Lieve leden,

En weer een week voorbij, het mooie weer laat helaas nog even op zich wachten maar heel soms is er toch een momentje dat de zon erdoor piept en het droog is. Dan gaan we zo snel mogelijk even naar buiten om dat mooie momentje op te snuiven. We laten de moed niet zakken. Koningsdag, Dodenherdenking, Bevrijdingsdag zijn weer voorbij. De vieringen waren weer sober, zonder publiek maar zeker de Dodenherdenking was toch indrukwekkend met de weinige mensen op de Dam en de Waalsdorpervlakte. Deze laatste vind ik persoonlijk de mooiste herdenking, de klok midden in de duinen…..kippenvel.

Over kippen(vel) gesproken, wij hebben een mooie toom kippen, 4 hennen en een trotse haan, Karel. In de toom hennen hebben we ook een aparte hen, die is uitgebroed door een duif en is min of meer onze huiskip geworden. Afgelopen week was ik om bepaalde redenen even niet in een goed humeur. We zaten in de kas een kopje thee te drinken en Kippie sprong op schoot alsof ze dat voelde kwam ze even knuffelen. Erg lief maar wat doet dat rare beest?  Hap in mijn oor en weg gouden oorknopje!! En het ergste was nog wel dat dit de tweede keer was, dus tja of ik of Kippie is hardleers. Maar automatisch kreeg Kippie van mij een vliegles, van achter in de kas naar voren. Ze was helemaal uit haar doen, zo zielig. Dus Henk heeft haar maar snel weer bij de andere kippen in het hok gedaan en wij op zoek naar de oorbel. Maar helaas, niet gevonden. Ook nog een paar dagen haar poepjes nagekeken, maar helaas. Wie weet komen we het nog tegen in een ei, ik weet niet of dat kan, maar de mensen die wel eens eitjes van ons krijgen hebben de komende week even pech…..wij zijn op zoek naar de kip met de gouden eieren. Voordeel wel was dat mijn bui gelijk over was. Ik voelde mij weer prima, om de een of andere reden was het nodig mijn gevoel even af te reageren en helaas was Kippie de dupe. Maar ach, beter dat Kippie vliegles krijgt dan Henk!! Later hebben we er smakelijk om gelachen, dat zijn we toch nog niet verleerd.

Afgelopen zondag was het Moederdag. Ook dit kon niet gevierd worden op de manier waarop men waarschijnlijk graag zou willen. Zeker moeders met een groot gezin zullen zich aan moeten passen en ik weet zeker dat er door vele de regels overtreden zijn. En gelijk hebben we. Zo af en toe moet dat kunnen. Zelf zijn wij de dag ervoor al geweest, dus op Moederdag zelf zitten wij heerlijk voor de buis om de formule 1 te kijken. Ma, een hele fijne Moederdag en ik ben er trots op dat u al 50 jaar mijn moeder bent. Bedankt voor uw opvoeding, pa was eigenlijk altijd buiten bezig dus het grootste gedeelte daarvan kwam op uw schouders terecht. In mijn ogen heeft u het goed gedaan, of u dat ook vind dat mag u zelf beoordelen.

Je moeder blijft je moeder,

Hoe oud of jong je ook bent

Zij is en blijft de enige

Die jouw vroegste vroeger kent

Zij zorgt ervoor dat je groot wordt

En dan laat ze je gaan

Maar als je achterom kijkt

Zal ze er altijd voor je staan

Helaas kunnen we jullie en onszelf nog steeds geen hoop geven wanneer we weer kunnen beginnen met de dinsdagmiddag soos. De vaccinaties zijn wel in volle gang maar het gaat niet allemaal van een leien dakje. Maar zoals ik aan het begin van mijn stukje ook al schreef, we geven de moed niet op en er komt een dinsdagmiddag dat we elkaar allemaal weer zien om gezellig een kaartje te leggen of maken of om te rummicubben. En tot die tijd vermaken we ons thuis en met elkaar.

Lieve leden, blijf gezond en namens het complete bestuur Ouderen Soos Stompwijk een hele fijne week.

Hartelijke groet, Agnes, secretaris

Lieve leden van onze Ouderen Soos,

Een bijzondere week deze week, 4 mei herdenken we en 5 mei vieren we. Vrijheid, het lijkt zo gewoon,  maar is zo bijzonder. De groep mensen die daadwerkelijk, bewust de oorlog hebben meegemaakt wordt steeds kleiner, totdat er straks niemand meer over is en de oorlog van 1940 – 1945 de geschiedenis boeken in verdwijnt. Ik weet nog van vroeger thuis, mijn vader kon er zo mooi over vertellen. Vaak op zondag tijdens het eten kwamen de verhalen naar boven, over het onderduiken, de razzia, de mensen die helemaal uit Den Haag kwamen lopen om een pannetje melk te halen en en passant ook meteen maar even een paar kinderschoenen meenamen die bij mijn oma binnen stonden en waar ze om de melk kwamen vragen. Het is maar goed dat wij als kind de ernst van de situatie niet in zagen, wij genoten gewoon van de verhalen maar de achterliggende redenen begrepen we niet. Gelukkig maar, wij konden kind zijn zonder bang te hoeven zijn. Maar er zijn nog een heel aantal leden, en niet leden, die alles heel bewust mee hebben gemaakt. Ik zou niet willen ruilen.

