Wat dacht u, wij dames uit Stompwijk gaan niet zomaar winkelen, nee….wij laten ons verwelkomen door de eigenaar van een modehuis met koffie en gebak. Nadat er gelukkig voldoende mensen bereid waren om ons per auto te vervoeren, jammer genoeg geen limousine…..hoewel met een beetje fantasie is zo’n stoet van zes auto’s is een aardige lange auto, vertrokken we naar Boskoop. Bij de eerste rotonde, lees in Stompwijk, scheidden de wegen van de auto’s zich al en die scheiding duurde anderhalf uur. Gelukkig kwamen alle mensen nog net op tijd aan om de modeshow bij te wonen. Mocht u ooit een haute couture bijgewoond hebben en 
ergens achteraan hebben gezeten dan zou u nu jaloers zijn op de dames die gewoon vooraan van de modeshow konden genieten. Er kwamen zeer mooie ensembles voorbij, broeken, jassen, polo’s en allemaal voorzien van een hoed, tas en overige accessoires. De modellen 
hebben dit keer geen uitgehongerd maatje 34 maar een maat waar wij ons mee kunnen identificeren, waardoor er na afloop van de modeshow ruime belangstelling was om kleding te passen. Maar niet voordat we genoten van een lunch, misschien niet helemaal handig kleding passen met een volle buik, maar met enige hulp lukte het aardig. Omdat de groep een beetje te groot was voor het aantal kleedkamers zijn we gesplitst en verdeeld over een potje bingo met prijzen en de kleedkamers.
Na de wissel en de tweede helft was er even een fotomomentje voor de toegestroomde pers. Vóór we het modehuis mochten verlaten kregen nog advocaat met slagroom.
Voor het geval er belangstelling is voor de najaarsmodeshow, heb ik 24 oktober in optie genomen. Ik zal op de Soosmiddag kijken of er belangstelling voor is.mKomt u niet op de Soosmiddag geef mij dan even een belletje, 06-24632522.
Ik heb genoten en hoop u ook,
lieve groet, Marianne
Voor een bultje ging ik naar de huisarts. Een bultje wat gelukkig een mee-eter bleek te zijn. En omdat ik toch een afspraak maakte, kon ik gelijk het vermoeide gevoel in mijn linkerarm even aankaarten. En nee, dat gevoel kon niet uit mijn nek komen. (Dus wel) Ook gaf ik aan, dat bij inspanning met mijn rechterarm, bijvoorbeeld bij ramen zemen, ik conditioneel gezien wel een “hijgend hert” leek. Ik, die regelmatig een poldertje loopt, aerobict bij Jokelien, en toch met een behoorlijke snelheid door Stompwijk fiets, kom adem tekort en krijg hartkloppingen bij het ramen zemen. Dit was overigens al meer dan een jaar hoor, en op zich allemaal niet zo bijzonder, maar het knaagde wel een beetje in mijn hoofd. ‘t Zal m’n hart toch niet zijn? Er werd voorgesteld een hartfilmpje te maken en bloed te laten prikken. Een soort APK. Eerst bloedprikken met na drie dagen de uitslag. Ernstig vitamine D tekort. Oké. Niks bijzonders toch? Echt weer zo’n hype! Voor zes weken kreeg ik ampullen vitamine-D mee. Gelukkig hoefde ik deze maar één keer in de week in te nemen, een shotje noemde ik het, en ik zou wel verschil voelen. Ik zou minder moe zijn. Maar… ik was helemaal niet moe! Het hartfilmpje werd gemaakt en voor de uitslag kon ik bellen. Maar goed, de vitamine D toch maar ingenomen. Vanaf die tijd is er een wereld voor me opengegaan! Het leek wel of ik ADHD had! Ik, die dacht niet moe te zijn, kon van de ene op de andere dag ’s middags gaan zitten zonder in slaap te vallen. (Een middagdutje is toch niet zo gek als je altijd bezig bent) Slapen was mijn favoriete ontspanning, en aan lezen kwam ik niet toe. En het is toch niet gek dat, als je 48 bent, je een drukke dag gehad hebt, je de volgende dag wat minder energie hebt (is dat niet een balansdag?) Nu heb ik die balansdag niet meer nodig. En de laatste tijd vond ik het wel lekker om na het eten ’s avonds even op de bank te gaan zitten omdat ik het toch wel even zat was. Zo schoot het poldertje lopen er wel bij in. Iedereen is druk en veel mensen om me heen zijn moe dus ik dacht dat het normaal was. Nu ik op de afgelopen jaren terugkijk realiseer ik me dat ik wel veel moe was, zeker in de wintermaanden, maar het echt niet in de gaten had. Nu kan ik zoveel meer doen op een dag en heb zelfs tijd om een boek te lezen!. Vanmorgen bij het ramen zemen en realiseerde me dat ik dit deed, zonder hartkloppingen en kortademigheid. Het is zo bijzonder om dit mee te maken! Het zal niet verrassend zijn dat het hartfilmpje geen bijzonderheden vertoonde. Vitamine D heb je nodig voor je botten en spieren. Vitamine D krijg je gratis, buiten van zonlicht. Vitamine D kun je ook gewoon kopen bij de drogist, en nee, ik heb er geen aandelen in! We leven het grootste deel van de dag binnen en vandaar dat we het toch vaak een tekort hebben. Vitamine D tekort sluipt erin maar kan grote gevolgen hebben. Onbewust had ik overal een excuus voor. Ik ben nu een jaar verder en ondanks dat ik knap eigenwijs ben en lang niet altijd m n tabletjes inneem ben ik me wel ergens van bewust geworden waar ik heel erg blij mee ben.
Voor veel deelnemers was het hun eerste kennismaking met de Uithof en dan is zo’n grote 400 meter baan wel heel lang. Gelukkig heeft iedereen het geweldig goed gedaan.