Kees van Dijk

12-03-1934 – 11-05-1996

Mijn vader, helaas veel te jong overleden. Een lieve, rustige man, op zijn best bij zijn beestjes en in de natuur, daar was hij het liefst. Hij kwam zelden in huis, ja om te eten, koffie te drinken en te slapen, maar verder was hij altijd buiten en genoot van alles wat er op de boerderij gebeurde.

Hij zei nooit zo veel, maar hij was er als je hem nodig had. Hij bemoeide zich ook nooit zoveel met onze opvoeding, de weinige keren dat hij dat wel deed wist je dat je het echt te bont had gemaakt haha.

Zijn beestjes, okay de koeien waren voor het brood op de plank maar van het jongvee genoot hij pas echt. De kalfjes, heel vroeger nog de biggetjes maar vooral de lammetjes zaten in zijn hart. Dan zag je hem smelten en kwam er een uitdrukking op zijn gezicht die ik nu na al die jaren nog zo voor mij kan halen.

Ik weet nog dat we een keer een koe naar huis moesten halen die op het land bij van Santen stond. Dus mijn vader en ik lopend daar naar toe en lopend weer terug. We waren bijna thuis toen de koe ineens op hol sloeg en zo mijn vader de Stompwijksevaart in duwde. Mijn vader kon niet zwemmen, gelukkig is de vaart niet diep, maar het was echt een komisch gezicht.

Het voorjaar en zomer waren drukke tijden, het land moest bewerkt worden zodat het gras weer ging groeien, er werden veel beestjes geboren, er moest gekuild en gehooid worden en we moesten allemaal helpen. Als we dan boven op de hooiwagen mochten zitten terwijl we naar huis reden dan waren we de koning te rijk. Dat we daarna moesten helpen de balen in de barg te krijgen was weer wat minder, maar dat hoorde er ook bij.

Toen er kleinkinderen geboren werden veranderde hij heel langzaam. Hij was gek op die kleintjes, oh wat was hij trots als de oudste van 2 in haar kleine blauwe overalletje, rode laarsjes en rode zakdoek om haar nek mee naar de kalfjes ging. Daar kon hij zo van genieten. Hij wist ineens van het bestaan van lange vingers en roosvice en haalde zelf de peertjes uit de kelder.

Het was vertederend te zien hoe hij de kleine, jongste baby vasthield. Niet gewend, onhandig zo’n klein kindje in zijn grote handen. Maar de liefde straalde van zijn gezicht. Helaas heeft hij veel te kort van hen mogen genieten. Het is een troost dat hij gestorven is midden in de natuur, waar hij het liefste was, in het land waar hij net een koe van haar kalfje had verlost.

Alleen veel te vroeg.

Pa, ik ben er trots op uw dochter te mogen zijn, want ook al bent u er niet meer, dat gaat gewoon door. Ze zeggen dat het verdriet slijt, maar dat voel ik niet. Bedankt dat u mijn vader bent geweest en ooit zien we elkaar weer, als mijn tijd er hier op aarde ook opzit.

Liefs, Agnes

• 

In het kader van het Coronavermaak op de zaterdag, had Petra dit keer aan mijn buurman Marco de Groot gevraagd of hij wilde optreden. Bij veel mensen,

zeker bij de Raad van Elf van de Gaanders is het een publiek geheim dat Marco over een prachtig stemgeluid beschikt. Zelf hoor ik hem weleens zingen als hij onder de douche staat, je bent buren of niet toch? Even heeft hij getwijfeld, maar gelukkig heeft hij de stap genomen om voor groter publiek op te treden. Het begon op de Pinksterbloem en door de harde wind was het in het hele dorp al te horen, daarna naar de Akkermunt waar ook al redelijk wat mensen zaten of stonden. Alfons Belt music verzorgde de muziek en hij deed dat weer voortreffelijk, hij is er elke zaterdag mee in de weer om het leven in Coronatijd even wat aangenamer te maken. Deze keer werd ook het terras bij de Bles aangedaan en het was even heel gezellig, veel wind maar droog gelukkig.

• 

Marco zingt Hazes met heel zijn hart en dat kun je horen, we hebben genoten Marco. Goed van jou, dat jij het aangedurfd heb om zonder een biertje (nou ja, met eentje om de keel te smeren), buiten op te treden. Van mij mag het herhaald worden, maar er is zoveel talent in Stompwijk dat er misschien wel meer mensen zijn die de uitdaging aan durven gaan. Ik kom wel kijken en klappen, maar laat mij niet zingen, want dan lopen de mensen weg en dat is niet de bedoeling.