5 mei  vieren we dan onze bevrijding  een schril contrast met de dag ervoor. Lieve leden, ik hoop dat de herinneringen die jullie wellicht nog aan de oorlog hebben veilig opgeborgen zitten en nooit meer tevoorschijn komen. Want we mopperen dan misschien wel eens op ons koude kikkerlandje maar ik ben toch heel blij dat ik hier geboren ben en niet in een van de vele landen waar het volop oorlog is en hele dorpen en steden plat gebombardeerd zijn. Verschrikkelijk als je de beelden op televisie ziet, dakloze mensen, kinderen die doelloos door het puin lopen en vaak hun familie kwijt zijn. Nee dank, dan maar gewoon in ons eigen landje waar ook genoeg aan de hand is maar waar wel redelijk normaal geleefd kan worden.

De eerste aangekondigde versoepelingen zijn na koningsdag ingegaan. De hele grote chaos bleef uit, alleen de avond van koningsdag verliep chaotisch maar dat is elk jaar zo.

Het vaccineren gaat nu toch gestaag door, zeker de meeste ouderen en zieken hebben in elk geval de eerste prik gehad. Nu nog wachten op de tweede. Weet u wat raar is, we wachten met smart op het moment dat we de Ouderen Soos weer op kunnen starten, weer een beetje normaal kunnen leven en toch denk ik dat het heel vreemd zal zijn. We zijn inmiddels zo gewend aan alle beperkingen dat als die vervallen het misschien heel vreemd zal zijn.

Inmiddels is de maand mei begonnen en komen ook de IJsheiligen dichterbij. En dat betekent: Plantjes!!!!! Wat een heerlijk vooruitzicht, we hebben gisteren bij een kraampje  langs de weg, die staan er bij ons volop, aardbeienplantjes gekocht. 10 voor € 5,—, is een nette prijs. Eerst nog even in de kas, het enthousiasme van manlief nog even beteugelen maar straks kunnen we los. Eindelijk, we zijn er dit jaar meer aan toe dan ooit.

Tot slot voor iedereen:

Zomaar een ontmoeting, op een mooie dag

Niet omdat het moet, maar omdat het mag

Zomaar wat aandacht, een woord, een gebaar

Simpelweg een beetje lief zijn voor elkaar

Het is toch een wonder dat warmte en licht,

bij plant, dier en mens, dit wonder verricht.

Lieve allemaal wij wensen jullie een hele fijne week en tot de volgende keer. Ik schrijf m’n stukjes nog steeds met heel plezier, eigenlijk ook een klein wonder na meer dan een jaar.

Een hartelijke groet namens bestuur Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

Als  het goed is zal het dan eindelijk deze week moeten gaan gebeuren….Ik hoor u denken??? Wat moet er gebeuren? Nou de buitenterrassen gaan weer open!! Weliswaar van 12.00 tot 18.00 uur maar ze gaan open en ieder die wil kan weer een drankje of een bitterbal nuttigen op een terrasje. Fijn voor de ondernemer maar wat ik dan weer niet begrijp is dat er volop gemopperd wordt. Waarom maar tot 18.00 uur en niet tot 21.00 uur? We  hebben geen personeel dus ik weet niet hoe ik iedereen moet bedienen…. Het is ook nooit goed. De avondklok schijnt er ook mee te stoppen, waarschijnlijk zijn de batterijen leeg. Ik heb er niet veel van gemerkt, u wel?

Vorige week schreef ik over een pinguïn en een vogeltje, vrij in de lucht, zij mochten samen op de vlucht.  Nu was er ook nog een heel lief konijntje maar dat mocht er niet meer bij. Dit schattige konijntje voelde zich vorige week nog wel heel alleen.

Maar de pinguïn en het vogeltje lieten het konijntje weten:

Wijsheid is weten

We zijn samen één

Liefde is voelen, ik ben niet alleen

Er komt een tijd dan mag je er weer bij en dan zijn we met z’n drietjes blij.

En dat is hele lange tijd ook voor mensen aan de orde geweest, 1 op 1. En als je dan een spelletje wilt doen dan wordt dat al snel lastig en valt er altijd wel iemand buiten de boot. Zo knap dat jullie het allemaal nog volhouden, ik weet het is geen keuze, maar leuk is het niet. We zullen zien, op dit moment hebben ze het nog over code zwart dus waarom dan al die versoepelingen? Maar goed, voorlopig genieten we nog van het toch wel van het lekkere weer, het is nog wel fris maar als je uit het windje zit dan is het heerlijk. Daar knapt een mens toch van op, wat vitamine D.

