De bestelde kaarten voor het EK schaatsen zijn af te halen bij Frans Oliehoek aan de Van Santhorststraat 73. Liefst tussen 18.00 en 19.00 uur of bel even zodat je niet voor een dichte deur staat 071 5802938.

Groetjes Frans Oliehoek

Muizenissen
Het is Nieuwjaarsdag, 9 uur ’s morgens, en ik zit met Sil in de huiskamer. Hij is nou al een half uur bezig een paar Havik bol..euh.. oliebollen naar binnen te werken en bij elke hap strooit hij er poedersuiker op. Moet kunnen. Toen vannacht het vuurwerk losbarstte bleef hij gewoon doorslapen dus we kunnen wel constateren dat hij écht aan zijn oren geholpen moet worden.
Er is voor 50 miljoen euro aan vuurwerk de lucht in gegaan en ik vraag me af of dat niet wat minder gekund had. Sinds de ramp in Azië staan de kranten vol van oproepen door lezers om in plaats van vuurwerk te kopen het daarvoor bestemde geld te storten op Giro 555. Ze hadden zich beter kunnen richten tot de ondernemers die het mochten verkopen: De tent op slot en volgend jaar weer open! Dat was ingeslagen als een bom en dan heb je tóch vuurwerk!
Inmiddels hangt er een poeder suikerwolk rondom het hoofd van Sil dus hoog tijd om in te grijpen. Sven is inmiddels ook beneden gekomen en hem is duidelijk aan te zien dat hij een korte nacht achter de rug heeft. Samen kijken ze naar Pipi Langkous en ik geniet van de rust. Want er staat weer een brandschoon jaar op ons te wachten en we weten nu nog niet hoe het ons zal vergaan. Wel weet ik dat alle drukte van een gezinsleven weer op ons af zal gaan komen: de school, de sporten en het sociale leven welke daar onlosmakelijk mee verbonden zijn.
De rust duurt niet lang want even later verschijnt mijn echtgenote ten tonele met daar achter aan een gapende Youri. De eerste pakt een bak koffie en gaat wat zitten lezen aan de keukentafel en de tweede ploft languit neer op de bank waarna ik dacht dat hij weer verder ging slapen maar het lukte hem om toch zijn ogen open te houden. Ze zijn het ook niet gewend, dat nachtwerk, dus ik begin me al zorgen te maken over de rest van de dag want als kinderen te weinig slaap krijgen dan weet je het wel….
Tijdens het middageten vertel ik 50 euro overgemaakt te hebben naar Giro 555 (niet ten koste van de aankoop vuurwerk want ik koop nooit vuurwerk) en krijg de verwachte reactie van de kinderen: “Goed zo, Pap!” en ze beginnen direct met verhalen te vertellen wat ze gezien hebben bij het Jeugdjournaal. Het houdt ze écht bezig en ze vinden het duidelijk belangrijker dan het afsteken van vuurwerk. Soms zijn er momenten dat we ze achter het behang willen plakken maar nu zou ik ze als sierbehang willen gebruiken.
Het nieuws bericht dat het toerisme weer op gang komt in het getroffen gebied en ik zie volgevreten en nog spierwitte badgasten op de stranden rondlopen, terwijl een stukje verderop een dode opgegraven wordt…. Snel zap ik weg want hóe leg je dat je kinderen uit! Hoe leg je dat aan jezelf uit?
Arjen Veldhuizen

Als iets liefs je verlaat
blijft nog altijd de liefde

Bedroefd, maar dankbaar voor alles wat zij voor ons heeft betekend, hebben wij afscheid genomen van onze lieve moeder en oma

Adriana Cornelia de Groot Pannebakker
Jeanne

weduwe van Jaap de Groot

geboren 12 december 1918
overleden 23 december 2004

Nick en Mary
Mariëlle en Hans
Esther en Gerard

Jos en Diderika
Marianne en Henno
Jaap en Chantal

Conny en Piet
Susan
Piet

Marjolein en Evert
Peter
Jessica

Correspondentie adres:
Dr. van Noortstraat 180
2266 HC Stompwijk

Ma is opgebaard in de rouwkamer van verzorgingshuis Huize Emmaus, Bennebroekweg I te Zoeterwoude. Daar is doorlopend bezoek mogelijk van 9.00 tot 19.00 uur.

