Welke invloed heeft het Corona virus op uw dagelijks leven?

Je merkt wel heel goed dat het virus er is, je komt nergens meer. De boodschappen doen de buurtjes en we drinken wel eens een kopje thee of koffie ieder in ons eigen tuintje maar dat is het dan ook wel. Gelukkig komen mijn kinderen en klein kinderen nog wel langs. Mijn dochter werkt in een verpleegtehuis en heeft het Corona virus gehad. Ze is daar erg ziek van geweest. Nu gaat het gelukkig weer beter. Je wilt niet dat je het krijgt, mijn kinderen letten wel goed op mij, dat ik goed eet en zo en dat ik zo gezond mogelijk leef.

Hoe komt u de dag zoal door?

Oh ik vermaak me wel, ik heb televisie en de telefoon is in deze tijd wel belangrijk. Je belt eens iemand of je wordt gebeld. Volgende week ga ik weer voor het eerst naar de kapper. Dat is best wel eng maar het is hard nodig dus ik ga toch maar. Dan ben je er ook weer even uit.

De fysiotherapeut belt regelmatig, ik moet oefeningen voor mijn arm/schouder thuis doen. Maar die helpen helemaal niet en nu komt hij volgende week aan huis. Dan zie je weer even iemand anders. Ik hoop dat het dan toch gaat helpen want die pijn dat is niet prettig.

Wat vindt u van de regels die opgesteld zijn?

Dat vind ik wel heel goed, ik heb er ook geen moeite mee. Als er geen regels zouden zijn dan doet iedereen maar wat en dan krijgen ze het virus nooit onder controle. Het is gewoon een rot virus en ik ben bang dat het nog wel even zal duren voordat ze een medicijn of vaccin hebben uitgevonden dat helpt. Ze moeten alleen niet de regels te snel versoepelen, dat is niet goed.

Komt u weer naar de Soos als we die helemaal veilig kunnen opstarten?

Nou dat weet ik nog niet, ik weet niet of ik dat al meteen aandurf. Ik moet echt zeker weten dat het helemaal veilig is dan kom ik zeker weer maar anders wacht ik nog een poosje.

Wat vindt u een positieve kant van het virus?

De saamhorigheid die ontstaat. Er wordt veel georganiseerd, we kregen allemaal een paasontbijt, dat was geweldig. Er werd muziek gemaakt en een straat bingo georganiseerd, ze houden je wel bezig. Iedereen let ook een beetje meer op elkaar. Dat is wel goed.

Ik hoop jullie toch weer te zien dit jaar.

Riet van Santen- Bohemen

(uit het boekje (mijn) leven met corona, dat in het begin van de coronatijd, – vorig jaar dus – door en voor de leden van Ouderen Soos Stompwijk is gemaakt)

Lieve leden,

Omdat de ‘dinsdagmiddag Soos nog steeds niet kan starten, het weer de laatste dagen nu ook niet je van het is, laven we ons nog steeds in en aan de Olympische Spelen. Na een wat moeizame start kwamen we afgelopen vrijdag goed op gang en de medailles stroomden binnen. Heerlijk om naar te kijken, al die verschillende sporten, de gedrevenheid van de sporters, de vreugde bij het halen van een medaille of het verdriet bij een 4e plaats en dus net naast het eremetaal grijpen. Wellicht houdt u er niet van, maar wij genieten ondanks de middernachtelijke tijden. De wekker maakt overuren. Op het moment dat ik dit stukje schrijf is het 02.35 uur en kijken we naar de Military, een prachtig spel tussen paard en ruiter in een parcours met de mooiste hindernissen. Als we het dan over genieten hebben is dit zo’n momentje.

Het is inmiddels ook augustus, het grootste deel van de zomer is voorbij en hoewel de kans bestaat dat we nog een prachtige augustus en/of september maand gaankrijgen, gaan we toch echt alweer aftellen. ’s Morgens is het langer donker, we worden niet wakker van het gefluit van de vogels en ’s avonds is het ook alweer wat eerder donker. Het is momenteel stil vanuit Den Haag, het zomerreces is in volle gang. Op deze manier hebben we ook geen zicht op het eventuele aanscherpen of versoepelen van diverse maatregelen. Augustus is de festival maand bij uitstek en het is nog maar de vraag of , met name de meerdaagse festivals, door kunnen gaan. Nu zullen onze leden niet zo snel meer naar een festival gaan, zelfs ik laat deze lekker links liggen, maar de jongeren onder ons wachten er ieder jaar weer met smart op. Ergens in de wandelgangen heb ik vernomen dat het kabinet over twee weken even een onderbreking van het reces heeft om hier een besluit over te nemen. Maar wat doe je dan als festivalorganisator? Ga je toch alle voorbereidingen treffen voor het geval het door mag gaan, of ga je niets doen en wacht je af wat er bekend gemaakt wordt, met als risico dat je op heel korte termijn je festival uit de grond moet stampen. Het corona virus bepaalt nog steeds de dagelijkse gang van zaken en dat zal nog wel even duren.

Ieder jaar weer is het een sport om zo vroeg mogelijk de eerste kruidnoten in de winkels te signaleren. Vaak is augustus de maand dat het eerste sinterklaassnoepgoed weer verkrijgbaar is. Ik heb ze nog niet gezien, maar moet eerlijk bekennen, dat ik momenteel iet vaak in de winkels kom. Het boodschappen doen laat ik even aan mijn wederhelft over en helaas gaat hij geen kruidnoten spotten voor mij. Toen ik het vorige week voorstelde keek hij mij aan alsof ik gek geworden was haha, en het is natuurlijk niet alleen spotten maar ook de grootst mogelijke zak voor mij meenemen. Dus wie weet, deze week weer nieuwe ronden, nieuwe kansen en mocht iemand van jullie een zak kruidnoten tegenkomen, ik hou mij aanbevolen. Ze kunnen bij mijn moeder afgegeven worden, die zorgt er wel voor dat ze bij mij terecht komen.

Maar aangezien augustus gewoon bij de maanden van het jaar hoort hoop ik dat onderstaand gedichtje een glimlach op uw gezicht brengt.

Stofzuigen, dat zal ik morgen wel doen,

of de dag nadien

in de tuin laat ik het gras lekker groen

zodat je het onkruid niet kan zien.

Het moet wel voor volgend jaar

maar ik beloof dan is het vast wel klaar

ik maak me niet druk, doe alles lekker laat,

en in augustus zal je zien

dat mijn kerstboom er nog staat

Namens het complete bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris