Ondanks het feit dat ik nog geen uitvaarten behartig, wil dit niet zeggen dat het slecht met mij gaat. Wekelijks volg ik de therapie waarbij ik veel baat heb. Lichamelijk voel ik mijn conditie en krachten toenemen. Helaas voor het mentale gedeelte is nog wel wat therapie nodig, een normaal verschijnsel na zo’n operatie en alles wat daar aan vooraf ging. Het is fijn als ik weer grip kan krijgen op mijn emoties, iets wat momenteel niet lukt, maar dat gaat mij vast weer lukken, zoiets kost tijd.
Op 17 maart is besloten dat iedereen zoveel mogelijk thuis moet werken. Dat is voor mij best pittig. Voor mijn werk is het juist belangrijk dat ik locaties kan bezoeken en in gesprek kan zijn met inwoners, zodat ik op de hoogte blijf van wat er leeft. Van een afstand is dat iets lastiger. Gelukkig woon ik ook in de gemeente en fiets ik met regelmaat door Stompwijk. Zo blijf ik verbonden met dit prachtige gebied en haar inwoners.
Stompwijk is heerlijk om in te werken. Onder andere door de vele mooie initiatieven. Wat dat betreft is dat voor de hele gemeente een goed voorbeeld om naar te kijken. Mensen zorgen voor elkaar. Ook tijdens de coronacrisis zijn er veel initiatieven opgestart. Zo denk ik met een glimlach terug aan de Corona Podcast in de Bles en aan de spontane muzikale optredens door de muzikanten ‘Love Bells’ om wat vrolijkheid te brengen.
Burgerinitiatieven zijn belangrijk om de leefbaarheid te vergroten. Juist in periodes waarin mensen het moeilijker hebben en de eenzaamheid op de loer ligt. Als er iets nodig is, onderneemt men in Stompwijk gelijk actie. Dat waardeer ik.
Maar er zijn voor mij ook aandachtspunten. Het feit alleen al dat Stompwijk te maken heeft met verschillende overheidsorganisaties, zoals Provincie Zuid-Holland, het Hoogheemraadschap en de gemeente Leidschendam-Voorburg. Dat maakt het soms ingewikkeld om uit te vinden waarvoor je bij wie moet zijn en snel actie te kunnen ondernemen.
Als gebiedsregisseur ben ik de schakel tussen inwoners en mijn collega’s op het gemeentehuis. Ik zorg ervoor dat de belangen van inwoners zoveel mogelijk worden meegenomen en ondersteun inwoners die zelf een initiatief voor hun buurt hebben. Daarbij staat wat mij betreft de dienstverlening altijd voorop, zeker in deze moeilijke tijd! En daar gaan we in 2021 mee door.
Mijn kerstboodschap aan inwoners en ondernemers van Stompwijk en het buitengebied voor deze bijzondere tijd is:
Oproep:
Met het maandelijkse spreekuur probeer ik telefonisch en digitaal met Stompwijk en het buitengebied in contact te blijven. Het spreekuur is nu een aantal maal ’s avonds geweest en ook digitaal. Maar ik merk dat ik nog aan het zoeken ben naar de beste manier om het spreekuur in deze tijd vorm te geven. Wat mij betreft is dit een oproep om met mij mee te denken wat
zou kunnen werken. Heeft u een idee of manier? Laat het weten!
Wat een leuke reacties heb ik ontvangen van de kunstenaars en de creatievelingen uit het dorp en daarbuiten om mee te doen met deze spontane actie. Het eerste item is al verkocht voor een mooi bedrag, dus de aftrap is gegeven. Wat is er toch een diversiteit aan creaties. We hebben prachtige gehaakte artikelen, macramé plantenhanger, diamondpainting, armbanden, sieradensetjes, foto, porselein en uiteraard schilderijen zowel modern als klassiek en alles wat daartussen zit.
Uiteraard hebben we ook nog mensen nodig die wat kopen, dus maak je niets, koop dan iets moois voor een goed doel, Support Casper voor de verbetering van de behandeling van alvleesklierkanker. Met zijn allen gaan we een mooi bedrag binnenhalen.
