Gevonden in de van Santhorststraat: een aardig meisje, ingelijst in een blauw lijstje met een klein Simpsonfiguurtje in de hoek. (sleutelhanger) Af te halen op Dotterbloem 1, rond etenstijd.

Het witte gat (een blanco pagina) lag de hele avond al op de loer. Bij het indelen van de pagina’s kwamen we niet echt passend uit, zodat er weer eens ouderwets een pagina vol gekletst moet worden. De gehele redactie bestaat uit 5 vrouwen die daar normaliter toch geen moeite mee hebben. Waarover praten zij:
Over de barre tocht op de Weissensee die Marga afgelopen vrijdag heeft geschaatst. 200 kilometers die op het kleine meer naast de Weissensee geschaatst kon worden. Ze verbeterde haar persoonlijk record met 1 uur en 19 minuten, dat is nogal de moeite van het vermelden waard. Volgende week is ons een uitgebreid verslag toegezegd door de Weissenseegangers.
Ook wij hadden afgelopen week weer ouderwets winterweer met dikke pakken sneeuw. Tot ’s avonds laat gingen er sleetjes voorbij en werden er inderdaad flink op de ramen gegooid. Op de een of andere manier haalt de sneeuw oude jeugdgevoelens boven van knallen met die ballen. In onze straat waren twee gigantische sneeuwballen gemaakt die de weg blokkeerden en dat werd niet door iedereen in dank afgenomen. Sommigen reden met twee wielen lachend over de stoep, een ander ging uit frustratie op de vuist en schopte in het rond. Een jongen van 13 jaar in Rotterdam betaalde met zijn leven door het gooien van een sneeuwballen. Geweld is niet goed te praten, eindeloos pesten trouwens ook niet. Dus een beetje nemen en geven graag. Neem de mensen zoals ze zijn, zegt mijn moeder altijd.
Een wijze les, zoals blijkt uit een artikel in de krant waarin staat dat de mens niet verandert. Iemand promoveerde vandaag op dit onderwerp. Kijk, ik weet dat wel, maar neemt niet weg dat ik altijd blijft hopen dat dit wel het geval is. Ingesleten patronen laten zich niet wijzigen en dat kun je beter accepteren. Zo niet dan slaat dit om in ergernis en kun je beter de relatie verbreken. Mochten er soms kleine breukjes in je relatie zichtbaar zijn, gebruik dan de Dorpsketting van volgende week om je partner, vriend of vriendin wat lieve woorden in te fluisteren. Schrijf vertrouw je gedachte aan het papier of computer toe.
De zwijmelende stem van dé inspirerende bron op dit vlak, Jan van Veen, tijdens de candlelight show moeten we helaas missen, want die is van Sky radio verwijderd.
Het was voor mij altijd het sein van hoe ver zijn we en hoeveel moeten we nog moeten. Nu blijkt dat onze computers ieder een eigen tijd aangeven. Gelukkig hebben we de kerkklok vlakbij.
Laat wat van je horen, het mag ook een bedankje zijn en deze keer wordt uw bericht bij hoge uitzondering anoniem geplaatst, dus wat kan jou het schelen.
Heb lef, durf te leven! Petra

De allereerste Sportprijzen van LeidschendamVoorburg worden
vrijdag 28 februari uitgereikt.De lezers zelf bepalen wie er wint.
Laat als Stompwijker uw stem horen., stuur een mailtje naar: redactie.vc@whw.wegener.nl
(Wij hebben geprobeerd de site te openen maar het is ons niet gelukt. Misschien heeft u meer succes, wij zullen ondertussen proberen een ander(goed) email adres te krijgen. red)

Stem op:
– Cees Juffermans;
– B1 team handbal o.l.v. Jan Moes; Winnaar N.K. Beachhandbal;
– Femke Hilgersom; 4de op N.K. schaatsen langebaan, 3de op N.K. schaatsen kortebaan, 2de op de Warschau Cup schaatsen en lid van het winnende Beachhandbalteam;
– Tim Gareman; Nederlands Kampioen kortebaan en nog vele nadere prijzen met schaatsen.
Natuurlijk mag u ook uw eigen sportvrouw/sportman voordragen.

