Zondagmiddag, 25 september, om half 4, ben ik met de fiets gevallen bij het tunneltje aan de Meerlaan, omdat er een grote bruine hond met een vrij brede kop in mijn voorwiel rende. De eigenaar had hem niet aan de lijn. We willen graag contract hebben met de eigenaar van deze hond. In eerste instantie leek het ongelukje mee te vallen, maar eenmaal thuis bleek het ernstiger. Daarom wil ik graag contact, i.v.m. de verzekering. Wie heeft het zien gebeuren en wie weet wie de baas van de hond is? De eigenaar heeft kort donker haar, met een slag er in, normale lengte en een gezet postuur. Wie kan mij helpen??
Marian Gareman, tel.: 06—10 70 05 61
Het was op de voorlaatste dag van onze vakantie in Griekenland dat we toch nog even naar de waterval wilden gaan in dat pittoreske dorpje een paar kilometer verderop. We waren er vorig jaar ook geweest maar toen was mijn conditie onvoldoende om de wandeltocht te maken. Nu zijn we samen op pad gegaan en op de terugweg passeerden een echtpaar, kind en hondje ons pad. Leo zag het jonge meisje iets dragen. Ze stonden stil en het meisje gaf drie kruisjes met haar rechterhand over de linkerhand, waarna ze iets de bosjes neerlegde. Dan wordt de nieuwsgierigheid geprikkeld. Wat kon dat zijn? Leo vond een jong poesje van misschien net een week. Levend! En daar sta je dan. Terugleggen is geen optie. Dus mee naar het dorp naar dat poesvriendelijke café waar we vorig jaar de jonge kittens van de eigenaar mochten bewonderen. Een in Griekenland wonende Engelsman nam de kleine onder zijn hoede en ging naar de drogist om babyvoeding en een pipet te scoren. Hij kreeg het blik van over de datum gratis mee. En druppelsgewijs werd de kleine vocht toegediend. De Engelsen hadden al 5 kittens, misschien de kattenopvang via facebook “Parga Paws”. Nee het was geen kattenopvang, zij hebben meer een adviserende rol. Het poesje is te klein voor inentingen, misschien kan een dierenarts een verklaring afgeven. Op naar Nykos, die een gezellige bar had en weliswaar veel verstand van dieren had, maar geen arts was. Hij constateerde dat de kitten goed gevoed was en niet uitgedroogd. “Veel succes!” Het kitten nestelde zich warm tegen ons lijf en sloeg met zijn kleine klauwtjes recht in ons hart. Eigenlijk wilden we hem toen al niet meer kwijt. Ook onze kinderen waren direct verliefd op deze kleine vondeling. ’s Avonds ging het 
kitten mee uit eten en werd de hoed van Leo zijn veilige plekje. In de hoed werd hij in het restaurant geparkeerd. Later veel gezocht op internet en geïnformeerd bij de luchtvaartmaatschappij. Een ding werd duidelijk, meenemen kon echt niet. Na een rusteloze nacht viel het besluit dat hij toch mee moest. Hallo het is een poesje! Geen drank of drugs of wapens of bom. Zo nodig zouden we hem op het vliegveld achterlaten met pipet en voeding. Het telefoonnummer van de Engelsman was tevens onze back-up. Met bibberde knieën gingen we de volgende ochtend richting vliegveld. Nog even koffie buiten op het terras en voeding in het bekje gedruppeld en toen op naar de vlucht. De hoed in de fototas dat ging bijzonder goed, maar door de scan is dit geen optie. Die paar meter moesten overbrugd worden, met onze kunstheupen was de uitdaging en spanning nog groter. Oké tussen de borsten wordt niet gefouilleerd dus daar moest de kitten geparkeerd worden, met een rommelig shirt als camouflage. Zo gezegd en zo gedaan, nog even was het extra spannend omdat ik aangesproken werd omdat ik mijn zonnebril en hoed nog op had, die moest op de band gelegd worden. En dan de paar stappen nemen en zonder toeters en bellen konden we door het poortje heen. Pfffft. Op het toilet in de wachtruimte ging poes weer in de fototas en konden we opgelucht ademhalen. In het vliegtuig hebben we hem eigenlijk niet gehoord en wel tussentijds druppels melk gevoed. 
