Halloooooo lieve kinderen,

Halloooooo allemaal! Het is nu lekker vakantie, dus nu even weer heerlijk erop uit en dan ergens rustig liggen lezen uit…………. ons Dorpskrantje, natuurlijk! Helemaal aan niets denken, maar gewoon genieten van al het schone om ons heen!

Vandaag wil ik met jullie praten over……. Moederdag. Ja, hoe kan het ook anders, want a.s. zondag is het 9 mei en elke 2de zondag in de maand mei, worden alle mama’s in het zonnetje gezet, om hen te bedanken voor alles wat zij voor ons hebben gedaan!

Dit doet mij altijd terug denken aan de tijd toen ik zelf nog een kindje was! Ik vond het altijd heel spannend, in de zin van: “Hoe kan ik  moeder heel blij maken? Hoe kan ik haar verrassen?” Het hele gezin deed altijd heel enthousiast mee en er was dan al maanden vooraf, flink wat centjes gespaard voor deze bijzondere dag! Zeker, want het mooiste van het mooiste cadeau, wilden wij haar geven, omdat zij voor ons  de liefste moeder was. Dat was het niet alleen, maar wij studeerden ook leuke toneelstukjes in en op school leerden wij prachtige moederdag-versjes. Deze versjes of gedichten schreven wij dan heel keurig op een blaadje waarop wij een tekening konden maken en prachtige plakplaatjes op mochten plakken. Vaak wist je niet welke je zou kiezen, want de een was nog schitterender dan de ander, met of zonder glitter!

Na alle voorbereidingen, was dan daar de ‘grote dag!’

We stonden dan heel vroeg in de ochtend op, gauw douchen, aankleden enzovoorts. Iedereen had een taak o.a. : versieren, tafel dekken, afwassen  enz, waardoor zo’n dag vaak zonder problemen verliep.

Als het zover was dat moeder gewekt kon worden, brachten wij met z’n allen thee voor haar op bed en zongen onze mooiste liedjes! Als moeder dan na deze huldiging, later in haar mooiste jurk aan het ontbijt verscheen, dan was het echt pas feest! In haar versierde stoel gezeten, werden dan na ’t eten, cadeautjes gegeven, toneelstukjes opgevoerd enz. Ja, het was een hele verwennerij, een  hele vrolijke dag lang! Als het feest ’s avonds was afgelopen,  deed moeder samen met ons een dankgebed, om de Here God te danken voor alles wat wij voor haar hadden gedaan. Ja, maar ook dat Hij zo goed voor haar en ons allemaal is geweest! Voor zoveel liefde in haar gezin en dat het altijd zo mocht blijven! Daarna ging iedereen blij en tevreden slapen! Gewoon omdat alles zo goed gelukt was, maar vooral omdat wij moeder zo gelukkig hadden gemaakt! Zo waren wij zelf eveneens gelukkig!

Als ik dit zo vertel, moet ik ook aan de woorden van de Here God denken, waar Hij in de Bijbel zegt “Eert uw vader en uw moeder”. Sommige kinderen kunnen soms heel boos op hun ouders worden als hun ouders niet geven wat zij willen. Dan gaan ze schelden en met spullen gooien door de kamer heen, maar dat is niet de bedoeling, hoe moeilijk of het ook is! Samen praten, dan kom je er wel uit! Wij kinderen moeten onze ouders respecteren! dat is de wil van God!

Zeker denk ik hierbij ook aan de ‘Vrucht van de Heilige Geest!’ Ik heb bij de vorige Bijbelpraatjes, over alle negen delen hiervan gepraat en als jij je dat kan herinneren, dan weet je dat de LIEFDE, de grootste en belangrijkste is!

Zonder liefde voor elkaar, kunnen wij niet leven! Daarom zijn we ook blij en gelukkig, als we weten dat onze ouders van ons houden, maar ook omgekeerd nl. dat wij ook van onze ouders houden! Dat hoeft eigenlijk niet moeilijk te zijn, reden te meer, dat als je al uit je zelf al heel veel van pappie en mammie houdt! Dan ben je niet alleen lief op Moederdag, maar altijd! God heeft ons die LIEFDE gegeven, omdat Hij eveneens van ons houdt! Laten wij dit delen met elkaar. Dus lief zijn voor elkaar, maar ook voor alle andere mensen om ons heen! Zullen wij dit met z’n allen proberen? Goed dan, alvast veel succes!

Ja lieve kinderen, dat was ’t,  maar eerst nog even dit:

Vertel eens wat:

1)  Wat ga jij doen voor moeder op deze blijde dag?

2)  Ben jij ook op andere dagen lief voor moeder, ook als jij jouw zin niet krijgt ?

3)  Hoe los jij dan het probleem op ?

