Tijdens het spelen in de sporthal bij de nieuwjaars receptie, ben ik mijn

been warmers kwijt geraakt. Ze zijn grijs met aan de zijkant een roze bloem. Ik hoop dat iemand ze heeft  gevonden.

Graag een belletje naar 06 12 19 71 82

Iris Luiten, Huyssitterweg 39a

Beste fietsliefhebbers, oud-vossenjachters,

Lang, lang geleden stonden velen van ons zondagochtend vroeg aan de start van de beroemde/beruchte vossenjachten te Zoetermeer.  

Voor diegene die niet precies weten wat vossenjachten inhoudt; het is uitgepijlde route met race, crossfiets of mountainbike, over de verharde weg, bospaden, weilanden of noem het maar op, een aantal controles

op te sporen en als laatste de ‘vos’ in te leveren en zodoende even lekker bezig te wezen op een vrije zondagmorgen in de vrije natuur. 

Vossenjachters komen en gaan maar het vossenjachten bestaat nog altijd. Sterker nog, het floreert nog steeds (kijk maar eens op de web-site). Er doen naast nieuwe namen ook nog redelijk veel oud-gedienden mee.

Waarom dit berichtje…mijn broertje John gaat voor het eerst een jacht uitzetten in Hoofddorp. Het belooft een bijzonder leuk ritje te worden volgens John. Niet te lang en afwisselend (als er maar geen dwalers op de landingsbaan Schiphol staan!). Dit gaat gebeuren op zondag 13 januari (start atletiekbaan Hoofddorp, adres zie site). 

http://zoekdevos.wordpress.com/2012/12/03/1e-vossejacht-van-hoofddorp/

Vele profrenners gebruiken dit als een goede training in de wintermaanden.

Maar misschien hebben nog meer mensen zin om weer eens te jachten. Of misschien heb je nog nooit een jacht meegemaakt, bij deze de kans! Zou leuk zijn als er nog meer mensen meegaan!

We hebben niet allemaal de conditie van de toppers (heb alleen het idee dat Jan Boshuijer er weer wel vol voor gaat) dus we maken er gewoon een leuk tochtje van (maar we letten natuurlijk wel op de pijlen). En na afloop natuurlijk een biertje in de kantine!

Als je mee wil gaan, laat het dan even weten. Dan kunnen we wellicht met een aantal gezamenlijk vertrekken vanuit Stompwijk.

Het vertrek is zondagmorgen 13 jan. om 08.00 uur vanaf Het Blesse Paard.

Groeten,

Adrie van Santen, 070-3273798, 06-23450773     

Mag ik mij even voorstellen?

Naam: Mary van Leeuwen

Bedrijf: Uitvaartverzorging

De rouwverwerking begint zodra ik binnenstap, daar ben ik me erg van bewust. Mensen moeten eerst hun verhaal kwijt kunnen voordat ze beslissingen nemen over kaarten, kist en de afscheidsceremonie. Ik neem daar alle tijd voor.

Zo’n 7 jaar geleden werd ik gevraagd om als uitvaartleidster aan het werk te gaan bij de St. Barbara vereniging te Hoogmade. Ik had geen idee van of het iets voor mij zou zijn. Ik was vrijwillige brandweervrouw in Leiderdorp, moeder en ook runnen wij ook een schapenbedrijf. Ik besloot het werk van uitvaartleidster eerst te ervaren en draaide een aantal keer mee. Het bleek me op het lijf geschreven. In 2011 besloot ik om te stoppen bij de brandweer, om per 1 januari 2012 me eigen Uitvaartonderneming te beginnen. Er komt zoveel kijken bij dit werk. Je moet alles van a tot z regelen. De nabestaanden moeten veel keuzes maken. Het is je taak om dat zo goed mogelijk te begeleiden. Na een aantal jaren mee te hebben gelopen, mocht ik zelf mijn eerste uitvaart regelen…Natuurlijk in het begin met  collega Truus op de achtergrond. Ik ga iedere keer weer met open vizier naar mensen toe en laat hen eerst hun verhaal vertellen. Ik neem er de tijd voor en luister. De eerste dagen na een overlijden zijn namelijk van groot belang voor een goede rouwverwerking. Ik ga intensief met nabestaanden om. Ik kom elke dag langs, desnoods ook ‘s avonds. Op die manier groei je samen met hen naar het afscheid toe, zodat ze er met een goed gevoel op terug kunnen kijken.

Relativeren

Ik vind het een mooi vak. Je probeert iets te organiseren met nabestaanden dat bij hen past. Het geeft een goed gevoel als je ziet dat mensen ondanks hun verdriet toch op hun eigen manier afscheid hebben kunnen nemen. Ik heb door mijn werk geleerd te relativeren. Ik weet hoe betrekkelijk het leven is. Als ik tussen de huilende mensen sta, moet ik ook weleens slikken. Iedere situatie raakt je, ieder heeft zijn eigen verdriet. Maar ik neem het niet mee naar huis. Als ik dat zou doe, zou ik dit werk niet goed kunnen doen.

