Meestal hoef je niet trots te zijn als je aan iets verslaafd bent. Het liefst hou je het stil en loop je er niet mee te koketteren. Toch ga ik hier nu een boekje open doen over mijn verslavingen. De verslaving waar ik het minst trots op ben is roken. Daar ben ik ooit mee begonnen  en gebruik het excuus dat, toen ik begon, de sigaretten nog op tafel stonden en dat je in kroegen mocht roken..Ja, dat is lang geleden maar ik lieg er geen woord van. En nee, het was net iets later dan het hunebedden tijdperk! In het heden hebben rokers het makkelijker gekregen. Doordat je bijna nergens meer mag roken verbruik je minder rookwaar (dat compenseert de prijs een beetje) en, niet geheel onbelangrijk, je geniet er meer van. Mijn conditie wil ermee stoppen voordat de man met de zeis langs komt..Nu mijn verstand nog.

Ik ben nog niet klaar hoor, heb nog een verslaving. Vissen. Tegenwoordig niet meer een verslaving die algemeen geaccepteerd is want Marianne Thieme en consorten hebben hele andere ideeën over de vissport. Maar daar ga ik nu niet over uitwijden, ik heb het over mijn verslavingen en ben nog niet klaar..

Er is namelijk nog een derde…Ik ben verslaafd aan mijn computer! Zo, dat is er uit! Heb dat nooit willen erkennen maar opeens kreeg ik de geest na enkele verwikkelingen die ik van de week mee moest maken. Ziggo, mijn internetleverancier, had enige tijd geleden besloten mij een nieuw modem te geven. ‘Helemaal gratis’ stond er vet gedrukt in de brief waardoor mijn interesse zich uploade waar ik bij stond. Want gratis is goed voor de portemonnee, toch?  Elke dag keek ik uit naar de pakketdienst van de PTT..euh..TPG..euh..TNT.. euh PostNL, tot afgelopen donderdag. Want toen kwamen de pakketten binnen. Ja, meervoud, zoon Youri zag de wanhoop in de ogen van de postbode want niemand in de straat was thuis en die man wilde van die spullen af: “Zet ze hier maar neer”. Ik was duidelijk niet de enige die een nieuw modem kreeg! Om zes uur die avond begon ik met het demonteren van mijn oude spullen en het aansluiten van het modem. Een peulenschil, zelfs voor mij. Alleen ging het daarna mis. Om tien uur die avond had ik zes keer het modem opnieuw opgestart, was ik tien keer naar boven gelopen om de pc’s van de jongens te activeren en had ik drie keer de helpdesk aan de lijn gehad. Dat was ook de enige lijn van Ziggo die werkte, het internet bleef dood. Het laatste advies van de Helpdesk aan mij was dat ik de volgende dag, vanaf acht uur, moest bellen met de zogenaamde ‘Hotline’ van Ziggo. Mijn geduld werd nu stevig op de proef gesteld want hier zaten kosten aan verbonden: vijfenzestig cent per minuut…Maar goed, daar krijg je dan wel echte pc vreters voor aan de lijn. Dertig minuten later en twintig euro armer wist ik waar ik aan toe was: dit probleem kon alleen opgelost worden door een monteur. En die kon vier augustus op zijn vroegst langskomen..”Wat! Maar dan zit ik een week zonder internet! Zijn jullie nou helemaal van de pot gerukt!” 

Toen kwam dus het besef dat ik verslaafd was….Na een tip van zoon Youri (Pap, ik heb internet via een onbeveiligd netwerk!) bouwde ik nog een draadloos netwerkkaartje in maar ook nu geen verbinding…Nerveus liep ik rond, van pc naar de bank en van de bank naar pc. Ben toen door pure ontwenningsverschijnselen die avond op bezoek gegaan bij een vriend, sociale contacten moet je ook bijhouden. Nou wist die vriend, heel toevallig(!), veel van computerproblemen. Al gauw had ik een A-viertje met mogelijke oplossingen genoteerd en toen ik even na middernacht thuis kwam nam ik direct plaats achter de pc om een nieuwe poging te ondernemen. Voordat ik ook maar iets gedaan had zag ik het al..Ik had honderd procent verbinding met Ziggo!

Regen in de zomer

is hoop die tegen de ruiten te pletter slaat.

– ANONIEME UITSPRAKEN/AFORISMEN

En dan is het weer voorbij…De Stompwijkse Paardendagen liggen weer achter ons. Bijkomen is nu hoofdzaak. En napraten. Ik heb weer genoten. Vrijdag, zondag en maandag was ik in de tent te vinden en keek toe op een massa mensen die het enorm naar de zin hadden. En ik ook hoor. Een avond was ik de BOB, dan krijg je de gelegenheid om met nuchtere blik de wereld in te kijken..En wat zie je dan? Tja, dat hoeft geen uitleg toch! Een grote groep mensen die plezier maken, drinken, dansen en eten (de hamburgers lagen er ook dit jaar weer bij voor vier euro en menig keel kreeg een rauwe haring te verwerken), even geen dagelijkse sleur, politieke meningen, werk of andere beslommeringen. Eigenlijk zijn deze dagen een grote reünie want uit de vele gesprekken die ik mocht voeren kwam telkens weer naar voren dat er wel een zus of een broer deze dagen gebruikte om terug te keren op het nest om samen te zijn met hun familie en vrienden. Er als er niet genoeg ruimte was werd gewoon de schuur omgebouwd tot slaapverblijf. Nee, de organisatie had het weer goed voor elkaar, alle onderlinge verschillen van  diverse generaties waren verdwenen en de eenheid was een feit.