Nou even genoeg over corona, heel stiekem en zonder jullie valse hoop te geven hoop ik toch dat we dit jaar nog een paar soos middagen kunnen meepakken. Al is het maar de decembermaand, dan valt er genoeg te vieren. Ik heb een aftelkalender gemaakt en iedere morgen mag ik weer een nachtje wegstrepen. Zo leuk om te doen.

En we hebben toch de gok maar genomen om halverwege september een weekje vakantie te boeken. We willen namelijk een aangepast minder valide huisje en daar was er nog maar 1 van vrij op het park waar wij graag naar toe wilden. Een luxe probleem, ik weet het, maar ik vind dat we dat wel verdiend hebben na zo’n moeilijk jaar.

Tot slot wil ik jullie onderstaand gedichtje nog meegeven, zo belangrijk dit niet te vergeten:

Geniet van het leven,

Van elkaar,

Blijf liefhebben en beminnen, het liefst nog heel veel jaar!

Namens het complete bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

Lieve Leden van de Ouderen Soos,

Wat duurt de tijd toch lang als je op de ijsheiligen zit te wachten. Tenminste, ik wacht er niet zozeer op, maar mijn man wel want dan mogen eindelijk de plantjes in de grond. Degene die mijn stukjes wekelijks volgt, weet dat we vorig jaar een paar wonderplantjes van een van onze lieve leden hebben gekregen. Ze groeiden als kool, aan het eind van het seizoen de zaadjes eruit gehaald, de hele winter op de aanrecht laten staan en opgekweekt. Ging allemaal goed totdat in februari die hele mooie week kwam. Mijn man was niet meer te houden, de plantjes moesten en zouden de grond in. IJsheiligen? Nog nooit van gehoord. Nou ja, ga je gang. Maar zoals ik al dacht daarna kregen we nog een week met veel sneeuw en strenge vorst….daaaag wonderplantjes! Want ze mogen dan wel zo heten, ze hebben nog niet het wonder bij zich dat ze van dood gevroren weer levend worden hihi. Maar gelukkig hebben we weer een paar nieuwe gekregen met het uitdrukkelijke verbod ze buiten te planten voor de IJsheiligen. Ben benieuwd of mijn lieve echtgenoot het geduld deze keer wel op kan brengen.

Maar wat zijn dieIJsheiligen nou eigenlijk en waar komt het vandaan? De IJsheiligen zijn de naamdagen van een aantal katholieke heiligen die vallen in de periode van 11 tot en met 15 mei. Volgens de volksweerkunde zijn dit de laatste dagen in het voorjaar waarop nog nachtvorst kan optreden. De IJsheiligen ontlenen hun benaming aan het gevaar van koud voorjaarsweer voor het gewas, dat in deze tijd in volle bloei staat. Een late vorstnacht kan in deze periode veel schade aanrichten. Het is echter niet zo dat tijdens de IJsheiligen de kans op een overgang naar koud weer groter is dan op andere dagen in het voorjaar. Er zijn 4 IJsheiligen maar aangezien drie het heilig getal is en daarom rekent men in de meeste landen maar drie katholieke heiligen tot de IJsheiligen.

Als u de bijgevoegde foto ziet zult u begrijpen dat dit niet meer goed gaat komen, dus we gaan weer vrolijk opnieuw beginnen. Maar het was zo leuk dat deze plantjes helemaal zelf van pit tot plant zelf waren opgekweekt. Maar goed, alle begin is moeilijk en we hebben wel voor hetere vuren gestaan. Zo hebben we ook een avocado pit in de grond gestopt en na een goed begin vielen alle blaadjes eraf en zijn ook nooit meer teruggekomen. Zie foto. Ook hier hebben we weinig hoop dat er nog een avocado gaat groeien maar ook hier geldt, we geven niet zomaar op. We zijn niet behept met groene vingers maar gelukkig hebben we een hele goede en lieve vraagbaak waar we altijd terecht kunnen met vragen. Op deze manier doen we wel ervaring op voor volgend jaar. En ook is het een leuke afleiding want de versoepelingen voor de corona schieten niet echt op. Ja, overal schieten de fieldlaps uit de grond, er worden feesten georganiseerd met meer dan 10.000 gasten, terwijl de gewone horeca nog steeds gesloten moet blijven, vakanties georganiseerd, en noem maar op. Het enige wat je moet doen is je voor en achteraf laten testen en bij thuiskomst in quarantaine. Maar we weten denk ik allemaal dat de hoeveelheid mensen die dat doen heel klein is, die nemen gewoon het risico. Erg egoïstisch vind ik het, mensen doen er nog steeds alles aan om het niet te krijgen en dan zal iemand anders het even voor je verpesten. Nou ja, ik probeer me er maar niet druk om te maken, heb genoeg zorgen aan mijn hoofd en genoeg energie nodig om overeind te blijven.