De Avondwake voor haar zal gehouden worden op dinsdag 28 december om 19.00 uur in de H. Laurentiuskerk, Dr. van Noortstraat 88 te Stompwijk, waarna gelegenheid is tot condoleren.

De Eucharistieviering wordt opgedragen op woensdag 29 december om 11.00 uur in bovengenoemde kerk, waarna wij haar zullen bijzetten in het familiegraf op de begraafplaats aldaar.

De dood, dat is geen kist, geen speech, geen graf
geen magere Hein, geen vonnis en geen straf
De dood zijn engelen, die met zachte hand
mij dragen naar een ver en lieflijk land
en jou en mij breekt hij niet uit elkaar, dàt nooit
mijn lief, k zal dichter bij je zijn dan ooit.

Bedroefd, maar dankbaar voor de liefde, moed en kracht die zij ons heeft laten zien en voorzien van het H. Sacrament der Zieken, is rustig van ons heengegaan mijn lieve dierbare
vrouw, onze lieve zorgzame moeder en schoonmoeder

Wilhelmina Maria van der Horst de Koning
Wilma

echtgenote van Theo van der Horst
in de leeftijd van 51 jaar.

Th. A.M. van der Horst
Ronald Angelique
Karin

23 december 2004
Correspondentie adres:
Lage Morsweg 54
2332 XD Leiden

Wilma is opgebaard in de rouwkamer naast de H.Laurentiuskerk aan de Dr. van Noortstraat 88 te Stompwijk.
De Avondwake voor Wilma zal gehouden worden op maandag 27 december om 19.00 uur in de H. Laurentiuskerk, Dr. van Noortstraat 88 te Stompwijk, waarna gelegenheid is tot condoleren.

De Eucharistieviering voor haar wordt opgedragen op dinsdag 28 december om 10.30 uur in bovengenoemde kerk, waarna aansluitend de crematieplechtigheid zal plaatsvinden om
13.00 uur in crematorium “Rhijnhof”, Laan te Rhijnhof 4 te Leiden. Na de plechtigheid is er gelegenheid elkaar te ontmoeten in de condoléanceruimte van het crematorium.

Geen bezoek aan huis.

Het is tijd
Ik moet nu gaan
Ik zal geen afscheid nemen
Kijk naar me uit in de regenbogen
Hoog in de lucht
Als de zon weer opkomt
En de hele wereld nieuw is
Kijk dan naar me uit
En hou van me
Zoals ik van jullie gehouden heb.

Zoals zij was is zij gegaan, vriendelijk en zonder ophef.
Zij was beschikbaar, voor wie op haar rekende.
Ans, een vrouw om van te houden.

Ans
Joanna Maria Luiten
geboren 25 09 1957
overleden 22 12 2004

Willibrord en Sjaan
Maroesja en Erik, Sjoerd en Suzan, Jessica, Rutger

Kees

Marijke en Jan
Marieke, Michiel, Kasper

Helmi en Simon

Ruud en Meike

(Correspondentie) adres:
Zuidbuurtseweg 9
2381 LB Zoeterwoude

Ans is thuis opgebaard in haar eigen vertrouwde omgeving waar u welkom bent op
vrijdag en zaterdag van 14.00 18.00 uur en zondag van 12.00 15.00 uur.

Afscheid nemen van Ans kunt u tijdens de avondwake op zondag 26 december om 19.00 uur
in de H. Laurentiuskerk te Stompwijk.

De eucharistieviering voor Ans wordt opgedragen op maandag 27 december om 10.30 uur,
waarna wij Ans zullen bijzetten in het familiegraf op de begraafplaats aldaar.

Gelegenheid tot condoleren, alleen schriftelijk, voor en na de avondwake en de eucharistieviering.

