Ze is geboren in Pijnacker. Op een kleine boerderij. Toen ze 13 jaar was brak de oorlog uit en kwam ze in Stompwijk bij familie werken. “Je kon niet veel in de oorlog, er was niets.” Toch heeft ze hier ook nog op de huishoudschool gezeten. Zo’n twee dagen in de week bij de nonnen. Ze herinnert zich nog dat er razzia’s waren. Maar later ook de bevrijdingsfeesten. Kleding was in ieder geval slecht te krijgen. Als een jurk in de was ging, moest je de andere aan. Meer keus was er niet. In 1949 ging ze weer naar huis. In 1952 kon ze de verpleegstersopleiding gaan doen in het Franciscus ziekenhuis in Rotterdam. Tot bleek dat ze TBC had. Opleiding afbreken en later weer verder. Ook dat went op de lange duur.
De kraamopleiding
Dat wilde ze graag. Daar kwam veel studie aan te pas, maar ze kon goed leren. Ze wilde graag ‘de wijk’ in zoals ze dat noemden, en dat lukte. Ze werkte 17 jaar bij een kraamcentrum in Alphen aan de Rijn en woonde in een mooie flat. Ze begeleidde de kraamverzorgsters, regelde hun werk en hielp ook zelf nog wel eens bij een bevalling. Zoals toen een verloskundige een keer te laat was. “Erg leuk werk.” Maar een eigen gezin was er nooit van gekomen. In die tijd ging alles op de fiets en ook heeft ze nog een Solex gereden.
Stompwijk
Daar kwam ze nog wel eens. Er zat hier meer familie en op familiefeestjes kwam ze ook Gerrit van Santen tegen die weduwnaar was. Ze trouwden in 1986. Zat ze meteen in een gezin met zes kinderen. Soms drukke weekenden met veel aanloop. Altijd gezellig. De een na de ander trouwde en kreeg kinderen. Ank en Peet adopteerden twee kinderen uit India en Riet ging mee ze ophalen op Schiphol. Acht maanden waren ze, dus die heeft ze zien opgroeien. Deepali zit in de verzorging in Swetterhage. En Shradha heeft ze zelf deze zomer haar verpleegstersspeld ‘gespeld’ zoals dat heet. Dat mocht alleen omdat ze zelf officieel verpleegkundige is. Apetrots natuurlijk!
Kringloop De Stal
Ze hadden nog een bijna lege stal staan, ook op de Doctor van Noortstraat. Zeven jaar geleden was er behoefte aan een kringloopwinkel om geld voor de verbouwing van de kerk bijeen te brengen. Ze stemden meteen toe en zo mocht ze samen met haar man de opening verrichtten. Het werd natuurlijk heel erg gewaardeerd. Door de lage huur kon er veel geld naar de kerk. Ze wisten al lang dat de plannen voor een rondweg er lagen. Maar zolang er nog niets gebeurde hadden ze er plezier in. In 2013 overleed haar man. Riet vindt het nog jammer dat De Stal dicht moest. Ze werden ook voor alle feestjes uitgenodigd. Laatst was ze nog bij het afscheid van de medewerkers.
Vakanties
Nu lijkt het of ze nooit weg kon, maar dat is niet zo. Op een lijst in de kamer staan tal van popjes in klederdracht uit Duitsland, Oostenrijk, Rome enzovoort. Getuigen van bezoeken daaraan. Ze heeft een mooi leven gehad vindt ze. Ze houdt nog van puzzelen en handwerken. En is benieuwd naar het feest dat er aan komt. Zoon Cock komt met zijn gezin over uit Denemarken. Het zal een hele club worden. Ze laat het maar over zich heen komen. (Ze is al wel ineens een stapel fotoalbums kwijt………. Waar die nu zijn…?
Riet gefeliciteerd en nog vele jaren in goede gezondheid toegewenst!
Agnes van Boheemen- Vollebrecht
Deze week wordt er gecollecteerd voor het Leger des Heils. Met de opbrengst van deze collecte worden er kerstmaaltijden verzorgd voor mensen die daar behoefte aan hebben. Zij hopen op uw hulp. Bij voorbaat dank voor uw bijdrage.
Als je ernstig ziek bent of wordt kan je wereldje heel klein worden, dat weten wij helaas uit eigen ervaring! Wat is er dan leuker om, in dit digitale tijdperk, een echt kaartje in je brievenbus te krijgen? Heeft u een paar minuten per maand over om een ziek kind of oudere blij te maken? Kijk dan eens op 
Een knuffeltje ter hoogte van de v. Santhorststraat.
Zijn er verkiezingen dan, hoor ik u denken. Nee, maar de stemweek van de Top2000 van Radio 2 is wel in aantocht, want van 1 tot 8 december kun je weer stemmen op jouw favorieten van de Top2000. Ik doe dit zelf al een aantal jaren en sinds 2 jaar zet ik standaard “See you tonight” van Tower, u weet wel de band van Marian Pijnaker, in mijn lijstje.
Inmiddels is het bijna zover.. Albert-Jan Barendse gaat stoppen als huisarts en zijn huisartsenpraktijk wordt overgedragen per 1 januari 2018. Hij zal nog tot het einde van dit jaar spreekuur blijven houden op zijn gebruikelijke werkdagen.
Wim is net 81 jaar geworden. Maar dat is niet de reden van het bezoek. Wim fietst veel. Dat doen er meer. Maar Wim fietst met een houten been. Dan denk je; hoe doet hij dat? En hoe komt dat? Bij een motorongeluk op zijn 24e brak zijn been en liep hij een infectie op. Toen moest een stuk van zijn been er af. Zijn toestand was zo slecht dat hij zelfs werd bediend. Hij knapte weer op maar lag drie maanden in het ziekenhuis. Na diverse lastige prothesen kon hij een echte vaste prothese krijgen, maar dan moest er nog een stukje van het bovenbeen af. “Oké”, zei hij. Kort daarna kreeg hij verkering met Ria, ook van der Helm, uit Zoetermeer. Geen familie. En die vond het nooit een probleem. Ook omdat Wim er niet moeilijk over deed en altijd opgeruimd was.
vroeger een van de eersten bij Stompwijkse Boys en gaat er nog vaak kijken als ze thuis spelen. Samen met Ria klaverjast hij bij de Blesruiters en bij de voetbal. Ze houden allebei van feestjes en ook de kermis slaan ze niet gauw over. Maar de fiets blijft no 1. Hij fietst ongeveer 6000 km per jaar, terwijl zijn ‘goede been’ veel meer energie moet leveren. Oppassen bij het afstappen. En geen E-bike……