Inmiddels zijn de paasgebakjes met amarenekers al lang en breed op, maar wat waren ze lekker. Ik heb al een paar keer twijfelend bij Wesseling voor de deur gestaan om nieuwe te halen, maar ik heb de verleiding nog steeds kunnen weerstaan. Maar oh wat was dat moeilijk. Nu begrijp ik ook eindelijk waar de term troost eten vandaan komt, zeker als je alleen bent en je hebt zulke lekkere dingetjes in huis dan moeten die op. Niet één per keer, nee gewoon alle 4 achter elkaar en tja dan moet je toch nieuwe halen hihi.

Ik heb een geheim

En niemand mag het weten,

De snoepjes, koekjes en al het snoepgoed

Zijn niet goed verstopt,

Maar gewoon al opgegeten.

Lieve leden wij wensen jullie weer een hele fijne week, blijf gezond en hopelijk te snel.

Namens het bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

Dit weekend was het Pasen. Vorige week heb ik het er in mijn stukje al uitgebreid over gehad dus dat zal ik niet nogmaals doen, maar ik hoop dat jullie toch allemaal fijne dagen hebben gehad, ook al was het waarschijnlijk anders dan anders. Maar we gaan gewoon voor volgend jaar, de tijd gaat snel en wie weet kunnen we dan zeggen komen jullie bij ons Pasen vieren? Als je voor een tijdsbestek staat lijkt het eeuwen te duren, maar ik kan me de Pasen van vorig jaar ook nog goed herinneren. Toen zeiden we, ach volgend jaar is het vast weer normaal, maar helaas. Dan maken we het maar normaal!

Laten we het eens over het weer hebben. De afgelopen week zaten er een paar heerlijke dagen bij, volop zon en heerlijk in een luie stoel of stretcher buiten genieten van het zonnetje. Hoe tegen valt het dan weer als je de volgende dag opstaat en het is ongeveer 10 graden kouder en je kan je winterjas weer aan. Waren we door het mooie weer ook enthousiast geworden om met bloemetjes en plantjes aan de gang te gaan, ja we weten het, te vroeg want het is nog geen ijsheiligen geweest, de meesten hebben het dan ook niet overleefd. Dus gaan we maar weer overnieuw beginnen. We hebben hele speciale plantjes die we van onze wonderboom mevrouw krijgen maar ook die hebben het niet gered. Dus bij deze de vraag, lieve Wonderboommevrouw, mogen we nog een paar nieuw plantjes? Daar zullen we beter voor zorgen dan we nu gedaan hebben, we zullen ze niet te vroeg planten. En zo rommelen we maar aan, we nemen de dag zoals deze komt.

Zaterdag lekker naar de kapper geweest, voor de laatste keer in Stompwijk want per 1  mei stopt Andrea ermee, u heeft het allemaal in de Dorpsketting van vorige week kunnen lezen. Dat is zeer spijtig voor haar, voor anderen (thuiskappers) opent het weer perspectieven, want die zullen er ongetwijfeld wat klantjes bij krijgen. De geschiedenis herhaalt zich, 13 jaar lang kapte Andrea aan huis, totdat ze de kapsalon van Schuijt over kon nemen, nu stopt ze ermee en krijgen anderen een kans. Andrea bedankt voor alle haren die je geknipt, gekruld en geverfd hebt in de afgelopen 25 jaar en veel succes in de toekomst. Ik heb nog steeds een corona coupe, de hele corona periode is het er niet van gekomen om naar de kapper te gaan, dus nu op de valreep nog een laatste keertje.

De vaccinaties gaan nu wel lopen, afgelopen week is er ook in de kerk gestart met vaccineren door de huisartsen. Dat ging nog wel met wat opstartprobleempjes, de praktijk wordt verbouwd dus het is niet te doen om naast de gewone patiënten daar ook nog vaccinaties toe te dienen. Afgelopen donderdag/vrijdag is ons bestuur op pad geweest met een heerlijke paasattentie voor onze leden en de meest gestelde vraag was dan ook: wanneer kunnen we weer beginnen? De meeste leden zijn nu toch ingeënt? Maar helaas zolang het kabinet de anderhalve meter afstand blijft hanteren kunnen we nog steeds niets, of we nu een prik gehad hebben of niet. Hoe jammer ook, want we zijn er echt weer zo aan toe. Even lekker die gezellige dinsdagmiddag onder elkaar, we kijken er naar uit en we kijken er op terug maar we zullen helaas nog moeten wachten.