En dan Noorwegen. Dit land stond bij mij bekend als land waar je naar toe emigreert als je voor rust, ruimte en veiligheid kiest. Verder kunnen Noren goed schaatsen, Mart Smeets koopt daar zijn truien en je kunt op Noren schaatsen. Als ik mocht kiezen tussen een vakantie in Spanje of Noorwegen, dan wonnen die Noren het. Meer gedachtes over Noorwegen had ik eigenlijk niet. Het was het onopvallende meisje of jongen uit de klas zeg maar. Tot vrijdag dacht ik zo. Daarna heb ik bijna het hele weekend elk nieuwsbulletin gezien en hield ik het internet in de gaten. Want ook daar lopen personen rond die doordraaien en dan maar de publiciteit opzoeken. Gevoed door verschillende bronnen, bijvoorbeeld politieke uitspraken of bepaalde internetsites (lees maar eens de reacties op gebeurtenissen, daar lusten de honden geen brood van), wordt de frustratie met de dag erger en dan ineens treden ze naar buiten op een manier die elk gezond en verstandig mens ver boven de pet gaat. Volkert van der G., Mohammed B., Karsten T. en onlangs nog Tristan van der V. gingen de Noor Anders B. voor. Allen op hun eigen manier in een isolement geraakt en verworden tot tikkende tijdbommen…Extremisme ten top. De idioot bevestigde dit nog maar eens toen naar buiten kwam dat hij bij zijn voorgeleiding de wereldpers erbij wilde hebben…

Door de gebeurtenissen in Noorwegen werd het een raar weekend. Het begon al met het nieuws dat de Tros stopt met het uitzenden van kinderprogramma’s. Op zich was dat wel goed weer goed nieuws want het zal je kind maar wezen die steeds programma’s als kabouter Plop en Mega Mindy  voorgeschoteld krijgen. Ooit begonnen ze met Bassie en Adriaan en nog heb ik daar, een vent van zevenenveertig jaar, nog steeds last van. Gelukkig kan ik het van me afschrijven en geraak ik niet in extremistisch gedrag. Of misschien toch? Ik heb al menig maal geklaagd over de Tros (o.a. over hun pact met Volendam) en dat zou toch ook een keer over moeten gaan…Maken ze dan niets leuks? Jawel! Te land, ter zee en in de lucht. Daar schuilt niks kwaads in al begin ik toch te tandenknarsen als ze het uitzenden op zaterdagavond half negen..

Minder nieuws was natuurlijk de dood van Amy Winehouse. Oké, zeer waarschijnlijk was het haar eigen schuld maar zingen kon ze wel.  Johnny Hoes, een van de ‘ontwerpers’ van het Feyenoordlied, blies ook zijn laatste adem uit en rest ons de herinnering.

Hoe zou het gegaan zijn als Anders Behring Breivik gewoon bij zijn moeder was thuisgebleven…

Arjen Veldhuizen

Vorige week woensdag was het zover en werd de Hoge Brug feestelijk geopend. De brug was na 80 jaar intensief gebruik aan vervanging toe. In café Aswieta spreekt Peter van Ostaijen, die als wethouder onder andere verantwoordelijk is voor Verkeer en vervoer, het publiek toe.

Het heeft alles bij elkaar toch gauw 3 á 4 jaar aan voorbereiding gehad. In 2008 werd de brug na een inspectie in afwachting van nader onderzoek afgesloten. In 2009 werd duidelijk dat de constructie vernieuwd moest worden waar een fors bedrag en veel omleidingen bij kwamen kijken. Er is contact opgenomen met de adviesraad en de nodige regelingen zijn getroffen. Door de aanbesteding heeft het extra tijd gekost voordat men met de bouw kon beginnen. Een ontwerp werd verworpen nadat Hoogheemraadschap Rijnland toch de brug 2 meter breder wilde. En nu was het eindelijk zover dat de brug weer als doorgaande weg voor Stompwijk van dienst kan zijn. De brug is van groot belang voor het dorp.

Dank ging uit naar Ballast Nedam, de adviesraad voor een breed draagvlak en ingenieursbureau IV Infra. De Firma Luiten op het Klaverblad werd bedankt voor het gebruik van het parkeerterrein door Connexxion om met de bus te kunnen draaien. Als laatste natuurlijk de directe omwonenden want zij en De Passie hebben er het meeste last van gehad. Het dorp mag trots zijn op de nieuwe, verbrede, minder hoge brug, die een belangrijke bijdrage levert aan de bereikbaarheid .

Na deze woorden is met een oude stoomwals de brug officieel geopend verklaard. Maar voor het zover was kwam de eerste auto niets vermoedend de brug over en werd onthaald met een dik applaus, met als gevolg stomverbaasde gezichten achter de voorruit.

Aansluitend was er een barbecue in café Aswieta, de harde wind buiten liet het niet toe om op het terras te genieten, maar binnen was de sfeer hartverwarmend.

Petra Oliehoek- van Es