Marco bedankt voor de leuke optredens, Alfons voor de muziek en Leo en Petra voor het elke week toch maar weer wat regelen en Jeroen voor het openen van het terras.  

Ria Luiten 

Was ik een boodschap vergeten, dus even naar de Coop om dit te verhelpen. Gelijk een wandeling gemaakt met Bas, onze labradoodle. Kom ik terug lopen over het Hazepad hoor ik me toch een gezellige muziek vanaf..? Ga er toch maar eens op af. Staat op het terras van De Bles Marco de Groot te zingen. Geweldig wat een optreden gaf hij daar weg. Alfons Belt zorgde voor de

muziek en de versterking. Het terras werd steeds voller en het werd steeds gezelliger. Ik heb ervan genoten en met mij nog heel veel mensen. Dit is weer zo’n geweldige actie van Petra Oliehoek- van Es. Die weet toch iedere keer iets heel leuks te organiseren in deze coronatijd. Dank jullie wel, wij hebben er heel erg van genoten.

Willem Overdevest en Dorien Mulckhuijse

• 

Zondag 7 juni de kerk is weer open. Na een heel gepuzzel zijn ze er toch uit gekomen. Hoe gaan we het allemaal regelen om in zo’n grote kerk 30 mensen een plaatsje te bezorgen. Het mooiste was dat we mochten kiezen, waar we wilden zitten, om toch de 1.5 m afstand te bewaren.

Daarna nummertjes drukken en op de banken te plakken Tafeltje om je handen te ontsmetten neer gezet. En n u maar kijken of het allemaal gelukt is.

Marianne had een mooie viering in elkaar gezet, die begon met het naar binnen brengen van de Paaskaars. Jammer dat we nog niet mee mochten zingen. Maar verschillende parochianen hadden toch nog  mee geneuried.  Er werd daarna nog geen koffie werd geschonken. Maar over een paar weekjes hoop ik dat, dat ook weer gaat gebeuren.

Hiermee wil ik iedereen bedanken, die eraan mee heeft gewerkt om bij deze viering aanwezig te zijn.

De volgende viering is op Sacramentsdag zondag 14 juni.

Blijf gezond en de hartelijke groetjes, Ria v. Dijk

A Celebration of the Life of

Apollonia Adriana Clasina Van Es (van Wissen)

 ‘Plony’

• 

9 March 1933 – 31 May 2020

Macquarie Park Cemetery and Crematorium – Camellia Chapel

Wednesday 10th June 2020 – 10.30am

Apollonia Van Es, aged 87, died peacefully on Sunday 31^st May 2020. 

She was the beautiful daughter of Adrianus and Catharina van Wissen;

her three sisters were Jo, Lena, Wies and her two brothers were Leo and Kees.

She was the beloved wife of Adrian Van Es and the caring mother

of Anthony and Dennis.

 Her life was amazing and filled with so many happy stories

from both Holland and Australia.

Oma will be sadly missed by her six grandchildren,

one great grandchild and the Janson family. 

20b Barons Crescent, Hunters Hill 2110, Australia

Den2468@gmail.com

• 

Is opgelost! Ten eerste wil ik iedereen bedanken, die gereageerd heeft op mijn oproepje. Jullie waren met velen……. Maar… uiteindelijk kwam de juiste oplossing bij degene vandaan, die mij de stekkies had geschonken: Ida van Vliet! Het zijn namelijk: wonderbomen!!! De Latijnse naam weet ik helaas niet, maar: wonderboom dus! De stekkies hebben inmiddels een mooi plaatsje gekregen in de tuin en nu maar hopen dat ze wat gaan doen……….

Nogmaals hartstikke bedankt, Trees van Velzen

Hallo, Hallo, gaat het goed? Zeg, eigenlijk is het tijd voor een feestje! Weten jullie wel waarom? Denk maar eerst even goed na! Ik hoor het al: “De scholen gaan nu weer helemaal open en jullie kunnen  met alle vriendjes, vriendinnetjes, meesters en juffen wederom samen aan de slag gaan! Ja, dat is echt een feest, maar er is nog een feest! Toch denk ik niet dat jullie dat zullen raden, daarom verklap ik het zelf maar!