Zal ik je eens iets zeggen, mag ik je iets uitleggen?

haast je maar niet, zoek niet teveel

je hoeft niet te snellen, ik kan het niet precies voorspellen

de dagen en de weken tellen

ik weet niet precies hoe en ook niet precies wanneer

maar als het moment daar is, komt alles naar je toe

Lieve leden, namens het bestuur van Ouderen Soos Stompwijk een hele fijne week en blijf gezond,

Agnes, secretaris

We hebben er lang op moeten wachten, maar afgelopen weekend was het toch eindelijk zover, de klok ging weer vooruit. Heerlijk, het voorruitzicht van langer licht, van warmere temperaturen, van zwoele zomeravonden (hoop ik dan want het lijkt wel of die de laatste jaren er niet meer zijn) Ik denk dat ik wel voor de meeste mensen spreek als ik zeg dat we wintermoe zijn en toe aan het voorjaar. Beetje jammer alleen dat we een uurtje korter konden slapen maar dat halen we de volgende avond wel weer in!!

Aankomend weekend is het Pasen en bij ons komt de paashaas al dagelijks langs, we vinden elke dag verse eitjes in het kippenhok. Dus ook de paashaas en de kippies hebben het voorjaar in hun hoofd. Het is jammer dat we ook met Pasen niet meer gasten mogen ontvangen, maar we maken er toch wat gezelligs van. Pasen is het belangrijkste feest in het liturgische jaar dat volgt op de goede week. Christenen vieren deze dag vanuit hun geloof dat Jezus is opgestaan uit de dood, op de derde dag na zijn kruisiging. De precieze viering is in de loop der eeuwen wel wat veranderd. Er bestaan verscheidene lentefeesten die sterk op elkaar lijken. Het christendom zou ook een aantal symbolen daarvan hebben ontleend. Het is eigenlijk een combinatie geworden van een lentefeest en oude symbolieken. Een feest van de lente, waarbij het ontwaken van de natuur na de winter werd gevierd. Maar laten we vooral de oorsprong van Pasen niet vergeten, net als met Kerst waar het oorspronkelijk draaide om de geboorte van het kindje Jezus maar door de jaren heen meer een eet en drinkfeest is geworden, geldt dat ook voor Pasen. Vaak is men weken van te voren al bezig wat er gegeten en gedronken moet worden, maar wordt de Kruisweg bijvoorbeeld vergeten. Maar goed, het is in deze Corona periode een welkome afleiding dus daar maken we ons niet druk om.

Helaas gaat de Corona periode nog steeds door en in plaats van minder te worden stijgen de cijfers van besmettingen per dag. Daarom vond ik onderstaand berichtje wel toepasselijk, ik weet hoe fijn en belangrijk het is als er iemand aan je denkt en  je dat laat weten. Helaas moeten we nog steeds anderhalve meter afstand houden, maar ik zal eerlijk bekennen dat ik dat wel eens ‘vergeet’. Dan heb ik behoefte aan die knuffel of die kus en ik weet zeker dat er met mij vele andere zijn die dat ook zo ervaren. Zolang het geen dagelijkse gewoonte wordt is het volgens mij geen probleem, maar toch voor alle zekerheid blijf wel voorzichtig, ook na het lezen van mijn wens van deze week.

Soms kan een klein gebaar

van hele grote waarde zijn

soms voelt een aardig woordje

voor iemand al superfijn

een knuffel of een schouderklopje

wat liefde en een beetje aandacht

het doet voor sommige mensen

soms meer dan wordt gedacht

dus geef zo af en toe

zo’n klein gebaar aan anderen

dat zal niet alleen onszelf

maar misschien de wereld

ook een beetje positief veranderen

Namens het complete bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Trees, Aad, Jan, Agnes, Sjaan en Marijke

Ik hoorde van twee vriendinnen,

die hun eigen Ouderen Soos gingen beginnen

het wachten duurde hen te lang,

dan maar zelf aan de gang

dus op dinsdagmiddag komen ze bij elkaar

de knutselspulletjes liggen dan al klaar

schaar, lijm, papier, naald en draad

en ook de koffie staat paraat

een lekker koekje erbij

van die lekkere koffiewafels worden zij wel blij

maar waar kan je die nou toch kopen?

ze hebben alle supermarkten in de buurt afgelopen

of ze de wafels gevonden hebben weet ik eigenlijk niet

maar ach, alles is lekker wat je ziet

voorlopig kunnen we in het Dorpspunt helaas nog niet beginnen

dus moet je toch zelf wat verzinnen

om gezellig de tijd door te komen

en stiekem te dromen

over het moment dat we weer met alle leden

gezellig op de dinsdagmiddag spelletjes kunnen spelen

maar de twee vriendinnen hebben voorlopig veel plezier

en het resultaat ziet u hier:

Ik vond dit toch zo’n creatieve oplossing dat ik die graag met alle leden wil delen. Want eerlijk is eerlijk, het duurt nu toch wel allemaal erg lang. Al meer dan een jaar kunnen we de dinsdagmiddag niet naar het Dorpspunt en dat is echt een gemis. Het is altijd zo gezellig, ook wij als bestuur keken er elke week weer naar uit. Voorlopig zullen we dit jaar ook nog wel niets kunnen doen. Het vaccineren is begonnen maar dat gaat niet erg vlot, er is altijd wel wat en de gewone mensen, niet alleen onze leden maar het hele dorp is er de dupe van. Inmiddels is er wel een groep mensen die de tweede spuit heeft gehad, dus er zit wel een beetje schot in de zaak maar verder zullen we moeten wachten.

