U bent weer van harte welkom om tussen de boeken te snuffelen. Er zijn flink wat nieuwe of andere boeken in de collectie gekomen. Er is dus weer wat nieuws te lezen.
De openingstijden zijn als vanouds:
maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag van 9.30 tot 10.30 uur en woensdag van 18.30 tot 19.30 uur.
De vrijwilligers van de bieb in het Dorpspunt
Hierbij de eerste oogst van een
stukje Stompwijkseweg.
Groeten,
Annemieke
Voorlopig geen openbaar vervoer
De inwoners van Stompwijk hoeven voorlopig niet te rekenen op een nieuwe openbaar vervoerverbinding met de rest van de gemeente. Door de coronacrisis is een uitbreiding van openbaar vervoer dit jaar uitgesloten, in 2022 zeer onzeker. Dat heeft wethouder Astrid van Eekelen de gemeenteraad bericht. In september 2018 vroeg de gemeenteraad via een aangenomen GBLV-motie om Stompwijk van openbaar vervoer te voorzien. Dat verzoek is later diverse malen herhaald.
Bouwplannen Stompwijk
In Stompwijk komen 75 tot 125 nieuwe woningen waarvan 20-30 in de sociale sector en 25-75 in de middeldure sector (huur 700-1000 euro, koop 215.000 tot 350.000 euro). Dat heeft wethouder Floor Kist de gemeenteraad bericht in de nota Bouwsteen groene woongemeente. Het gaat om zogenoemde ‘zachte’ plannen: projecten waarvoor de planologische procedures lopen of nog moeten gaan lopen. Als bouwplekken noemt de bestuurder: Van Santhorststraat; Dorpshuis/Zusterdijk; Dorpspunt/Dr. van Noortstraat; Westeinderweg. De nota gaat over de periode tot 2040.
Video-analyse van kruising N206
Gemeente en provincie gaan een video-analyse laten maken van de verkeerssituatie op de kruising van N206, Dr. van Noortstraat en Veenpoldersweg. Een concreet voorstel daartoe moet er liggen als de Veenpoldersweg dit najaar helemaal open gaat. Dat heeft wethouder Astrid van Eekelen de gemeenteraad bericht. Die vroeg in september 2020 per motie van ChristenUnie-SGP om een verbetering van de verkeersveiligheid op deze plek. Om het daar veiliger te maken voor fietsers zijn er volgens Van Eekelen ‘weinig mogelijkheden’. Het onderzoek daarnaar loopt echter nog.
Rectificatie
Lieve leden,
Ik beging deze week met een rectificatie n.a.v. mijn stukje van vorige week. Daar schreef ik dat Andrea na 25 jaar haar kapsalon sluit maar dat ze wel thuis blijft kappen. Echter mensen zien daar tegenop omdat het wassen van de haren boven de gootsteen of in de douche zo’n gekledder met water is. Dat is echter een misverstand, Andrea beschikt over professionele spullen waaronder een goede mobile wasbak waar zonder geknoei de haren mee gewassen kunnen worden. Dus maakt u gerust een afspraak met haar dat ze bij u thuis komt met haar spullen.
Andrea, mijn excuses, het is totaal niet mijn intentie om je neer te zetten als onprofessioneel. Ik wens je heel veel succes voor de toekomst met veel klanten aan huis.
Agnes Hofstede, secretaris Ouderen Soos Stompwijk
Wat was het weer slecht weer afgelopen week. Ik heb het de hele week koud gehad, hoeveel kleren ik ook aantrok, ik kon niet warm worden en de houtkachel heeft weer overuren gemaakt. Gelukkig is het inmiddels wat beter en wat warmer en ik hoop dan ook dat het heel lang zo blijft. We zijn allemaal wel aan wat zonnestralen toe, ik kan me niet herinneren dat we ooit zo’n slecht en lang voorjaar hebben gehad. De langste dag, 21 juni is al over 3 weken en dan gaan we alweer aftellen naar de herfst, terwijl we nauwelijks de zon hebben gezien. Maar wat niet is kan nog komen dus daar gaan we voorlopig maar van uit.