Soms ontvang ik berichten die mijn hart een sprongetje doen maken.
Blijdschap vervulde mij toen ik hoorde dat Narges Mohammadi in Iran is vrijgelaten. Zij zette zich in tegen de doodstraf en voor meer vrijheid in haar land. Dat ging ten koste van haar eigen vrijheid. In 2016 kreeg ze 16 jaar gevangenisstraf. Samen met u voerden wij intensief actie voor Narges. Met succes, want in oktober werd ze vrijgelaten.
Vanuit haar cel liet Narges weten: ‘Tot ik mijn laatste adem uitblaas, zal ik niet ophouden te spreken over gerechtigheid, zal ik mijn stem verheffen tegen onderdrukking, zal ik degenen verdedigen die vrijheid willen. Graag wil ik u bijzonder hartelijk bedanken voor uw steun en vertrouwen’.
In de kerk hebben we natuurlijk, net als iedereen, met de gevolgen van het coronavirus te maken gekregen. In het voorjaar moest de kerk een tijdlang helemaal dicht. Gedurende een paar uur in de week konden mensen binnenlopen om een kaarsje te branden of even te bidden. Het leverde heel bijzondere momenten op. Zo heel stil in een kerk zitten en je gedachten de vrije loop laten gaan is heel bijzonder.
Met Palmpasen kwam pastoor Broeders de palmtakjes zegenen met slechts een handjevol mensen erbij. De dag erna konden mensen een palmtakje, een kerkboekjes voor Pasen en voor de Kruisweg en een kaars op komen halen. Met het boekje voor de Kruisweg kon deze persoonlijk gelopen worden. En met het boekje voor Pasen kon een viering op TV gevolgd worden. Op Paaszaterdag kwam de pastoor weer naar Stompwijk om de Paaskaars in te wijden. In voorgaande jaren gebeurde dat in Zoeterwoude omdat we in Stompwijk geen paaswake hebben. Nu gebeurde het weer in onze eigen kerk. En chauvinistisch als we zijn voelde dat toch wel goed.
In het begin dachten we allemaal dat het een kwestie van een paar weken of maanden zou zijn. Inmiddels weten we beter. Er is al heel wat afgebeden en je vraagt je wel eens af of het wel helpt. Bidden blijkt geen enkele garantie te geven dat je er wel goed doorheen komt. Het geeft wel kracht om te blijven hopen dat het ooit weer beter wordt en dat we er samen wel doorheen komen.
Ondanks, of misschien wel door, corona is er een boel saamhorigheid. Er wordt veel creativiteit van iedereen gevraagd. Waar in andere jaren je een standaard draaiboek van de plank kon pakken voor een bepaalde gebeurtenis of feest, moet je nu bij alles wat je doet nadenken of het wel kan en hoe je dingen moet regelen.
We zijn heel blij dat we toch best veel hebben kunnen doen. Er zijn speciale boekjes gemaakt, missaaltjes en kaarsen rondgebracht. Bij de vieringen met weinig mensen is het een hele organisatie om mensen aan te laten melden en presentielijsten te maken. In de kerk is ervoor gezorgd dat de plaatsen waar mensen kunnen zitten, met voldoende afstand, zijn gemerkt. Er zijn desinfecterende middelen, er wordt grondiger schoongemaakt en er wordt voldoende tijd tussen vieringen aangehouden zodat er geventileerd kan worden. Een heel gedoe, maar we zijn heel blij dat we dat kunnen doen zodat er toch nog iets mogelijk is in de kerk.
Het is heel jammer dat er niet meer mensen in een viering mogen zijn. Daar voel je je soms schuldig over, maar het is wat het is en we moeten er mee dealen. De heilige Corona stierf de marteldood en zo erg hebben wij het dus nog lang niet.
De lezing van zondag 20 december vertelt van Maria, die als ongetrouwde jonge vrouw zomaar te horen kreeg dat ze een zoon zou krijgen. Waarschijnlijk zat zij daar op dat moment ook niet echt op te wachten, maar zij accepteerde wat kwam en maakte er het beste van. Wij kunnen weinig anders doen dan haar voorbeeld volgen en het beste maken van de situatie waar wij mee geconfronteerd worden.