Nou, ik vind dat het feest is omdat dit nu al ons tiende Bijbelpraatje is! Hoera!

Dit vind ik fijn, aangezien wij via dit krantje al 10 keer over Jezus, die ook God is, hebben kunnen praten! Leuk hoor en dat maakt me blij omdat ik over Jezus vertellen kan! Ik hoop dat jullie het net zo fijn vinden als ik!

Intussen hebben wij al over heel veel kunnen praten, zoals: Pasen, de ongelovige Thomas, de Emmausgangers, Maria – maand, Levende Stenen enzovoort, maar ook over Pinksteren met de nederdaling van de Heilige Geest over Maria en de apostelen! De Heilige Geest helpt ons hoe wij, zoals jullie al weten, net als Jezus kunnen leven. Juist omdat het zo moeilijk is, heeft  Hij ons zijn vrucht gegeven! Weten jullie nog wat dat is? Prima hoor! Dat zijn de woorden die ons hierbij helpen.

De vorige keer, hebben wij over …… ja, over de “Liefde” gepraat en zoals beloofd, praat ik vandaag over de “Vreugde of Blijheid.” Wanneer ben je blij? Hebben jullie al hierover nagedacht? Dat is niet moeilijk he? Ik hoor jullie al wat opnoemen zoals: Blij zijn en vreugde hebben als ik jarig ben en heel veel cadeautjes krijg! Spelen met leuke vriendjes. Mooie kleren of schoenen kopen of krijgen. Naar balletles, muziekles of paardensport gaan. Goede cijfers op school halen. Mee doen met Carnaval of andere leuke dingen! Nou zeg, dat zijn er heel veel en toch is nog niet alles genoemd, waar je blij van kan worden! Toch zou je ’t niet denken, maar dit is niet de blijheid waar Jezus het over heeft!

Jezus praat over een andere blijheid, waarmee de Heilige Geest ons wil helpen het goed te doen! Al de dingen die wij net hebben opgenoemd, dat geeft blijheid dat van buitenaf komt. Jezus wil graag dat wij van een blijheid genieten, die van binnen uit ons komt, dus…….uit ons hartje! Die vreugde, geeft Jezus ons en dat is de beste vreugde! Dat wil zeggen dat je moet proberen om andere mensen blij te maken. Kijk wat je aan andere mensen kan geven, Probeer te helpen met boodschappen doen, helpen opruimen, net als bij ‘moederdag’!

Jezus zegt, dat je niet alles moet willen hebben, maar dat het ook mooi is te willen geven! Geniet ook van de zon, de bloemen en de vogels en dat je gezond bent! Ga niet meteen mopperen, als iets niet naar wens gaat !

Dat alles maakt je van binnen blij, zoals Jezus dat doet. Al ben je dan verdrietig of ziek, dan ben je toch van binnen blij en dat maakt je sterk, dan is het net alsof je jouw pijn niet meer voelt!

Okay, zo is het genoeg! Een ander keer weer verder! Probeer het maar! Succes!

• 

Jezus is ook mijn vriend en daar ben ik zeer dankbaar voor!

Ik heb een leuk liedje voor jullie en een letterpuzzel, omdat het feest is vind ik! Tik bij Google in: “Nederland zingt: Blij blij, mijn hart is altijd blij.” Dit liedje wordt door kinderen gezongen en het zou fijn zijn dit samen met ze te doen!

Daar word je ook blij van!

Okay, dat was ’t! Blijf blij en Gezond! Succes met het liedje en de letterpuzzel! Gods zegen en tot de volgende keer!

Groetjes en veel liefs,

Olivia

(Voorleesjuf)

• 

Ik ben zaterdag 30-5 omstreeks 13.00 uur mijn grijze softshell jas verloren. Met opdruk op de linkermouw Scheria kip kalkoen wild, maat L en op binnenkantlabel staat Printer active wear.

Omgeving Klaverblad, Meerlaan en/of Dr. Van Noorstraat.  

Heeft u de jas gevonden, graag bellen naar 06-40377325

Ronald van Santen

Zo halverwege deze coronatijd, hopen we althans, en nu we ook van de huisarts groen licht hebben gekregen om onze thuisisolatie wat te versoepelen, vind ik het hoog tijd om eens een aantal mensen te bedanken die deze periode voor mij /ons wat dragelijker maken.