Creatief bezig zijn:

1)  Maak een mooi versje voor Moederdag, met een leuke tekening erbij of met leuke stickers.

2)  Knutsel iets leuks voor jouw mammie, want vaak vinden moeders een zelf gemaakt cadeau veel leuker, omdat dat met heel veel liefde voor haar is gemaakt!

Muziek:

Twee liedjes: Een lied om God te danken en een lied voor Moederdag.

Tik in bij Youtube:

1) “Dank U wel”  van Lydia Zimmer.

2)  “Liedje Moederdag” van juf Neeltje en Pieter-Bas.

     kinderprogramma # 6

Okay, dit was het! Ik wens jullie allen een hele fijne vakantie, maar vooral een hele blijde, vrolijke, gezegende en liefdevolle Moederdag toe!

Veel liefs, Olivia (voorleesjuf)

Ik zag het oproepje i.v.m. Moederdag op facebook voorbij komen. Wat gek dat ik juist nu de behoefte voel om hier op te reageren. Terwijl mijn moeder er sinds een jaar niet meer is. Maar misschien ook juist daarom wel.

Het was zo vanzelfsprekend dat ze er was, wie ze was en wat ze deed. Iemand die altijd wilde weten of het wel goed met je gaat, hoe je vakantie was en of je wel goed thuisgekomen bent.

Natuurlijk heb ik mijn broer en zussen: ook allen speciaal. We proberen er voor elkaar te zijn en dezelfde aandacht voor elkaar te hebben. En toch is het niet hetzelfde zoals mijn moeder dat had en deed.

Mijn moeder was speciaal omdat ze mijn moeder was. Onvervangbaar en uniek in ‘haar soort’. Iets waar ik het afgelopen jaar eigenlijk pas achter kwam.

Ik zou dan ook tegen alle kinderen met moeders willen zeggen:

Zet je moeder niet alleen met Moederdag in het zonnetje maar geef haar
gewoon af en toe eens zomaar een knuffel, bloemetje, compliment of wat je maar kwijt wil. Zo lang ze maar weet dat jij weet dat jij speciaal voor haar bent en andersom.

Schrijver bekend bij de redactie

Ik vergelijk het leven momenteel een beetje met de oorlog, die heb ik als kind meegemaakt maar nooit als gevaar gezien. Ik voetbalde met de Duitsers, kreeg chocolade van ze en zag ze eigenlijk meer als opa’s.

Nu met het corona virus beleef ik het wel intenser maar ik ben niet bang ofzo. Ik heb een heerlijke bloemen en groentetuin, daar ben ik dagelijks in bezig voor de hele familie. Normaal gesproken doe ik veel voor de voetbal, ben voorzitter van de Club van 100 en beheer het oud papier. Dat is in deze periode ook meer dan normaal dus weer prettig voor Stompwijk ‘92.

We zijn gezond, we houden wel bewust afstand van de kinderen en kleinkinderen en dat is niet altijd even leuk natuurlijk. Maar het is voor het goede doel en het gaat ook weer over. We willen geen risico nemen.

Ik ben wel heel blij dat we in Stompwijk wonen, ik ken hier maar twee gevallen van besmetting. Het zou anders zijn als je in de stad zou wonen, of in Brabant en er is bijvoorbeeld een besmettingsgraad van 10%. Onze kleinkinderen werken allemaal in of om de stad dus als we daar wat nodig hebben nemen zij het mee. Gewone boodschappen doen we op het dorp zelf.

We hebben een familiebedrijf in fresia’s, met meerdere takken zoals veredelen en vermeerderen en zowel de bloem als de bol. Mijn zoon is een aantal jaren geleden uit het bedrijf gestapt en dat is goed uitgepakt. We hebben geen last van het virus op de veiling, ja in het begin toen ook het transport stil lag maar nu gaat dat allemaal weer goed. Komt misschien ook omdat we alleen maar in Nederland bezig zijn met het bedrijf en een heel klein beetje in Spanje en Portugal maar verder niet. Het blijft binnen eigen deuren. Ik heb niet gehoord dat er iemand in onze branche ondersteund moest worden. Dat ligt natuurlijk aan de bedrijfstak die je uitoefent, ik kan mij voorstellen dat als je een restaurant hebt of een camping en net begonnen bent dat dat weer heel anders ligt.

Ik vind dat Rutte het wel goed doet, je hebt er verder toch geen invloed op en commentaar krijg je altijd. Het positieve van het virus vind ik het sociale gebeuren, er wordt van alles georganiseerd en men let een beetje meer op elkaar. We fietsen en wandelen graag, we hebben natuurlijk geluk met het mooie weer. Als het virus vandaag voorbij zou zijn dan ben ik het morgen alweer vergeten.