Dit jaar geen gevulde kerk op kerstavond en maar een klein aantal mensen bij de andere vieringen. Maar we gaan er wel mooie vieringen van maken. En verder hopen we dat het volgend jaar weer beter wordt en we weer met veel meer mensen bij elkaar mogen zijn.
Iedereen een heel zalig kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar gewenst
Terwijl anderen zeggen dat 2020 het saaiste jaar ooit was, kan ik je vertellen dat 2020 het meest verschrikkelijke jaar in mijn leven is tot nu toe. Niet omdat ik zo hard moet werken maar omdat ik dingen heb gezien die een 24-jarige niet zou moeten zien. Omdat ik zo veel handen heb vast gehouden van patiënten terwijl ze hun laatste adem uitblazen, gewoon omdat ik niet wil dat iemand alleen dood moet gaan.
Omdat ik zoveel familieleden tranen heb moeten bezorgen door te vertellen dat niet iedereen in het ziekenhuis mag komen om afscheid te nemen van hun vader of moeder, opa of oma.
Terwijl anderen ‘corona-moe’ zijn omdat ze de lockdown zat zijn, ben ik ‘corona-moe’ omdat ik zowel fysiek als mentaal opgebrand ben. Terwijl anderen de lockdown zat zijn, proberen wij ons hoofd boven water te houden met steeds minder verpleegkundigen.
De besmettingscijfers nemen weer toe terwijl het verpleegkundig team steeds verder uitdunt. Wanneer mij eerst verteld werd dat ik vrij zou zijn met kerst, wordt mij nu gevraagd om toch te komen werken omdat we simpelweg de bezetting niet meer rond krijgen.
Terwijl anderen zich druk maken over het feit dat ze kerst maar met drie personen mogen vieren, maak ik me zorgen of ik überhaupt kerst kan vieren.
Als verpleegkundige leg je een eed af waarin je beloofd dat de belangen van jouw patiënt altijd centraal zullen staan. Dat je zal zorgen voor degenen die zorg nodig hebben.
Ik denk dat ik namens iedere zorgverlener mag spreken als ik zeg dat wij op dit moment ook wat zorg van jullie nodig hebben.
Ik vraag niet om medelijden maar ik vraag om begrip; laten we nog even ons best doen, nog even volhouden om die besmettingscijfers laag te houden zodat een derde golf voorkomen kan worden.
De Doctor van Noortstraat loopt dwars door het dorp Stompwijk en wordt momenteel gebruikt als doorgaande route. Gemeente Leidschendam-Voorburg geeft daarom opdracht voor aanleg van een nieuwe Verbindingsweg die het centrum van Stompwijk ontlast en zo de leefbaarheid vergroot.
Planning
Ten behoeve van de aanleg nieuwe verbindingsweg gaan wij maandag 4 januari starten met het vervangen van de Tuinbouwbrug. Vanwege deze werkzaamheden is er vanaf de Tuinbouwweg naar de Doctor van Noortstraat voor al het verkeer (ook voetgangers) geen doorgang meer mogelijk. Bestemmingsverkeer wordt omgeleid via het nieuwe asfalt tussen Tuinbouwweg en Huyssitterweg (zie afbeelding). Naar verwachting zullen deze werkzaamheden, bij normale (weers-) omstandigheden vrijdag 19 maart 2021 afgerond zijn.