De Corona cijfers gaan op en neer, was Griekenland vorige week nog vrij gegeven als vakantie land, inmiddels zijn er diverse eilanden alweer behept met code oranje. Ik was er al bang voor, het is toch vroeg, men wil te snel. Ook in Nederland hebben ze de smaak van het versoepelen te pakken. Was het eerst de bedoeling dat er weer een aantal versoepelingen op 9 juni zouden plaatsvinden, het gaat zo goed dat men dat vervroegd heeft naar 5 juni. Sorry hoor, maar daar kan ik met mijn pet niet bij, dat zijn zegge en schrijven 4 dagen, het kost weer een heleboel geld en die 4 dagen zouden net nodig kunnen zijn om een nieuwe lock down weer te voorkomen. Dus schiet mij maar lek, ik snap het niet meer. Wat ik wel snap is dat we helaas nog steeds niet kunnen beginnen met de dinsdagmiddag soos. Ook al is iedereen geënt, de ruimte is en blijft te klein om op anderhalve meter van elkaar ons ding te kunnen doen. Dus helaas moeten we nog geduld hebben want deze maatregel zal als laatste eraf gehaald worden. Ik heb stiekem de hoop dat we de decembermaand met elkaar kunnen vieren, maar dat is geen gegeven en het zal gewoon afwachten zijn. Wij, het bestuur, missen jullie ontzettend!!
Waar we wel van kunnen genieten is van onze mezen familie die ook dit jaar weer hun intrek heeft genomen in ons zelfgemaakte nestkastje dat we een aantal jaren geleden in elkaar getimmerd hebben. Inmiddels valt het bijna uit elkaar van ellende maar daar trekken papa en mama mees zich niets van aan. De hele dag wordt er druk heen en weer gevlogen, eerst zagen we ze met allerlei takjes en hooi en strootjes in hun bekje naar binnen gaan en ja hoor, anderhalve week geleden was het zover, de takjes werden vervangen door wormpjes en insecten en dus was er gezinsuitbreiding geweest. Kijken durven we nog niet, maar als je bij het kastje staat en goed luistert hoor je het gepiep van jonge meesjes. Superleuk en we kunnen bijna niet wachten totdat de jonkies eruit komen voor hun eerste vliegles.
Zoals we genieten van de meesjes, zo balen we van de spitsmuizen. Die hebben de wonderplanten de we net gepoot hadden ontdekt en kennelijk vonden ze het erg lekker want de plantjes zijn helemaal kaal gevreten. Staat alleen maar een steeltje en verder niets. Dat is verdrietig om te zien, het is al de tweede keer dat het mislukt maar we blijven optimistisch en gaan gewoon verder voor een derde keer. Als ze het dan wel gaan doen dan doen ze hun naam eer aan, dan is het echt een wonder.
Schudt de winter uit je hoofd
Want er is mooi weer beloofd
Laat de boel de boel
En geniet van dat ene doel
Schop je schoenen van je blaren
Wees vol goede moed
En loop op blote voeten
De Lente tegemoet
Lieve Leden, maak er toch weer een fijne week van en tot de volgende week.
Namens het bestuur Ouderen Soos Stompwijk, Agnes, secretaris
Het 40 meter lange en 2 meter hoge panoramadoek verbeeldt het verhaal van 75 jaar plattelandsontwikkeling en de rol van de boeren en tuinders hierin. Het doek vertelt honderden verhalen over Zuid-Holland en een verzameling historische gebeurtenissen en ontwikkelingen, de voedselketen en de geschiedenis, maar ook de toekomst.
Het is ook is de bedoeling om de bezoeker bewuster te maken van de rol van de boeren en tuinders in onze samenleving. Zij hebben te maken met steeds meer regels.
Met dit doek wil kunstenares Cis Deyl van Stichting MIAW het maatschappelijk belang van een vitaal platteland laten zien en iedereen uitnodigen om hier over na- maar ook over mee te denken.
