Facebookbericht:
Zondag de kringkampioenschappen verreden, eerst de proef en vervolgens voor het eerst mijn kür gereden. Wat liep Cool goed, super trots!!!!!!!!
Ik wil Geert-Jan Raateland en mijn mama Dorien van der Salm super bedanken !!!!!
Op naar de regio!
Sandy van der Salm van harte gefeliciteerd.
(redactie Dorpsketting)
Vorige week hebben Ria en Wim de pen gepakt en voor het eerst in hun leven een berichtje gezonden aan de Dorpsketting omdat ze zo onder de indruk waren van het optreden in de kerk ter gelegenheid van alle bruidsparen. Ze hebben ontzetten genoten en waren tot tranen toe geroerd door het Ave Maria en het slotoptreden met “You never walk alone”. En wat gebeurt er…… Staat hun naam er niet onder.
Ria had het zelfs 2 x ingeleverd, 1 x in de verkeerde brievenbus en 1 x in de juiste brievenbus, waarvan we ‘s avonds geen sleutel hebben. Marga is naar Marian Turk gefietst en samen hebben ze de brievenbus geopend bij het secretariaat. Kortom kosten noch moeite gespaard om het er in te krijgen.
Dank Ria en Wim van der Helm voor jullie bericht en onze excuses voor het wegvallen van jullie naam. Redactie Petra
Een middag in Venetië
Daar zaten we dan gisteren in het Stadstheater in Zoetermeer pontificaal op de 2e rij op uitnodiging van John van Santen. John was al jaren actief al decorbouwer en hij heeft zelfs zijn vrouw Monique in het theater gevonden en na een voorstelling op het toneel ten huwelijk gevraagd. Sinds een paar jaar is hij de voorzitter is van muziektheater gezelschap Cantiamo. Een spectaculair optreden stond ons te wachten van de operette ‘Eine Nacht in Venedig’. Deze productie is niet over een nacht ijs gegaan. Wat een voorbereiding komt hierbij kijken dat zie ik als leek zelfs. Het decor was een plaatje op zich. De kostuums voor de 30 leden tellende productie, er waren marktkooplui en verkopers, maar ook de prachtigste baljaponnen. Het orkest dat samenwerkte met het toneel, het oefenen, de choreografieën, het op elkaar afstemmen. Dat vergt maanden oefenen om dit maar 2 keer op de planken te zetten.
Het is praktisch van opzet. Er zijn 2 gastrollen met een meer professionele inslag, zij zijn de hoofdrolspelers. Samen met de amateurs en het orkest weten zij met elkaar een hele productie te dragen. De op de achtergrond optredens van kinderen van circus Never Mind maakten het decor wat afwisselender en ook de danseressen mochten met bepaalde nummers meedansen. Mooi om zo met elkaar samen te werken. De muziek van Strauss voor deze operette dateert ergens uit 1850. Hoeveel keer zal dat in de loop der eeuwen niet uitgevoerd zijn, zeker toen er nog geen televisie was!
Het stuk is met zijn tijd meegegaan en er waren ook hedendaagse grapjes in verwerkt. Ik lees in het programmaboekje dat er hele families besmet zijn door het operette-virus, zoals de familie Van Loon die met 5 gezinsleden aan deze productie meewerkten of de familie Verkaik die ook met 4 man sterk vertegenwoordigd is. Maar last but not least de familie Schipper uit Stompwijk.
Helma en Martin lijken elkaar ooit ontmoet te hebben bij kinderoperette “de Mascotte” en zij zingen al weer jaren bij dit operettekoor en vooral Martin heeft een flinke rol met de nodige solo’s voor zijn rekening genomen. Verrassend.
Ontzettend leuk om te zien hoe zij zich thuis voelen op de planken.
Helaas ontbreken mij de actie foto’s van dit jaar in vol ornaat, want het is een samenwerking tussen oren en ogen. Een feestje was het in ieder geval.
Petra Oliehoek- van Es
Ja, het is blijkbaar toch wel goed werken in Stompwijk. Aad van der Poel, geboren tuinderszoon van de Dr. Kortmanstraat, werkt 50 jaar bij Scheria. Hij heeft er drie generaties meegemaakt. Hier op de Stompwijkseweg 76 is hij begonnen.