Een goed gesprek

Het is geen taboe meer om voor het overlijden al te praten over je eigen uitvaart of die van je dierbaren. Zo weten de nabestaanden wat je wensen zijn en waar zij rekening mee kunnen houden. Dat brengt duidelijkheid en rust.

Wilt u meer weten over bijvoorbeeld de mogelijkheden, mail of bel mij dan gerust.

Mary van Leeuwen

Mobiel: 06-13449107

Mail: Mary_van@hotmail.com

Badgasten in actie bij de winterkringkampioenschappen

De oudere kinderen kwamen dit weekend in 14 kringen van Nederland in actie bij de winterkringkampioenschappen. Dus ook Eline en Sanne van Ruijven hadden twee dagen om elk 5 wedstrijden te zwemmen. Naast de medailles waren er ook limieten te behalen voor het Nederlands kampioenschap. Hierbij moest Eline de vastgestelde tijdslimieten behalen. Sanne moet zorgen dat haar persoonlijk records bij de beste 18 behoren om in februari te mogen starten op het NK; dus dit was wel een van de laatste mogelijkheden om persoonlijke records te breken.

Eline kwam weer voor het eerst sinds tijden haar grote concurrente uit Voorhout tegen die op NK’s veelvuldig op het podium is te vinden. Maar als Eline in topvorm is en haar concurrente een mindere dag heeft, dan is een gouden medaille bij de winterkringkampioenschappen mogelijk. Maar dit weekend bleek dat er weer geen kruid gewassen was tegen de prestaties van de concurrente uit Voorhout. Op de 100 meter schoolslag lag ze vlak achter haar concurrente waarmee duidelijk was dat er geen gouden medailles zo maar worden weggegeven. Ondanks haar 5 persoonlijke records kwam ze helaas niet op de hoogste trede van het podium. Ze had uiteindelijk 3 zilveren en een bronzen medaille behaald.

In de categorie van Sanne is het vaak een stuk spannender. Op de startlijsten staan alle persoonlijke records van de deelnemers. Op basis van deze lijst zou Sanne drie eerste, een derde en een vierde plaats behalen. Maar al bij het eerste nummer, de 100 meter vrije slag (borst crawl), bleek dat het verschil klein was. Bij de eerste twee baantjes van 25 meter bereikte Sanne steeds als tweede het keerpunt. Bij het laatste keerpunt lag ze nipt achter. Dan komt het voor de laatste 25 meter aan op karakter. Toen wisten we eigenlijk al wie het goud zou gaan ophalen; Sanne is als geen ander in staat om 7 doden op de laatste 25 meter te sterven. En dus ook deze keer. De vraag is dan alleen hoe de resterende nummers van die dag verlopen. Maar ze verraste vriend en vijand met een zeer goede schoolslag waarop ze als vierde was geplaatst. En op de wisselslag die daarop volgde liet Sanne zien dat op het trainingskamp van vorige week veel conditie was opgebouwd. Dus ging ze met drie gouden medailles naar huis. Op zondag leek het een herhaling te worden: een eerste plaats op een uitputtende 100meter vlinderslag. Op de rugslag bleek uiteindelijk een meisje uit Bodegraven een maatje te groot en tikten Sanne en haar vriendin van de zwemclub gelijktijdig aan. De jury wees hiervoor Sanne de derde plek aan. Maar ook voor haar een goed weekend met 4 persoonlijk records en 5 medailles.

Sanne heeft nog twee wedstrijden de gelegenheid om persoonlijke records aan te scherpen daarna is het wachten of deze tijden goed genoeg zijn voor de kwalificatie voor haar NK op 23 en 24 februari in Leiden.

Eline zal op 1, 2 en 3 februari in Amsterdam in actie komen op het NK; ze heeft zich al voor 5 individuele nummers geplaatst. Dankzij de persoonlijke records tijdens dit weekend van Eline en haar clubgenoten mag ze met haar club LZ1886 ook deelnemen aan de 100 meter wisselslagestaffette op het NK. Volgende week hoopt Eline zich in Vlaardingen ook te plaatsen voor de 200 meter schoolslag.

De allerbeste wensen voor 2013 namens alle winkeliers van Stompwijk

Moederdagmarkt in Stompwijk bij de Coop voor de deur

Openbare vergadering op 14 januari 20.00 uur voor Stompwijkse ondernemers die mee willen doen met het bestaande concept. Er zijn nog enkele plaatsen vrij voor Stompwijkse ondernemers.

Opgeven vóór 12 januari per email: info@bloemsierkunstdepassie.nl

En u krijgt per kerende post de plaats van vergadering zodra wij alle aanmeldingen binnen hebben.