Samen met Vicky van der Krogt van Stichting Molenwei hebben zij dit ambitieuze plan bedacht. In eerste instantie was het vanwege 75 jaar vrijheid, maar dat werd door Covid ruim een jaar later en dus is er een andere switch aan gegeven.
In het jaar is in kleine groepjes wel door geschilderd, alhoewel het doek nooit af zal zijn. Tijdens het schilderen kwamen er nog zoveel ideeën en onderwerpen boven borrelen dat we er nog wel zo’n doek bij kunnen maken. Maar eens moet er een streep onder gezet worden en dat is volgende week. Eind deze week gaat het eerste deel van het doek al overgebracht worden naar de Barn, het gloednieuwe verblijf op de Molenwei. Volgende week 10 juni is het de officiële opening om 16.00 met kunstschilders en genodigden.
De officiële openingshandeling wordt verricht door gedeputeerde mevr. De Zoete en wethouder van Eekelen. Aansluitend zijn de bewoners van de directe omgeving uitgenodigd om als eerste gasten het doek te bekijken en kunnen zij met eigen ogen zien dat al die mensen die steeds voorbij kwamen echt wel aan het werk geweest zijn op de Molenwei. Op vrijdag, zaterdag en zondag is er een feestelijk programma en daarna is het elk weekend geopend van
10.00 tot 16.00 uur. Voor groepen zijn op aanvraag rondleidingen te boeken. Kijk voor meer informatie op www.panoramaplatteland.nl.
Op de foto het schilderdeel van de Stompwijkse hekkenschijters of de Zoeterwoudse hangkonten die ook een plekje gekregen hebben op het doek. Wie weet nog waar deze namen vandaan kwamen en waarom?
We hebben ze zo neergezet dat ze het beide kunnen zijn en het is toch ook altijd gezellig met deze buren! Kom zelf kijken om nog veel meer interessante plekjes, natuur, dieren, mooie herinneringen, harde realiteit, de dorpen en de oprukkende stad op deze manier te bekijken en geef je mening over deze unieke kijk op de afgelopen 75 jaar platteland in Zuid-Holland. Wij hebben geleerd van de stadse kant van de kunstenaars en zij hebben geleerd van ons dorpelingen
En zo hoort het ook. Je moet van elkaar leren en elkaar respecteren!
Met zo’n 30 kunstenaars is er een uniek Panorama gemaakt.
Ria Luiten
Na het bericht van Nooitgedacht moet ik ook melden dat SGW Vlietland als gevolg van maatregelen rondom het coronavirus ook dit jaar niet doorgaat. Lang is er getwijfeld en hebben we steeds weer de koppen “online” bij elkaar gestoken of we moesten afgelasten of niet. Damt het virus in, worden de regels op tijd en voldoende versoepeld, mag een buiten evenement wel of niet en onder welke condities en wanneer………alles tegen beter weten in. Veiligheid, gezondheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid geven de doorslag sport komt (nog) even op de tweede plaats.
Dat betekent dat we u dit jaar wederom niet kunnen trakteren op twee dagen mooie en spectaculaire sport voor zowel wedsstrijdruiters als de hobby- en recreatie klassen.
Laatste keer Vlietland
Dit zal dan ook vrijwel zeker een afsluiting betekenen voor de SGW op Vlietland en zal het bestuur zich moeten buigen over de toekomst van onze SGW. We hadden graag met een volledige wedstrijd afscheid willen nemen van Vlietland.
Wellicht is het mogelijk om in afgezwakte vorm dit najaar op Vlietland nog een oefencross of crosstraining te organiseren.
Praten over de toekomst doen we in eerste instantie natuurlijk met
dhr. Carpentier-Alting, directeur Recreatie Vlietland, die de afgelopen 18 jaar onze gastheer is geweest. Om te kijken hoe we verder gaan zal een behoorlijke dosis inventiviteit nodig zijn…hoe en waar gaan we verder…..we zullen het zien.
