Categorie archieven: Sport

Toerclub Stompwijk

Op een winderige zondagmorgen stonden weer vele fietsers deze keer opgesteld voor de tent van Summerland. Onze geblesseerde Patrick kwam even gedag zeggen, maar toen de klok half 9 sloeg moesten we toch echt vertrekken. De A1 vertrok met 13 man en met de wind in de rug ging het in sneltreinvaart richting Haarzuilen. Dat ging wel erg gemakkelijk zo en gelukkig was het veelal rustig op de weg. Na wat omzwervingen door de uitgestrekte polders rond Portengen boog de route alsnog af in zuidelijk richting en kwam het Wapen van Haarzuylen in zicht. Op het bord voor de ingang stond “vanaf 11u”, maar ook om half 11 mochten we al plaats nemen op het terras, zelfs aan de gereserveerde tafeltjes. We werden vlot voorzien van koffie en puntjes, ondertussen genietend van het uitzicht over het grasveld en de karakteristieke oude huisjes er omheen. Na wat puzzelen met de rekening mochten we ook weer vertrekken en maakten ons op voor veel pittige tegenwind op de terugweg. Gelukkig waren er nog sterke mannen die op de heenweg wat krachten hadden gespaard en zo kwamen we na ruim 115km moegestreden weer terug in Stompwijk.

Arno van Rijn

C 1

Met 12 vandaag aan de start om ergens naar toe te fietsen. De vraag was waar naar toe. De bedoeling was oostelijke richting naar de Meije, maar de wind was behoorlijk stevig en vanuit het westen. Tegenwind terug is dan best lastig. Dus na overleg met de captains werd de route verlegd. Via Zoeterwoude en Leiden op het fietspad langs de Oude Rijn naar Alphen. Onderweg werd een tegenstribbelend spatbord nog even vakkundig gedemonteerd. De tocht door het Alphense en Hazerswoudse Rietveld deed ons voor de koffie belanden bij Klein Giethoorn. Altijd goed toeven daar. En onze jarige Zoetermeerse vrienden trakteerden ons op overheerlijke stroopwafels. Vertrek ging via het smalle Kerkvaartpad naar Hazerswoude. Vlak vóór Benthuizen verlieten onze captains onze groep vanwege andere bestemming en gingen we met ons tienen via Zoetermeer terug naar Stompwijk, waar Summerland haar laatste feestdag startte. 50 km op de teller en de klok moest nog 12 slaan.

Lidia van Leeuwen 

Marja en Peter trakteerden tijdens de koffie op heerlijke Markus stroopwafels: een schot in de roos. Nogmaals onze hartelijke dank daarvoor.  

Trees

Blesruitermensters Purdy en Lindsay beide Districtskampioen Dressuur

Zaterdag werden de districtskampioenschappen outdoor van het Mendistrict-West in de disciplines Dressuur en Vaardigheid gehouden. De organisatie lag in handen van de Killesteynruiters uit Lexmond (nabij Vianen) en die hadden het ”goed voor elkaar”. Drie blesruitermenners t.w. Purdy van der Salm, Lindsay Landman en Aad Borst waren van de partij om te trachten goede resultaten te behalen, uiteraard was plaatsing voor de Nederlandse kampioenschappen op 15 augustus in Ermelo ook een belangrijk doel.  Het weer was wel anders dan we de laatste weken gewend waren n.l. een druilerig regentje maar dat deerde niemand tenslotte zaten we er allemaal op te wachten en die warmte zou ook geen lolletje geweest zijn.

Bij de dressuur, een “jury sport” moesten twee proeven worden gereden waarbij bij elke proef twee aparte jury’s op verschillende plaatsen langs de ring de prestaties beoordelen. De uitslag is een gemiddelde van de vier beoordelingen, dus eerlijker kan het bijna niet.

De vaardigheid (kegelparcours) was (te) pittig de vele wendingen en korte lijnen maakte het moeilijk om foutloos binnen de vastgestelde tijd het parcours af te leggen. Er werd dan ook nog al wat gemopperd door de menners en omstanders.

