en zijn supertrots dat Wiplala, de 5e bioscoopfilm van zoon Tim, het vooral in het buitenland ook zo goed doet!

Wiplala wint in India

THE AMAZING WIPLALA wint twee prijzen op het

Children’s India  International Children’s Film Festival (CIICFF).

In de category “International” kreeg Wiplala de prijs voor ‘BEST FILM’ en Tim Oliehoek de prijs voor ‘BEST DIRECTOR’. De boekverfilming van Annie M.G. Schmidt won eerder ook internationale prijzen, o.a. op het Mill Valley Film Festival in USA California. In Estonia werd Wiplala een kaskraker in de bioscoop. “Ik ben enorm bij dat nu ook kinderen in India van het Amazing Wiplala avontuur hebben genoten”, verklaarde Tim Oliehoek bij het ontvangen van de prijs.

Verfilming naar het kinderboek van Annie M.G. Schmidt uit 1957, waarin het kleine mannetje Wiplala de hele familie Blom net zo klein maakt als hijzelf. Een klein mannetje is het. Geen kabouter maar een Wiplala. En zo heet hij ook. Wiplala kan tinkelen, een soort toveren, maar hij vergeet steeds hoe hij de dingen weer terug getinkeld krijgt. Als hij de familie Blom net zo klein tinkelt als hijzelf, is dat het begin van een spannend avontuur. Zullen ze ooit weer ‘normaal’ worden?

Wiplala verscheen in november 2014 in de Nederlandse bioscopen en is nu overal op DVD en Blueray verkrijgbaar om thuis te bekijken.

Wiplala doet het als exportproduct erg goed! Inmiddels hebben meer dan 40 landen getekend voor de distributie.

Geslaagde verfilming

“Wiplala bewijst weer eens de kwaliteit van Burny Bos, die eerder onder meer Abeltje en Minoes produceerde. Oliehoek maakt vooral van de wilde tocht door Amsterdam een geslaagd filmavontuur.” André Nientied – Nu.nl

Spannende én ontroerende familiefilm

“Wiplala is de ideale familiefilm voor deze periode, met de kerst voor de deur. Oliehoek wisselt actie perfect af met een goed verhaal en prima ontwikkelde karakters, ook door een goed geschreven script van Tamara Bos. De cast is over de hele breedte dik in orde.”      Nico van den Berg – MovieScene.nl

Maandagochtend tijdens de koffie in de pastorie is de tafel wel erg gevuld door allerlei vrijwilligers die actief zijn in en rond de kerk. Er worden zelf gebakken koekjes geserveerd en gevuld speculaas gebakken door de warme bakker Rienus Odijk. Hij wordt blij dat hij iedere ochtend weer wakker wordt en dat het leven hem toelacht. Hij wordt blij van zijn (moes)tuin en van lekker bakken. Dat is toch een soort verslaving. Hij kan het niet laten. En hij beleeft veel plezier aan het werk in en rond de kerk, dat geeft hem veel voldoening.

Hij haakt in op de schoonmaakactie van Tiny en Thomas en neemt de dijk langs de Nieuwe Vaart voor zijn rekening. 4 x per jaar ontdoet hij de dijk van plastic en lege flessen en verder alles wat de dagjes mensen teveel vinden om naar huis te nemen. Hij wordt bepaald niet blij van het feit dat mensen zomaar aan dingen voorbij gaan. Laatst waren de plastic bakken het kerkplein op geblazen, geen kip die ze even opraapt en langs de kant zet. Nou ja, gelukkig heeft hij genoeg dingen waar hij wel blij van wordt.

Bep van der Voort verheugt zich nu al op kerstavond wanneer het complete gezin bij haar aan tafel zit en dat zijn er dit jaar 14. Elk jaar breidt het gezin nog uit met nieuwe aanhang. Ze is dankbaar dat alles nog in goede gezondheid verkeert.

Petra Oliehoek

De Generations hebben een nieuw kerstnummer gemaakt wat je helemaal het kerstgevoel geeft. De groep bestaat uit 3 moeders en hun dochters. De moeders hebben elkaar ontmoet bij MusicSoulHouse in Zoetermeer waar zij met elkaar zangles hadden. Doordat er een vriendschap ontstond kwamen wij ook bij elkaar over de vloer en kwamen de drie dochters in beeld.

Elise met dochter Charissa, Wendela met dochter Bowien en ik met mijn dochter Joysi

Begin dit jaar heb ik dit leuke gezellige gezamenlijke project naar voren gebracht. Door een app-groep te maken genaamd Family Time hebben wij steeds regels tekst naar elkaar gestuurd en zo is ons kerstnummer geboren. Ook de clip hebben wij helemaal zelf gemaakt!

