Het broedseizoen is begonnen. De eerste legsels zijn waargenomen. Op zaterdag 2 april 2022 is de provinciale mediacampagne ‘Kuikens in het land, kat ’s nachts in de mand’ gestart. Vooral in de nacht is gevaar reëel omdat de weidevogel dan haar kwetsbare jongen niet tijdig kan waarschuwen.

Agrarische natuurbeheercoöperatie De Groene Klaver (actief in het Groene Hart van Zuid-Holland) vraagt na deze aftrap aandacht voor de actie: Kuikens in het land, poes in de mand!

Een kat kan makkelijk een paar kilometer wandelen. En zwerft graag in een weiland rond. Voorkom die nachtelijke rooftocht, door uw kat in de nacht binnen te houden. Kattenluik of deur dicht, zodat er meer weidevogelkuikens op kunnen groeien tot pullen en volwassen vogels. Een kattenbelletje aan het halsbandje alarmeert de ouders. Dit is sowieso een goed idee voor iedere kat. Ook vogels om het huis heen hebben hier baat bij.

Kijk op: https://poesindemand.nl, daar vindt u meer achtergrondinformatie.

Graag stellen wij u voor aan Mira en Norma (2018). Deze zussen zijn samen opzoek naar een nieuw huis. Ze zijn nog niet zo lang bij ons in het asiel dus alles is nog een beetje spannend. Mira gaat wat meer op onderzoek uit en Norma heeft wat langer de tijd nodig om te wennen aan de nieuwe situatie. Wij zoeken voor Mira en Norma een huis met een tuin, zonder andere huisdieren en zonder kleine kinderen. Beide dames genieten erg van knuffelen en komen dus ook graag in een huis waar er genoeg tijd voor hun is.

Wilt u kennismaken met Mira en Norma?

Neem dan contact op via kattenpension@ndz.nl

Fijn om te lezen rond Pasen wellicht

Zalig Pasen toegewenst bij deze.

Geniet van de pennenvrucht, lees ze!

Met plezier heb ik het dichtwerk hervat.

Hier mijn bijdrage voor ons dorpsblad.

Mijn vertrouwde schrijfblok en geliefde balpen,

zijn de benodigdheden om tot u te naderen als taalfan.

September 21 ontving u mijn 5de gedicht,

waarin ik onze Heilig Laurentiuskerk heb belicht,

Het is weer tijd om de hersens te laten kraken

en een dorp gerelateerd gedicht te maken.

Het moet iets zijn waar u zich in kan vinden

en ons als dorpelingen nog meer zal verbinden.

Het 6de gedichtonderwerp schoot mij snel te binnen.

Ik ga dus maar meteen beginnen.

Ik hou het bij vlees en bloed,

dit doet het immers altijd goed.

Ik ga het pratend op papier,

hebben over het edele dier.

Ons mooie dorp Stompwijk,

is vele paarden rijk.

Ik neem u mee in mijn Haagse en Zoetermeerse paardenverleden

en naar de Stompwijkse paarden in het heden.

Er komen heel veel aspecten aan bod.

Ik wens u veel leesgenot!

Tot mijn 18de levensjaar woonde ik in Den Haag

en ging op zaterdag maar wat graag

naar de Melis Stokelaan Lozerlaanhoek (braakliggend terrein)

om tijdens de paardspringwedstrijden aanwezig te zijn.

Ik was in die jaren lid van de Moerwijk bibliotheek,

zocht paardenboeken op die ik thuis bekeek.

Leuk en leerzaam want wat ik op zaterdag kon gadeslaan

trof ik in de paardenboeken ook aan.

Mijn paardenliefde ging verder in Zoetermeer

via de tv weliswaar, genoot ik toch van de paardensfeer.

Ik keek toen/kijk nu naar paardspringen op de tv

en leef enorm met alle combinaties mee.

U begrijp wel, dat het mij als taalfan kan bekoren,

de namen van de springpaarden te lezen en te horen.

Gewoontegetrouw volg ik op de tv de paarden van/voor Prinsjesdag

eet oefenen op het strand bij de Wassenaarse Slag

en de stoet door de Haagse binnenstad.

