Afgelopen vrijdag heb ik gegeten bij Jetty’s eettafel. Ik was blij verrast, wat een werk maken de medewerkers er van. Ik dacht: gewoon met je bordje langs de keuken, opscheppen en dan eten. Maar nee, je wordt aan tafel bediend met een drankje, soepje enzovoorts. Wortelsoep, boerenkool met worst en een toetje. 12 kilo aardappels schillen!! Grote pannen en een sterke zoon die even kwam stampen, immers het was een enorme pan. De grote zaal van het Dorpspunt was sfeervol aangekleed. Complimenten aan de vrijwilligers die daar één keer per maand, van 9.00 tot 14.00 uur druk mee zijn.

Ik was aangeschoven omdat de WMO van de gemeente Leidschendam-Voorburg iets kwam vertellen. Immers, dat WMO werk doe ik ook, maar dan in de gemeente Leiden.

Iedereen mocht vertellen waar zij tegen aan lopen en wat de behoefte is. Huishoudelijke hulp en de regio taxi werd veel gehoord. De huishoudelijke hulpen komen minder, mogen  niet alles meer doen, zoals ramen zemen. Herkenbaar, ook in Leiden. Er zijn overal wachtlijsten en een te kort aan thuishulpen/schoonmakers. De thuiszorg organisaties doen wat ze kunnen maar moeten noodgedwongen afschalen. Regio taxi: lang wachten en te laat komen. Ook dat is herkenbaar in meerdere gemeenten.

Er is in Stompwijk zeker behoefte aan incidentele ondersteuning vanuit Leidschendam. Bijv. met de Ipad of mobiele telefoon. Dat moet dan wel zo zijn, dat er iemand naast je zit. En dat is een punt: als er een keer in de maand iemand vanuit Leidschendam in het Dorpspunt komt om te helpen, zal je net zien dat er geen vragen zijn. En als je een vraag hebt, kun je vanuit Stompwijk niet zo gemakkelijk naar een steunpunt in Leidschendam. De medewerkers van de WMO nemen alle vragen mee en laten nog van zich horen in de Dorpsketting.

Wat ik nog wel wil opmerken: de gebiedsregisseurs zitten één keer per maand hier in het Dorpspunt. Zij zullen niet helpen met de Ipad of mobiele telefoon, maar kunnen de vraag wel doorspelen. En verder: in Stompwijk helpen we elkaar. Dat is geweldig maar wil niet zeggen dat de gemeente dan geen rol meer heeft. De schaal is gewoon anders.

Met vriendelijke groet, Jona van der Meer

Gevonden een armbandje met de naam Zoë, zaterdagochtend 25 februari, voor de sporthal.
Ben je hem kwijt?

Bel naar tel.: 0629072070

“Vlietland moet groen en open blijven!” Met die boodschap organiseert GroenLinks samen met SP, Water Natuurlijk,  Vrienden van Vlietland en Burgerinitiatief Vlietland en met steun van de PvdA op zondagmiddag 12 maart een demonstratieve optocht in Vlietland-Noord. Regionale politici zullen bij de demonstratie aanwezig zijn om hun steun uit te spreken.

“De plannen voor een park met recreatievilla’s in Vlietland Noord hebben terecht veel stof doen opwaaien”, zegt Natalie van Weers, fractievoorzitter van GroenLinks in Leidschendam-Voorburg . “In onze eigen gemeente, maar ook in Voorschoten en in Leiden. Het bestemmingsplan gaat volgens ons ten koste van natuur en water en van de recreatiemogelijkheden van de inwoners van onze regio, die er graag en veel komen. Vlietland moet groen blijven, voor mens én dier. Het gebied is van ons allemaal!”

De demonstratie start om 15.00 uur op het veld bij de verhoging langs het Karperpad. Vanaf 14.15 wordt er verzameld bij de blauwe (fiets)brug in Voorschoten. De organisatie roept iedereen die Vlietland groen en open wil houden op om zich bij de demonstratie aan te sluiten.

Wat is het toch een feest, het carnavalsweekend in Gaandrië! Eigenlijk is er voor Prins Ruud 2, Page Marian en Opper Lennert natuurlijk al veel langer werk aan de winkel. Ook dit jaar hebben zij weer ruim 60 bezoekjes afgelegd en ze zijn een tijdje geleden ook bij ons langs gekomen met een plantje. Daar gaat heel veel tijd inzitten want ze lopen ook niet zomaar weg.

De week begint ook voor de rest van de Raad van Elf al op woensdag en dan is het dus een week feesten. Tel daarbij de uren van het werk van de bouwploeg en het bijpraten daarna over hoe en wat, dan praat je dus echt over uren en uren. De meesten nemen ook wel een weekje vrij en geloof me, dat heb je echt wel nodig.