In ieder geval bedanken we al onze vrijwilligers die ook voor een belangrijk deel Stompwijkers zijn voor hun inzet en veerkracht om er steeds weer iets moois van te maken.
Vriendelijke groet,
Ton Spaan
Donderdag ging het gerucht door Stompwijk dat er een kameel zou overnachten op de boerderij van Joost en Annemarie Juffermans. Nou dat is natuurlijk iets wat je niet dagelijks tegenkomt.
Vanuit de Dorpsketting op pad, maar ook Midvliet samen met Frans.
De nog geen jaar oude kameel Einstein heeft de looks en Tamar Valkenier heeft the looks and the talks. Het was nog dringen geblazen in de lounge. Twee studenten van de opleiding forensisch onderzoek waren haar aan het interviewen toen wij aansloten en later meldde ook het Leids dagblad zich aan.
Kampioen loslaten
Tamar is een bijzondere vrouw die alles achter zich heeft gelaten om een leven als fulltime avonturier te gaan leven, dit was ze trouwens niet van plan. Ze had een prachtige baan als recherchepsycholoog bij de politie waar ze veel geleerd heeft. “Altijd een open houding aannemen en zonder oordeel” het gesprek aangaan is de boodschap. En natuurlijk lopen er vreemde wezens rond, zeker als je bij de (zeden)politie en bij afdeling moordzaken gewerkt hebt. Dit is percentagegewijs zo weinig dat zij zich hier onderweg niet door van de wijs laat brengen. Ze laat zich niet regeren door angst. Met een baan die 24 uur per dag en 7 dagen per week beslag op haar legde en haar vertelde wanneer ze met pensioen kon gaan. Dit strakke keurslijf benauwde haar, ze wilde meer van de wereld zien. Ze heeft ontslag genomen en alles achter zich gelaten. Alle spullen verkocht, weggegeven of weggegooid en met een kleine bagage op reis gegaan. In eerste instantie voor 1 jaar, maar ze is nu al 6 jaar onderweg.
Eerst is zij met de fiets vanuit Nederland richting Istanboel gefietst en later met kameel, paard en een hond door Mongolië en met een ezel door Jordanië. En samen met een ander vrouw doorkruist ze het hoog gebergte van Nieuw Zeeland, terwijl ze leven als jager-verzamelaars om in leven te blijven.
Ze heeft over haar avonturen een boek geschreven dat in april is uitgebracht. Om deze te promoten (in coronatijden) is ze de ontdekkingsreis in Nederland aangegaan. Ze heeft een kameel gekocht en de naam Einstein gegeven en vanuit Venray reist ze door heel Nederland op zoek naar avontuur en genietend van haar vrijheid.
Het met dieren en verder lege handen op reis gaan brengt haar de mooiste ontmoetingen of dit nu de bedoeïenen of rijke stinkerds zijn. Het opgaan in de ander zijn leefomgeving is het mooiste. Het heeft haar ook leren omgaan met dieren en het bijstellen van verwachtingen. Als een dier iets niet wil, ligt het aan jouw verwachtingen en niet aan het dier.
Ze heeft onderweg een gitaar bij zich, want ja muziek verbindt en ballonnen om in contact te komen met kinderen die altijd nieuwsgierig zijn. De gastvrijheid die zij ervaart is enorm, óók in Nederland. Ook zonder gastvrijheid in bijvoorbeeld de wildernis weet zij zich met tent en een paar pannen ook te redden.
Het vinden van een overnachtingsplaats is geen punt, zij is overal welkom. Vooral kinderdagverblijven, zorginstellingen stellen een bezoek zeer op prijs. Het leven met de dag gaat haar goed af, niets plannen het loopt zoals het loopt. Dat bleek de volgende dag al. Het adres Stompwijkseweg wijzigde in Wassenaar en ja dat is wat verder lopen. Maakt niet uit.
Ik loop nog even met haar op. Einstein eet onderweg van het malse gras in de berm of Stompwijkse Vaart en bepaalt het tempo. Nog even een rondje op het schoolplein maakte het helemaal af en dan de Kniplaan af richting Wassenaar waar nieuwe ontmoetingen wachten.
