke dag naar toe ging om te bidden. Nog niets veranderd en een aantal mooie foto’s gemaakt.
Daarna door naar de meisjesboerderij van Austie. Die staat momenteel leeg en is helemaal aan het instorten. Eeuwig zonde, maar het is verkocht en er schijnt een sportcomplex te komen.
Ook hier haalden we weer halsbrekende toeren uit voor de mooiste foto’s. Echt honger hadden we niet maar we hadden wel gezien dat er in Denekamp een ambachtelijke ijssalon was ‘De IJskuip’ van wielrenner Hennie Kuijper. Genoten van een heerlijk ijsje en even het museum bekeken. Daarna weer richting B&B waar we nog tot 22.30 uur op het terras hebben gezeten.
Het was nog te lekker om naar bed te gaan. Na een verkwikkende nachtrust en een heerlijk ontbijt vertrokken we richting Oldenzaal waar ik een kennisje heb wonen. Ook daar was het reuze gezellig en na een heerlijke lunch vertrokken we aan het eind van de middag richting de Kerk van Denekamp. Daar hebben we een aantal kaarsjes aangestoken voor diverse mensen in ons hart en zijn we ook nog even over het kerkhof gelopen. Prachtig, hoe gek dat misschien ook klinkt.
Daarna richting het Lutterzand. Dat is een prachtig natuurgebied en ook nu werden de herinneringen aan vroeger weer opgehaald. We besloten toch om een stukje via het bos naar de zandverstuiving met het water te lopen. Volgens de serveerster van het Paviljoen was het maar 10 minuten lopen. En zowaar, 12 minuten en daar was ons einddoel. Beetje jammer dat we opgevreten werden door de muggen maar het was het meer dan waard. Na een poosje uitrusten liepen we weer rustig terug en besloten we nog een keer zo’n overheerlijk ijsje te halen. Het was toch te warm om te eten. Ook deze avond was het nog lang warm en daar hebben we heerlijk van genoten. Maar ja, eens is het toch bedtijd en nadat we de foto’s van deze dag nog een keer hadden bekeken vielen we in een diepe slaap. De volgende morgen eerst de koffers in gepakt en toen weer lekker ontbijten. We mochten brood, beleg en fruit meenemen voor onderweg als we wilden, daar maakten we dan ook dankbaar gebruik van. Na het inladen van de auto gingen we op bezoek bij twee kinderen van de boerderijen waar ze vroeger sliepen. Reuze gezellig en ook hier kwamen er weer allerlei herinneringen boven. Na het afscheid en een pannenkoek bij Bolle Jan in Denekamp was het toch echt tijd om naar huis te gaan. Vroeger kwam mijn moeder na 4 weken thuis met een koffer vol met stinkende kleren maar wel met een hele grote krentewegge van 7 gulden. Wij reden na een aantal dagen Stompwijk weer binnen met een koffer vol schone kleren en 2 plakken krentewegge. Ongelooflijk genoten, van het weer, even geen gepieker en een heerlijk leeg hoofd, van de rust, van het lekkere eten en vooral van de vriendelijkheid van de mensen. Wie weet kunnen we nog een keertje terug als het ons gegeven is. Aan ons zal het niet liggen in elk geval.
We naderen de zomervakantie. Met onze telefoon maken we graag kiekjes van bijvoorbeeld uitgestrekte witte stranden met een hangmat tussen twee palmbomen en het warme zonnetje op de achter-grond. Dat zijn van die momenten die je jaren later graag wil terugzien. Of misschien zijn het zulke mooie foto’s geworden, dat je ze graag in een fotoal-bum wil bewaren. Hoe doe je dat?
Een back-up maken van je foto’s
Op mijn Android smartphone en tablet gebruik ik de Google Foto’s-app. Deze is gratis te downloa-den in de Google Play store. Hieruit kan een back-up gemaakt worden van alle foto’s op het apparaat. Dat is superhandig omdat de map met foto’s wordt gesynchroniseerd op zowel mijn smartphone als op mijn tablet. Ook is dit fijn voor het geval ik een van mijn apparaten kwijt zou raken of gestolen zou worden.
Zodra je de app opent (nadat deze geïnstalleerd is), worden alle foto’s op je smartphone weergegeven. Klik vervolgens rechts bovenin op je gebruikersicoontje of initiaal. Een nieuw venster zoals hier links is weergegeven, verschijnt.
Log eerst in met je Google-account (mocht dit al dan niet automatisch gebeurd zijn)
Klik op Instellingen voor Foto’s –> Back-up
In dit venster kan je de back-up aan- of uitzet-ten. In ditzelfde venster kunnen ook instellingen voor de back-up aangepast worden:
A) Back-upkwaliteit: Deze laat ik altijd staan op oorspronkelijke kwaliteit.
B) Gebruik van mobiele data: Voordat je deze instellingen aanpast, controleer eerst je databundel van je telefoonabonnement. Zelf heb ik een ruim data-bundel waardoor ik deze instelling aan kan zetten. Desondanks heb ik de li-miet op 10 MB per dag gezet. Mocht ik onderweg heel veel foto’s maken, dan wordt niet meteen mijn hele data abonnement opgeslokt. Op deze manier weet ik zeker, mocht ik onverhoopt mijn telefoon kwijtraken of gestolen wor-den, dat ik niet alle nieuwe foto’s kwijt ben geraakt.
C) Een back-up van apparaatmappen maken: Elke app op je telefoon gebruikt zijn eigen map om foto’s op te slaan. Het voordeel met de Google Foto-app is dat je niet door al deze mappen hoeft te zoeken om je foto’s terug te vinden. Met deze instelling kan aangegeven worden welke mappen (dus welke app) de foto’s meegenomen moet worden in de back-up.
