Stompwijk in 4 seizoenen,

Stompwijk in 4 seizoenen

natuur en weer,

jaaroverzicht 2020

Ons 2e jaar in Stompwijk zit er alwéér op. Het allesomvattende natuur– en weerspektakel konden wij opnieuw 12 maanden waarnemen. Door onze ramen en in de polders tussen Zoeterwoude en Leidschendam. Ja en hoe! Hier hebben wij bewust géén vitrage of jaloezie voor de ramen. Wij wonen 2 hoog, op een hoek. Er is géén inkijk en géén langslopen..

In Zoetermeer hadden wij 38 jaar noodgedwongen wél vitrage en jaloezie voor de ramen. Men liep pal langs de ramen op de stoep voorbij en keek naar binnen. Omdat het een smal straatje was keken de overburen ook de woning in. Nu is het nóg dagelijks een opluchting, een verademing, niet meer alles potdicht te moeten houden maar licht en letterlijk lucht te kunnen hebben. Nu wij niets meer voor de ramen hebben dan een enkele raamdecoratie zijn er veel nieuwe waarnemingen die ik hier gráág met u deel. Dit is mijn 2e jaaroverzicht over de 4 seizoenen in Stompwijk.

Van december 2019 tot en met februari 2020 was het redelijk zacht. Ach ja, de winter. Als ik denk aan mijn jeugd kun je déze 3 maanden haast niet meer zó noemen. Het water van de Oude Haagweg, de Laakhaven en het verversingskanaal naar Scheveningen was wekenlang bevroren en hoe! Uren schaatspret in Den Haag dus. Elfstedenfans kunnen van de dikte van dat ijs alleen maar dromen. Wat een bergen sneeuw waren er in die tijd. Zeker in 1962/63. Snel terug naar de winter van 2019/20 die zacht was. Ja, de opwarming van de aarde is in ons kikkerlandje goed zichtbaar en voelbaar. Er lag amper ijs op de sloten we  kunnen die anderhalve vlok die neerdwarrelde toch geen sneeuw meer noemen. Er was nauwelijks vorst en zodoende hadden we geen last van gladde wegen. Er was ook geen hinder in het verkeer omdat het asfalt meer grijs bleef dan wit werd.

Viel het u al op dat dat door de zachte winter weer heel wat vogels hier bleven en niet weggetrokken zijn en dat opnieuw héél veel vervroegd uitliep. Vaak zelfs veel te vroeg?!

Ik denk bijvoorbeeld aan de magnolia, sering, wilgenkatjes, de kastanjeboom, pinksterbloem, zuring, de gele plomp, het klein en groot hoefblad enzovoorts.

Met de zon achter ons en de regen voor ons, zagen wij  vanuit ons huisje, diverse keren de regenboog.

Het blijft een prachtig fenomeen, al die mooie kleuren. Mijn dochter Mirjam, toch ál 58 lentes jong, zag onlangs in Stompwijk voor het eerst de volledige regenboog. In Zoetermeer, en daarvoor in Den Haag wonend, was dát dus onmogelijk. Door alle bebouwing kon je slechts een klein gedeelte zien. Ze bleef maar kijken en uitroepen: ”Wat is dit mooi”!. Ik heb zelf vroeger aan zee, de volledige regenboog mogen zien en nog dubbel ook, namelijk weerspiegeld op de golven.

In het Pastoorsbos waar ik dankzij mijn rollator zowaar kán komen, zag ik diverse kleine en grote paddenstoelen. Tussen het kreupelhout zag ik ál de eerste sneeuwklokjes en de hulst had al rode besjes. Boven mijn hoofd vlogen onlangs in  V-vorm ganzen. Ze waren zich ál in het formeren voor de grote trek naar warmere streken en deden dit op tijd want inmiddels hebben we een paar keer nachtvorst gehad en gaan we naar de winter 2020/2021 toe.

Als ik nu thuis kom van een klein ommetje smaakt de ál gezette kamillethee of karamelkoffie dubbel  lekker. Van winter tot winter heb ik deelgenoot gemaakt van de natuur en het weer in en rond Stompwijk.