Purdy met haar pony King Lionheart had een geduchte tegenstand in de B klasse van maar liefst 19 “medestrijders” maar kwam met twee sterke proeven fier op de eerste plaats te staan. Lindsay, met haar tweespan Filia en Joppe,  had in de hogere M klasse te maken met drie sterke concurrenten maar won uiteindelijk met overmacht.

Dat het uitdagend was bleek duidelijk toen Lindsay die als 51e van de 102 deelnemers moest starten en als eerste het parcours foutloos reed en de opvolgende barrage eveneens foutloos reed waarbij voor de einduitslag de snelste tijd bepalend was. Ze had in haar klasse geduchte concurrenten en moest uiteindelijk met 2 sec. verschil genoegen nemen met de 2e plaats.

Purdy reed 2 ballen van de kegels en belande daarmee op de 6e plaats wat zeker niet slecht was en deelname aan de N.K zeker stelde.

Aad Borst was zelf niet erg tevreden over zijn resultaten, maar een 9e plek met zijn pony Owen in de M en een 7e plek in de zwaarste Z klasse met zijn pony Lot waren gezien het pittige parcours zeker niet slecht.

Purdy en Lindsay plaatsten zich dus allebei zowel in de dressuur als vaardigheid  voor het N.K.  op het federatie centrum van de KNHS in Ermelo.

Bij de prijsuitreiking werd door de wedstrijdleiding de opmerking gemaakt dat de deelnemers aan de vaardigheid meer wedstrijd gericht moeten oefenen gezien de in hun ogen povere resultaten. Maar als je de groep tweespan pony’s (8 deelnemers) van het totaal aftrekt bleven er 96 over waarvan er maar 1 foutloos bleef en dan moet je ook hand in ”eigen boezem” durven steken, maar laat duidelijk zijn een parcours voor een districtskampioenschap moet ook een uitdaging zijn.

In mijn stukje van vorige week over 50 jaar Blesruiters stelde ik dat zeker onze menners op officiële wedstrijden goed presteren en de naam van de Blesruiters uit Stompwijk hoog houden en dat bleek duidelijk bij deze kampioenschappen, overigens het district West behelst de provincies Noord- en Zuid-Holland, Utrecht en Zeeland.

Purdy en Lindsay veel succes op het N.K. (Hippiade) op 15 aug in Ermelo.

Ab

Toerclub Stompwijk

Op deze zonovergoten zondag staan er 6 mensen van de C1 klaar voor de tocht naar Noordwijk. Onze interim captain (Peter Demeijer) heeft er iets moois van gemaakt, via de Knip naar Wassenaar waar we een stuk Landgoederenroute nemen en naar Wassenaarse Slag rijden. Bij de waterput de eerste drinkpauze om de temperatuur op peil te houden en door de duinen naar Katwijk en door naar Noordwijk.

De fietsen in de schaduw bij de koffiestop maar na 2 koffie komen we tot de ontdekking dat ze staan voor een bordje “Gelieve geen fietsen te plaatsen”. Die hebben we over het hoofd gezien.

De terugtocht gaat via Rijnsburg en Oegstgeest waar we zien dat veiligheid op het fietspad met zoveel mensen heel belangrijk is.

Wij gaan door naar Leiden en worden door de kerkklokken van 12 uur in Zoeterwoude verwelkomd na 55 kilometer en een gezellige ochtend.

Peet, namens ons allemaal bedankt voor de prachtige rit.

Ria

Afgelopen zondag opnieuw een clubtocht bij de Toerclub. Op deze zomerse dag was weer erg warm weer voorspeld. Wellicht dat daarom de animo wat minder groot was. Voor de A en B stond het Theehuis in Cruquius op de kalender en de C zocht verkoeling aan het strand van Noordwijk. Met 9 man van de A1 maakten we ons maar niet te druk over de route. Gewoon de bekende wegen naar de Ringvaart en dan helemaal rond.