Wat fijn dat ze Stompwijk heeft aangedaan en dat ik kennis mocht maken met deze inspirerende vrouw, naar wie je wel uren kunt luisteren. Tip: dat kan, als je haar boek koopt, het leest als een trein weg, even samen met haar op pad en over haar schouders meekijken. Dank je wel Tamar.
Petra
Tamar
op een
eerdere
reis.
Het ziet er naar uit dat wij weer voorzichtig kunnen toewerken naar het (gedeeltelijk) heropenen van onze sportvereniging. Uiteraard gaat dit allemaal stap voor stap. Maar zoals gezegd tijdens de persconferentie: “Het belooft een mooie zomer te worden!”
Het zijn de laatste loodjes waarin wij ons bevinden. Laten we hopen dat we weer snel onze (sport)activiteiten volledig op onze vereniging kunnen hervatten. Verderop in deze nieuwsbrief de huidige stand van zaken.
Opslagruimte in gebruik genomen
Ter hoogte van het handbalveld is een nieuwe opslagruimte gebouwd. Onze dank gaat uit naar de stichting Stompwijk ’92 die hierin een grote rol heeft gespeeld. De opslagruimte was hard nodig.
Er kunnen wel wat dingen gebeuren. Het repareren/vervangen van doelnetten, het schoonmaken van reclameborden, de dug- outs en het complex of het verwijderen van onkruid. Vele handen maken licht werk en zeg nou zelf: We willen toch allemaal dolgraag weer starten op een schoon en mooi complex. Dus leden, vrijwilligers of supporters van Stompwijk ’92 meld je aan! Uiteraard op 1,5 meter afstand en volgens de geldende corona maatregelen.
Opening kantine/terras:
Er bestaat, zoals de reglementen er nu uit zien, enige ruimte om het terras te openen bij de kantine. Het bestuur heeft er voorlopig voor gekozen om in dit huidige seizoen het terras gesloten te houden. Wij hopen in het nieuwe seizoen weer gebruik te maken van het terras als de reglementen meer ruimte bieden. Het bestuur voorziet lastige uitdagingen in het handhaven van de regelementen. Om alles duidelijk en eenduidig te houden is deze beslissing genomen.
Gebruik van het sportcomplex gedurende de zomer:
Het bestuur geeft toestemming om gedurende de zomerstop het sportcomplex te blijven gebruiken. Dit binnen de geldende corona maatregelen. Maak hier als team vooral gebruik van! Dit is wel onder voorbehoud van eventuele onderhoudswerkzaamheden die de gemeente Leidschendam-Voorburg mogelijk kan gaan uitvoeren op ons complex.
Terugblik op de vriendjes en vriendinnetjes week!
Wat was het een geslaagde actie! Er waren veel vriendjes en vriendinnetjes meegekomen om bij ons te komen sporten. Er was zelfs een cameraploeg van Midvliet FM aanwezig. De vriendjes en vriendinnetjes hebben kennis mogen maken met het sporten bij onze vereniging. De eerste aanmeldingen zijn dan ook al binnengekomen. Dank aan de trainers en begeleiders om voor iedereen te zorgen deze trainingen. Wil je lid worden of wil je nog een aantal proeftrainingen meedoen? Meld je aan via onze website www.stompwijk92.nl
Een heerlijk zonnetje, warme appeltaart, koffie en een leuk team om samen de handen uit de mouwen te steken. NL doet staat voor de deur. Natuurlijk heeft iedereen eigenlijk wel iets anders te doen, de eigen tuin bijvoorbeeld. Toch is het nog leuker om samen aan de slag in de voor- en zij tuin van het Dorpspunt onder leiding van Jos van Santen. Aanvankelijk waren er niet veel spontane aanmeldingen maar gelukkig konden we toch met een club van 10 personen aan de slag, met een extra compliment voor Henriette met haar dochter Kim en zoon Simon, die zelfs na een voetbalwedstrijd nog energie overhad. Na een kort bezoek van Midvliet, die erg veel projecten op het programma had, kwam onze eigen Stompwijks burgemeester Marcel nog plantjes uitreiken aan mij als initiatiefneemster.