Ans komt net (22.13 uur) verhit binnen en deelt vol vreugde mee dat zij vanavond weer eens gewonnen heeft met zaalvoetbal en van de nummer 2 geklasseerde ploeg Duinoord/Jagers met een uitslag om te zoenen n.l. 83. De oplettende lezers weet dat ze vorig seizoen gepromoveerd is naar de 1ste klasse en hierdoor al veel wedstrijden verloren heeft. Gefeliciteerd meiden.
Een toch wel trotse redactie

Onze kar is dit jaar alweer bijna klaar. Zeer grote kans dat wij de hoofdprijs in de wacht gaan slepen! De optocht van de Carnaval is op 1 maart. De avond ervoor is iedereen in Orion. Wij openen dan samen met de Gaanders de deuren. Om maar even op het motto in te gaan zal het dak er werkelijk vanaf gaan! Ook komen de Blaasbalgen waarschijnlijk weer met alle toeters en bellen zij hebben belooft het tempo van de muziek hoog te houden zodat we in een moordend tempo polonesse kunnen springen! Het wordt dan weer erg gezellig en iedereen is dan vanaf 21.00uur van harte welkom!

Aanstaande zondag van 18.30uur tot 19.30uur hoef je voor je biertje of je frisje maar de helft van de prijs te betalen. Ook voor een Climax of Smirhnoff betaal je dan € 0,50 minder. Kom allemaal lekker vroeg en laat deze kans niet lopen!

Aanstaande vrijdag blijven we weer een keertje hartstikke dicht. Zorg voor je zelf, we zeggen het niet graag maar het openen van je weekendbiertje moet even ergens anders!
Tot snel! (succes vrijdag) het Orion bestuur

DJ Purno kon je weer horen en zien achter de draaitafel. Het is namelijk zo dat Arno Hogervorst zo af en toe ons komt verblijden met een bezoekje. Hij kan het gewoon niet laten om zijn koffer met cd`s uit de auto te halen en Orion weer helemaal op zijn kop te zetten met de plaatjes die hij met alle gemak aan elkaar mixt. Het was grappig om te zien hoe mensen met een ‘big smile’ rond liepen. De rede hiervan is onder andere dat ze door de sneeuwval van zaterdag extra zin in de skivakantie kregen. De gemengde gevoelens kwamen wel toen ze DJ Purno hoorde draaien en besefte dat ze de Purno Party moesten missen. De skivakantie hoef je niet meer te annuleren wat de kaarten voor deze party zijn helemaal uitverkocht. Er waren zondag nog een aantal mensen die we helaas moesten teleurstellen. Maar het promotieteam had nog zo gewaarschuwd: OP=OP!

Gelukkig waren we dit weekend twee maal geopend en was het om maar te beginnen met de vrijdag, weer erg gezellig. De tent stond goed vol en iedereen (het hoeft eigenlijk niet meer vermeld te worden) had het erg naar zijn zin. De Drankstars hielden in Orion hun wedstrijdbespreking voor de allerlaatste poulewedstrijd van het Z.Z. toernooi. Op het Z.Z. toernooi kon zaterdag alleen het 2e team van De Drankstars de finale avond halen. Wij van Orion hebben de finale avond ook gehaald. We nodigen hierbij iedereen uit om ons op deze avond aan te komen moedigen.
Nu zondag…
Natuurlijk stond er niemand om vijf uur voor de deur te trappelen. Even opfrissen dorpsketting van vorige week: iedereen die het vorige week niet naar zijn zin had gehad mocht om klok slag 17.00 uur een gratis drankje komen halen. Kwart over vijf kwamen de dan ook eerste mensen pas. (dat zegt wel wat over de gezelligheid bij ons!). Om een uurtje of half acht was het erg druk en echt weer super tof!

Beste Blesruiters,

Vorige week was het de bedoeling om de uitslag van de “winterspringcompetitie” van 26 januari te publiceren. Lees hiervoor de Dorpsketting.

Indien u het inventarisatieformulier nog niet heeft ingeleverd dit gaarne alsnog doen. Of in het clubgebouw of bij één van de bestuursleden.