Allereerst mijn moeder, daar kunnen we altijd terecht, nu dan voornamelijk telefonisch maar voor een praatje, een lach en een traan als we het even niet meer zien zitten, al is het midden in de nacht, bel maar. ’s Nachts moet ik dan wel wat harder praten want dan heeft ze haar gehoorapparaatjes niet in, haha, maar het gaat om het principe. Ik kan niet wachten tot ik haar strakjes weer in het echt kan zien, okay met anderhalve meter afstand ertussen maar toch…..

Dan mijn zus, wat zij voor ons doet is met geen pen te beschrijven en eigenlijk zijn er geen woorden voor te vinden om haar te bedanken. Op elk door ons gewenst moment komt ze naar Hoogmade racen, met boodschappen, medicijnen, een bloemetje als steuntje in de rug. En passant maakt ze ook nog wat kapotte kleding ( want omgaan met naald en draad is aan mij echt niet besteed) en maakt ze 60 kaartjes waar ik een speciaal doel voor heb. Wat dat is dat blijft nog even een verrassing voor een aantal mensen, maar leuk is het wel. Niets is haar teveel. Ze is zelfs een keer op de fiets gekomen, 5 kwartier over gedaan samen met haar zoon. Dankjewel!

Dan een tweetal vriendinnen, ik noem bewust geen namen want diegene om wie het gaat weten het wel. We spelen Wordfeud op de telefoon, chatten of bellen tussendoor en delen met elkaar vreugde en verdriet. Wat de een ervaart kan de ander ook weer helpen. Zo bijzonder in deze tijd.

Ook de redactie van de Dorpsketting wil ik bedanken. Elke week weer maken ze van alle ingezonden stukjes een prachtig boekje dat door het hele dorp graag gelezen wordt en als dat niet mogelijk is dan biedt Internet en facebook ook nog een uitkomst om op de hoogte te blijven van alles wat er in het dorp gebeurt. De Ketting heeft nog nooit zo vol gestaan met verhalen en foto’s van initiatieven om, vooral de ouderen onder ons, te vermaken en ervoor te zorgen dat ze niet vereenzamen. Maar de jongeren en kinderen genieten net zo hard en het is super leuk om dat in de Ketting terug te lezen. Petje af!

En tot slot de leden en de overige bestuursleden van de Ouderen Soos. Met een aantal leden is een soort van vast contact ontstaan wat zowel de beller als mijn persoontje heel goed doet. Een praatje, ook al is het maar over het weer, kan zo een hele dag weer goed maken. En het bestuur weet elkaar ook te vinden in deze tijd, we horen erbij en Trees kwam ook bij ons in Hoogmade een bloemetje brengen om ons een hart onder de riem te steken. Lief!

Henk en Agnes Hofstede

Vroeger als het bedtijd was, mijn moeder mee naar boven ging om ons in te stoppen, vertelde ze eerst nog een verhaaltje en daarna zeiden we met elkaar een versje.

Er zullen er ongetwijfeld nog meer zijn, wie kent ze nog??

Als om een of andere reden m’n moeder ons een keer niet kon instoppen en we dus zelf naar bed moesten werd ook een van onderstaande gedichtjes gezegd, maar het was toch anders. Ook weet ik dat mijn zus het gedichtje van de 14 engeltjes elke avond met haar zoontje opzei. Oh wee, als ze het een keer vergat, want hij riep haar gewoon terug. Als ik nu niet slapen kan, wat regelmatig gebeurt, dan combineer ik het eerste en het laatste gedichtje, die spreken mij het meeste aan.

Ben benieuwd naar uw verhaal, misschien wilt u uw slaapritueel van vroeger als kind met ons delen in de Dorpsketting!!

Ik ga slapen, ik ben moe. Ik sluit mijn beide oogjes toe. Heere houdt ook deze nacht, Over mij getrouw de wacht. Amen.

’s Avonds als ik slapen ga,

Volgen 14 engeltjes mij na

Twee aan mijn hoofdeind

Twee aan mijn voeteind

Twee aan mijn rechterzij

Twee aan mijn linkerzij

Twee die mij dekken

Twee die mij wekken

Twee die mij wijzen

Naar Hemels paradijzen

Nacht lieve heertje

Nacht lieve vrouwtje

Nacht lieve engeltje zoet

Die mama, papa, mijn broertjes en zusjes en opa en oma bewaren moet

Laat mij slapen heel de nacht, laat mij slapen stil en zacht

Agnes Hofstede