Verder moet je ook een beetje geluk hebben, maar zonder geluk vaart niemand wel en vroeger zei pastoor de Koning als je geen pech hebt, dan heb je geluk en zo is het maar net.

Als de Soos weer begint dan kom ik weer hoor, ik hoor het graag en ik wacht met spanning het boekje af want ik vind dat een ontzettend goed initiatief. Het wordt toch geschiedenis.

En tot slot wil ik zeggen: Ondanks het coronavirus is het leven waard geleefd te worden.

Theo Duyvestijn

(uit het boekje (mijn) leven met corona, dat in het begin van de coronatijd, – vorig jaar dus – door en voor de leden van Ouderen Soos Stompwijk is gemaakt)

Vorige week vierden we koningsdag op een bijzondere manier met een concert vanuit De Bles op radio en TV met uiteenlopende artiesten. Wat een plezier bracht dat met zich mee. Uniek dat het eerste bandje op het dak gespeeld heeft, uniek dat er zoveel muzikanten weer een gelegenheid kregen om een paar euro te verdienen en vooral om op te treden, een bijzondere samenwerking met Midvliet waardoor de activiteiten in meer dan 50.000 huishoudens te zien waren (potentieel, ze zullen niet allemaal gekeken hebben) en uniek dat dit mede mogelijk gemaakt is door 50 Stompwijkse ondernemingen! Met nog een extra dankwoordje aan Jos de Groot voor het beschikbaar stellen van zijn drone voor de camerabeelden uit de lucht. Op 12 mei vindt er nog een virtuele polderdag plaats en dan is het gedaan met alle alternatieve activiteiten en kunnen we hopelijk steeds meer terug keren naar het oude normaal.

Direct de dag na koningsdag mochten we het terras eindelijk in gebruik nemen. Een maand later dan verwacht en minder uren per dag dan we graag zouden willen. Tegelijkertijd was april de koudste april in jaren, dus aan een terras had je dan ook niet zoveel gehad. Na woensdag de vuurdoop gehad te hebben kregen we direct te maken met twee dagen slecht weer. Vervolgens zaterdag redelijk goed terrasweer en zondag – tussen de buien door – was het ook wel te doen. Net als de rest van de Nederlandse horeca ervaart ook De Bles dat dit geenszins een oplossing is voor onze financiële uitdaging na ca. 14 lange, lange corona-maanden, maar we houden de moed erin en gebruiken deze gelimiteerde heropening om te genieten van de momenten dat we wel open kunnen zijn en om weer met z’n alle uit de winterslaap te komen en de draad weer rustig op te pakken.

We zijn dankbaar voor de massale bereidheid tot het afhalen van eten en hopen van harte dat u dat ook nog even blijft doen. De heropening van de terrassen in de huidige vorm verslechteren de situatie eerder dan dat het verbetert (meer kosten voor beperkte omzetgroei), dus we hopen dat we u nog regelmatig van een maaltijd mogen voorzien. De komende weken laten we van het weer afhangen of we het terras openen.

Voor deze week is de verwachting dat we ons helaas moeten beperken tot het weekend. Stapje voor stapje gaan we terug naar normaal. We hopen u graag te mogen verwelkomen op het terras of bij het afhalen van eten.

Jeroen de Gier

De Bles

Op 4 mei ben ik 2 minuten stil voor mijn opa en oma uit Den Haag. Beide leven inmiddels niet meer maar mijn moeder kan, ondanks haar jonge leeftijd toen, genoeg vertellen. Ook toen was er een avondklok maar die was wel een stukje erger dan nu. Er mocht geen streepje licht naar buiten schijnen dus de ramen werden ook nog afgeplakt met kranten en de gordijnen helemaal om de kozijnen gepropt. Boven woonden twee gezinnen die allebei net een baby hadden gekregen. Mijn oma gaf ze elke dag een pannetje aardappelpuree, dat ging aan een touwtje eerst naar 1 hoog, de buurvrouw haalde haar pannetje eraf en toen ging het verder naar 2 hoog. Op een dag kwam de buurvrouw van 2 hoog aan mijn oma vragen of ze het pannetje puree rechtstreeks kon krijgen omdat ze merkte dat de buurvrouw van 1 hoog uit haar pannetje een paar lepels puree haalde. Zo kan ik nog veel meer vertellen en ondanks het grote gezin wat mijn opa en oma zelf al hadden zaten er elke dag nog wel een paar extra mensen, vriendjes of vriendinnetjes aan tafel. En natuurlijk ben ik ook 2 minuten stil voor alle mensen die moesten onderduiken, de mensen die deze onderduikers in huis verborgen hielden maar elke minuut van de dag bedacht waren op een razzia. De mensen die zich keihard ingezet hebben om ons land te helpen bevrijden.

Ik ben 2 minuten stil omdat dit nooit vergeten mag worden.

Agnes Hofstede