Helaas konden de paarden in ‘20 en ‘21 niet op pad.

Op de Engelse Koninginnedag kijk ik naar de BBC tv

en geniet van het paardendefilé.

In Londen op een groot (met zand bedekt) plein,

staan/lopen tientallen paarden tijdens het muziekfestijn.

Ik was dus óók een paardenmeisje, zij het passief,

maar met ogen, oren, hart en hoofd niet minder actief.

Denkend aan vroeger weet u vast nog wel, hoe u als kind

kennismaakte met “o zo snel” het paard van de Sint.

Het was leuk en mooi om aan het paard te denken

en “o zo snel” een sappige, lekkere winterpeen te schenken.

Wellicht was daarom het volgende sinterklaaslied,

bij mij en veel andere paardenmeisjes favoriet:

“Zachtjes gaan de paardenvoetjes,

trippel, trappel, trippel, trap.

Het is het paard van Sinterklaasje,

trippel, trappel, trippel, trap.

Het paardje is nog lang niet moe,

maar moet naar bedje toe.”

Het paard komt in menig Sinterklaaslied voor.

Ik geef u nog 3 voorbeelden hoor.

“Hoe huppelt zijn paardje het dek op en neer.”

Herinnert u zich de versregel weer?

“En laat uw paardje maar buiten staan. “

U weet vast meteen hoe de regels verder gaan!

“Ja, hij rijdt in donkere nachten op zijn paardje, oh zo snel.”

Ook deze versregel herinnert u zich vast nog wel!

Terug naar 2022. Het lijkt of wij dromen,

dat wij in een paardendorp terecht zijn gekomen.

In vergelijking met Zoetermeer,

zien wij hier (op de Pinksterbloem) weinig autoverkeer.

De conclusie is (na ruim 3 jaar gadeslaan):

”We zien meer paarden, honden en tractors voorbijgaan.”

Elke dag zien wij (uitkijkend op de Zwanebloem) meerdere paarden.

In een paardendorp moet we wel snel aarden!

De paarden zijn zwart, bruin, grijs en wit,

en er zijn paarden waar veel kleurschakering in zit,

Die kleurmenging maakt ze onderscheidend van elkaar.

U merkt wel, we kijken er met plezier naar.

Toen op de Pinksterbloem nog een speeltuintje was,

lag daar naast alleen gras.

Regelmatig stopten hier de meisjes en hun paard,

en lieten de edele viervoeter even lekker gras eten, uiteraard.

Het grasveldje trok de paarden aan,

we zagen het groene maaltje vlot naar binnen gaan.

Ook als de zon al onder is,

komen er paarden langs in de avondlijke duisternis.

Het is een sfeervol én romantisch gezicht,

de paarden en de meisjes zijn met lampjes mooi verlicht.

Mens en dier zijn hierdoor al bijtijds te zien.

Het geeft een veilig rustgevend gevoel bovendien.

Ons dorp is nog 2 schillenbroers oftewel schillenboeren rijk!

Elke zaterdag is er een ophaalronde in Stompwijk.

We zien het paard en het rood/groene wagentje stilstaan,

en de broers met jute zakken langs de deuren gaan.

Het wagentje wordt met allerlei schillen gevuld.

Hier is volharding voor nodig én bovenal geduld.

Het is een  mooi en leuk wekelijks tafereel,

iets dergelijks zie je niet meer veel.

Vader Gijs ging vorig jaar met zijn scootmobiel op pad:

“Paardenmest halen want er zijn hier toch paarden zat.”

Het was bestemd voor de afrikaantjes op ons balkon,

als oppepper, gecombineerd met regenwater en zon.

Bij een manege op de Meer en Geerweg, jawel,

Werd Gijs van mest voorzien, razendsnel.

Een meisje nam emmer en schepje aan en deed de rest.

Ze schonk Gijs verse geurende paardenmest.

De afrikaantjes hebben het prima gedaan.

Onze dank kan naar de Stompwijkse paarden gaan!

