Gluren bij de Buren is een huiskamerfestival dat plaatsvindt op zondag 10 februari door heel veel steden en dorpen. Het vloerkleed is het podium, de bank is de tribune. Per huiskamer treedt een band of zanggroep op die 3 keer een half uur speelt. Door de speciale looproutes bij verschillende steden kan je als bezoeker maximaal 7 optredens bijwonen. Gluren bij de Buren geeft lokale acts een podium. Maar in ons kleine dorp Stompwijk zijn mijn zanggroep J. O. Y.! en Joysi de enige 2 acts.

Op de website: www.glurenbijdeburen.nl kan je zien welke huiskamer podium zich vrijwillig heeft aangemeld. De acts spelen/zingen tussen 12:00 – 17:00 uur meerdere optredens van ongeveer 30 min. die je gratis kunt bezoeken. Daarna 30 min. pauze om de mensen de gelegenheid te geven naar een andere locatie te gaan. Mijn zanggroep J.O.Y.! gaat een paar nummers zingen en mijn dochter Joysi Olijhoek speelt ook een paar nummers op haar ukelele. Dat is dus ongeveer bijna 3 kwartier kamerconcert. Wij hebben ook een special guest en die speelt een paar deuntjes op zijn gitaar. Stompwijk valt onder Zoetermeer. De tijden wanneer je kan gluren: 12:00-13:30-15:00

Wij nodigen jullie dus uit om bij ons te komen gluren aan het Oosteinde 20a in Stompwijk.

Carmen, voor meer info: 0640241754

Namens Adriaan mag ik iedereen bedanken die heeft meegewerkt aan een onvergetelijke viering van zijn 50-jarig jubileum als koster.

Tijdens de viering op 1 januari kreeg hij een speciale penning van Laurentius, met de felicitaties van de bisschop, uitgereikt. Verder was er een gegraveerd glas en natuurlijk bloemen. Vele mensen waren aanwezig om Adriaan te feliciteren. Hij heeft genoten en wil iedereen daarvoor hartelijk bedanken.

En natuurlijk willen we als parochiegemeenschap ook hier Adriaan nog eens bedanken voor al zijn inzet. En wij hopen dat hij nog jaren, misschien iets rustiger, door kan gaan.

Marianne Turk

Toen we twaalf jaar oud waren fietsten we met Arnold naar de Tuinbouwschool. Van af onze 16^e jaar gingen we er met de brommer op uit. Vele jaren zijn we op vakantie geweest. Ik denk nog altijd aan de eerste keer op vakantie. Een weekend Valkenburg. Het weekend dat Jan Jansen de etappe won, we hebben het gevierd. Jan Jansen won op de Camp Elysee de afsluitende tijdrit en was daarmee gelijk de winnaar van de Tour de Franc. Wij waren toen toevallig in Valkenburg en we hebben er niks van gezien maar wel feest gevierd. En ook het jaar dat Joop Zoetemelk won waren wij met andere vrienden op de Champ Elysee.

Want vrienden had je. Zelfs meerdere groepen.

Ik denk dan aan het voetbalelftal waar je leider, grensrechter en muzikaal begeleider van was. Het groepje Ajaxsupporters waarmee je onder andere je eerste vliegreis maakte naar Schotland voor de wedstrijd tegen Celtic. Ik denk aan het groepje fietsers waarmee je als chauffeur van de volgwagen naar de Ardennen ging. Ik kan zo nog wel even doorgaan.

Vele organisaties konden een beroep op je doen voor hand- en spandiensten.
Bij de voetbalvereniging. Eerst als elftalleider, later als hulp bij het maken en het bezorgen van het clubblad en als kantinemedewerker. Bij de Toerclub als bouwer van de carnavalswagen, chauffeur voor de bagage.

De Schaakclub als wedstrijdleider, de IJsclub als verkoper in de “Koek- en zopietent”. Als parkoers medewerker bij de Meerhorstloop en paarden in de Vlietlanden. Bij de kerk voor het onderhoud van de begraafplaats. Op Gerard konden ze altijd een beroep doen. Je was een supervrijwilliger.

Gerard, we gingen niet alleen kijken naar wielrenners. We gingen zelf op de fiets. In 1978 deed je voor het eerst mee op een tweedehands racefiets voor de tocht “Den Haag – Den Helder”. We gingen daarna vaak op fietsvakantie en deden mee met de diverse fietsvierdaagses. Tot vorig jaar september maakten we nog tochtjes op de racefiets.