Controleren of de back-up gelukt is
Klik vanuit het hoofdscherm rechts bovenin opnieuw op je gebruikersicoontje of initiaal. Een nieuw venster verschijnt (zie de afbeelding in de vorige para-graaf). De voortgang van de back-up wordt onder je gebruikersaccount weergegeven.
Als de back-up klaar is, heeft deze de status Back-up voltooid
Als de back-up bezig is, wordt aangegeven hoeveel foto’s nog geback-upt moet worden.
Als de back-up uitstaat, zie je de sta-tus Back-up staat uit.
Waar de back-up opgeslagen wordt
Om de back-up in te zien, kan je op je computer surfen naar het webadres photos.google.com/login Van daaruit kunnen foto’s bewerkt, verwijderd of gedownload worden naar je computer. Superleuk om die ene mooi foto af te laten drukken voor in de woonkamer of die ene mooie foto als bureaubladachtergrond te gebruiken. Hoe dit precies in zijn werk gaat, leg ik graag uit in de volgende rubriek.
Op 1 juli 1999 startte Tom als zelfstandig schilder na 17 jaar in loondienst te hebben gewerkt. Volgens een klein rekensommetje schildert hij dus inmiddels al 42 jaar!
Tom zat in de 6de klas van de basisschool toen hij, samen met Bob van der Salm, het decor voor de musical mocht schilderen. Tom weet het nog goed, een hele straat met huizen als achtergrond voor de voorstelling. Leuker dan in de klas zitten en ambitie om een rol te vervullen had hij toch niet.
Waarschijnlijk was dat de eerste stap op zijn weg om schilder te worden. Na de basisschool naar de LTS waar hij in het derde jaar de leraar vroeg of hij niet het timmeren mocht laten om zich helemaal op het schilderen te storten. Na vervolgens 17 jaar voor een baas te hebben gewerkt nam hij de stap om voor zichzelf te beginnen. Marjolein’s administratieve vaardigheden kwamen daarbij goed van pas.
Uitbreiding van de VOF
Samen met Marjolein begon het avontuur 25 jaar geleden. Er was toen geen schilder in het dorp en na wat adverteren in de Dorpsketting stroomden de opdrachten binnen. Werk in overvloed en daarom breidde de VOF 5 jaar geleden uit met zoon Ivan.
Hoe leuk is het dat het schilderen ook bij hem in de genen zit. Hij heeft eerst ervaring opgedaan bij een collega schildersbedrijf en trad op 1 april 2019 toe aan het familiebedrijf. Ivan’s toetreding kwam helemaal goed uit toen Tom een paar keer aan zijn enkel geopereerd moest worden en daardoor een poosje uit de roulatie was. Ivan ging zelfstandig door en heeft, toen Tom weer aan de slag kon, de eerste tijd de dakkapellen en het hogere klimwerk voor zijn rekening genomen.
Taakverdeling
Tom en Ivan vullen elkaar op veel punten aan. Ze gaan vaak samen kijken naar een nieuwe klus, overleggen de te maken offerte die vervolgens door Marjolein doorgestuurd wordt.
Er is niet echt een taakverdeling tussen vader en zoon, veel klussen pakken ze samen aan. Het is zo veel makkelijker om samen een steiger op te bouwen en daarnaast ook gezelliger om samen te werken. Omdat er vraag was naar het spuiten van wanden en plafonds hebben ze samen een cursus gevolgd om zich ook hierin te bekwamen. Er werd geïnvesteerd in een spuitapparaat zodat ze ook hiermee de klant van dienst kunnen zijn en een totaalpakket kunnen leveren. Ideaal voor grote oppervlakken en nieuwbouw. Vaak neemt Ivan dit werk voor zijn rekening. Supermooie resultaten en wel vier keer sneller dan met de roller!
Samenwerking
Omdat ze elkaar zo goed kennen weten de schilders wat ze aan elkaar hebben en is het fijn samenwerken. Er wordt goed overlegd en uiteindelijk streven ze allebei naar het zelfde doel; mooi werk afleveren, goede service en een blije klant! Dat maakt het werk zo leuk! In het begin, toen Ivan nog thuis woonde, liepen werk en privé nog wel eens wat door elkaar. Vaak werd onder het avondeten nog wat werk doorgenomen. Geen probleem natuurlijk maar voor de overige huisgenoten wat minder gezellig. Inmiddels woont Ivan sinds anderhalf jaar met zijn vriendin in Hoogmade en overleggen ze op het werk of bij een bakkie koffie. Leuke bijkomstigheid is dat het werkgebied daardoor ook wat uitbreidt richting Hoogmade met zelfs een uitschieter naar Mijdrecht. Wel geven ze aan liefst dicht bij huis te blijven, er is werk zat in de buurt. Door het slechte voorjaar hebben ze wat uitloop met het buitenwerk maar tussendoor hebben ze het weer druk met binnenwerk en nieuwbouw.
Toekomst
Ze hopen nog heel lang samen door te gaan. Tom denkt er niet aan om met de VUT gaan. Wel vindt hij het heerlijk nu wat makkelijker een dagje vrij te kunnen nemen. Samen met Marjolein gaat hij er graag met de camper op uit. Met inmiddels twee kleinkinderen is het natuurlijk ook fijn om af en toe een opa-dagje te nemen.
Boodschap
Tot slot; als je plezier hebt in je werk is het eigenlijk geen werk.
Van harte proficiat met dit jubileum! Namens redactie Dorpsketting, Wilma