4 Hoefijzers verhuisden mee vanuit Zoetermeer,

en hangen hier weer.

Ze kregen een mooie plek,

3 bij de keuken en 1 bij mij slaapvertrek.

De open kant is beneden, ze hangen eigenlijk verkeerd.

Dit hebben wij dankzij 2 tijdschriften geleerd.

Hoefijzers op gevels van boerderijen werden beschreven plus,

de hoefijzerbroche van Juliana en Irene, de Oranjes dus.

‘Landleven’ en ‘Vorsten’ vermelden dat sommige mensen die geloven

het ophangen/het dragen met de open kant naar boven.

Een hoefijzer staat voor geluk, zegen en voorspoed,

vandaar, dat men de open kant bewust naar boven doet.

Het ware geluk komt van boven van de Heer,

geeft deze symboliek weer!

Ze omdraaien heeft volgens Gijs geen zjn

want we geloven hier toch wel in.

Zo kom ik automatisch heel vlot,

bij mijn geestelijk woordje tot slot.

Wist u dat er ook paardenteksten in de Bijbel staan?

Zo actueel, dat het op 2022 kan slaan.

Willibrordbijbel, Jakobus 3 vers 3, 4 en 5:

“Wij hoeven een paard slechts een bit in de mond te doen

om hele dier te besturen en in de hand te hebben.

Of denk aan een schip, hoe groot het ook is en al wordt het door hevige winden voortgedreven, toch wordt het door een heel klein roer gewend, zoals de stuurman het wil. Ook de tong is maar een klein deel van ons lichaam, toch slaat zij een hoge toon aan. Bedenk hoe weinig vuur er nodig is om een groot bos in brand te steken,”

“Zalig zijn zij die het Woord van God horen en hetzelve bewaren, Halleluja!” Zo sprak de vader van Gijs weldra.

Na het warm eten en lezen uit Gods Woord,

Heb ik deze zin van opa Velthuysen altijd gehoord.

Zeg nu zelf: “is dit geen keurig besluit?”

Dan is hiermee het gedicht nagenoeg uit.

Veel liefs en warme groeten.

We hopen elkaar wel weer ergens te ontmoeten.

Tot ziens weer!

Hopelijk in dichtvorm, tot de volgende keer.

Uw dorpsgenoot en penfan: Miriam Velthuysen

In verband met de mondkapjes deal, gaan de oppositiepartijen hard te keer om Hugo de Jonge te tackelen en er uit te werken. Laat alle kamerleden die het allemaal zo goed weten ook de verantwoordelijkheid nemen en deze zaak direct overnemen.

En alle andere zaken, waar ze het niet mee eens zijn dan ook even oplossen.

Overal woorden fouten gemaakt in tijd van stress en onmacht. Het hele kabinet is een grote zweer die altijd door blijft maar etteren. Er is blijkbaar geen dokter die deze zweer kan behandelen. Als ze toch alles beter weten maar niets oplossen zijn ze ook niet geloofwaardig.

Zeker geen meerderheid kunnen creëren om het roer over te nemen.

Als dat gelukt was had Hugo de Jonge in de oppositie gezeten.

Wie het hardst blaft zonder oplossing kunnen vrij hun gal spuien.

De aanleiding was dat het vertrouwen, wie nooit liegt bestaat niet.

Bij tijd en wijlen vallen er telkens wel kamerleden door de mand.

Wat een verspilling om 11 uur in de Tweede Kamer aan mondkapjes te besteden. Je moet het gezanik maar zolang aan horen. Natuurlijk is er iets mis gegaan daar wordt aan gewerkt. Alle hondjes plassen ook tegen het zelfde paaltje.

En laat die zelfde mensen ook gelijk het gas, energie, stikstof, oorlog en andere problemen voor hun rekening nemen. Dan kan er gebouwd worden en komt er een toekomst voor de langst wachtende op n’ woning.

Vrijdagavond bij het gesprek met Rutte en Ron Freezer bij de NOS ging het nogmaals over de mondkapjes. Het was alleen maar bedoeld om Rutte een verspreking te ontlokken.

