Happen en trappen

Vrijdagavond stond in het teken van happen en trappen, een culinaire fietstocht door het groene landschap van Zoeterwoude, Gelderswoude en Benthuizen.
We fietsten over het donkere Korte kerkepad naar de Weipoort, dat was al een uitdaging. Eenmaal in de Weipoort kwamen we al de vele fietsers tegen,. Er waren tegen de 100 aanmeldingen die op drie verschillende tijden van start gingen.
Een warm ontvangst bij zorgboerderij van Velsen op de Weipoortseweg. Een pracht locatie waar dagelijks gasten worden ontvangen door ziekenverzorgster Lia van Velsen en haar man Cees, die zich vooral richt op het bedrijf. Een verbouwde boerderij waar overdag het uitzicht prachtig moet zijn. De hele zijgevel is van glas, de treurwilgen naast het water kon ik nog net zien. Poezen geven kopjes langs de benen of luieren op de bank, gezellige mensen aan de lange tafels en de kachel brandt. Je zou bijna niet meer weg willen of alvast in willen schrijven voor later.

Toen de weg weer terug naar kaasboerderij Keizershof aan het einde van de Weipoort waar het al Noord Aa heet. Strobalen in het midden van de stal worden de zitplaatsen, kruiwagens met planken erop bijzettafels. De koeien met dampende adem herkauwen. Wij konden een keuze maken tussen drie verschillende stamppotten. Een glaasje melk erbij of een glaasje van zelf meegebrachte wijn. Een hobby fotograaf toont zijn mooiste foto’s van vogels. De kaaswinkel is ook nog open voor de liefhebbers.

En dan de weg naar Gelderswoude dat is overdag al een uitdaging maar in het pikkedonker zeker, want dit is een erg smal fietspad wanneer je eenmaal de kwakel bent overgegaan. Een hoogje halverwege en een sterke daling naar beneden met een bocht erin. Twee klaphekjes en een haag van knotwilgen. Het is gelukt!
Op de boerderij van René en Tara Straathof staan de desserts, griesmeel met bessensap en rode peertjes op sap, uitgestald stonden op een hefbrug in de stal. Het was er flink frisjes. Om een winterdip te voorkomen mocht je een boek meepakken. Dat heb ik gedaan en ben er thuis direct in begonnen. Ik ga hier in de vakantie veel aan hebben.
Hier vandaag gaan we terug naar het knotwilgenpad om daar dwars door de velden naar Benthuizen te fietsen. Twee keer rechts is gelijk aan tweemaal links om bij de familie van der Kooy aan de koffie of thee te gaan. Voor de gezelligheid nog een quiz erbij.
Wat een groot bedrijf is dit geworden met vergeten groenten, planten en winterhard groen en veel kerstassortiment. (Daar ben ik de dag erna nog even terug gegaan met de auto voor de nodige aankopen.) Hier vandaan rechtstreeks naar huis langs de Noord Aa en door de Geer, op naar de kachel. Het was koud, het was droog, het was fantastisch.
Wijk en wouden hartstikke bedankt voor de organisatie.

Petra

“Gaanders Bierstübe”

Voor leden van C.V. De Gaanders is inschrijving voor de Bierstübe vanaf 10 december mogelijk. Ben je nog geen lid? Vanaf 17 december kunnen ook niet leden zich inschrijven.
Inschrijven voor de Bierstübe is alleen mogelijk via een mail naar:
info@degaanders.nl of onze site www.degaanders.nl, niet telefonisch.
Per groep moet worden aangegeven welke personen lid/geen lid zijn en de daarbij behorende toegangsprijzen. Na het overmaken van het volledige bedrag is de inschrijving definitief, waarna een bevestiging wordt gestuurd.
Prijzen: €10,— voor leden (eten), niet-leden € 25,— (entrée + eten), entrée na 20.30 uur niet-leden €10,— (leden gratis).