Prins Ruud moest tussendoor nog een tapijtje leggen maar gelukkig niet in de kerk, alhoewel hij wel half om half beloofd heeft daar vaker te komen. Om nog even terug te komen op de optocht. Van tevoren was er wel wat te doen over de 0% tolerance, zelfs voor de loopgroepen.
Op TV West was te zien hoe gezellig het er in Boskoop aan toe gaat waar het wel toegelaten is. Met mate prima, maar 0% is wel heel pietluttig.

Gelukkig was de sfeer er niet minder om en de prachtigste creaties kwamen voorbij. Op de brug vlakbij de Bles had ik er prachtig zicht op, blij dat ik niet in de jury zat. Ik had ze allemaal laten winnen! Top gedaan allemaal, een compliment waard! En gelukkig Prins Ruud 2 kreeg deze middag zijn scepter Maruudje ook weer in handen. Een zeer ludieke actie Booming! Nog veel plezier dinsdag in de Bles waar de Oud-Prinsen nog eenmaal optreden voor eigen publiek. Wie zondag de heel gezellige Carnavalsmis gemist heeft met de vele kwinkslagen van de pastoor, de prachtige zang van het Oud-Prinsenkoor en het ‘Halleluja’ van Marian kon hun dan alsnog horen.

Het was een super mooi weekend, bedankt iedereen!

Ria Luiten

Teveel foto’s om te delen…

Maar deze vind ik prachtig, 2 jongens bijna even oud die zich samen heerlijk vermaken met Nederlandse spullen in Ghana .

Het zit er al weer bijna op…

Het was een prachtige reis met mooie ontmoetingen. We hebben herinneringen voor het leven gemaakt en dat kan ik iedereen aanraden om te doen, op welke manier dan ook!

Sem en ik hebben genoten en het, ook samen, eigenlijk alleen maar goed gehad.

Mariska van der Meer– Blom

Van huis uit ben ik altijd al gek geweest op honden. Vaak geen gewone honden, maar honden met een verhaal. Honden die dingen hebben meegemaakt die je niemand toewenst. Dit is met vallen en opstaan gegaan.

In de winter van 2018 ben ik gaan samenwonen. En al snel kwam ik tot de conclusie dat een huis zonder huisdieren voor mij geen thuis is. Ik miste het warme welkom van de honden die ik altijd bij mijn ouders had gekend. Mei 2019 was dus het moment aangebroken dat ik opzoek ging naar een hond. Ik wilde geen gewone hond, ik wilde een hond die niemand meer zou willen hebben. Een hond redden, dat was wat ik ging doen.

Mijn vriend was gek op Staffords omdat hij vroeger een Stafford had gehad. En zo gingen we dus opzoek. Al snel vond ik Noortje, een mengelmoes met overduidelijk Staffordbloed én een hond met een zielig verhaal. Ze is in Hongarije geboren en heeft daar op straat geleefd, daarna heeft ze driekwart jaar in een dogshelter gezeten. Ik heb daar foto’s van gezien, geloof me daar wil je als hond liever niet zitten (ondanks dat de mensen die daar zorgen voor de honden ontzettend hard hun best doen).

Noor mocht naar Nederland komen, heeft een week in een pleeggezin gezeten en is vervolgens bij een nieuw gezin geplaatst. Jullie raden het waarschijnlijk al, dat ging mis. Noor liet ongewenst gedrag zien richting mensen. 

Zo naïef als ik was, vond ik dat dit de hond was die niemand meer wilde hebben en zodoende hebben we haar in huis gehaald. De eerste paar weken ging het goed maar daarna liet Noor haar oude gedrag zien. Helaas werd het gedrag steeds erger en begon ik haar steeds minder te begrijpen.

Mijn interesse was gewekt in de verschillende theorieën over hoe om te gaan met een hond. Ik heb heel wat artikelen/filmpjes en boeken gelezen en ik was het lang niet met alles eens. Wat ik wel wist was dat ik het belangrijk vond om iets met haar te doen wat ze leuk vond. Al snel had ik besloten dat we behendigheid gingen proberen. Ik meldde me aan bij een hondenschool en zag het vol optimisme voor mij. “Uw hond is hier niet welkom” was het berichtje wat ik kreeg na de aanmelding. Later bleek dat Noor niet welkom was vanwege het Staffordbloed wat ze in zich heeft.

Uiteindelijk vond ik een hondenschool waar Noor wel welkom was en het bleek een schot in de roos. Ik zou Noor nooit ergens zomaar los kunnen laten behalve op het behendigheidsveld. Zodra ze mag gaat ze er volledig voor en vergeet ze alle mensen om zich heen. Met deze positieve ervaringen op zak hebben Noor en ik hard gewerkt om ervoor te zorgen dat het zowel voor mij als voor Noor leefbaar zou blijven. Behendigheid maar ook de gehoorzaamheidstrainingen hebben Noor en mij veel gebracht.

Om zo goed mogelijk aan te sluiten bij zowel de hond als de baas heb ik een training gevolgd bij de Anniek Winters Academy. 

Hopelijk gaat het jullie ook veel brengen! Ik kijk er naar uit om jullie te ontmoeten!   

hondenschoolninora@outlook.com  

 0633176709