Als scholier kwam hij al in de vakanties bij vader Kees van Santen helpen. Kazen poetsen en keren. Boter inpakken; pakjes maken van 250 gram. Dat ging eerst ook nog handmatig. Toen hij van school kwam als bijna 14-jarige kon hij meteen in vaste dienst komen. Zo ging hij mee eieren ophalen in Barneveld. Toen had je ook nog echte winters. Als het glad was moest iedereen mee helpen om de volle wagen ’s morgens tegen de hoogte op, op de Stompwijkse weg te krijgen. Een flinke aanloop, en een paar kaarsen op het dashboard om de ruiten ontdooid te houden…
Chauffeur – verkoper
Op de weg zitten was zijn passie. Een wagen boter, kaas en eieren mee, en later kip, en verkopen. Dat heeft hij van zijn 18e tot zijn 36e jaar gedaan. Nieuwe klanten maken voor kwaliteitsproducten was zijn lust en zijn leven. Leiden en de Bollenstreek was zijn route. Ondertussen haalde hij ook zijn poeliersdiploma. Hij is van alle markten thuis. Weet echt alles van kip, wild en kalkoen. Hoe en waar ze worden gehouden. Biologisch, scharrel enzovoort. Ondertussen was een eindje verderop het nieuwe bedrijf gebouwd. En Aad ging weer mee. Met de tweede generatie van Santen. Jac, Leo en Kees. Het aandeel kip, wild en kalkoen werd steeds groter. En in het begin nog allemaal handmatig gesneden. Als het druk was met Kerstmis en de bestellingen af moesten was het een sport om samen met Leo in korte tijd zo veel mogelijk filet te snijden. ’s Morgens om 5 uur uit bed. Weken van 60 á 70 uur waren heel gewoon. Later werd het zo uitgebreid dat er werd geautomatiseerd en uitzendkrachten werden ingezet. Hij bleef er nog wel eens slapen. Maar nu kon zijn bed ook weer mee naar huis……
Op kantoor
Toen hij 25 jaar bij het bedrijf was vroeg iemand tijdens de receptie: “en, nog 25 jaar er bij?” Nou dat leek hem wel een heel eind. Hij was nooit ziek, maar een beetje meer thuis bij vrouw en kinderen zou toch ook wel leuk zijn. Samen met zijn vrouw is hij een enthousiast wandelaar. Hij heeft ook al heel wat Vierdaagses op zijn naam staan. Dat is een mooie ontspanning. Op zijn werk kwam hij steeds meer op kantoor te zitten. Klanten bellen, bestellingen opnemen. Voor veel klanten is Scheria: Aad! Als er problemen waren: Aad lost alles op. Terwijl sinds 1 januari 2000 de derde generatie al aan het roer staat. Coen, Sjoerd en Frank. En Aad bleef, ongemerkt, de 50 jaar vol maken.
Rustiger aan doen
Hij heeft een nieuwe passie gevonden. Vanaf augustus gaat hij weer het pad op. Klanten bezoeken, ook oude. Sommigen heeft hij in jaren niet gezien. Alleen aan de telefoon gehad.
Aan zijn kennis van de producten zal het niet liggen. En als hij zo gezond blijft, kan hij nog jaren mee. Dat wensen we hem van harte toe!
Agnes van Boheemen -Vollebregt
Bezorgers gevraagd voor de Dorpsketting
Jarenlang had ik vele liefhebbers op de reservelijst staan voor het lopen van een wijkje Dorpskettingen. U snapt het al, mijn lijstje is leeg!
Voor het Oosteinde zoek ik per direct een liefhebber, het liefst een ouder iemand of een jongere die in het Oosteinde woont en die de drukke N 206 gewend is. Anouska van Velsen, de huidige bezorgster, is op dinsdag pas laat uit school en heeft dan nog huiswerk te doen.
De Dorpsketting kan bezorgd worden op dinsdag vanaf 11.00 uur.
Voor het aanvullen van de reservelijst: meld je aan via redactie@dorpsketting.nl
Houd er rekening mee dat het soms heel lang kan duren voor je aan de beurt bent.