Voor meer info www.degaanders.nl.

P.R. De Gaanders

De enige echte Sint bij de ouderen

Afgelopen dinsdag was het feest bij de ouderen, in het nieuwe Dorpspunt. Sinterklaas is weer in het land. Dus we waren in afwachting of hij ook bij ons zou komen. Om 10 uur begonnen we met koffie met speculaas en banketletter. De nummertjes voor het klaverjassen kregen we, (naar gewoonte) al bij binnenkomst. Ook de rummicuppers en kaartenmakers gingen aan de slag. Onder het genot van een advocaatje, of een ander sterk drankje, speelden we 2 potjes. Daarna kwamen de broodjes op tafel, met melk of karnemelk. Na het eten nog één potje, en na de koffie werd het tijd, dat de Sint zijn opwachting kwam maken. Maar daar hoort muziek bij. Drie man sterk kwamen daar voor aan de bak. En na enige tijd lukte het nog ook. We zongen luidkeels Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht. En dat deed hij met wel drie echt zwarte pieten.
Er werden wat Soosleden naar voren geroepen. Sommige zaten al rap op de knie bij Sinterklaas. Maar de echte oudjes, mochten op de leunstoel naast de Sint. Ik wilde liever op ’n stoel maar dat wilde de Sint weer niet. Ik zei, dat ik hem wat wilde vragen, of hij in avond nog even bij het zangkoor langs kon komen. Wij zingen dan een halve repetitie en gaan daarna aan de koffie met wat lekkers. Alles ter ere van zijn verjaardag. Hij moest nog even in zijn agenda kijken, maar hij liet verstek gaan.
Het is toch wel leuk dat hij kwam, bij de soos. Hij kent alle dorps bewoners bij naam, en vroeg aan Dirk of de schapen al gedekt waren. Na nog een kopje koffie en een glaasje kwam er een eind aan deze gezellige dag, en gingen we naar huis met een lekkere letter en een flesopener met een lichtje.

Ik denk dat jullie er het wel mee eens zijn, dat ik ook namens ons allen, het bestuur en vrijwilligers daar voor wil bedanken.

Groetjes, Ria v Dijk

Daar wil ik, namens het bestuur én onze gastvrouw Marijke onze dank aan toevoegen. Wij kregen van onze leden een prachtig cadeau: een mooi gedicht voorgelezen door Willie en Rosina, waarin werd vermeld, dat wij een huiskamerdiner krijgen op 21 februari. Nogmaals hartelijk dank!!!
Trees van Velzen

Een aanrader, die Harde zaken!

Harde zaken … zo noemde Elly de Waal van de Hobbycirkel zelf de creatieve middag afgelopen donderdag in het Dorpspunt. Nieuwsgierig naar elke vorm van schilderen zorgde ik dat ik om half twee op de stoep stond. Met mij nog twee enthousiaste deelneemsters aan de workshop porselein /aardewerk schilderen. Er stond van alles klaar, borden, kopjes en schotels, verf, kwasten, water en een tafel om te kliederen. Nadat Elly het een en ander uitgelegd had mochten we wat uitzoeken, zij had een aantal voorbeelden gemaakt en zo werd het dus al moeilijk om een keuze te maken, want wat zag het er allemaal leuk uit. De anderen gingen voor een bord met kersthulst, zelf koos ik een ander kersttafereeltje met rendier. Wat een leuk resultaat direct al.
Elly is van plan om zo’n workshop eens per maand te gaan organiseren, dus let op haar aankondigingen in de Dorpsketting. Ook op de maandagochtend geeft zij workshops, maar die noemt zij dan weer stoffige zaken en dat heeft alles met de techniek en het materiaal te maken. Kom gerust vrijblijvend bij haar langs als zij in het Dorpspunt aanwezig is, het is gezellig en leerzaam en voor een klein bedrag maak je de leukste hebbedingetjes of kadootjes.
Een aanrader!