Onderweg passeerden we geregeld andere racefietsers die soms ook aanhaakten om even uit de wind te kunnen zitten. Als groep zitten we daar niet altijd op te wachten, zeker als ze zich in de groep mengen. Het voelt toch veiliger als we alleen met clubgenoten rijden. Uiteindelijk kom je dan vanzelf langs de koffiestop, wat niet alleen bij ons een populaire rustplaats is. Op het terras waren al veel tafeltjes bezet, maar wij vonden ook nog een plekje in de schaduw. Inmiddels werd het wel steeds warmer, dus alle bidons werden weer tot de rand gevuld voor de terugweg. Die verliep ook weer via de bekende route en zo waren we na ruim 110km weer terug in Stompwijk. Hoogste tijd voor een verfrissende douche.

Arno van Rijn

Blesruiters 50 jaar

Het 50-jarig bestaan van De Blesruiters zou gevierd worden op zondag 25 juni. Maar door de hoge temperaturen werd donderdagavond besloten het te verzetten naar de 24ste. Na veel vergaderen, bellen en nachtwerk is het toch gelukt. Helaas voor de menclinic en IJslander show die het niet voor elkaar kregen een dag eerder te komen. En ook bij allebei de carrouselshows waren er helaas een aantal mensen die moesten werken. Maar het is toch een geslaagde dag geworden.

Met 20 kinderen in de kantine stokpaardjes maken voor de stokpaardenrace was een mooi begin. 

De opening was met de Carrousel van de Jeugd olv Stephanie die prachtig gekleed waren in flower power.

Daarna de westernshow met een leuke show, de stokpaardjes race alle kinderen over de hindernissen waar uiteindelijk een winnaar uit kwam.

Daarna de Shetlander/pony barrel race als voorproefje op de ponyrace, en wat zijn sommige shetjes heerlijk eigenwijs, ook hierbij konden ze een mooie beker winnen.

Daarna de prachtige show van Jolanda Adelaar met haar mooie hengst

De hoogte sprong georganiseerd door Kees de Jong en wat is er hoog gesprongen. Uiteindelijk is er 1.45m  gehaald en dat is hoog. Het ging op stokmaat paard/pony dus uiteindelijk heeft een pony van 145, wat 125 sprong gewonnen. 

Daarna als afsluiting Carrouselteam Goud olv Karin Bakker. Wat zij in 10 weken met veel wisselende ruiters ivm kreupel toch voor elkaar heeft kunnen krijgen. 

Het was een  zeer geslaagde dag.

Voor de menners, IJslanders, hoogtesprong en de Carrousels (nogmaals) wordt nog een andere dag gezocht.

Wij willen al onze sponsors bedanken,  maar daar in de volgende Dorpsketting meer over.

Namens de organisatie 50 jaar Blesruiters

Kitty, Jos, Nadine, Nina, Sabine, Wendy, Kim en Manon 

De foto’s zijn van Ria Straathof

36e Op de Camping Weekendkamp weer ouderwets geslaagd

Vorige week vrijdag om 19.00 uur was het eindelijk zo ver. Het startsein voor het kamp werd gegeven, meer als 70 kinderen en 50 leiders hadden er veel zin in. De dag begon met mooi stralend weer en zaterdag was het in de middag toch wel wat warmpjes. Iedereen was goed gehumeurd, de grote  tent om te slapen stond klaar, prachtig versierde kantine en een mooi podium. 

De organisatie had echt haar best gedaan om er een ‘Op de Camping’ van te maken.  De speciaal geselecteerde ‘op de camping’ jury, bestaande uit een delegatie van Akkerlust en Familie De Groot hadden voor de openingsact  een prominente plek gekregen dicht bij het podium om alle teams goed te kunnen beoordelen, immers voor een goede beoordeling van de teampresentatie is een goede zitplaats een vereiste.

Voordat de eerste team presentatie kon beginnen was het de beurt aan de kampstaf om het   weekendkamp te openen. Later werd het startsein gegeven door de Kampstaf voor de bedachte spellen die door de bouwploeg speciaal gecontroleerd zijn.

Tussen de spellen door werden de kinderen door de catering voorzien van een hapje en drankje. Vrijdagavond stond natuurlijk het welbekende patat en frikandel op het menu, ‘gekookt’ door de speciale bakploeg.

