Afgelopen zaterdag in de kastanjeboom aan de Waterviolier 33.

Foto: Theo Duyvestijn

Wij hebben hele leuke reacties gekregen naar aanleiding van het stukje over onze 50 jarige bruiloft in de Dorpsketting een aantal weken geleden. Mede hierdoor is het voor ons nog feestelijker geworden dan wij in gedachten hadden. Jullie zijn ons nog niet vergeten en wij vergeten Stompwijk natuurlijk ook nooit. Bedankt voor alle mooie kaarten en bloemen!

Ton en Doortje van der Geest

Vorige week maandag landde ons vliegtuig even voor half vier weer op Schiphol. Beetje moe, maar zeer voldaan terug op Nederlandse bodem.

Maandag de 17e was de eerste rallydag. Start bij Plage Blanche, finish bij Icht. Een stage van zo’n 391km. Alle deelnemers werden gelijk in het diepe gegooid. De eerste etappe zou ook gelijk de zwaarste van de rally worden. De verwachting was dat men laat (lees: in het donker) binnen zou komen. Het was een zware piste en onze mannen in de rallytruck hebben het ook zwaar te verduren gehad. Ze hadden 2x een kapotte band, daarna een ventielblokje van de bandenaflaat stuk en last but not least hadden zij 40km voor het einde een kapotte stuurarm. Ze kwamen pas om 23.00 uur in het bivak aan. Na aankomst konden de monteurs in het bivak hun hart ophalen met het onderhoud van de truck. Dat werd een nachtje doorsleutelen voor Michel, Arie en Stefan…

Dinsdag de tweede rallydag. Wat nou het leukste aan deze rally was, was dat de finish en start direct bij het bivak was. Deze dag startte men in Icht en finishte men in Foum Zguid. Een stage van 361km. Aad heeft de pechduivel achter zich kunnen laten. Het was een parcours waar Aad altijd blij van wordt. Een snelle piste met veel bochtenwerk (lekker driften) en hier en daar een sprongetje. Een technische proef waar ons blauwe schatje het beste tot zijn recht komt.

Woensdag de derde rallydag brengt ons van Foum Zguid naar Oum Jrane (347km). De duinen komen er aan. Iets waar Aad naar uit heeft gekeken. Nog niet wetende wat hem te wachten stond, vertrok hij vol goede moed aan de rit. Dit werd een rit om nooit meer te vergeten. In de eerste helft van de stage raakte de truck op zijn kant. Precies bij een duinkammetje met een zachte kant. Het zand “liep” onder de banden weg en de truck raakte uit balans en viel om. Lag er rot bij om weer op de wielen te zetten. De enige manier om de truck op de wielen te zetten was door de truck door te trekken waardoor deze op zijn dak kwam te liggen, vervolgens op de andere zijkant trekken. Daarna een kwartslag draaien en daarna verder overeind op zijn wielen trekken. Het resultaat was een zeer gehavende truck. Aad heeft ons persoonlijk geïnformeerd dat zij ongedeerd waren en de rit gingen voortzetten. Hij heeft de monteurs gewaarschuwd dat er veel sleutelwerk te verwachten was en dat zij, zodra ze in het bivak aankomen, direct hun rust moesten gaan pakken. Gelukkig kwamen Aad, Jos en Gerard nog met daglicht binnen. Zo kon men de schade wat beter bekijken. Wat stond ons blauwe schatje er treurig bij. ’s Avonds kwam Hans Bekx (technische man van de trucks bij de organisatie) bij ons langs om de veiligheidskooi in de cabine en de rolbeugel achter de cabine te inspecteren. Na inspectie bleken daar geen beschadigingen aan te zitten en werd ons blauwe schatje weer veilig verklaard waardoor we donderdag gewoon weer konden starten. Het frame met het zeil hoefde er niet opgemaakt te worden. Dit gaf wel een verlichting bij onze monteurs, het werd voor hen alsnog een lange nacht sleutelen. Deze dag waren 3 trucks op hun kant gegaan…