Ria Luiten

3FM serious request

Ook dit jaar organiseert 3FM in samenwerking met Het Rode Kruis 3FM Serious Request: The Lifeline.
Net als in 2018 is er geen Glazen Huis meer maar gaan de DJ’s van 3FM te voet door het land om acties te bezoeken. Ze lopen, in tweetallen, in zeven dagen van Goes naar Groningen en komen dit jaar in actie voor slachtoffers van mensenhandel.

Op donderdag 19 december aanstaande lopen wij (Anja , Corine, Margo, Gabrielle , Willy en Yvonne) mee met etappe 6 van 3FM Serious Request. Ons doel is zoveel mogelijk geld ophalen ter bestrijding van mensenhandel. Daarom organiseren wij op zondagmiddag 15 december “Wandelen voor Serious Request”. Tijdens een wandeling van ongeveer 5 km door de dorpskern van Zoeterwoude kom je allerlei verrassende en gezellige belevenissen tegen; Muziek, drankjes, verrassende acts, wat lekkers, voordrachten, een filmvertoning….. Je kunt de wandeling starten tussen 14.00 en 15.00 vanaf Café de Meester, Zuidbuurtseweg 57 in Zoeterwoude. Deelname is gratis maar een donatie voor Serious Request is natuurlijk altijd welkom (en neem daar het liefst contant geld voor mee!). Wandel jij ook mee?

Lijkt het je leuk om tijdens deze wandeling zelf iets te doen op de route (bijv. toekomst voorspellen, verkoop van boeken, een gedicht voordragen, goochelen, schminken, iets lekkers verkopen, enz….) laat het ons dan weten en mail naar: Zoeterwoudesteuntsr@gmail.com. Andere leuke initiatieven zijn natuurlijk ook van harte welkom!

Kun je er op 15 december niet bij zijn, dan kun je ons sponsoren via deze site: https://kominactie.npo3fm.nl/actie/zoeterwoude-steunt-serious-request hier kun je ook de voortgang van onze sponsoractie volgen. We houden je graag op de hoogte!

Kerstboodschap in de Dorpsketting

In december delen we onze kerstwensen

Joris’ Kerstboom is de plek om iemand in het licht te zetten, een reddende engel te bedanken of sorry te zeggen. Dat wordt ons idee, naar voorbeeld van Joris Lindsen, voor ons kerstnummer. Er komt een kerstboom in de grote zaal en hier kunt u een kerstwens/foto inhangen.

Op maandag 9 december tussen 9.30 en 12.30 is de redactie aanwezig om je op weg te helpen jouw boodschap in de boom te hangen. Uw boodschap kan dat opgetekend worden voor het kerstnummer.

Van harte welkom dus, de redactie

Wethouders doen boeren beloften

Het groene landschap in het buitengebied van de gemeente moet groen blijven ondanks de verstedelijking. In het buitengebied moeten ook de boerenbedrijven behouden blijven. Daar waar nodig moeten ze een beschermde status krijgen zodat ze behouden worden voor het nageslacht.

Dat hebben de wethouder Jan-Willem Rouwendal en Astrid van Eekelen gezegd bij de presentatie, gisteravond op het Raadhuis, van de eerste film over een boerenbedrijf in het buitengebied, gemaakt door inwoners van Stompwijk in het kader van ‘Boeren tussen Steden’. Wethouder Van Eekelen noemde de toekomst van het buitengebied ‘de grootste uitdaging’.

Er zijn negen films gemaakt over boerenbedrijven, elk ongeveer een kwartier lang. Het is de bedoeling dat ze in 2020 uitgezonden gaan worden bij regionale en/of lokale zenders. Volgens de makers is het de vraag hoe lang de boeren in het buitengebied het nog volhouden.

