Na het succes van Dakar 2017 willen we meer. Nu de vermoeidheid van de Dakar er weer uit is en alle pijntjes weer weg zijn, is er achter de schermen weer veel gebeurd. Geëvalueerd, diverse mediaverplichtingen, vele malen onze ervaringen verteld en zelfs een persoonlijke brief van de directie van de A.S.O. (organisatie die de rally organiseert) waarin we werden gefeliciteerd me de prestatie en de vraag: “please, come back next year with your truck”. Dat vinden we best speciaal en bijzonder.
Eind week 8 (23 of 24 februari) kan ik onze Blauwe Schatje weer ophalen uit Le Havre in Frankrijk. Na een paar kleine wijzigingen in het team zijn we al weer bezig met de toekomst. Want we willen meer!!! Afgelopen week ging de kogel door de kerk. We gaan meedoen aan de Morocco Desert Challenge (MDC) van 16 t/m 23 april. Zeven etappes achter elkaar zonder asfalt of verbindingen dus alles off-road! Totaal ongeveer 2200km wedstrijdkilometers. Zie voor meer info: Morocco-desert-challenge.com.
Eerst de truck terughalen, schoonmaken, inspecteren en dan in ongeveer 5 weken wedstrijd klaar maken (al een uitdaging op zich). We zullen met totaal 9 mensen het avontuur in Marokko aangaan. We hebben de assistentietruck + aanhanger van Smink Rally Sport tot onze beschikking en een 4×4 gehuurd in Marokko. Verder zullen we samenwerken met Arco Rally Sport uit Rotterdam.
Ons team tijdens de MDC ziet er als volgt uit: in de racetruck Aad van Velsen (coureur), Jos Schotanus (navigator) en Gerard van Veenendaal (monteur, nieuw en meer dan 10 Dakarrally’s en andere rally ervaring). In de 6×6 assistentietruck: Michel van Velsen (chauffeur, monteur), Arie (René) Verhagen (monteur) en Stefan van Veenendaal (monteur, nieuw en zoon van Gerard en 1 jaar Dakar ervaring). In de 4×4 Rob Steltman (sportverslaggever) voor de media, rijbeelden (ook vanuit de cabine!) en diverse filmpjes voor op facebook. Nicoline van Velsen (fotografie) en Anouska van Velsen (catering in bivak).
Soms moet je keuzes maken en dingen die je normaal graag doet, toch maar op een laag pitje zetten of overslaan. Zo zal dit jaar de carnaval helaas voor mij op een laag pitje staan en zullen we onze jaarlijkse vakantie eind april/begin mei naar Turkije overslaan. Heel blij ben ik dat het hele gezin mee kan naar Marokko. Het hele jaar ben ik veel weg en met de rally’s bezig. En dan ook al niet naar Turkije dan is hun deelname aan dit avontuur wel het minste wat ik voor hen terug kan doen. Ik weet zeker dat zij een ervaring gaan krijgen om nooit meer te vergeten.
Zoals het er nu naar uitziet, zal waarschijnlijk de 6×6 assistentie truck met op de aanhanger ons Blauwe Schatje op zondag 10 april vanuit Stompwijk vertrekken naar Agadir Marokko (zo,n 3400km). Deze zal op de heenweg bestuurd worden door Michel van Velsen en Marnix van Bemmelen. Vrijdag 14 april vliegt het team naar Agadir en zal Marnix weer terugvliegen naar Nederland. Voor de terugweg zal onze vriend Mohamed Makrani naar Nador vliegen om vervolgens met Michel en de trucks weer terug te rijden. De rest van het team zal op maandag 24 april weer terugvliegen naar Nederland. Dus een hoog Stompwijkgehalte in Marokko.
De etappes zijn allemaal etappes welke al een keer gebruikt zijn in de tijd dat de Dakarrally nog door Afrika ging. Dit is echt een hoogwaardige en serieuze rally waar we weer gaan tot het uiterste om een maximaal resultaat te behalen. Ik zie dit als de ideale mogelijkheid om nog meer ervaring op te doen in het zand en de duinen omdat ik denk dat daar voor mij nog tijd te winnen valt. En op die manier een extra voorbereiding op misschien wel Dakar 2018.
Met grote nadruk wil ik de sponsors meer dan enorm bedanken dat zij dit hebben mogelijk gemaakt voor ons!
Iedereen kan ons uiteraard altijd volgen via onze site vanvelsenrallysport.nl en op facebook. Als je geen facebook hebt, scrol dan op onze site naar beneden, klik facebook aan en je kan daar zo op.
Voor de mensen die het echt van heel dichtbij willen meemaken, worden er 5-daagse reisjes georganiseerd. Voor alle info kun je kijken op de site van MDC. Klik dan op MDC 2017, vervolgens op 5 opties, scrol iets naar beneden en klik dan op VIP- en sponsorreis.
Nogmaals, iedereen bedankt voor de support die wij kregen tijdens Dakar 2017 en we hopen dat onze volgers weer veel plezier zullen hebben met het volgen van de MDC in Marokko.