Het was de laatste dagen heerlijk weer, bij veel van onze leden hoor ik dat de blauwe druifjes al redelijk zijn uitgebloeid, bij ons moeten ze nog beginnen. We hebben ze de eerste tijd in de hobbykas gehad en daar is het een stuk koeler dan in huis, dus dan groeien ze ook minder hard. Nu hebben we ze naar buiten gedaan en mogen ze gaan groeien. Als ze uitgebloeid zijn gooi de bolletjes dan niet weg maar bewaar ze en zet ze volgend jaar opnieuw in de grond. Dan hebben we er weer plezier van. Een jaar of 5 geleden hebben we een hele zak blauwe druifjes gehad en ieder jaar opnieuw komen ze weer op en hebben we een prachtige blauwe oase. Je hoeft er weinig tot niets aan te doen alleen maar van te genieten.

Lieve leden we hopen toch zo dat we elkaar dit jaar gezond en wel weer in het Dorpspunt zien om een gezellige middag met elkaar te hebben. Helaas hebben wij het niet voor het zeggen, ook wij zijn afhankelijk van allerlei factoren en wij zijn niet degene die beslissen of we weer kunnen starten. Maar we doen er alles aan om als we groen licht krijgen ook weer zo snel mogelijk te kunnen beginnen. Tot die tijd, hou vol!!! Als jullie het kunnen dan kunnen wij het ook.

Een hele lieve groet namens het bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris             

Een rustige week, dan heb ik het niet over het weer, want wat een storm een paar dagen. De boot schommelde heen en weer en gelukkig maar dat we beide geen last van zeeziekte hebben anders hadden we toch een probleem. Maar dit vind ik het fijne van het wonen op een boot, de wind giert er om heen, het water spat tegen de schoeiing en als je niet oplet glijden je pannen van het vuur. Heerlijk. Maar verder is er niet veel gebeurd. De persconferentie die gegeven werd was eigenlijk van te voren al helemaal uitgelekt en er was al bekend dat er weinig zou gebeuren qua versoepelingen. Beter, want we willen toch met z’n allen dat we ooit weer eens redelijk normaal kunnen leven? Wat mij betreft mag de lock down blijven totdat iedereen ingeënt is, ik ben me er van bewust dat dat nog een hele tijd is maar wie weet heeft het dan een keertje resultaat.

Om alvast toch het voorjaar in huis te halen zijn we al een beetje met plantjes en zo aan het rommelen. Nog wat vroeg maar vooral Henk kon niet wachten. Vorig jaar hebben we van één van onze lieve leden een wonderplant gehad. Die heeft het schitterend gedaan en we hebben de zaden eruit gehaald en bewaard. Nu was de tijd zo’n beetje aangebroken dat de zaden in het water konden en dan in een potje aarde. Maar je moet ze wel ruim in het water laten staan, maar mannetje ongeduld vond het na 1 dag genoeg en hup in de aarde. Maar zowaar, ze komen al op en beginnen te wortelen. Niet verwacht, maar het is zo leuk om te zien. Ik zal er een fotootje bij doen, kunnen jullie allemaal meegenieten. Nu staan ze dan nog in potjes, straks gaan ze naar buiten in de volle grond, daar doen ze het het beste. Om het hele proces mee te maken is zo leuk, we staan te juichen als we zien dat er weer een zaadje uitkomt.

Plant een zaadje elke dag,

Laat iets achter dat groeien mag

Alles dat je voelt dat groeit

Inclusief je zorgen

Richt je op wat je wilt dat bloeit

Dan heb je iets te plukken morgen

Een droom, een wens

Een overtuigend idee

Laat het bloeien en geef het mee

Afgelopen donderdag 12 maart had het de verjaardag van mijn vader geweest. 87 jaar zou hij geworden zijn. Elk jaar herdenken we deze dag, die toch bijzonder blijft. Vaak werden er op zijn verjaardag lammetjes geboren en aangezien onze meeste familie, in elk geval van de kant van mijn moeder, uit de stad komt was dat altijd weer een belevenis. Ik hoop dan ook altijd dat ik op 12 maart ergens een pasgeboren lammetje zie en ook dit jaar is het weer gelukt. Lammetjes waren ook de liefste beestjes van mijn vader, dan werd het lammetje geboren en zag je die stoere boer met z’n grote handen zo voorzichtig dat kleine lammetje vastpakken, dat beeld zal ik nooit vergeten. Ik vraag me af of ze in de hemel ook dieren hebben, en dan vooral schapen met lammetjes. Als je een kerststal ziet dan zie je beesten genoeg bij de kribbe, dus je zou zeggen van wel.