Terwijl de wereld en in Oekraïne vol in de oorlog zitten en mensen sneuvelen en op de vlucht zijn. Wat een slecht interview.

Wybo Suijten

Wat een drukte op het kerkplein. Je kon zien dat er iets aan de hand was in de kerk. Heel veel kinderen met een mooie gekleurde palmpaasstok. De broodhaantjes werden op het plein nog aan de stok vastgeniet en het feest kon beginnen.

De kinderen kwamen de kerk in, begeleid door Marianne en Simon Kerkvliet (die zich weer had aan gemeld als misdienaar) voorop met het kruis. Een mooi gezicht al die kleine en grotere kinderen met hun stokken. De kinderen werden uitgenodigd om een palmtakje te komen halen, om daar onder de dienst mee te zwaaien. 

Er waren heel wat kleintjes bij, (denk ik) die nog niet goed wisten wat zwaaien betekende maar Simon zakte wel even door zijn knieën  om het uit te leggen. Dat hindert niet, het is een mooi begin van hun geloofsbeleving. Marianne had een mooie preek helemaal gericht op de komende week, die ik door een oor infectie zonder gehoor apparaten niet helemaal kon verstaan. Het gemengde koor zong ook nog mooie liederen. Na de dienst werd er weer koffie geschonken en gingen we weer blij naar huis. Ik zou zeggen blijf gezond en tot de volgende keer.

Groetjes Ria v. Dijk

Een interessante reactie kreeg ik van Aad Bennis en Marianne Turk over het woord KNIERP. Het wordt mij duidelijk dat dit woord in de houtbewerking
gebruikt wordt. Iets wat knierp vast zit, hoeft niet zoals ik dacht, heel erg vast te zitten. Het kan dus ook betekenen dat de verbinding kan knierpen (draaien). Weer wat geleerd.

De zegswijze ‘iets zit knierp vast’ heb ik van mijn moeder geleerd. Zij kan het gehoord hebben in de wagenmakerij van haar oom Piet Wensveen aan de Knip.  Nieuwe woorden en andere betekenissen zijn zeer welkom.

Frans Jansen

Dit jaar viert het Gilde van Vrijwillige Molenaar het 50-jarig jubileum en heeft daarom 2022 uitgeroepen tot Jaar van de Molenaar!

Op zaterdag 9 april willen de molenaars aangesloten bij het Gilde tussen 11.00 en 12.00 uur een recordpoging doen en alle draaivaardige molens in Nederland gelijktijdig te laten draaien. En natuurlijk ook bij houtzaagmolen De Salamander, bezoekers zijn vanaf 10.45 welkom. De molen is geopend tot 16.00 uur.

Mevrouw A. van Eekelen, wethouder Cultuur van Leidschendam-Voorburg, is bereid gevonden om dan met de Salamander-molenaars de vang te lichten en daarmee een bijdrage te leveren aan die recordpoging.

In 1972 is het Gilde van vrijwillige Molenaars opgericht door een aantal enthousiaste molenaars die het beroep en ambacht van molenaar aan het hart ging en deze voor de toekomst veilig wilden stellen. Het Gilde richt zich op de opleiding van molenaars en is de belangenvereniging voor haar leden. 

Nu, 50 jaar later, is het Gilde een vereniging met 2600 leden, waarvan ongeveer 1500 gediplomeerde molenaars, een groot aantal leden-in-opleiding, molengidsen, jeugdleden en donateurs. Deze leden zijn allen actief op één van de nog ongeveer 1200 in ons land bestaande en in bedrijf zijnde historische molens. Een mooie waardering is de erkenning door UNESCO van het “Ambacht van Molenaar” als immaterieel erfgoed.

In dit Jaar van de Molenaar! hoopt het Gilde hiermee de interesse voor het ambacht van molenaar te vergroten om zo meer vrijwilligers te werven zodat onze molens ook in de toekomst kunnen blijven draaien.

Met vriendelijke groet,

Albert de Jong,

Word Vriend van De Salamander en steun het onderhoud van de molen, eeuwenoud en 25 jaar jong.

www.molendesalamander.nl