onderdag de vierde dag. We vertrekken van Oum Jrane naar Merzouga (276km). Een piste vol duinen. Aad begon de dag fysiek wat minder, maar na verloop van tijd ging dat beter. Degene die ons blauwe schatje op woensdag weer op de wielen had geholpen, had nu de helpende hand van Aad nodig. Ook deze truck moest van zijn zijkant op de bovenkant getrokken worden om daarna via de andere zijkant op de wielen gezet te worden. Onze mannen hebben daarna nog even geholpen met hand en spandiensten om de truck weer op gang te helpen. Ook hebben zij nog een andere truck en een 4×4 welke muurvast zaten in de duinen los getrokken. Daarna hebben zij hun weg weer vervolgd en waren weer mooi op tijd in het bivak. Inmiddels waren de hoge temperaturen van de eerste dagen ingeruild voor zandstormen. Dit maakt het er ook niet makkelijker op voor het rijden in de duinen.

Vrijdag startten Aad, Jos en Gerard in het bivak en finishten ook weer in hetzelfde bivak. Door de zandstormen werd de start uitgesteld. De helicopters kunnen met deze zandstormen niet vliegen en zo is de veiligheid voor de deelnemers niet gewaarborgd. De organisatie is druk in de weer voor eventueel een alternatief. Deze hebben zij uiteindelijk gevonden. De start zou zo’n 25km verderop plaatsvinden. De route werd hierdoor een schrale 200km. De wind was daar minder. Het werd een indrukwekkende race, waar wij Aad pas om 20.00 uur in het bivak verwachtten, kwam hij al om 18.30 uur binnen. Aad heeft met bizarre snelheden kunnen rijden. Dit resulteerde in een beste daguitslag ooit: 4e plek.

Zaterdag de zesde dag. We vertrekken vanuit Merzouga naar Tendrara (405km). We gaan de zandstormen inruilen voor kou. We gaan de hoogte in en zullen op zo’n 1200mtr overnachten. Vrijdag waren daar nog hagelbuien en zware onweersbuien, de voorspellingen waren niet echt positief… Tijdens deze etappe zal men de duinen gaan verlaten en inruilen voor snelle pistes waarbij de laatste 60km veel hobbels, gaten en kuilen zaten. Na deze etappe kwamen Aad, Jos en Gerard eerder in het bivak dan onze assistentie die voor deze dag ook een lange rit voor hun kiezen hadden. De verwachtte kou viel enorm mee. Helaas hadden we in dit bivak totaal geen bereik met onze telefoon/internet.

Zondag was de laatste rallydag. We rijden van Tendrara naar Oujda (208km). Het gehele team gaat op weg naar de finish. Vandaag zijn Michel, Stefan, Arie, Rob, Anouska en Nicoline eerder uit het bivak vertrokken dan de rallytruck omdat we met zijn allen bij de finish wilden zijn als de rallytruck daar aankomt. Het was een zeer snelle piste waar alle deelnemers er nog even maximaal voor gingen. Door een technische storing moest Aad even stoppen. Dit was heel jammer want anders hadden ze weer als derde of vierde gefinisht. Nu finishten zij op de achtste plaats. Het hele team was aanwezig bij de finish. Met de teamleden op het dak en Michel achter het stuur en Anouska op de bijrijdersstoel werd de truck onder de finishboog gereden. Voor Aad wel een emotioneel momentje om door zijn zoon en dochter onder de finishboog door gereden te worden.

De uiteindelijke uitslag is een mooie behaalde 7e plaats in het truckklassement.

Nicoline van Velsen

De Morocco Desert Challenge wordt uitgezonden op RTL7 op zondag 7 mei om 15.00 uur, zaterdag 13 mei om 15.00 uur (herhaling), zondag 14 mei om 15.00 uur en op zaterdag 20 mei om 15.00 uur (let op: geen herhaling).

Wij willen graag Stichting Oranjefeesten Stompwijk bedanken voor de gezellige en lekkere 50-lunch. We hebben genoten!

Lenneke, Adrie & Karin