Voordat er zaterdagochtend weer begonnen werd, moesten de deelnemers wel de spieren warm maken tijdens de ochtend gymnastiek les van Rachelle. Waar water is, is er veel plezier. Het was natuurlijk puur toeval dat we met dit mooie weer zaterdagochtend het zwembad in Zoeterwoude gereserveerd hadden. Het hele zwembad was voor ons zelf en er werden leuke waterspelen gespeeld en later mocht er nog vrij gezwommen worden.

In de middag werd er weer ouderwets van de dijk gegleden en bij de Akkermunt over de sloot heen getokkeld.

De winnaars werd het team Kobus de Uil met de vaste leiders Milou en Kyra die veel punten vergaarden met hun goed gebruikte joker. Zij kregen de nieuwe wisselbeker uitgereikt door de Spreekstalmeester van de kampstaf.

Hiervoor willen we de volgende sponsoren bedanken:

Laura v.d. Bos (decoratie), Linda Roos Springkussen, Lexmond (ijsjes), BOON’s Robbert Pruijssers, Luiten Food, Club van 100   en alle andere giften en spullen die dit kamp mogelijk gemaakt hebben. Tevens de Juryleden, de bouw-, bak- en cateringploeg en alle vaste- en losse leiders.

Einduitslag 36e weekendkamp

        Weekendkamp 2023 
   
Plaats punten
1eKobus de Uil51.5
2eClub Sammy48.5
3eMolly en Caatje44.5
4eRick de Kikker38.5
5eFien en Teun34
6eKoos Konijn28.5
7eBollo de Beer25
8eOrry and Friends24.5
9eZipp de Bij22
10eLenny de Vos15

Namens de weekendkampstaf; Sanne, Margreet, Sjors, Wendy, Dennis,

Jokelien, Rachelle, Maroeska en Peter

“De Drie Musketiers” stonden aan het kraambed van 50 jaar Blesruiters

Op 23 juni 1973 vond er, in het Dorpshuis, de oprichtingsvergadering van de Blesruiters plaats. Het initiatief kwam van de, zoals ze tot op heden genoemd worden “de Drie Musketiers” t.w. de ras Stompwijkers, Sjaak Vurens, Aad Koeleman en Piet Roeling.

Uitgangspunt van de vereniging was dat deze toegankelijk was voor iedere Stompwijker en betaalbaar. Het begon allemaal heel simpel, zadels en hoofdstellen waren maar mondjesmaat aanwezig en was het vaak behelpen met een dekje en een touwtje als leidsels.

De ponyclub groeide snel en waren er al  gauw 20 leden, bijzonder hierbij was dat het allemaal jongens (namen bekend) waren, nu zijn het allemaal “meiden”.

Na een aantal omzwervingen kreeg men van de Gemeente het huidige verenigingsterrein toegewezen. Een oude directiekeet en een romneyloods deden dienst als onderkomen.

De vereniging groeide snel, er werd aansluiting gezocht bij de federatie van landelijke rijverenigingen en werd een gediplomeerde instructeur

(van der Steen) aangesteld.

Veel activiteiten zijn er opgestart, allereerst werd, volledig in eigen beheer, met een geweldige groep vrijwilligers een nieuwe kantine gebouwd.

Het ponykamp werd georganiseerd en was jarenlang een van de meest geliefde activiteit van de vereniging. Een vrachtwagen met aanhanger met vaak rond de 20 paarden en pony’s en tussen de 20 en 30 deelnemers togen jaarlijks naar locaties als Leersum, Kootwijk, Laag Soeren en Wateren. Er vond een ware “volksverhuizing” plaats.

De mensport werd steeds actueler ook bij de Blesruiters en al gauw was er een groep menners waarvoor allerlei activiteiten werden georganiseerd.

Bekend was de pannenkoekenrit naar Meyendel waar vaak meer dan 15 aanspanningen met 50 personen aan deelnamen. De toentertijd aanwezige serre werd geheel voor ons gereserveerd en de gezellige tussenstop in Landgoed de Horsten mag ook niet onbenoemd worden gelaten.