De regen heeft gezorgd voor groeizaam weer en dat was te merken, het onkruid tierde welig. We hebben kruiwagens vol geplukt en geschoffeld. Het is niet helemaal gelukt, maar we zijn wel erg tevreden over het resultaat. Goed om te weten dat er ook bij Stompwijk ’92 werd gewerkt en ook de kerkhofgroep in pastoors bos aan de slag was.
Door LV Voor Elkaar (voormaling vrijwilligersloket) kregen we allemaal een klein presentje als dank voor onze helpende handen.
Verder is door de krachten van de gebruikers van het Dorpspunt/school te bundelen, het balkon van het Dorpspunt versierd met 8 plantenbakken met rode hanggeraniums. Straks zullen ze uitbundig bloeien en dan is het helemaal af.
Veel dank aan de harde werkers!
Petra
Kijk nog even naar de metamorfose hieronder.
De kop is eraf!
Na een extra lange winterstop was het afgelopen zondag eindelijk zover. Sinds kort zijn de landelijke coronamaatregelen zodanig versoepeld dat het ook weer is toegestaan om met groepen te gaan fietsen. We kunnen dus weer met de gehele Toerclub verzamelen bij de sporthal voor een clubrit. Eigenlijk kon dat vorige week al, maar op de regenachtige 2e Pinksterdag was er toch weinig animo. Uiteraard houden we nog wel rekening met de algemene adviezen en zijn we nog wat beperkt in de mogelijkheden bij de horeca. Toch is het vooral weer fijn om met je eigen groep op pad te kunnen. Voorzitter Hans opende het seizoen met enkele wijze woorden over plezier en veiligheid tijdens het fietsen en even na half 9 was het zover dat de A1 als eerste vertrok. Wij reden met 13 man een mooie route naar Snelrewaard waar we een plek in de Theetuin de Kwakel vonden voor de koffiestop. Velen hadden elkaar sinds oktober niet meer gezien of gesproken, dus zowel onderweg als op het terras werd volop bijgepraat. Ondertussen genoten we van de rust en de koffie met gebak, zodat we uitgerust aan de terugweg begonnen. Voor een zondag met zulk mooi weer vond ik het nog meevallen met de drukte onderweg en dat was prettig fietsen. Na ruim 100km waren we weer terug.
Arno van Rijn
Verslag A2 d.d. 30-05
Kent u die uitdrukking …“De koeien gaan van stal”? Stompwijk is van oudsher een agrarisch dorp, helaas zijn er niet veel echte actieve boerderijen meer in de omgeving maar hoe anders was dat vroeger. Tientallen boerenbedrijven gaven vele boerengezinnen een goede boterham en een mooi buitenleven. Eén van de bijzondere momenten in het jaar was altijd wanneer, na een lange winter, de koeien in het voorjaar weer naar buiten mochten. De weilanden met het sappige gras lonkten en als de staldeuren zich openden renden, sprongen en dansten de koeien dolblij van vreugde de weide in. Om wielrenners nu met koeien te gaan vergelijken gaat wat ver maar afgelopen zondag leek het er wel een kleine beetje op. Onze opperboer Mark Rutte had besloten om de Coronadeuren van zijn stal Nederland te openen en dat liet elke wielrenner van de TC Stompwijk zich geen 2 keer vertellen. Als zijnde roodbonte ongeduldige koeien hadden zij zich verzameld bij de sporthal, allemaal wachtend totdat boerenknecht Hans daadwerkelijk de “staldeur” zou gaan openen.
En toen was het zover, Hans sprak ons nog even inspirerend toe, daarna mochten we na een lange tijd weer ‘en groupe’ los!