Heeft u de datum van de jaarvergadering (15 maart 2003) al genoteerd, het belooft weer een gezellige avond te worden.(toneel en loterij).

Menners opgelet!!
De mencommissie heeft de datum voor de erwtensoep rit vastgesteld op 9 maart 2003.

Een nieuwe aktiviteit:
Aanstaande zaterdag gaan we (als het weer het toelaat) van start met de beginnersles voor de wat “oudere” leden van de club van 16.00 uur tot 16.30 uur (Els, Chris, Jos en ik). De lidmaatschapskaart van de KNHS zal binnenkort worden uitgereikt.
Zo dat was het weer voor deze week.
De groeten van Piet van der Mespel (secr)

Sneeuw. Eindelijk weer eens een lekker dik pak van die witte zooi. Ik hou er wel van. En het was nog lekkere plaksneeuw ook! Als vader behoor je dan natuurlijk wel gebruik te maken van dit natuurproduct en zodoende liep ik zaterdagmiddag als een paard voor een koets een slee te trekken met daarop mijn jongste twee zonen. De oudste was er niet omdat hij aan het logeren was bij zijn Opa en Oma.
Voordat ik tien meter verder was heb ik diverse keren moeten stoppen omdat Sil steeds van de slee lazerde, tot grote hilariteit van zijn grote broer Sven. Op zich was het ook wel erg geestig, vooral toen hij vol met zijn gezicht in de sneeuw terechtkwam, maar het arme kind kreeg het daarom alleen maar kouder en als hij het op een janken zou zetten dan was de kortste weg naar huis de beste keus. En daar had ik absoluut geen zin in want ‘even’ met de jongens naar buiten is een aanslag op de verstandhoudingen binnen ons gezin en op je geduld. Want voordat je ze buiten hebt…….
”Jongens, naar boven en kleren aan doen, dan gaan we naar buiten!” Vijf minuten later: ”Jongens, naar boven en kleren aan doen, dan gaan we naar buiten!” Toen ik ze eindelijk boven had openbaarde zich het volgende probleem, namelijk wat ze aan moesten doen. Dat is namelijk moeders taak. Ik wil het wel maar mag het niet want ik doe het altijd fout, de combinaties kloppen nooit volgens mijn vrouw…
Dus moest ik eerst weer naar beneden om de expert er bij te halen. Tien minuten later was het kroost gewassen, waren de tandjes gepoetst min één want Sven is sinds vorige week aan het wisselen geslagen, en waren ze aangekleed. Maar dan volgt de toiletprocedure nog….Na vijf keer “Sven, ga plassen!” en vier keer het antwoord “Ik hoef niet te plassen!” kwamen we eindelijk bij de finishing touch: de laarzen, jassen, mutsen en handschoenen konden aan. Maar terwijl ik Sil zijn jas aan deed rook ik dat hij zijn luier weer gevuld had, dus moesten de kleren weer uit…..
Uiteindelijk stonden we dan toch in de sneeuw, en nadat ik Sil zijn muts voor de derde keer weer op zijn hoofd had gezet, hij heeft een hekel aan de muts, konden we eindelijk vertrekken, richting de brede dijk nabij de Kostverlorenweg, alwaar vele mensen in allerlei leeftijdscategorieën volop aan het genieten waren van de sneeuw. Tijdens de rit er naar toe belandden wij in diverse sneeuwbalgevechten (en niemand werd agressief!!) en zagen wij de eerste sneeuwpoppen verrijzen. Sil maakte nu voor de tweede keer in zijn jonge leventje deze sneeuwpret mee dus verbaasd bestudeerde hij het witte, koude spul en ervaarde een sneeuwbal in zijn gezicht als niet prettig. Maar even later zag ik hem met zijn inmiddels fel rood gekleurde konen driftig mee gooien en weer even later merkte ik dat hij de tactiek van het sneeuwballengevecht door had toen ik een hand vol sneeuw in mijn nek voelde terwijl ik even moest bukken om een sneeuwbal te maken…..
Het was alle eerder genoemde inspanningen dus meer dan waard.
Arjen Veldhuizen