Red. Marga Stijnman
Hemelvaartdag- Polderdag
Het is elk jaar weer een feestje om op je fiets de omgeving af te struinen om in de buurt allerlei gelegenheden te bezoeken. Onze start was bij Joost en Annemarie Juffermans, waar alles nog vol in voorbereiding was om de wellicht honderden gasten te ontvangen. Alles klopte, de schaapjes naast het spinnenwiel, de rietdekker aan de slag, springkussens opgeblazen voor de kinderen. Een tentoonstelling in de stal van grappige schilderijen en stevig steigerhouten meubelen en statafels, prachtige buitenkachels en natuurlijk koffie en prachtig versierde cupcakes. Een gezellige ontvangst en voordat we het wisten was er al een uur om en hadden we nog maar de eerste locatie bezocht. We hadden gekozen voor een doorsteek naar Wassenaar om daar aansluiting te zoeken met de route aldaar. Als je al jaren meefietst is dit weer eens wat anders. We pikten de route op bij het Valkenburgse meer, een prachtige locatie bij de stoomtrein die daar nog steeds rondtuft. Lekker loungen met uitzicht op het water waar de eerste wateractiviteiten waarneembaar waren.
We bezochten een kwekerij met heerlijk geurende lathyrussen met de prachtigste kleuren. Voordat we binnen konden gaan snuiven, werd de neus geprikkeld door makrelen en een dikke sigaar in de mondhoek van een van de stoere mannen. Ze hebben een klein hartje, want de opbrengst ging naar het KWF fonds. Binnen was een dixie-landorkest vrolijke noten aan het spelen en werd er bier gebrouwen en natuurlijk even geproefd. We fietsen langs de locatie van Soldaat van Oranje en lieten ons een heerlijke pannenkoek smaken op het terras, hierna nog een klein bezoek gebracht aan een prachtige manage met allerlei kraampjes buiten waar zelf gemaakte vruchtenwijn geproefd kon worden.
Inmiddels was het al vier uur geworden en we zaten nog in Wassenaar. Er wachtte ons nog een locatie in Stompwijk voor het goede doel; Nepal. We wisten niet wat we zagen, wat een gezelligheid. Nog wat rest activiteiten, een deel was al aan het opruimen. We kwamen net op tijd voor het optreden door meisjes van elastiek die op een lange mat hun kunsten vertoonden. Er was een band, de pizza’s waren al lang uitverkocht. De kar waar Ferdinand en Fientje hun pannenkoeken bakten was nog volop in bedrijf. Kinderen speelden in de geweldige boomhut en lieten van alles in mandjes naar beneden zakken, slingerden in een hangmat of sprongen op de trampoline.
Een ontspannen sfeertje misschien dankzij de massage en het werk van de waarzegster. De sateetjes pruttelden en de bar was open. Er was bedrijvigheid alom en iedereen was actief voor het goede doel of het nu tappen of het eten en drinken was. Er is vooraf al verschrikkelijk veel werk verricht op het terrein van de Zingende Zaag waar Fred en Ilse hun werk doen door het opvangen van mensen met een verstandelijke beperking. Een veld vol vrijwilligers die het anderen naar het zin maken. Wat een geluk dat wij hier wonen en niet geteisterd worden door aardbevingen of ander natuurgeweld.
En wat een geluk dat er mensen zijn zoals Ilse en Mariska die met elkaar en vele anderen een flink bedrag op zondag scoorden van ruim € 6.000,- en inmiddels staat de teller op ruim € 12.000,-. Het was in een woord hartverwarmend!
Petra Oliehoek– van Es
Gouden bruidspaar
Er zijn dit jaar heel wat mensen in Stompwijk die vijftig jaar zijn getrouwd. Een stel daarvan zijn Toos en Dick Oudshoorn. Ze komen allebei uit een groot gezin. Ze waren nog jong toen zij trouwden, maar Dick werd ingeloot voor een baan op het gemaal De Volharding. En het huis kon daarbij worden gehuurd.
Nog vroeger was het een stoomgemaal geweest, maar toen niet meer. Toch was er veel werk want als er storing was aan een gemaal in de buurt, veertien stuks, moest Dick er heen. Ook heeft hij elf jaar met een maaiboot sloten schoon gehouden. Daarnaast hield hij nog twintig koeien. Hobby’s waren er dus niet bij nodig.
Huishouden en tuin
Toos hield het huis bij. Ze kregen drie kinderen en later drie kleinkinderen. Toen ze pas getrouwd waren kwamen bakker, slager en kruidenier nog aan de deur. (over aantallen bakkers en kruideniers in Stompwijk gaan altijd wilde verhalen. Maar van allebei waren er toch zeker wel vier!) Toos ging ook nog tomaten plukken en stond voor iedereen klaar. Ze doet de bloementuin en ook Dick zie je daar tegenwoordig vaak bezig. Dick houdt ook nog een flinke groentetuin bij en een boomgaard. Wat Toos weer aan het invriezen zet.