Ik wil je graag een afscheidsbrief sturen waarbij ik samen met jou wil terugblikken op ons pad. Natuurlijk ben ik je tegengekomen op de lagere school, maar nooit bewust omdat ik met Kees in de klas zat en alleen oog voor de oudere kinderen boven mij had. Pas als Marijke als 2e moeder voor onze kinderen zorgt, kom ik je vaker tegen en nog vaker bij het maken van de clubbladen met een spelletje Triviant na. Gezellige tijden, met altijd de moeilijke vragen voor Henk Luiten “Welke pianist…..”
Je vocht vanuit het clubblad altijd voor de mini’s in de Dorpsketting voor de opa’s en oma’s en je hebt het clubblad dan ook ingeruild voor de bestuurlijke zaken van de Dorpsketting. Niet alleen vanuit het bestuur maar ook steeds vaker was je tussen de zaalvoetbalwedstrijden door te vinden bij de redactie als invalhulp en eigen al snel als vaste kracht. Je verrijkte de avonden door je frisse kijk en relativerende opmerkingen. Open staan voor de toekomst, lange termijn planning en het schrijven van protocollen waar we nu plezier van hebben. Het uitzetten van lijnen siert je, altijd toekomst gericht. Een echte steunpilaar dus, niet alleen werken ook meedenken aan de vormgeving.
En als klap op de vuurpijl natuurlijk de avonden in het theater waar we samen vaak genoten van dansvoorstellingen zoals phylobolos (of zo) je weet wel, het fysieke theater. Napraten in het café of de kroeg om de hoek. Jij die er voor zorgde dat de gidsen voor het nieuwe seizoen verdeeld werden. De keuzes op elkaar afstemde en de bestellingen op je nam. Eerst had ik hier zoveel plezier in met Bep en jij hebt haar plaatsje tot mijn grote plezier aardig ingenomen. Nu zit je straks met haar en Toos op de eerste rang om naar het theater, zeg maar gerust circus, hier beneden te kijken. En het babbelen over boeken vind ik ook zo leuk.
Ik hoorde vorige week een prachtig nummer van Rob de Nijs “Vanaf vandaag…” en dat gaat dan verder dan begraaf ik jou in mij, niet in een kist, niet in de grond maar in mij dan kan je contact houden en blijven praten. Ik stel voor dat ik een deel van jou in mij begraaf, een deel dat altijd over schouders meekijkt in het theater, bij de bestuursvergaderingen van de Dorpsketting. Dan mag je door mijn ogen kijken en meelopen gedurende wande ltochten door de natuur. Je blijft voor mij onlosmakelijk verbonden met de natuur. De vogels die je aandacht trekken. Ik heb er een voor je gekocht een dik vogel op een slanke steel. Ik zal blijven gissen naar het soort en misschien leer ik het ooit zelf nog wel. Je mag door mijn ogen meekijken naar de handballende meiden, die mede door jouw kunsten het spelletje eigen hebben gemaakt. De feestelijkheden in Zuidhaghe met het Pietenfestival, wat een feest. En wat fijn dat Laura jouw superpiet is.
Ook op de schouders van de kinderen ben je altijd welkom, als je mee wilt gluren of hen wilt ondersteunen. Zelf nodig ik Bep uit bij het aangaan van moeilijke situaties, denk aan sollicitatie gesprekken, dan zeg ik: “Ga je mee?”. De wetenschap dat iemand op mijn schouders mee kijkt, steunt mij.
Sinds je me hebt verteld dat genezing niet meer mogelijk is, heb ik steeds een paar regels in mijn hoofd.