Verder hadden de puzzel- en erwtensoep ritten en de wedstrijd door “het Dorp” aan deelname niet te klagen.

Ook de menners organiseerden uiterst gezellige meerdaagse tochten naar o.a.  Markelo en Vorden. De inzet van de Blesruiters, met al haar vrijwilligers bij de jaarlijkse organisatie van de SGW/M in Vlietland was een groot succes, wat resulteerde in de toewijzing van de KNHS om gelijktijdig een Nederlands kampioenschap te organiseren.

Tot slot was het jaarlijkse Toneelstuk op de voorjaarsvergadering een gezellige en goed bezochte happening waar, buiten de kijkers, door de deelnemers voor en tijdens de opvoering veel plezier is beleefd.

Alle verenigingen waaronder ook de Blesruiters hebben de laatste jaren te maken met een afname van vrijwilligers en wordt het steeds moeilijker de organisatie van hun activiteiten bemand te krijgen.

Maar ook de leden trekken meer en meer hun eigen plan. Goed voorbeeld is het fenomeen startkaart-houder waarbij een ruiter/menner alleen maar lid van de vereniging is om deel te kunnen nemen aan officiële wedstrijd maar verder niet actief is binnen de vereniging.

Toch ook een positief geluid, het aantal leden van onze vereniging en vooral de jeugd groeit nog steeds zowel bij de ruiters als menners

De resultaten van onze ruiters als menners  op kring- regio en districtsniveau mogen er wezen. De regelmatige meerdaagse uitjes van groepen menners en het onlangs gehouden  “Drie Molens Concours” zijn voorbeelden dat onze vereniging springlevend is.

Zelf mocht ik ervan getuige zijn, bij de Nederlandse kampioenschappen, dat de omroeper aankondigde dat een Blesruiter derde was geworden en tot tweemaal toe het Wilhelmus werd gespeeld voor een Blesruitermenner uit Stompwijk. En dan sta je op het hoogste “schavot” en dat doen we dan toch maar.

Tot slot; zaterdagmiddag heb ik met genoegen gezien dat ons nieuwe jeugdige en vooral enthousiaste bestuur onder leiding van de dochter van één van de Musketiers, Kitty Smits- Roeling, ondanks de (terechte) ingeperkte activiteiten vanwege de warmte toch tot een succes maakte.

Bijgaande foto van Kees de Jong met zijn kleindochter Jaimi (die de hoogte sprong bij de pony’s won) behoeven geen uitleg als je het hebt over 50 jaar Blesruiters.

Ab

Toerclub Stompwijk

C1

Aan mij de eer, om deze week een verslag te schrijven van onze tocht naar ‘t Zeeltje.

Aan de start was én bleef het betrekkelijk rustig: er zijn ongeveer 55 man gestart, waaronder 5 man/vrouw van de C2 en 5 vrouwen van de C1.

Nadat de A– en B waren gestart, waren wij aan de beurt. We hadden natuurlijk bij Fried aan kunnen sluiten, maar uiteindelijk besloten wij op eigen houtje te gaan. Via de Meer en Geer reden wij richting Nieuwe Driemanspolder, het wordt daar steeds mooier naarmate de begroeiing meer verwildert. Over de Jan Waaijerbrug naar het tunneltje onder de rijksweg door. Dan richting het Balijbos en daarna door naar de Watertoren. In die buurt was in de loop der tijd het één en ander veranderd, maar alle lof voor Annie, zij weet het doel toch altijd weer te vinden. Zo ook nu. Trouwens, ik vind het toch ontzettend knap van haar, dat zij altijd élke bestemming weet te vinden. Hoeveel jaar rijd ik nu al mee? Nou, zet mij niet voorop, want we komen wel ergens, maar niet op de plaats van bestemming hoor. Dus….. Dikke pluim voor haar.