Patrick Luk, voorzitter van de Adviesraad Stompwijk, noemde niets doen geen optie. In een op te stellen gebiedsvisie moet worden vastgelegd wat de gemeente met het gebied wil. Daartoe worden de meningen gepeild van inwoners, ondernemers en landeigenaren. ,,Het gaat erom wat willen we, wat kunnen we? En daar hebben we de gemeente bij nodig’’, aldus Luk.

Bouwplannen Stompwijk stokken

In Stompwijk kunnen op drie plekken 60 tot 70 woningen worden gebouwd voor jongeren en ouderen maar de ontwikkelaars staan vooralsnog niet te trappelen. Op 11 december vindt daarom beraad plaats tussen de gemeente, de Adviesraad Stompwijk, grondeigenaren en de ontwikkelaars in een poging de zaak vlot te trekken. In Stompwijk bestaat een grote behoefte aan nieuwe woningen. Er is al 25 jaar niets gebouwd. Ook nu zijn er nog steeds geen concrete plannen voor de 60 tot 70 woningen bij de gemeente ingediend. “Wij zijn onmachtig. Wij kunnen niemand dwingen. Hoogstens er naar vragen’’, aldus wethouder Jan-Willem Rouwendal. Wat er op de plek van het voormalige Dorpshuis gaat gebeuren is volstrekt onduidelijk. De grond is eigendom van de gemeente. Er ligt een maatschappelijke bestemming op.

100e geslaagde leerling autorijschool Immerzeel

Na jarenlang een administratieve baan te hebben gehad, zocht ik eind 2012 naar een nieuwe uitdaging. Dat vond ik bij de Verkeersacademie in Nieuwegein.
In februari 2013 ben ik daar begonnen aan de opleiding rij-instructeur, met als uiteindelijk doel het opstarten van mijn eigen rijschool. De opleiding zou ongeveer een half jaar duren, 2 dagen per week naar school in Amsterdam.
Die maanden gaven mij de tijd om alles voor de eigen rijschool uit te zoeken. Welke auto wilde ik, wat werd mijn logo, hoe wilde ik mijn website en hoe om te gaan met sociale media…..
In augustus was alles uitgezocht, gekocht en opgestart. Vanaf 1 oktober zou ik beginnen met Autorijschool Immerzeel, in Noordwijkerhout. Mijn nichtje zou mijn eerste leerling worden en diezelfde week startte er nog een leerling. Het begin was er. Al binnen een paar maanden werd ik redelijk bekend en begonnen er meerdere personen bij mij aan hun rijlessen. Deze eerste leerlingen ben ik nog steeds heel dankbaar. Zij gaven mij uiteindelijk toch het vertrouwen, zonder hen kon ik immers niet werken.

In datzelfde jaar leerde ik ook mijn huidige man kennen, René den Haan. (Uit Stompwijk, waar ligt dat???, was mijn eerste gedachte)

De eerste jaren bleef mijn werkgebied vooral de Bollenstreek, daar had ik inmiddels naamsbekendheid. Maar steeds meer begon het te kriebelen, hier in Stompwijk. Wat zou ik graag hier mijn thuisbasis gaan creëren. Als eerste Stompwijkse leerling begon bij mij Wesley Faas. Net 16,5 jaar oud. Ons doel werd om hem vlak na zijn 17e te laten afrijden zodat hij nog een paar maanden met zijn ouders als coach kon verder leren. Uiteindelijk is hem dat gelukt en nog altijd ben ik de familie Faas ook erg dankbaar voor hun vertrouwen in mij en mijn rijschool.