Al een paar jaar geven we in het kerstnummer een terugblik over Stompwijk, maar dan  40 jaar geleden.  Dit jaar is 1972 aan de beurt.  Met recht een van de roerigste jaren die ik als 19 jarige bij de Dorpsketting mocht meemaken.  Het politiek engagement begon in 1970 en 1971 voorzichtig te ontluiken om vervolgens in 1972 in alle hevigheid los te barsten. Als een rode draad  loopt het geruchtmakende “Sociologisch rapport”  door dit jaar en dus ook door de berichtgeving in de Dorpsketting.  De Stompwijkers werd een spiegel getoond die er niet om loog en die vele reacties losmaakte.  Stompwijk was ontwaakt en op alle fronten werd men strijdbaarder, ging men zich verenigen en werd men zich meer en meer ervan bewust dat alleen op de barricaden iets in ons zo rustige dorpje bereikt kon worden.  Dit rapport heeft dus uiteindelijk vooral door alle reacties wel iets losgemaakt en daardoor heeft men waarlijk wel op het gebied van woningbouw en voorzieningen (Hoefblad, Akkermunt en supermarkt) wat los gekregen, hoewel de realisatie daarvan pas begin jaren 80 plaatsvond.  In 1972 was men feller en directer op de man. Tegenwoordig zijn we wat gelatener, hebben geen vertrouwen in de lokale politiek en doen er zelf ook niets aan.

Het meest frappante vind ik zelf eigenlijk, als je door de berichtjes heenkijkt, dat er inhoudelijk  nu zo weinig verandert en dat het meer en meer lijkt alsof de wereld zich herhaalt. En misschien doet ie dat ook wel en zijn wij maar een minuscuul facetje van het geheel. 

Misschien wordt u alsnog  wakker als u tussen de kerstballen en oliebollen toch de moeite neemt om deze terugblik te lezen.  Misschien wordt 2013 dan wel het jaar waarop u zegt: “Ik pik het niet meer, ik bemoei me ermee en doe er wat aan “.  Kom dan eens bij de redactie van de Dorpsketting langs. Immers Jacob Cats schreef vele eeuwen terug al: “Het fijne puntje van mijn pen, is het felste wapen wat ik ken” .  Veel leesplezier ….. Leo Oliehoek

Het hele artikel is terug te vinden op het PDF

 Een nieuw jaar staat voor de deur 
Het leven snelt voorbij,      

 maar, lieve mensen hoewel ik dit betreur,                                                                                                                                          het maakt mij ook een beetje blij.

 Blij, omdat ik dit mee mag maken. 
Blij ook, omdat ik nog steeds besta,                                                                                                                                                omdat ik nog niet hoef af te haken 
en samen met U, over de drempel ga.

Gaan wij nu allemaal opnieuw beginnen?
Ja, want het is de hoogste tijd,

om ons eindelijk eens te bezinnen
en te kiezen voor de redelijkheid.

Nooit meer oorlog, nooit meer twisten.
Hebben we eindelijk elkander lief?
Er was zoveel dat wij steeds misten,
kies nu voor het goede, alstublieft.

Laat elke dag de zon weer schijnen
Zorg voor de toekomst van het kind.
Zodat het slechte gaat verdwijnen
en het louter vreugde vindt.

We hebben al 12 jaar kunnen profiteren,
van de nieuwe honderd jaar.

We moeten ons niets meer laten ontberen,
we moeten genieten, met en van, elkaar.

Ik wens U 365 hele fijne dagen.

Vol van gezondheid en geluk,

Laten we Cum Laude daarin slagen,
dan wordt dit jaar een meesterstuk!!.

Prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar

gemaakt door een vriend van Jan van Rijn en iets aangepast en ingezonden Jan van Rijn

Ook ik wens alle inwoners van Stompwijk én in het bijzonder de gebruikers en het bestuur van het Dorpshuis een sfeervolle Kerst en een fantastisch goed, maar vooral een gezond 2013 toe.

Graag tot volgend jaar??!!

Trees van Velzen,

voor zaalhuur nieuw tel.nr.: 06—42 33 21 51

Via Jan en Cok Faas, Theo van der Meer en ons aller Petra hebben wij het adres van Plony en Aad van Es in Sydney achterhaald. Aangezien twee van onze kinderen en twee kleinkinderen daar wonen, gaan we daar jaarlijks naar toe.

Dit jaar hebben we een bezoek gebracht aan Plony en Aad.  Wij zijn daar heel hartelijk ontvangen. Als lunch kregen we heerlijke Hollandse kroketten uit de Hollandse winkels in Sydney. Het meegebrachte harddraverijboek was goed voor veel herinnering en gespreksstof: “Leeft die nog, hoe is met haar, staat dat huis er nog”? Plony (79) en Aad (80) hebben nog veel belangstelling voor Stompwijk en de Stompwijkers. Volgend jaar zijn ze 50 jaar getrouwd, misschien komen ze dan weer een keer naar Stompwijk.

Zij wensen alle Stompwijkers

Prettige Kerstdagen en een Gezond 2013.

Frans en Helmien Jansen