Soms zit het mee, soms zit het tegen. Soms schijnt de zon, soms ‘schijnt’ de regen. Ook deze week was er ééntje die we qua weer niet het predicaat zomer mee konden geven. Oh er waren wel lekkere momentjes maar het overgrote deel van de week was het grauw, grijs, koud en nat. Een week om snel te vergeten en na het weekend weer te beginnen aan een nieuwe week. Voor ons een drukke week, van de 5 ‘werkdagen’ staan er op 4 bezoeken gepland bij ziekenhuizen, fysiotherapeuten, huisarts, keuringsarts voor ogen en psycholoog. Er blijft bijna geen tijd over om leuke dingen te doen, voor zover mogelijk. Maar goed, ieder moment dat het wel kan is meegenomen en dan genieten we ook met volle teugen.

Zo’n momentje hadden we dan ook afgelopen week, onze auto moest even naar de garage voor een nieuw lampje. Klusje van nog geen half uur. Aangezien de garage aan dezelfde weg zit waar wij wonen gaat de één op de scootmobiel en de ander neemt de auto mee. Zetten we de auto neer en gaan we samen terug op de scootmobiel. Zo ook afgelopen week, maar als je plezier hebt en een goed moment dan wordt zo’n ritje nog een hele onderneming. We hadden zoveel plezier dat een groepje fietsers spontaan omkeken en bijna van hun fiets vielen van het lachen. Ons plezier werkte dus aanstekelijk en dat geeft een goed gevoel. Het is maar goed dat het niet zo druk is bij ons want we waren eigenlijk een gevaar op de weg. Gelukkig heeft onze scootmobiel 4 wielen en kan ik nog wel aardig sturen. Mijn broer had afgelopen week helaas minder geluk, een schootmobiel met 3 wielen, onderuit en gebroken heup/bovenbeen. Ziekenhuis, operatie en nu wachten op plek in het revalidatiecentrum. 

Nog z’n geniet momentje was deze week bij één van onze lieve leden, een maaltje biest. Nu lijkt het mij sterk, maar voor degene die niet weten wat biest is, dat is het eerste maal melk van een koe als die gekalfd heeft. Eigenlijk is het voor het kalfje bedoeld, er zitten namelijk veel voedingsstoffen in, maar meestal is het zoveel dat er genoeg over blijft om zelf te eten. Het was al jaren geleden dat ik dat voor het laatst gegeten had en samen hebben we genoten van een bordje heerlijke biest. Beschuitje er door en wat suiker eroverheen en smullen maar. Zo romig en vol van smaak, één bordje is ook echt genoeg want het vult ontzettend, maar wat was het lekker. Tel daarbij op het sociale aspect van samen eten en je kan weer een geluksmomentje bijschrijven. Dus carpe diem, pluk de dag of het moment en maak van iets kleins een groots moment.

Verder zijn we begonnen met aftellen, aftellen naar onze vakantie en aftellen naar 20 september waarop DE persconferentie plaats zal vinden en waarin we te horen krijgen of de anderhalve meter afstand houden voor de hele samenleving komt te vervallen. Ik vind het gewoon een beetje spannend, heb er kriebeltjes van in mijn buik. Want o, wat zou dat fijn zijn, dat opent weer deuren die tot nu toe gesloten waren. Dus laten we allemaal hopen dat het positief uitpakt en dat we weer een beetje terug naar normaal kunnen. We duimen onze duimen blauw en we kunnen de kaarsjes niet aanslepen. Want wat zou het toch geweldig zijn als we na anderhalf jaar weer kunnen beginnen met de dinsdagmiddag soos!!! Wij zijn er klaar voor, nu Den Haag nog.

En omdat ik deze week niet zozeer een speciaal gedichtje had zomaar ééntje:

speciaal voor jou

omdat ik je waardeer

omdat ik je bewonder

je verbaast me elke keer

zomaar een gedichtje

omdat ik aan je denk

en ik je heel graag

een grote glimlach schenk

Lieve leden, wij wensen jullie een hele fijne week en hopelijk tot snel.

Namens het bestuur Ouderen Soos Stompwijk, Agnes, secretaris