Niet lang na Wesley kreeg ik meer aanvragen en sindsdien hebben al heel wat Stompwijkers hun rijbewijs behaald bij Autorijschool Immerzeel.
Het leuke van dit beroep is de diversiteit in leerlingen. Elk persoon is anders en daardoor heeft iedereen weer een andere aanpak nodig. Het duurt een paar lessen voordat ik een leerling een beetje kan doorgronden en uitgevonden heb welke aanpak hij/zij nodig heeft.
Uiteraard maak ik wel eens aparte dingen mee en moet er wel eens flink ingegrepen worden om een benarde situatie te voorkomen.
Een trots gevoel krijg ik wanneer ik een oud-leerling zelfstandig rijdend, op de weg tegen kom.
Al die jaren bleef ik Stompwijk combineren met de Bollenstreek maar uiteindelijk was dat geen doen meer en ben ik volledig gestopt in mijn oude omgeving. Stompwijk werd mijn thuisbasis en nog altijd kan ik zeggen dat het me hier prima bevalt.
De rijwereld is een echte mannenwereld. Alhoewel er steeds meer vrouwelijke instructeurs bijkomen kan ik wel zeggen dat 75% van de collega’s die ik bij het CBR tegenkom, man is.

Ik had verwacht dat ik als vrouw zijnde meer aanmeldingen zou krijgen van meisjes. Dit omdat zij zich vaak fijner voelen bij een vrouw. Maar bij tijd en wijlen komt het voor dat ik bijna alleen maar met jongens rijd. Dat was dus een vooroordeel van mijn kant.

Het gemiddelde aantal uren dat men doet over het behalen van het rijbewijs ligt landelijk op 40 uur. Daarbij doen jongens er iets sneller over en meisjes gemiddeld wat langer. Uiteraard is dat geen standaard en zijn er ook jongedames die snel examen doen. Op ongeveer 2/3 van de rijopleiding ga ik met de leerling op proefexamen. Bij de RIS methode (rijopleiding in stappen) heet dat Deeltoets 3. Met het afleggen van deze toets (waarbij de leerling niet kan slagen, maar dus ook niet kan zakken), maakt de leerling kennis met het CBR, leren zij te rijden naast een voor hen onbekend persoon en kunnen zij als bonus de vrijstelling behalen voor de bijzondere verrichtingen. Zij ervaren de toets allemaal als heel prettig en zijn daarom minder zenuwachtig bij het examen wat een paar weken later zal plaatsvinden. Doordat zij heel bruikbare tips meekrijgen van de examinator, kunnen we verder met de voorbereiding voor het echte examen.

Het behalen van het rijbewijs is tegenwoordig niet meer zo “makkelijk” als vroeger. Leerlingen moeten veel meer zelfstandige opdrachten kunnen uitvoeren en vanaf dit jaar is zelfs het rijden op navigatie een verplicht examenonderdeel. Er is veel meer verkeer op de weg waardoor er veel meer gevraagd wordt van de beginnend bestuurder.

Met een slagingspercentage van, momenteel, 85 % kunnen we toch wel zeggen dat ik goed lijk te zijn in wat ik doe. Een slagingspercentage wordt door het CBR berekend op basis van de laatste 4 kwartalen en is te vinden op de website www.rijschoolgegevens.nl. Dit is een officiële website van het CBR en daar valt door ons rijscholen niet mee te knoeien.
Ik krijg wel eens de vraag of het niet eng is naast een nieuwe leerling. Eng vind ik een te groot woord, maar bij sommigen kan het best spannend zijn. Daar ikzelf nog de pedalen bedien in het eerste deel van de les, hoeft de leerling alleen maar te sturen. Ik rijd nooit harder dan dat ik zie dat de leerling aankan. Door ze te complimenteren met wat ze doen, zie je hun trots groeien. Vaak kunnen ze na de eerste les van 1,5 uur al de koppeling bedienen, gas geven en schakelen. Dat verwachten ze vaak niet van zichzelf en dat is superleuk om te zien.

Inmiddels draait mijn rijschool 6 jaar en heb ik afgelopen week de 100e leerling aan zijn/haar rijbewijs geholpen. Deze leerling, Bart van Santen uit Stompwijk, hebben we flink in het zonnetje gezet.

Monique Immerzeel

Ook dochter Robine heeft gereden bij autorijschool Immerzeel

Dorp van het dorstige hert