Al vroeg in de lente liep de temperatuur hoog op, tot maar liefst 25 graden. Een aantal nachten achter elkaar waren er onweersbuien en het regende in die tijd gemiddeld 20 mm per etmaal . De regenmeter op ons balkon gaf zelfs 1 keer 28 mm aan.

Onze Lieve Heer laat mij steeds weer andere dingen zien. Voor het 2e jaar stonden op ons balkon in een grote plantenkuip afrikaantjes. Wat een prachtige bloemen zijn dit trouwens en wat een heerlijke geur komt er vanaf. Alsmaar ervan genietend zag ik dat de bijen uit de bloemen nectar haalden. Iets positiefs dus. Ook zag ik dat de spinnen er gif uithaalden om hun prooi te doden, dus iets negatiefs. Wonderlijk hè, en dat uit dezelfde bloem.

Dicht bij ons huisje was men druk in de weer om de sloot langs de Meer en Geerweg te verbreden. Dankzij mijn scootmobiel ben ik er heel wat keren geweest om te kijken, ik kon er geen genoeg van krijgen.

“Er zaten 7 kikkertjes al in een boerensloot” zó begint een  kinderliedje, Ik kon rustig bekijken wat er allemaal in leeft; diverse soorten visjes, watersalamanders, watertorren en ja hoor, inderdaad kikkers, slakken enzovoorts. Het was een afwisselend menu voor de meeuwen die er dan ook veelvuldig zaten.

We hadden opnieuw een lange, zeer warme zomer. De temperatuur bereikte een aantal dagen ruim de 30 graden en er waren uitschieters bij van maar liefst 35 graden. Het was bovenal een droge zomer De lucht was heel vaak helderblauw. De kleurenpracht vlak voor de zonsondergang is met geen pen te beschrijven , zo mooi! Ja de lucht blijft ons beiden boeien. Al schrijvend schieten enkele regels van een lied mij te binnen en wel deze: (Onze Lieve Heer) Die wolken, lucht en winden wijst spoor en loop en baan

Zal óók wel wegen vinden,

Waarlangs uw voet in (2021) kan gaan

                                           Mag ik u hiermee bemoedigen?

Wij kregen óók meer oog voor de maan. Ontdekte u al hoe snel de maan zich verplaatst. Zó staat de man nóg (vanuit ons raam gezien) helemaal linksboven Zoeterwoude en een poosje  later staat de maan alwéér helemaal rechts boven Leidschendam. Oók viel het ons op hoe betrekkelijk snel het gaat van nieuwe maan naar volle maan.

Ik blijf mij verbazen over de hoeveelheid kauwen hier en vraag mijzelf af waar die elke dag hun kostje halen. Ook over de zwermen wilde ganzen verbaas ik mij nog steeds.

Door de droogte waren er al vroeg bladeren van de bomen af gevallen en enige tijd later werd het menens door de herfst. Enerzijds bleef het nog lang zacht weer en hoorde ik nog steeds de kikkers kwaken, anderzijds bracht de herfst ons mist, bewolking, pittige regenbuien en storm en kwam er zó een einde aan de droogt.

KerstSter in het zonnetje

Sommige mensen doe je echt te kort om ze een KerstSter te noemen. Want dit zijn de mensen die hun licht het hele jaar bij anderen laten schijnen.

Eén van hen is Petra Oliehoek. Het hele jaar was zij druk met het organiseren van vele

activiteiten: buurtconcerten, andere soorten van entertainment, soep rondbrengen, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het  is nauwelijks te bevatten hoeveel licht zij hiermee heeft laten schijnen bij vele ouderen, alleenstaanden

Met deze tekst probeer een spiegeltje te zijn zodat van het vele licht dat Petra uitstraalt, een beetje op haarzelf zal schijnen.

Je overbuurvrouw Lenie

Dit jaar is er geen viering op kerstavond


Daarom hierbij een paar teksten uit de EMS-viering die niet gehouden wordt.