Zo kom je op mijn hobby, het painten. Ik ben bezig met een kerststal, die wil ik al jaren, maar we hebben daar eigenlijk geen ruimte voor. De oplossing is een painting, die lijst je in, hang je in de maand december aan de muur en daarna gaat ie weer voor een jaar onder het bed. Kost minimale ruimte en het is fantastisch om te doen. Inmiddels ben ik bij de schapen aangekomen, de lammetjes en dan gaan mijn gedachten toch even terug naar 25 jaar geleden, naar het beeld van mijn vader.

Dag pap, ooit zien wij elkaar weer als mijn tijd op aarde er ook opzit.

Lieve leden, namens het complete bestuur van Ouderen Soos Stompwijk een hele fijne week en hou vol.

Agnes, secretaris

Zo zit je nog met z’n allen onder de kerstboom, nou ja met z’n vieren dan, en zo ben je onderweg naar Pasen. De 40 dagen tijd is begonnen, 17 februari ging de koektrommel op slot en de snoeppot werd verstopt. Nou ja, in gedachten dan want we kunnen toch echt niet 40 dagen zonder lekkere dingetjes te snoepen. Het gaat er maar om hoe snel de tijd gaat , de kerstboom is nauwelijks de deur uit en de paastakken kunnen er in. Zo maken we het toch een beetje gezellig in huis. Dat hebben we nodig, lekker eten en drinken en gezellig, waarschijnlijk met z’n tweetjes aan de paasbrunch. We blijven er maar om lachen maar eigenlijk is het om te huilen.

Wellicht heeft u het gezien op het journaal maar over een maandje is het de bedoeling dat de Corona zelftesten in de supermarkt liggen, tussen het brood, kaas, wc papier, maandverband en kroketten. Ik zie het helemaal voor me, je hebt net gegeten, leest nog even de krant en dan moet je naar de wc. Oh nou neem dan meteen die Corona test mee, sla je twee vliegen in 1 klap. Zit je op de wc met dat ding in je neus te peuteren en dan maar hopen dat je het goed doet anders moet je na een aantal dagen nog een keer getest worden, nu officieel. Weer zo’n staafje in je neus en wat ik begrepen heb is dat echt niet zo’n lekker gevoel. Nou ja, we zien het wel, ik denk dat ik ze in de supermarkt laat liggen waar ze liggen en rustig wacht tot ik aan de beurt ben. Of zou het een 1 april grap zijn???

En ondanks dat de IJsheiligen nog niet in zicht zijn konden we het vorige week met het mooie weer toch niet laten om alvast met wat plantjes aan de gang te gang te gaan. Om ze vervolgens deze week met dezelfde gang weer binnen te halen want er werd vorst voorspeld. En inderdaad, het heeft toch weer een paar dagen gevroren. Dus blij dat we alles weer naar binnen hebben gehaald. Tja, kan je niet wachten heb je dubbel werk. Maar het lonkte zo en het zag er zo gezellig uit. Hoewel de pit van de avocado twijfelachtig is, ik weet niet of dit het gaat doen. Een van onze leden doet met ons mee met de avocado pit en zij heeft hetzelfde probleem. Maar het is leuk om te experimenteren, lukt het dan zijn we helemaal blij , lukt het niet gaan we gewoon weer opnieuw beginnen.  Maar het blijkt ook maar weer, haastige spoed is zelden goed.

Onder onze leden zijn een aantal (ernstig) zieken. Bij deze willen we hen een extra hart onder de riem steken en beterschap wensen. We hopen jullie allemaal ooit weer gezond en wel op de dinsdagmiddag soos  terug te zien. Dat zal niet voor iedereen lukken maar onderstaand gedichtje is voor iedereen.

Al die aandacht is best wel fijn,

Het is alleen vervelend dat je daarvoor ziek moet zijn.

Het liefst ben je bezig, altijd in touw

Toch moet je nu even rust nemen en loslaten,

Dat is beter voor jou

Extra zorg is het beste medicijn,

Laat je maar vertroetelen

Door mensen die graag bij je zijn.