De A2 had zich gemeld met 10 renners waaronder gastrijder Youp uit Zoetermeer (maar daarover later meer). Het was werkelijk prachtig fietsweer dus om na lange tijd weer met de A2-groep op pad te gaan was echt geweldig. TC (Stompwijk) staat niet voor niets voor Toer Club, dat is de essentie, samen op pad gaan waarbij het sportieve element en de gezelligheid samengaan! Wat hebben we het gemist! De enthousiaste captains Frans en Ari hadden een mooie route bedacht. Stompwijk, Gelderswoude, Koudekerk, Woubrugge, Nieuwveen, de Hoef tot aan de koffiestop in paviljoen ‘de Klinker’ in Noorden. Vooral het lange fietspadgedeelte langs het Amstel-Drechtkanaal en de Kromme Mijdrecht is en blijft fantastisch. Wat ook opviel was dat het bijzonder groen is buiten. De vele regen van de afgelopen tijd heeft gezorgd voor prachtige natuur. Toch weer even wennen om te rijden in een grote groep. Het was dus extra opletten maar het verliep prima. Onze gastrijder Youp nam al snel resoluut de kop en hield de groep mooi uit de wind. Youp is de jonge neef van Gijs uit de A1, we weten dat Gijs ‘aardig’ kan fietsen en Youp’s vader kon dat vroeger ook. Youp wil eerst wat ervaring opdoen bij de A2 maar ik voorspel dat Youp binnen korte tijd de A1 zal gaan versterken, jullie zijn gewaarschuwd! Het was gezelligheid troef op het terras van ‘de Klinker’. Ondanks dat de appelpunt waarschijnlijk niet in de appelpuntentoptien zou zijn terechtgekomen was het onder het genot van een bakkie koffie of thee weer ouderwets genieten. De meesten van de groep had ik al maanden (vanaf oktober 2020) niet meer gezien dus er moest ruim worden bijgepraat. De terugtocht verliep via Zevenhoven, Ter Aar, Alphen a/d Rijn, Boskoop om uiteindelijk om half één te arriveren in Stompwijk met 102 km op de teller.
Kortom, bijzonder fijn om weer in groepsverband te mogen fietsen en hopelijk krijgen we een prachtige fietszomer. Mannen van de A2, bedankt voor de gezelligheid!
Loek van Santen
We mochten weer…..jippie….1e clubrit 30 mei 2021……C1
In plaats van 28 maart konden we nu pas de fietsen uit het vet halen en dat deden we massaal, want er stonden zo´n 70 leden bij de sporthal te trappelen van ongeduld. Dus toen de voorzitter iedereen welkom geheten had en wat instructies meegegeven waren, konden de groepen één voor één vertrekken, iedereen naar zijn of haar koffietent. Die van ons stond in Katwijk en met ons clubje van 12 reden we op gepaste afstand zodat de groep niet te groot werd op naar de Horsten, Landgoederenroute en Wassenaarseweg. Het was nog best fris, maar 11°. Daar hadden we eigenlijk niet zo op gerekend, maar het kwam later helemaal goed. Bij Katwijk aangekomen over het nieuwe fietspad (rijwielpad Vlaggeduin, vernoemd naar het hoogste punt +37m NAP) wat langs de Zuidduinen loopt en bijna tot aan de boulevard komt. Bij de koffietent konden we aan 2 tafels op het terras terecht en werd wel gevraagd of we de anderhalve meter aan wilde houden.
Bij deze strandtent krijgen we altijd een likeurtje met slagroom bij de koffie en daar genoten we zichtbaar van. Voor de terugweg namen we de route via Oegstgeest, Rijnsburg en langs de Korte Vliet naar het Cronesteinpark. Onderweg genietend van het weelderige groen, kleurige bloemen en pijpkruid.
Soms was er een weg afgesloten of reden we een extra rondje, komen we hier en daar wat hekjes tegen, maar uiteindelijk zijn we het er over eens dat we heerlijk gefietst hebben, veel bij gekletst en de zon er uiteindelijk overvloedig bij aanwezig was. Om 12 uur kwamen we thuis met 50 km.
Annie van Rijn