Het zwaard van Damocles is gevallen!
Als straks de poort wijd open staat
En het je tijd is, doe dan je ogen dicht
Spreid je vleugels uit
En vlieg naar het licht

Nou dit moest ik even kwijt met de mededeling
dat ik je verschrikkelijk zal missen als het zover is.
En als je mijn vader, Bep en Toos tegen komt doe hen
dan de lieve groetjes en ga je eigen weg. Petra (14 12 04)

Woensdag 22 december vernamen wij het droeve nieuws dat Ans veel te jong, na een rijk en vol leven, is overleden. Voor de sport en in het bijzonder voor de afdeling handbal van Stompwijk’92 is zij een onuitwisbaar begrip. Je kunt Ans het beste typeren als een echte regeltante. Je kunt eigenlijk beter vragen wat zij níet voor de handbal en met name de jeugd heeft gedaan. Op jonge leeftijd is zij actief in de handbalsport, eerst als speelster en later als jeugdbegeleidster. Immer een gebrek aan scheidsrechters….. dus springt Ans hier ook in. Ze heeft meer dan 25 jaar de fluit gehanteerd als verenigingsscheidsrechter, het liefst bij de jeugd. Daar lag haar liefde! Ze hield van dingen regelen, helpen en ondersteunen. Niet op de voorgrond, maar wel altijd haar stem laten horen! Zo heeft ze jaren lang, met een aantal Stompwijkers, de NKS kampen georganiseerd. Meer dan 12 jaar lang was ze actief in de organisatie van het Stompwijkse weekendkamp.

Het is moeilijk om bestuursleden te vinden. Niet aan Ans gedacht zeker! En ja hoor, jarenlang bekleedt ze diverse bestuursfuncties binnen de handbal en de jeugdcommissie. Het clubblad nieuwe stijl: Voor het eerst HVS en Stompwijkse Boys in één clubblad. Ans is er als eerste bij en een aantal jaren helpt ze dit samen te stellen. Langzaam maar zeker blijkt haar echte voorliefde: de Mini’s! Met niet aflatende energie traint ze de allerkleinsten van de vereniging en zorgt ze dat er een gezonde basis gelegd wordt voor een hele serie handbalsters.
Bestuurlijk gezien stapt ze over naar de Dorpsketting en wordt daar voorzitter en redactielid. De Mini verslagen schrijft ze ook in de Dorpsketting, niet voor de mini’s maar voor de Opa’s en Oma’s, die geen clubblad ontvangen. Ze denkt aan alles, probeert met iedereen rekening te houden, dat typeert Ans ten voeten uit.
Haar ziekte heeft ze positief en sterk gedragen. Stompwijk’92 en Stompwijk verliest in haar iemand, waarvan je zou kunnen zeggen: “Wat heeft ze eigenlijk niet gedaan ?

Rust zacht lieve Ans

Bestuur afd. Handbal, Stompwijk’92

Tegen beter weten in wilden we maar niet geloven dat Ans Luiten ongeneselijk ziek was. Ook zelf was ze er van overtuigd dat ze haar ziekte kon overwinnen. Aanvankelijk zag het er ook naar dat het haar ging lukken, maar het heeft niet zo mogen zijn. Op 22 december is ze menselijkerwijs veel te jong overleden. Ans werd slechts 47 jaar.
Ans maakte vanaf 13 oktober 1994 deel uit van het bestuur van de Dorpsketting. Eerst als gewoon bestuurslid en vanaf 1 december 1998 als voorzitster. Bij alles wat Ans deed, was zij zeer betrokken en je kon op haar bouwen. Dat gold ook voor het bestuur van de Dorpsketting. Ze had oog voor nieuwe ontwikkelingen en dacht daar ook graag in mee. Tegelijkertijd hield ze altijd scherp in de gaten dat het karakter van de Dorpsketting als blad voor en door de Stompwijkers niet verloren ging. Vanwege haar ziekte kon Ans de laatste bestuursvergadering niet meer bijwonen. Haar telefoontje dat ze niet meer kon komen, moet zwaar voor haar zijn geweest. Ze moest iets opgeven waar ze zich zo betrokken bij voelde en waar ze zoveel plezier aan beleefde. Maar ondanks haar afnemende gezondheid bleef ze vol belangstelling vragen wat er de laatste bestuursvergadering allemaal aan de orde was geweest en of de vergadering zonder haar leiding niet teveel uit de hand was gelopen. Het is typerend voor haar nuchtere karakter.
Naast haar bestuursfunctie heeft Ans ook een aantal jaren deel uitgemaakt van de redactie van de Dorpsketting. Aanvankelijk tussen andere activiteiten door en het afgelopen jaar één van de vaste krachten die elke maandagavond met veel inzet de Dorpsketting maken.
Haar medewerking aan de Dorpsketting is slechts één van de vele dingen die Ans heeft gedaan. Vooral met de jeugd heeft ze veel opgetrokken. Vele jaren heeft zij zich ingezet voor HVS en later voor Stompwijk ’92. Ook is zij jarenlang kampleidster geweest op de zomerkampen van de NKS. Verder was zij één van de drijvende krachten achter de weekendkampen waaraan heel veel Stompwijkse kinderen buitengewoon veel plezier hebben beleefd.
Ans was een Stompwijkse in hart en nieren. Ze hield van deze gemeenschap en heeft er veel voor betekend. Haar was niet snel iets teveel. Het is nauwelijks voor te stellen dat ze er niet meer is en we zullen haar erg missen. Dat geldt niet alleen voor ons, maar nog meer voor haar familie. Het vroege overlijden van Ans confronteert ons weer eens met de betrekkelijkheid van alle dingen. Laten we ons koesteren met de goede herinneringen die we aan haar bewaren.