Afsluiting Doctor van Noortstraat
Ook de Doctor van Noortstraat is gedurende de sloop- en bouwwerkzaamheden van de Tuinbouwbrug afgesloten. Onder voorbehoud en bij normale (weers-)omstandigheden, dient u er rekening mee te houden dat de Doctor van Noortstraat ter hoogte van de Tuinbouwbrug gedurende de hieronder genoemde periodes voor al het verkeer is afgesloten;
Maandag 4 januari van 7.00 uur t/m vrijdag 22 januari 16.00 uur
Donderdag 28 januari van 7.00 uur t/m dinsdag 2 februari 16.00 uur
Woensdag 10 februari van 7.00 uur tot 16.00 uur
Woensdag 10 maart 7.00 uur t/m dinsdag 16 maart 16.00 uur
De afsluiting geldt niet voor fietsers, voetgangers en de hulpdiensten die via een verharde bypass (over het aangrenzende weiland) de werkzaamheden kunnen passeren. De afsluitingen en de omleidingsroutes zijn vanaf 4 januari 2021 door middel van bebording en aanwijzingen aangegeven.
Werkzaamheden
De werkzaamheden omvatten in het kort het verwijderen van de oude Tuinbouwbrug, heiwerkzaamheden, opbouwen van de nieuwe brug en het herinrichten van de Tuinbouwweg en de kruising Doctor van Noortstraat met de Tuinbouwbrug.
Hinder
Wij zijn ons ervan bewust dat onze werkzaamheden hinder met zich mee kunnen brengen, wij vragen u hiervoor uw begrip.
Communicatie
Tijdens de werkzaamheden houden wij u graag op de hoogte van de voortgang van het project. Zo kunt u het verloop van de werkzaamheden volgen via de KWS app. Deze gratis, anonieme en reclamevrije app is beschikbaar in de stores van Apple en Google. Door in de app te zoeken op ‘Stompwijk’ of het project op de kaart op te zoeken en vervolgens het project favoriet te maken door het sterretje aan te vinken, ontvangt u wekelijkse updates over de werkzaamheden, planning en fasering.
Heeft u vragen dan kunt u terecht bij Anja Grootendorst, onze omgevingsmanager. Anja is bereikbaar op telefoonnummer 06-11320281, email agrootendorst@kws.nl of via de KWS app.
Wij gaan ervan uit u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben.
Het gezegde “de donkere dagen voor Kerst” krijgt dit jaar wel een heel bijzondere inhoud. Geen gezellig samenzijn met familie of vrienden of slechts een beperkt bezoek van drie volwassenen per dag. Een somber vooruitzicht. De gevolgen van de coronacrisis zijn heftig en merkbaar. Velen verloren in korte tijd onder afschuwelijke omstandigheden hun dierbaren, ondernemers vrezen, ondanks overheidssteun, hun voortbestaan. Personeel in de gezondheidszorg werkte zich uit de naad om adequate zorg te verlenen. Troost en medeleven, sterkte en moed houden en applaus voor de mensen in de gezondheidszorg zijn passende woorden.
Het afgelopen jaar was voor De Dorpsketting ook nog eens een keer het 50-jarig bestaan. Ondanks de crisis werd door velen activiteiten gepland om dat bestaan te vieren. Een activiteit niet alleen voor het 50 jarig bestaan maar tevens bedoeld om de saamhorigheid in ons dorp te versterken en te bevestigen. Dat is trouwens altijd het uitgangspunt van ons blad. Een middel om mensen in ons dorp te verbinden. Helaas hebben we moeten besluiten die viering af te lasten. Maar wat in het vat zit……. Volgend voorjaar proberen we het, afhankelijk van de omstandigheden, nog maar een keer.
Na een stevige discussie werd ook het nieuwe abonnementensysteem ingevoerd. Het gratis maken en verspreiden was door de jaarlijks stijgende kosten niet meer haalbaar. De bodem van onze reserves was bereikt. Stoppen of alleen maar digitaal was de keuze. De lezers kozen in meerderheid voor een printversie tegen betaling. Een niet onbelangrijk deel koos voor alleen de digitale versie. Daarmee werd opnieuw het draagvlak van ons blad vastgesteld en de continuïteit geborgd. Volop perspectief dus. Overigens ook met dank aan de adverteerders en de donateurs (verenigingen).
Perspectief is er ook voor de corona bestrijding. Vaccineren, laat als het goed gaat, niet lang meer op zich wachten. Hopelijk in de loop van 2021 weer terug naar normaal. Een lichtje aan het eind van de tunnel. Een lichtje ook dat ons steunt de stille kerstdagen door te komen.
