Danny van den Barselaar en Lindsay Landman hadden zich via de Districtskampioenschappen geselecteerd voor de nationale kampioenschappen die vorige week zaterdag werden gehouden op het KNHS centrum te Ermelo.

De kampioenschappen zouden eigenlijk verreden worden op 13 augustus maar door de extreme hitte op die datum werden ze toen afgelast (paardenwelzijn).

Nu was het prima “paardenweer”. Danny reed met zijn nieuwe en nog jonge span een goede dressuurproef maar bij een nationaal kampioenschap is de concurrentie groot en moest hij genoegen nemen met een plaats in de middenmoot. Bij de vaardigheid leek hij af te stevenen op het zilver (2e) maar door het afrijden van een balletje belande hij uiteindelijk op een toch verdienstelijke 5e plek.

Lindsay is zeker geen onbekende in deze “rubriek” meerdere malen behaalde zij een nationaal kampioenschap. Is dat uniek? Ja, want door training en   oefening wordt je steeds beter en dat heeft ze jaren gedaan. En als je in de Klasse B, L, M en nu in de Z (hoogste klasse) allemaal nationaal kampioen ben geweest en geworden is dat uniek.

Bij de vaardigheid kwam ze 0,8 sec (ja u leest het goed) te kort voor het zilver maar met een 3e, bronzen, plek was Lindsay dik tevreden.

Tijdens het kampioenschap kwamen niet alleen de namen van Danny  en Lindsay maar ook die van de Blesruiters uit Stompwijk een aantal malen uit de luidsprekers en dat is leuk voor Danny en Lindsay en goed voor de Blesruiters en Stompwijk.

Lindsay gefeliciteerd met je zoveelste NK-titel

Ab         

Met 3 aanspanningen vertrokken vorige week maandag een groepje Blesruitermenners richting Otterlo op de Veluwe. John van den Burg durfde het met zijn nieuwe jonge pony nog niet aan, het 100% vertrouwen was er nog niet, maar hij bleek maandag toch de “stoute schoenen” te hebben aangetrokken en was ook op weg richting Otterlo. Daar hadden John en Joke geen spijt van, het ging heel goed en de pony heeft de nodige ervaring opgedaan.

Drie dagen hebben we mooie ritten gereden door het buiten gebied van Otterlo met zijn deels landelijke zandweggetjes. Donderdag, als laatste rit, ging het door de bossen van het natuurgebied “de Planken Wambuis” naar de uitspanning De Mossel. De Mossel is een uitspanning te vergelijken met Meijendel in het klein en daar was het even goed toeven.

Op de weg daarheen stonden we in eens “oog in oog” met een groot aantal zwarte, groot gehoornde koeien die op onze poging om van het pad te gaan het tegendeel deden. Dus op advies van Staatsbosbeheer, houd 25 m afstand, maar gekeerd en een andere route gekozen.

Minder prettig was, bij het vroeg uitlaten van zijn hond, vond Jack 4 doden schapen, vrijwel zeker door wolven. De eigenaresse, een wat oudere vrouw, was zeer ontdaan. Het wordt tijd dat er maatregelen worden genomen zodat de, met ons belasting geld betaalde, natuurgebieden weer zonder zorg vrijelijk toegankelijk zijn. 

Sonja had bij één van de ritten een klein bordje zien staan “kom us effe kieken”. Dus op een moment dat het weer wat minder was, op de fiets en zoeken. Beland in een klein schuurtje op een boerenerfje bleek deze vol met allerlei tweedehands en zelfgemaakte spullen. Een bordje “Half bezopen is een gebrek aan doorzettings-vermogen” zou enig moment deze dagen wel eens op ons van toepassing kunnen zijn geweest. Kennelijk waren er goede zaken gedaan want toen we weg gingen zei de eigenaresse lachend; ik ga 14 dagen dicht.

Het waren gezellige dagen

Ab