Het bestuur van de Dorpsketting

Geschokt en met grote verslagenheid hebben wij kennis genomen van het overlijden van

Ans Luiten

Als de hoop is verdwenen, gaat alles aan je voorbij.
Haar doel voor ogen, de jeugd bewogen
Haar gevoel tastbaar aanwezig, houdt een ieder bezig
Haar plichtsbesef, ten dienst van anderen.
Haar positief woord, een richting voor velen. Haar sportiviteit.

We zullen haar missen en kijken dankbaar terug voor alles wat Ans voor allen heeft mogen betekenen.
Dankbaar voor de vele jaren van inzet en trouwe diensten die we van haar mochten ervaren zullen wij haar blijvend in onze herinnering bewaren. Wij wensen de familie en vrienden veel sterkte toe.

Hoofdbestuur van Stompwijk’92

Welkom in ons Kerstnummer 2004 de Parel in de Polder Ketting
Het blad telt 31 prachtige pagina’s gevuld met ingezonden stukken, kerstverhalen, heel veel wensen, ideeën en belangrijke gebeurtenissen. Dit jaar is gekozen voor de combinatie ijsblauw en nachtblauw, in de hoop dat het weer eens een heerlijke koude winter wordt en Jan Scholtes weer de baan kan vegen.. Er is in ieder geval veel tijd (130 vrouw uren en 5 man uren) en zorg aan de kopij besteedt. Dit is niet altijd gelukt omdat de kopij op verschillende tijden uit verschillende hoeken wordt aangedragen en wij na de verwerking van deze kopij direct zijn gaan draaien. Een kniesoor die daar op let. Naast de aandacht aan de kopij moet er dus nu nog geniet en bezorgd worden.
Opnieuw staat de Westeinderpolder centraal in dit nummer, mede door uw reacties. We hebben de voorpagina hieraan gewijd, een doorkijkje in de polder op een zomerse dag. De einder strekt zich uit met op de voorgrond schapen, paarden en koeien, zoals dat in een Hollands landschap hoort. Op de eerste pagina een overzicht van de kerkdiensten voor de komende kerstdagen. De koren hebben weer flink geoefend om uw oren te strelen. De kerk glimt en de deuren staan wijd open om u warm welkom te heten in sfeervol kaarslicht. U bent van harte welkom. Na de misintenties wordt een speciaal woord van dank uitgebracht aan Nel Janson van Cassel die na 35 jaar inzet het koor gaat verlaten. De werkgroep gezinsviering gaan er op 2e kerstdag weer iets leuks van maken. De Stichting Bomen Over Leven gaat volgend jaar met natuurexcursies in groen en natuurgebieden van start. Arjen kijkt even achterom naar het afgelopen jaar. Wij zijn blij met het verslag dat aangeleverd is door Peter Jansen over de gezellige K.B.O. kerstviering. Dan stroomt het geluk de Dorpsketting binnen, verzameld door Thea in het Blesse Paard. Het moge duidelijk zijn dat wij ,van de redactie, dolgelukkig met haar zijn. Dan komt Jip aan het woord, een Stompwijks hondje die een eigen column heeft in de Utrechte wijk Voordorp. Dan volgt een belastingtip van Jolanda van Boheemen. Zij is een bijdehand type en heeft op advies van een bofkont die