Eenmaal thuis hebben we direct een bezoek aan de dierenarts gebracht en kreeg hij de nodige vitamines en wormenkuur. We hebben veel zorgen gehad om Mythos omdat hij uiteindelijk nog maar 170 gram woog en diverse ziektes kreeg. De weerstand was minimaal waardoor hij niesziekte kreeg en ontstekingen aan zijn gewrichten in zijn pootjes. Biotexbadjes en kruiken en vele druppels melk en hoera dan eindelijk dat flesje. Met heel veel liefde en geduld hebben we hem om de 2 uur gevoed, dag en nacht. Er zijn oppasdiensten ingeschakeld om de werkdagen te overbruggen en mocht Mythos met Grada mee naar kantoor. Mythos ging mee op bezoek of werd bij buurvrouw Ria gebracht voor de tussentijdse voedingen. We hebben minimaal 5 keer een bezoek gebracht aan de dierenarts en telkens was er bij thuiskomst weer hoop. Na de vitamine injecties ging hij weer als een nieuwe. Inmiddels is hij 3 maanden oud en gaat het goed met hem. Zo kreeg onze vakantie een staartje en is dit katje daadwerkelijk gezegend.
Namens de bezorgers willen wij u bedanken voor het fantastische bedrag van € 2498,70. Wij hebben het weer onder de bezorgers verdeeld en zij zullen uw Dorpsketting met plezier blijven bezorgen.
Afgelopen zaterdag was het behoorlijk druk bij Bloemsierkunst de Passie,
Door de regen samen met de nog warme bodem schieten de paddenstoelen uit de grond. Dat gaan we zondag bekijken en zoals u van ons IVN-gidsen gewend bent gaan we er van alles over vertellen.
de beugel sjeesden we er zo voorbij! Het was een aangename kennismaking met deze uitspanning te midden van talloze buxuskwekerijen. Eerste prioriteit was een plekje in de zon, dus werd er flink met stoelen en een tafel gesleept terwijl anderen zich direct op de div. speeltoestellen stortten en zich vermaakten als een kind in de speeltuin!! De koffie met appel- of worteltaart stond in rap tempo op tafel. Ook de sinas spoot alle kanten op! Na een dik half uur besloten we om maar weer eens op te stappen voor de terugweg via Koudekerk naar Woubrugge en zo langs Hoogmade en Leiderdorp rap langs de vliet op huis aan. Ook nu de laatste rit gereden is blijven we uiteraard op zondagochtend wel onze tochtjes rijden! Vertrek is nu om 9.00 vanaf de sporthal.
en breakfast. We fietsen langs “Het land van belofte” in Moerkapelle, een prachtige locatie totaal verscholen achter de begroeiing. (Tip voor koffie volgend jaar voor alle groepen?) De bomen zitten nog vol in blad, de zilverberken steken er bovenuit en geven lichtsignalen. Hier en daar toch een vleugje herfst in het blad en een kastanje op de grond. Door de groene polders gaan we richting Boskoop, waar alle kwekerijen recht in de houding staan. Na enig speuren komen we bij de theetuin. Nou die houden we erin, wat een prachtige ontspannen locatie waar een blind paard geen schade aan kan richten en de poes van je worteltaart snoept en zich dan spinnend op je schoot nestelt. Alle groepen verzamelen zich hier, de eerste groep zit binnen, maar de 4 andere groepen nestelen zich, net als de poes, in het zonnetje dat uitbundig schijnt. Speeltuin en schommels voorradig en daar komt het kind in ons boven. Hier kan je het uren uithouden en we laten de locatie met bezwaard hart achter. We fietsen langs Klein Giethoorn, het smalle fietspad door het land en langs de molen en gaan via Benthuizen op huis aan. Daar splitst de groep zich, 4 naar Zoetermeer en 4 naar Stompwijk/Zoeterwoude. Het was de laatste officiële toerclubtocht maar we hopen toch volgende week ook op de pedalen te kunnen. Misschien de 50 van de fiets 2 daagse of toch nog het Kaageiland, we zullen wel zien. Als we gaan dan vertrekken we om 9.00 uur bij de sporthal.