Wat ons trouwens ook opviel was, dat het zoo heerlijk rustig was onderweg. Dat was op de heenweg zo en dat bleef ook zo op de terug weg. Kwam dat door de Vaderdagontbijtjes? Of kwam dat door de Ronde van Zoeterwoude, was iedereen daar gaan kijken? Geen idee, hoe dat kwam, maar het was op deze manier heerlijk ontspannen fietsen. Om 5 over 10 kwamen we bij ‘t Zeeltje aan, precies op tijd voor een lekker bakkie. Vorig jaar waren we 5 minuten te vroeg en moesten we wachten. Na een half uur koffiepauze bestegen wij onze stalen rossen weer en togen wij huiswaarts. Zoals gezegd, nog steeds heerlijk rustig op de fietspaden! Om kwart voor 12 stalde ik mijn fiets in de achtertuin en had ik 53.30 km op mijn tellertje.

Trees

Tijdrit IJsclub Stompwijk

Afgelopen vrijdag 9 juni hebben we weer de jaarlijkse tijdrit kunnen rijden. Zoals bij de meesten bekend, wordt er een rondje om de Vogelplas gereden, 1 rondje voor de junioren en 2 voor de senioren en masters. Het was met 27 gr. behoorlijk warm weer, maar het enthousiasme was er niet minder om. Er werden weer snelle tijden gereden en zelfs het parcoursrecord werd na vele jaren eindelijk gebroken. Jeroen van Voorden wist het record met 5 seconden aan te scherpen naar 17:30 minuten.

Na afloop was de prijsuitreiking bij de fam. Juffermans ook weer erg gezellig. Alle medailles en wisselbekers hebben weer hun plek gevonden. Uiteraard is er daarna nog veel nagepraat over de ervaringen van deze tijdrit en die van vroeger.


Bij deze willen we alle deelnemers bedanken voor hun inspanning. We hopen jullie volgend jaar weer terug te zien bij de tijdrit. Een speciaal dankwoord gaat uit naar alle vrijwilligers die deze tijdrit mede hebben mogelijk gemaakt.

We hopen dat we volgend jaar weer op jullie kunnen rekenen. Foto’s van het podium in de diverse categorieën staan binnenkort op www.ijsclub.nl.

Tot volgend jaar!

Namens de tijdrit commissie, Edu, Frank en Arno

Geslaagde 1e outdoorwedstrijd Blesruitermenners

Zondag stond de eerste outdoorwedstrijd van dit jaar op het programma van de Blesruitermenners en werd verreden op het mooie terrein/land van de fam. de Haan aan de Stompwijkseweg.

De weersvoorspelling was prachtig maar voor de paarden en pony’s was dik 30 graden toch wel erg pittig. Terecht had de mencommissie de wedstrijd dan ook vroeger laten starten zodat rond 10.00 uur, dus voor de ergste warmte, de laatste deelnemer uit het parcours kon zijn.

Een outdoorwedstrijd of minimarathon bestaat uit een parcours van 12 poorten met twee marathon achtige hindernissen. Het parcours wordt op tijd gereden, uiteraard moeten de ballen op de kegels blijven liggen en de hindernissen in de juiste volgorde worden genomen.

Zaterdag werd het parcours opgebouwd, dat was door de vele vrijwilligers snel gepiept, en konden de deelnemers het parcours verkennen.

Met name bij de marathonhindernissen zijn een aantal rijroutes te kiezen zonder af te wijken van de juiste volgorde. Belangrijk is hierbij b.v. hoe wendbaar is je paard/pony maar vaak kan een langere lijn toch sneller zijn door behoud van snelheid. Goed verkennen met (je groom) en een keuze maken hoe je gaat rijden, is dus heel belangrijk.

De eerste start was zondag om 8.30 uur, er werd gestart in groepjes van 4. Het parcours moest tweemaal afgelegd worden waarbij de snelste tijd geldt voor de uitslag.

Om 10.00 uur kwam de laatste deelnemer over de finish en was iedereen het erover eens, het was voor ‘Mens en Dier’ goed te doen en een zeer geslaagde wedstrijd en uiteraard dank aan de fam de Haan.

Op de foto Kim Slingerland in actie met haar pony Lot.

Voor de uitslag kijk op www.blesruiters.nl

Ab