Lezing: Het Kerstkind

Als het Kerstkind nu op aarde kwam, waar zou dat kunnen zijn?
Misschien dichtbij in Rotterdam, of ver weg in Bahrein?
Is Het dan blank of zwart, hoe wordt Het dan herkend?
Schijnt op die plaats een ster als toen, hoog aan het firmament?

Als het Kerstkind nu op aarde kwam, wie ligt dan in het veld?
Is dat die vredesdemonstrant die strijdt tegen ’t geweld?
Of is het die soldaat, die voor de vrijheid vecht?
Aan wie wordt door de engelen het Blijde Nieuws gezegd?

Als het Kerstkind nu op aarde kwam, wie zijn de wijzen dan?
Zijn dat de wereldleiders soms uit o zo verre land?
Wat is dan hun geschenk, waar ’t Kind mee wordt verblijd?
Zou dat een vredesboodschap zijn, of oproep tot de strijd?

Als het Kerstkind nu op aarde kwam, of is dat Kind er al?
Is het misschien nooit weggeweest, ligt Het nog in die stal?
Kom ga dan mee op zoek, naar waar die stal dan staat.
Dan komt de vrede toch misschien en is ’t nog niet te laat.

  Hans Cieremans

Slotgedachte: Kijk naar het kind in de stal

Kijk naar het kind in de kribbe. Zie je hem ook in jezelf?
Die vraag stelt kerstmis ons.
Kijk naar het kind in de kribbe.
Maak zijn ogen tot jouw ogen,
opdat je naar mensen leert kijken zoals hij deed.
Maak zijn oren tot jouw oren,
opdat je kunt luisteren naar mensen zoals hij deed.
Maak zijn mond tot jouw mond,
opdat je, juist als hij, woorden van vrede kunt spreken.
Maak zijn handen tot jouw handen,
opdat je, juist als hij, een helpende hand kunt toesteken
aan allen die in het donker zitten.
Dan is hij ook in jou en door jou een licht in de duisternis.

Aangepaste openingstijden Servicecentrum gemeente

Rond de feestdagen hebben wij aangepaste openingstijden:

Donderdag               24 december      geopend       tot 16:00 uur

Vrijdag                    25 december      gesloten        (1e Kerstdag)

Donderdag               31 december      geopend       tot 16:00 uur

Vrijdag                       1 januari                gesloten      (Nieuwjaarsdag)

Maandag                     4 januari               geopend       tot 14.30 uur

Leefbaarheid in Stompwijk zwaar op de proef gesteld

Het zal U niet ontgaan zijn!  Plots is de leefbaarheid in Stompwijk in de regionale en nationale pers onderwerp van gesprek. Met name dat er al 25 jaar niet gebouwd is en waardoor de natuurlijke samenstelling en dus de leefbaarheid ontwricht wordt. Helemaal terecht!  Natuurlijk begrijp  ik dat het allemaal niet eenvoudig is, maar vindt u zelf ook niet dat Stompwijk – na 25 jaar geen bouw –  prioriteit moet krijgen boven alle andere bouwplannen!  

De Politiek in Leidschendam moet wakker geschud worden, lijkt het. Erg druk maken ze zich er niet over. Misschien terecht. Ze worstelen zelf ook met allerlei grootstedelijke problemen. Daar zijn wij maar een nietig procentje bij.  

Als voorbeeld: Wanneer er in Stompwijk 25 huizen gebouwd zouden worden is dat maar 1%  van het aantal inwoners in Stompwijk. Echter 1 % op 70000 inwoners in Leidschendam-Voorburg = 700 woningen.  Het is voor beiden maar 1 %. 3x raden waar de prioriteit komt te liggen. Alleen de impact op Stompwijk is desastreus. De middenstand loopt weg, de scholen lopen leeg, de verenigingen krijgen geen aanwas, de vrijwilligers drogen op en  onderhoud wordt achterstallig.  Als er in Leidschendam of Voorburg een voorziening wegvalt, wordt dat wel opgevangen door anderen, maar als dat in Stompwijk gebeurt is er geen vervanging. Er moet dus een einde komen aan deze negatieve spiraal, als we het hier nog een beetje leefbaar willen houden.  Maar waarom lukt het dan steeds maar niet?   