Een lieve groet namens het complete bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris                    

Vrijdag 26 februari, het bestuur van de Ouderen Soos Stompwijk was al vroeg uit bed en als ik voor mijzelf spreek zowaar een beetje zenuwachtig! Er stond namelijk iets leuks op het programma, waar we onze leden heel blij mee gingen maken. Dat hoopten we tenminste. Kon het twee weken geleden niet doorgaan vanwege het hele koude weer, deze vrijdag scheen de zon volop, de vogels floten en we hadden er zin in. Dus vroeg op pad om cadeautjes bij Jan op te halen, die waren daar keurig afgeleverd door Ingrid van de Passie en op pad. Wat was het fijn om jullie weer te zien, heerlijk even bij praten, hier en daar een bakkie gedaan, keurig met mondkapje op en natuurlijk een bakje Blauwe Druifjes achtergelaten. Dat viel bij iedereen in goede aarde, het bracht het voorjaar in huis en we werden er allemaal vrolijk van. Lieve leden, zo fijn om weer even bijgepraat te hebben, inmiddels hebben we elkaar al een jaar niet meer gezien op de dinsdagmiddagen dus af en toe een attentie is dan wel op zijn plaats.

We hopen heel stiekem dat we toch dit jaar nog weer kunnen opstarten en zonder valse hoop te geven wellicht na de zomer vakantie???? Wat zou dat weer heerlijk zijn.  In elk geval tot een volgende keer!!!

Het weer was wel niet zo mooi als was voorspeld maar toch mooi genoeg om al even buiten te zitten of om lekker in de tuin bezig te zijn. Je zag de mensen weer wandelen en fietsen, iedereen kwam zijn huisje weer uit. Broodnodig want de hele situatie met het Covid-19 virus gaat nu toch wel erg lang duren en dat ga je merken. Het is dus fijn dat we het voorjaar kunnen verwelkomen en naar buiten kunnen. Maar ook nu geldt, voor iedereen, wel volgens de regels. Ik begrijp nog steeds niet dat er mensen zijn die de drukte opzoeken. Zonder iemand te beschuldigen zagen we afgelopen weekend beelden op televisie van mensen in allerlei parken, kleedje op de grond, picknickmand en een muziekje mee en genieten. Niets mis mee maar hou je aan de regels, anderhalve meter afstand en een mondkapje op. Als je wat wilt eten of drinken doe je dat even af maar daarna weer op. Echt, ik snap het dat men er op uit wil, zeker als je in een klein flatje woont met een paar kinderen maar om het virus onder controle te krijgen en te houden blijf dan voorzichtig en ga niet hutje mutje elkaar opzoeken.

Dan was er de persconferentie van afgelopen dinsdag. Heel voorzichtig wat versoepelingen die je nauwelijks versoepelingen kunt noemen en om de pijn bij verschillende doelgroepen te verzachten had men beter niets kunnen doen. Maar de druk van het volk wordt groter, ze pikken het niet langer en gaan hun eigen gang. En dan werk je het probleem juist in de hand. Maar wederom is de horeca het grootste slachtoffer, die moeten hun deuren dicht houden en ook de terrassen mogen niet open op straffe van hoge boetes. Maar menig terras kan veiliger open dan dat de mensen zelfstanding oplossingen gaan zoeken, dus tja wat is nu wijsheid. Het is en blijft moeilijk en dat zal nog wel een tijdje zo duren.

Afgelopen week hadden we wat kwasten, plamuur en afplaktape nodig, normaal heb je altijd wel iets in de schuur maar nu natuurlijk helemaal niets. Dus wij achter de computer, de bouwmarkt in de buurt opgezocht en besteld wat we nodig hadden. We kregen keurig een mailtje met het tijdstip waarop we het dezelfde dag nog konden halen. Dus ik naar de bouwmarkt. Het zag er ongezellig, donker uit, achter de balie stond 1 persoon en ik was de enige klant. Het werkte prima hoor, ik gaf mijn afhaalnummer door en op de stelling stond alles klaar en binnen een paar minuten stond ik weer buiten. Maar of dat nou de oplossing is? Ik had voor € 20 aan spullen, ik weet natuurlijk niet wat er de rest van de dag verkocht is maar daar kan je toch eigenlijk niet voor open gaan. Maar ze zullen waarschijnlijk denken, beter iets dan niets

In deze moeilijke tijd hebben we allemaal wel eens een keer iemand nodig die er voor je is en dat mag best genoemd worden:

Wat jij mij hebt gegeven

Is dat ik heb mogen zien

Dat tussen al de donder en de regen

Mensen zijn zoals jij

De lichtjes in mijn leven

Lieve leden wij kunnen er weer even tegenaan en hopen jullie ook. Tot volgende week! Een lieve groet van het complete bestuur van de Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

p.s.: wat wel weer leuk is om te zien dat mensen steeds creatiever worden, ook op een veilige manier.  Ik zag van de week op televisie kindjes die konden afzwemmen in een zeecontainer omdat het binnenbad niet open mag en het buiten nog te koud is. De ouders moesten in de auto wachten op de parkeerplaats tot hun kind de zeecontainer uitkwam met het zo felbegeerde diploma en een medaille. Kijk daar kan ik nou wel van genieten!!