al geld terug ontvangen heeft van de belastingdienst, de moeite genomen om u ook op dat idee te brengen. Het gebruikelijke algemene jaaroverzicht, waar alle hoogtepunten van afgelopen jaar per maand benoemd zijn. De K.B.O gaat komend jaar haar activiteiten uitbreiden. Thea gaat met Bep en Theo van der Meer in gesprek over hun motieven. Een overvolle activiteitenkalender. Wie heeft er nog tijd over voor zijn gehandicapte medemens in Swetterhage? Het is bijzonder dankbaar werk, het mes snijdt aan twee kanten. Want wat is er leuker dan een ander een plezier te doen? Tips van het brandweerkorps om de kerstdagen en oud en nieuw veilig door te komen. De Vrienden van Stompwijk danken u. Een Westeinderpolder gevuld met protestborden en dan hebben we ze nog lang niet allemaal gefotografeerd, blijkt achteraf. Wat te denken van een Diamanten bruidspaar in ons dorp? Een stukje geschiedenis. Een kerstverhaal en een opgevist emailbericht dat je aan het denken zet. Pagina’s vol met belangrijke gebeurtenissen waar lief en leed elkaar afwisselen. Een rondje kantine op vrijdagavond, na het kaarten even nakaarten over het afgelopen jaar. Super Orion heeft vette plannen voor de kerstdagen en oudejaarsavond wordt enorm cool. De paarden van de Blesruiters gaan een winterstop/winterslaap houden? Het sportjaaroverzicht is ook per maand in beeld gebracht. Aansluitend de enkele sportberichtjes, want kerst en oud en nieuw vallen dit jaar in de weekenden. Op zondag 2 januari kunt u weer alle oliebollen en overige calorieën te lijf gaan in 22ste Meerhorstloop. Een sterk verhaal over een krasse kalkoen. Ook Agnes heeft weer de nodige artikelen aangedragen, het wordt op prijs gesteld als er meegedacht wordt. De bieb heeft grootse voorleesplannen in het nieuwe jaar. Een ‘belangrijk’ boodschappenlijstje in de supermarkt. Een oudejaarsgedicht uit het dagboek van Jos. En terugblik van het bestuur van de Dorpsketting. Mijn zus Emmy blikt terug naar onze gezamenlijke fantastische vakantie in Frankrijk waar we eindelijk weer een tijd voor elkaar konden nemen. Lange avonden rond de keukentafel met heerlijke gerechten en eindeloze gesprekken met een knetterend haardvuurtje op de achtergrond. Het was voor mij ook héél speciaal. Dan gaan we een avondje smikkelen bij de workshop chocolade, verzorgd door Jokelien van Rijn, wat heeft zij vindingrijke ideeën. Een gezellige engeltje dat uw boom of de rest van uw huis kan versieren.
De ijsclub geeft het startschot voor een terugblik en de komende wedstrijden in het nieuwe jaar. De jaarlijks terugkerende kerstgroet uit Australië. Ereplaatsen voor Femke, Marleen en Tim. Het vriest niet, maar er wordt heel wat afgeschaatst. Een collegenieuwsflits over de bibliotheek en een discussienota over de te kiezen burgemeester.
Wij wensen u heel warme kerstdagen met veel leesplezier en tot volgend jaar.

Red. Petra