Fietsen
Net als alle huizen daar hebben ze natuurlijk een schitterend uitzicht. Zoetermeer is ver genoeg weg. Ze hebben het daar vandaan helemaal zien uitbreiden in die vijftig jaar.
Veel op vakantie gaan ze niet. Maar fietsen doen ze graag. Omdat Dick daar tegenwoordig meer moeite mee heeft gaat Toos sinds een aantal jaren mee met de fietsclub op zondagmorgen. Ook een weekendje Engeland slaat ze dan niet af. Als ze maar niet meer in het stapelbed hoeft op de nachtboot. Dat is maar lastig als je er ’s nachts uit moet…….
Hobby ‘s
Dick helpt ook al weer zo’n veertien jaar op landgoed Duyvenvoorde. Onder andere schoffelt hij tussen de kerstbomen en klooft hout. Ze zijn maar wat blij met hem. Maar de laatste jaren zegt hij steeds vaker: “Ik heb het druk op mijn eigen landgoed.”
Toos is er ook al heel wat jaartjes bij met het versieren van onze kerk met Kerstmis. En ook voor haar werk in de kantine van Stompwijk ‘92 wordt ze zeer gewaardeerd. Op de KBO maakt ze kaarten die in geen winkel zouden misstaan! Samen een rondje lopen in de omgeving doen ze ook graag.
En verder; Zolang als het kan willen ze daar blijven wonen.
En wie geeft ze ongelijk?!
Toos en Dick: Gefeliciteerd en nog vele mooie jaren!
Agnes van Boheemen- Vollebregt
Dat verdient een lintje!
Theo van der Meer, Dr. van Noortstraat 37, is benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau.
Van hemzelf hoeft het niet zo nodig, maar zijn omgeving denkt daar anders over. Als timmerman en later uitvoerder in de bouw had hij al de nodige handigheid en was jarenlang klusjesman op de Maerten van de Veldeschool. Later ook bij de ponyclub. Bij Stompwijkse Boys verzorgde hij de redactie van het clubblad en was elftalleider bij de jeugd.
Jarenlang deed hij vrijwilligerswerk bij de Stichting Kinderhulp Roemenië. Kleding en spullen verzamelen, sorteren, en wegbrengen. Hij ging zelf ook mee met de transporten en zorgde dat kinderen daar een fijne vakantie hadden. Schoonmaken, boodschappen doen, eten koken, alles hoorde daarbij.
Eerder hielp hij twintig jaar bij de gezinsvieringen in onze kerk. Standaards maken voor plantjes en palmpaasstokken enzovoorts. Samen met anderen 450 boekjes stencilen! Dat waren nog eens tijden.
Theo is ook altijd in voor een geintje. Misschien kent u hem nog als een van de hoofdrolspelers uit de Musical Jackpot in 1999?
Kortom: gewoon verdiend dat lintje. Theo nogmaals gefeliciteerd !
Agnes van Boheemen- Vollebregt
Bezorgersbijdrage
De bezorgers belden weer niet voor niets bij u aan. Met elkaar haalden ze € 2391,80 op. Zij kunnen weer lekker shoppen!
Namens alle bezorgers hartelijk dank voor uw bijdrage!
Lintje voor Wil Kranenburg
Wil is door maar liefst vijf besturen voorgedragen. Allereerst door GroenLinks voor haar werk, 8 jaar als raadslid en 4 jaar als statenlid. Daarnaast door het bestuur van het wooncentrum de KIP, een kleinschalig ouderinitiatief waar Wil al 10 jaar voorzitter van is.
Dan ook nog door het Provinciaal Overleg Cliëntenraden en door de Stichting Duurzaam, waar ze al meer dan 20 jaar activiteiten voor doet. Tot slot de Stichting de Linker Wang, waar ze vijf jaar penningmeester is geweest.
Ook de Stichting Pleegzorg heeft de voordracht ondersteund, omdat ze als gezin ruim 12 jaar weekendpleegzorg en crisisopvang hebben gedaan.
Het is een hele lijst, het lintje komt haar dan ook meer dan toe. Ze heeft altijd prettig samengewerkt met heel veel mensen, anders was het naast haar gezin met 4 kinderen niet te doen geweest…
Wil is benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Van harte gefeliciteerd!
Redactie