Het ging je steeds moeilijker af. De laatste fietstocht die ik met je maakte was in juni van dit jaar met de duofiets naar IJsboerderij De Jong in de Weipoort. Aan al deze tochten hebben we veel plezier gehad.

Tien jaar geleden kreeg je het advies van je huisarts om meer te gaan lopen. Nadat je gestopt bent met werken in 2010 ben je meer gaan wandelen. Eind 2011 besloten we om met vier vrienden de Vierdaagse van Nijmegen te gaan lopen. Fysieke problemen bij de drie anderen betekende dat je in mei 2012 er nog alleen over was. Je liet je er niet van weerhouden om toch door te gaan en in 2012 heb je nog de vierdaagse van Nijmegen gelopen. Je was altijd trots op deze prestatie. Gerard, Als een van je vele vrienden kijk ik met weemoed terug op die tijd.

Geerd bedankt.

Jaap de Jong

De herinneringen van Leo de Haas die vele leuke momenten met hem heeft meegemaakt.

Gerard is heel lang grensrechter in ons vriendenelftal geweest, hij nam zijn taak serieus en rende met grote en kleine passen langs de lijn en maakte soms meer meters dan wij. Dat Gerard ons als speler graag een moment van ontspanning gunde kon je wel aan hem overlaten. Hij bracht zijn pick-up mee en zei altijd: “Even een plaatje draaien jongens” dan klonk als snel het liedje van tante Mien door de kleedkamer en wat een plezier hadden we dan, maar hij zelf nog het meest. We gingen weer zeer ontspannen de 2e helft in.

Gerard vierde elk jaar zijn verjaardag. Bijna altijd waren de weersvoorspellingen slecht. Dus om toch droog te zitten bouwden we achter in zijn tuin een houten geraamte met een zwart zeil er overheen. Er kwamen lampjes in en als de regen op het plastic kletterde werd de sfeer opperbest. Eén keer waren de voorspellingen zo slecht dat we toch maar naar de paardenschuur moesten uitwijken. Wat hij niet wist, dat we deze avond een buikdanseres hadden uitgenodigd. Het werd een onvergetelijke avond. Het regende, waaide en onweerde zo hard dat de paarden die in de schuur stonden helemaal wild werden. Toen de buikdanseres binnen kwam, speciaal voor Gerard begon hij gelijk te lachen en toen ze ook nog op Gerard zijn schoot ging zitten, was hij helemaal in zijn element. Wat heeft hij deze avond genoten.

Toen Gerard zijn 50e verjaardag vierde deed hij dit in het Dorpshuis. Hij is toen met paard en wagen opgehaald bij zijn huis en reed samen met zijn zus door het dorp heen naar het Dorpshuis. Hij was zeer verrast en genoot hier ongelooflijk van.

Visclub het metertje 25 jaar.

Gerard was medeoprichter en was bij alle voorvergaderingen aanwezig. Behulpzaam als hij was kon je op hem rekenen. Hij had zijn hengel en viskoffertje goed op orde en vond het prachtig om voor zijn huisje aan de waterkant te zitten. Na het vissen genoot hij van de gezelligheid waar hij zelf ook kostelijk om moest lachen.

Later vierde hij zijn verjaardag bij ons en was hij een uitstekend gastheer.

We hebben een prachtige tijd met hem beleefd.

Gerard, bedankt voor de mooie dingen.

Leo de Haas

Gerard Olsthoorn werd geboren op 17 mei 1948 aan de Ondermeerweg. Hij groeide daar op met zijn zus Annie. Zijn ouders hadden een tuinbouwbedrijf.  Hij werkte samen met zijn vader. Op jonge leeftijd werd zijn vader ziek, en na zijn overlijden stond Gerard er alleen voor.

Begin jaren zeventig kwamen er moeilijke tijden, vanwege de olie crisis. Toen kwam de overheid met een saneringsplan. En daar maakte Gerard gebruik van. Hij ging werken bij de familie Tas. Vanaf dat moment werd hij mijn collega. In deze periode zorgde Gerard goed voor zijn moeder. Hij ging ook werken bij Zwaan en Van Marwijk. Toen bij v.d. Arend en werd hij wéér mijn collega. De laatste jaren werkten wij samen bij Van Swieten. Ik heb altijd met veel plezier met hem gewerkt.

Zijn vader en moeder hadden dementie. Helaas Gerard, is dat jou óók niet bespaard gebleven.

Bedankt collega

Fried de Jong