Aad van Velsen
Afgelopen zondag kwamen er ondanks het slechte weer dat voorspeld was, heel veel mensen naar de Bles om samen met Prins Barry 1, page Mandy, opper Erwin en de huidige Raad van Elf het feit te vieren dat de Gaanders alweer 44 jaar geleden werden opgericht. Zelfs een aantal van de toenmalige oprichters waren aanwezig en zij hebben zeker mooie herinneringen op kunnen halen met elkaar. Prins Jan (Overdevest) de 1e kwam zelfs vanuit Bathmen naar Stompwijk. Het was direct al een gezellige drukte en de huidige voorzitter Prins Peter (Bregman) de 1e verwelkomde iedereen en gaf het woord aan oud voorzitter Prins Leo (Luiten) de 2e, die een toespraak hield over het wel en wee van de Gaanders van de afgelopen 44 jaar. Later werd er door de Damzwammers een plaquette aangeboden en kwam de raad van Srednaaged met een gloednieuwe wisseltrofee voor de optocht. De oude is inmiddels in hun bezit omdat zij 3 x op rij gewonnen hebben met het bouwen van de mooiste carnavalswagen. De nieuwe trofee is zo mooi, die willen wij wel winnen! Dus gaan we met de Oud-Prinsen vrouwen een prachtkar bouwen. (is al gebouwd trouwens, is echt mooi). Kom gerust kijken bij de optocht over 2 weken! Dan weet jij wat ze deden 44 jaar geleden! De Pintengluurders kwamen eindelijk weer eens optreden, van mij mogen ze blijven tijdens het Carnaval, het heeft wel een meerwaarde zo’n hoempapa band.
De quiz met vragen over de afgelopen 44 jaar werd gepresenteerd door Frans Luiten en Frans v.d. Burg, een paar ras praters die in het verleden meerdere malen Opper geweest zijn. Vlaggetje omhoog, vlaggetje omlaag, veel leuke vragen en hilariteit . Uiteindelijk bleven er een aantal mensen over en kwam de beslissende vraag…hoeveel rozen heeft Prins Marcel tijdens zijn seizoen uitgereikt ? Dat het er veel waren wist ik wel, ik schatte 350 stuks (teveel), het bleken er toch maar liefst 214 te zijn en de winnares was Yvonne Vleghaar. Zij ontving een mooie oorkonde en eeuwige roem. Er werd deze middag veel gepraat over de mooie seizoenen, met soms helaas dieptepunten, maar gelukkig over het algemeen alleen maar hoogtepunten, teveel om hier op te noemen.
De oude vaas
Dat zeggen de bezoekers van “De Inloop” in het Dorpshuis op vrijdagmorgen. Weet u dat “De Inloop” al 10 jaar bestaat en dat de vrijwilligers en bezoekers met heel veel plezier aanwezig zijn? De vaste bezoekers zeggen: Ik zou het niet meer willen missen. Er is lekkere koffie, tijd voor een praatje, er is aandacht voor elkaar, het is niet zo druk, ik voel me hier thuis. Iedere vrijdag staat, vanaf half tien, de koffie klaar in het Dorpshuis. Dan nemen we met elkaar de week door. Er is een luisterend oor voor iedereen, en gezelligheid staat voorop. Aansluitend is er gelegenheid om spelletjes te doen onder het motto: Vrijheid blijheid. Klaverjas, bridge, scrabble, rummikub, skibo. Het is allemaal mogelijk. Om half 12 gaat ieder weer z’n eigen weg. Tijdens deze ochtend is ook de bibliotheek open. Er zijn tijdschriften om in te zien, en de boekenkast is open. Zo heb je twee vliegen in één klap. Er is op de vrijdagmorgen ruimte voor nog meer bezoekers, en we vinden het heel gezellig als U komt. Het is voor alle leeftijden en geheel vrijblijvend. U kunt zo binnenlopen om te ervaren of u het leuk vindt. De inloop is iedere vrijdagmorgen van 9.30 – 11.30 uur en vooraf aanmelden is niet nodig. Er is plaats voor iedereen. Kosten € 1,50 inclusief twee kopjes koffie/thee.
Het was op Aad zijn verjaardag, 28 juni 1967 het schuurfeest was al gevierd en nu was het een gezellig maar enigszins rustig samenzijn en ze zijn min of meer uit verveling gaan klaverjassen. Dat is zo goed bevallen dat ze dit vanaf dat moment elke week gingen doen. De jongens woonden nog thuis en gingen vaak met elkaar in het weekend op pad, kregen vriendinnetjes, uiteindelijk vaste verkering, gingen trouwen en de band werd wekelijks door het kaarten versterkt. In de beginjaren klaverjasten ze van half 9 tot half 2 en gingen daarna nog éven ‘zwikken’ en dan kon zo maar weer 2 uur later zijn. Niet goed voor de bedrust, maar wel voor de kas, want het gaat om de knikkers.
Ik tref de boys in actie, de tafel gedekt met een groen tafelkleed met de tekens van de kaarten er op. Op elke hoek staat een bijzettafeltje met lekkers voor bij de koffie, knabbels en glaasje water. Als Romeinen kunnen ze de druiven, tomaten en komkommer in de keel laten zakken. Wat een verwennerij. Er wordt al flink gelachen, want ze komen lachend binnen en gaan lachend weg. Het is jammer dat er geen geluid te horen is bij het lezen van dit interview, bij alles wat er gezegd wordt gelachen. Een groep giebelende meiden is er niets bij. 
De pretoogjes van Aad lichten op en die van Leo knijpen juist samen, Chris buldert van het lachen. Het collectief geheugen speelt hierbij een grote rol. Bij alles wat er gezegd wordt komen mooie herinneringen en beelden boven. Dat is van onschatbare waarde.
Met het 25 jarig bestaan zijn de jongens met aanhang naar Parijs gegaan, want het leven moet gevierd worden. Ze delen al 50 jaar lief en leed en ze hebben met elkaar ontzettend veel meegemaakt. Ze hebben veel steun van elkaar ondervonden en dit schept verbondenheid. Zij kijken naar de donderdag uit en er komt van alles op tafel en luchten hun hart bij elkaar. Dat kan soms even duren, maar het komt er altijd uit. De kaarten worden bij binnenkomst geschud en als er iets te bespreken is dan wordt er een pauze ingelast en de tijd genomen voor elkaar.