Het lijkt dat er zoveel regels en wetjes en afspraken zijn, dat het bijna onmogelijk is geworden om ergens een vergunning voor te krijgen.  Hierdoor zijn al een aantal ideeën van initiatiefrijke Stompwijkers in de kiem gesmoord en murw geslagen.  De loop naar het stadhuis is er een met loodzware schoenen. Wel goede ideeën over burgerparticipatie en toejuichen van initiatieven. Maar even zo vaak met een doekje voor het bloeden en derhalve met niets weer naar huis.  

De gemeente beweert ook met handen en voeten gebonden te zijn, maar hoe kan het dan,  dat nog geen 3 km verderop in Zoeterwoude het ene na het andere bouwplan gereed komt?  

Hebben ze daar andere wetten en regels? Of ontbreekt de politieke wil in Leidschendam-Voorburg?

Toch maar eens met de buren praten, daar is Stompwijk misschien beter af.  De meeste karakteristieken (recreatief, agrarisch, landelijk, dorps, groen, klein, overzichtelijk, gemoedelijk, slagvaardig) pleitten al voor een overgang naar Zoeterwoude.  Maar ja, we zijn ooit eind jaren 80 met de belofte van een sporthal  op het verkeerde been gezet en de vrijage met Voorburg is voor Stompwijk al evenmin gunstig verlopen. 

Toen hadden we nog een beetje inbreng met 6% van het aantal inwoners, nu met net 3% is het zo goed als niets.  

Maar als je in het dorp rondvraagt hoor je het gemor en vinden de meesten dat we in Zoeterwoude beter af zouden zijn.

Maar als je echt wat wil, moet je er ook voor vechten, met gemor kom je er niet.  

Het is misschien eerst tijd dat de Stompwijkers opstaan!  Er moeten meerjarenplannen op tafel komen van zowel de sociale woningbouw, als van projectontwikkelaars en gesteund door de gemeente.

Die plannen moeten transparant zijn, een focus hebben en een einddatum.  Wellicht kunnen we in het kader van burgerparticipatie zelf het initiatief nemen en een werk/actiegroep oprichten en samen aan een plan werken. Ik ben benieuwd wie dat ook wil?    

Misschien een goed discussieonderwerp tijdens het kerstdiner tussen de hoofdmaaltijd en het toetje. Ondertussen blijf ik persoonlijk wel hopen op snelle woningbouw in Stompwijk, maar ook op Stexit!  

Prettige dagen en een corona-vrij en bouwrijk 2021!

Leo Oliehoek

Van de redactie

Ja we moeten dit jaar zelf aan de bak en braad. Heeft u nog een leuk familierecept of mooie herinneringen aan de dagen van weleer.

Staat er elk jaar hetzelfde op de kersttafel? Heeft u inspirerende kook-ideeën vanuit uw geboorteland, niet zijnde Nederland. Deel dit met ons, zodat we onze kijk en smaak op de wereld kunnen verruimen.

Wat is voor u het boek van het jaar?

Welk nummer mag van u op nummer 1 van de Top 2000 en waarom?

Wie is uw kerstster die afgelopen jaar een lichtje deed schijnen. Uw lieve buurvrouw, de thuiszorg of noem maar op.

Wat heeft u in verlegenheid gebracht?

Welk idee wilt u volgend jaar uitdragen?

Kortom: kom maar op. Wij zijn er klaar voor.