Ik wens U allen, namens het bestuur van de Dorpsketting,
krijgt cheque Rabobank Regio Den Haag voor kerstmaaltijd
Stichting Woej is blij met de cheque van € 1.000,- die zij mocht ontvangen van de ledenraad van de Rabobank Regio Den Haag. Het bedrag wordt deels gebruikt om een kerstmaaltijd te bezorgen bij 78 inwoners en gezinnen in Leidschendam-Voorburg die het financieel of sociaal moeilijk hebben.
De maaltijden worden op 23 en 24 december door vrijwilligers van Woej in een op de coronamaatregelen ingerichte keuken bereid en daarna rondgebracht. Het resterende deel van de cheque is bestemd voor het maken van een feestelijke attentie bij de kerstmaaltijden.
Vanwege de coronamaatregelen kon de feestelijke uitreiking helaas geen doorgang vinden, maar de cheque is namens de ledenraad van Rabobank Regio Den Haag op 15 december afgegeven bij Femke Janssen, sociaal werker bij Woej.
Ons 2e jaar in Stompwijk zit er alwéér op. Het allesomvattende natuur– en weerspektakel konden wij opnieuw 12 maanden waarnemen. Door onze ramen en in de polders tussen Zoeterwoude en Leidschendam. Ja en hoe! Hier hebben wij bewust géén vitrage of jaloezie voor de ramen. Wij wonen 2 hoog, op een hoek. Er is géén inkijk en géén langslopen..
In Zoetermeer hadden wij 38 jaar noodgedwongen wél vitrage en jaloezie voor de ramen. Men liep pal langs de ramen op de stoep voorbij en keek naar binnen. Omdat het een smal straatje was keken de overburen ook de woning in. Nu is het nóg dagelijks een opluchting, een verademing, niet meer alles potdicht te moeten houden maar licht en letterlijk lucht te kunnen hebben. Nu wij niets meer voor de ramen hebben dan een enkele raamdecoratie zijn er veel nieuwe waarnemingen die ik hier gráág met u deel. Dit is mijn 2e jaaroverzicht over de 4 seizoenen in Stompwijk.
Van december 2019 tot en met februari 2020 was het redelijk zacht. Ach ja, de winter. Als ik denk aan mijn jeugd kun je déze 3 maanden haast niet meer zó noemen. Het water van de Oude Haagweg, de Laakhaven en het verversingskanaal naar Scheveningen was wekenlang bevroren en hoe! Uren schaatspret in Den Haag dus. Elfstedenfans kunnen van de dikte van dat ijs alleen maar dromen. Wat een bergen sneeuw waren er in die tijd. Zeker in 1962/63. Snel terug naar de winter van 2019/20 die zacht was. Ja, de opwarming van de aarde is in ons kikkerlandje goed zichtbaar en voelbaar. Er lag amper ijs op de sloten we kunnen die anderhalve vlok die neerdwarrelde toch geen sneeuw meer noemen. Er was nauwelijks vorst en zodoende hadden we geen last van gladde wegen. Er was ook geen hinder in het verkeer omdat het asfalt meer grijs bleef dan wit werd.
Viel het u al op dat dat door de zachte winter weer heel wat vogels hier bleven en niet weggetrokken zijn en dat opnieuw héél veel vervroegd uitliep. Vaak zelfs veel te vroeg?!
Ik denk bijvoorbeeld aan de magnolia, sering, wilgenkatjes, de kastanjeboom, pinksterbloem, zuring, de gele plomp, het klein en groot hoefblad enzovoorts.
Met de zon achter ons en de regen voor ons, zagen wij vanuit ons huisje, diverse keren de regenboog.
Het blijft een prachtig fenomeen, al die mooie kleuren. Mijn dochter Mirjam, toch ál 58 lentes jong, zag onlangs in Stompwijk voor het eerst de volledige regenboog. In Zoetermeer, en daarvoor in Den Haag wonend, was dát dus onmogelijk. Door alle bebouwing kon je slechts een klein gedeelte zien. Ze bleef maar kijken en uitroepen: ”Wat is dit mooi”!. Ik heb zelf vroeger aan zee, de volledige regenboog mogen zien en nog dubbel ook, namelijk weerspiegeld op de golven.
In het Pastoorsbos waar ik dankzij mijn rollator zowaar kán komen, zag ik diverse kleine en grote paddenstoelen. Tussen het kreupelhout zag ik ál de eerste sneeuwklokjes en de hulst had al rode besjes. Boven mijn hoofd vlogen onlangs in V-vorm ganzen. Ze waren zich ál in het formeren voor de grote trek naar warmere streken en deden dit op tijd want inmiddels hebben we een paar keer nachtvorst gehad en gaan we naar de winter 2020/2021 toe.
Als ik nu thuis kom van een klein ommetje smaakt de ál gezette kamillethee of karamelkoffie dubbel lekker. Van winter tot winter heb ik deelgenoot gemaakt van de natuur en het weer in en rond Stompwijk.
Al vroeg in de lente liep de temperatuur hoog op, tot maar liefst 25 graden. Een aantal nachten achter elkaar waren er onweersbuien en het regende in die tijd gemiddeld 20 mm per etmaal . De regenmeter op ons balkon gaf zelfs 1 keer 28 mm aan.
Onze Lieve Heer laat mij steeds weer andere dingen zien. Voor het 2e jaar stonden op ons balkon in een grote plantenkuip afrikaantjes. Wat een prachtige bloemen zijn dit trouwens en wat een heerlijke geur komt er vanaf. Alsmaar ervan genietend zag ik dat de bijen uit de bloemen nectar haalden. Iets positiefs dus. Ook zag ik dat de spinnen er gif uithaalden om hun prooi te doden, dus iets negatiefs. Wonderlijk hè, en dat uit dezelfde bloem.
Dicht bij ons huisje was men druk in de weer om de sloot langs de Meer en Geerweg te verbreden. Dankzij mijn scootmobiel ben ik er heel wat keren geweest om te kijken, ik kon er geen genoeg van krijgen.
“Er zaten 7 kikkertjes al in een boerensloot” zó begint een kinderliedje, Ik kon rustig bekijken wat er allemaal in leeft; diverse soorten visjes, watersalamanders, watertorren en ja hoor, inderdaad kikkers, slakken enzovoorts. Het was een afwisselend menu voor de meeuwen die er dan ook veelvuldig zaten.
We hadden opnieuw een lange, zeer warme zomer. De temperatuur bereikte een aantal dagen ruim de 30 graden en er waren uitschieters bij van maar liefst 35 graden. Het was bovenal een droge zomer De lucht was heel vaak helderblauw. De kleurenpracht vlak voor de zonsondergang is met geen pen te beschrijven , zo mooi! Ja de lucht blijft ons beiden boeien. Al schrijvend schieten enkele regels van een lied mij te binnen en wel deze: (Onze Lieve Heer) Die wolken, lucht en winden wijst spoor en loop en baan
Zal óók wel wegen vinden,
Waarlangs uw voet in (2021) kan gaan
Mag ik u hiermee bemoedigen?
Wij kregen óók meer oog voor de maan. Ontdekte u al hoe snel de maan zich verplaatst. Zó staat de man nóg (vanuit ons raam gezien) helemaal linksboven Zoeterwoude en een poosje later staat de maan alwéér helemaal rechts boven Leidschendam. Oók viel het ons op hoe betrekkelijk snel het gaat van nieuwe maan naar volle maan.
Ik blijf mij verbazen over de hoeveelheid kauwen hier en vraag mijzelf af waar die elke dag hun kostje halen. Ook over de zwermen wilde ganzen verbaas ik mij nog steeds.
Door de droogte waren er al vroeg bladeren van de bomen af gevallen en enige tijd later werd het menens door de herfst. Enerzijds bleef het nog lang zacht weer en hoorde ik nog steeds de kikkers kwaken, anderzijds bracht de herfst ons mist, bewolking, pittige regenbuien en storm en kwam er zó een einde aan de droogt.