Petra

Kerstnummer

Vanaf morgen gaat praktisch alles dicht, maar onze brievenbus en mailbox staan wagenwijd open. Een jaar om nooit meer te vergeten, waarin de wereld op zijn kop kwam te staan en we verdoofd en ontregeld in het leven komen te achterbleven. Waar mondkapjes altijd binnen handbereik zijn en eigenlijk ook zo snel wennen. Ondertussen luisteren wij naar premier Rutte en vang ik flarden op dat we opnieuw binnen moeten blijven en we te maken hebben gehad met rouw, verlies en verdriet. Soms in zelf-quarantaine moesten blijven of baan kwijt of faillissement, toekomst in de wacht, angst, stress en eenzaamheid door alle generaties heen. De behoefte om bij elkaar te zijn, is juist dit jaar groter dan ooit. Er wordt een beroep op ons gedaan om binnen alle beperkingen oog te blijven houden voor elkaar, voor hen die verdrietig of alleen zijn.

Ik hoor cijfers over elke dag 60 doden, 9.000 besmettingen. Ja dat is veel te veel. We moeten constant alert blijven, het virus springt teveel over.

In totaal 30.000 opnamen, waarvan er 6000 op intensive care terecht zijn gekomen en één miljoen behandelingen al zijn uitgesteld. Speciaal aandacht voor de zorg die al maanden op hun tandvlees loopt, terwijl het griepseizoen nog moet beginnen. Rutte sluit af dat 2021 een jaar van hoop, vaccin en licht aan het eind van de tunnel moet worden. Daar gaan we voor.

Kortom we kunnen er niet omheen, het kerstnummer staat voor u klaar om uw verhaal in kwijt te kunnen als het gaat om ontslag, verlies of ziek zijn.

Ook hoopgevende verhalen zijn van harte welkom, uw eigen gedachten of hersenkronkels, ervaringen, eigenlijk is alles welkom, waarbij respect voor elkaar voorop staat. Natuurlijk uw kerstwensen, tekeningen, gedichten enz.

De uiterste inleverdatum wordt zaterdagochtend 19 december,12.00 uur.

Volgende week meer over de soep, vogelhuisjes die hun bestemming hebben gevonden en de LoveBells on tour, dat is echt kerstmateriaal.

We gaan woensdag starten dus wacht niet te lang dan kunnen we het werk een beetje spreiden of ook lekker thuiswerken. We verwachten dat de Dorpsketting op dinsdag 22 december bezorgd wordt. En dan komen we volgend jaar weer terug. Houdt hier rekening mee.

Gemis

Dit jaar hebben we de verschillende momenten van vieren en herdenken, van vreugde en verdriet op een andere manier moeten invullen en kunnen beleven. Ook de meestal feestelijke maand december wordt anders dan we gewend zijn. Het zijn juist deze momenten waarop we zoveel missen. We missen de directe nabijheid van de mensen waarmee we graag samen vreugde willen beleven of verdriet willen delen om ons heen. Een knuffel of een arm om je heen.

Het zijn ook de momenten die je graag had willen delen met een geliefde die je helaas moet missen. Een vriend of vriendin, je man of vrouw, je kind, je broer of zus, je geliefde die je is ontvallen. In het gemis van deze tijd is dit gemis misschien juist nu nog wel groter. Dan denk ik ook aan al die families die in de afgelopen tijd afscheid hebben moeten nemen van hun geliefde. Een afscheid dat soms niet een echt afscheid kon zijn. Het bezoek bij het sterfbed, de laatste omhelzing of groet. Het was beperkt of kon zelfs niet plaatsvinden. Hoe groot is dan het gemis geweest om samen afscheid te kunnen nemen en het verdriet te delen. Hoe moeilijk is dat geweest.

Voor dat verdriet en gemis moet er ruimte en aandacht zijn. Moeten we er voor elkaar zijn en aan elkaar denken. Dan zal deze aandacht voor elkaar als een warme deken om ons heen zijn. Worden de koude dagen warmer en de donkere dagen lichter. Daarom is er ook in deze tijd een moment om een lichtje aan te steken. Een lichtje waarmee we aan onze geliefden denken en stilstaan bij het gemis van onze dierbaren. Een lichtje dat de dierbare herinneringen in ons naar boven laat komen. Een lichtje dat ons verbindt, met onze dierbare die we herdenken en onze geliefden om ons heen.

Klaas Tigelaar

Burgemeester Leidschendam-Voorburg

Dorp van het dorstige hert