Inmiddels is onze clip al uitgezonden op TV-West (24x) bij het programma TROTS en waren wij live aanwezig bij Midvliet radio in het programma Made in Holland en bij ZFM bij XYZ (Xtreem Young Zoetermeer) Wij krijgen ook nog een intervieuw bij Algemeen Dagblad waar je de rest van het verhaal kunt lezen. Benieuwd hoe wij klinken?

Check ons op youtube: https://youtu.be/64IL4UWj31U

Misschien heb je a.s. zondag niets te doen…..kan ik mij niet voorstellen met de feestdagen voor de deur. Zondag 20 december zingen we in Huize Emmaus in Zoeterwoude. Vanaf 14.30u gaan wij beginnen met ons optreden met een knipoog naar de kerstdagen. CArmen  

Asielzoekers opvangen, maar niet hier

Als lid van het bestuur van Vluchtelingenwerk Leidschendam en begeleider van asielzoekers was ik in de jaren ’90 nauw betrokken bij de opvang van vluchtelingen in onze gemeente. In het kort mijn ervaringen.  

Leidschendam ving destijds officieel 60 asielzoekers uit Bosnië op. Maar al gauw werden het er veel meer. Via gezinshereniging – nergens in Europa gaat dat zo gemakkelijk als in Nederland – kwamen ook echtgenoten en kinderen hierheen. Ook kwamen familieleden uit Duitsland naar Leidschendam. Zij begonnen hier aan een bestaan als ‘illegaal’. De groep van 60 groeide uiteindelijk aan tot ruim 150.

Van de Joegoslaven ging vrijwel niemand terug. Het Centraal Orgaan Asielzoekers beweert dat 70% in Nederland blijft, maar in de praktijk is dat 91%. Het Nederlandse asielbeleid is er namelijk op gericht mensen zo lang mogelijk hier te houden. Uitgeprocedeerden worden op geen enkele manier gestimuleerd terug te gaan naar hun land van herkomst om het te helpen opbouwen. Zij worden gewoon op straat gezet, met alle gevolgen van dien: uitbuiting door huisjesmelkers, criminaliteit, een slavenbestaan in de glastuinbouw, slachthuizen of de horeca. Via allerlei regelingen en steunorganisaties voor ‘illegalen’ houdt men het hoofd een paar jaar boven water en bij een ‘generaal pardon’ krijgt men uiteindelijk toch een Nederlands paspoort. 

De asielzoekers die destijds naar Leidschendam kwamen, waren door de Verenigde Naties uitgenodigd naar Nederland te komen. Dat ligt anders met de huidige asielzoekers: zij verlaten de kampen in Turkije en reizen door naar West-Europa. De voorstanders van opvang doen het voorkomen alsof zij ‘oorlogsvluchtelingen’ zijn. Dat is niet zo. Men is oorlogsvluchteling tot het moment waarop men een grens overschrijdt van een land waar men niet meer voor zijn leven hoeft te vrezen. Wie van daaruit naar West-Europa reist is economisch vluchteling.

Door de hoge instroom van migranten en vluchtelingen hebben de regio’s Den Haag en Rotterdam in de afgelopen 30 jaar al veel derde-wereldproblemen geïmporteerd. Laaggeletterdheid, uitkeringsafhankelijkheid, een hoge schooluitval, vrouwenonderdrukking, eerwraak, gedwongen (kinder)huwelijken, meisjesbesnijdenis en een weinig respectvolle omgang met de openbare ruimte drukken zwaar op wijken die het toch al moeilijk hebben. De voorstanders onderschatten dit. Logisch, ze wonen immers veelal zelf niet in dergelijke wijken.    

Uiteraard moeten vluchtelingen fatsoenlijk worden opgevangen, maar niet in een provincie die dichter bevolkt is dan Bangladesh, India of China. In Zuid-Holland verdringen de inwoners zich nu al op de arbeidsmarkt, de woningmarkt en in de zorg en staat de leefbaarheid door het hoge inwonertal sterk onder druk. Vang asielzoekers dus liever op aan de randen van Nederland. In leegloopgebieden als Zeeland, Drente en Groningen kunnen ze er best nog wat mensen bij hebben.

Jos Teunissen

Bovenstaande aspecten heb ik afgelopen week onder de aandacht van de gemeenteraad gebracht. Op 15 december besluit de raad over de komst van honderden asielzoekers naar onze gemeente.

Gevonden:

Afneembare trekhaak langs de Stompwijkseweg.

Tel.: 0630197852

Kees Doelman

Tot onze teleurstelling moeten wij u berichten dat de samenwerking tussen dokter de Vlaming en Albert Jan Barendse per direct is beëindigd.Er wordt gezocht naar een nieuwe huisarts, echter tot die tijd zal Albert Jan de praktijk als enige huisarts onder zijn hoede nemen.  

Wij vragen uw begrip voor de ontstane ongewenste situatie en hopen spoedig het team weer uit te breiden zodat wij u adequate zorg kunnen blijven geven.  

Rest ons nog u allen hele fijne feestdagen toe te wensen.  

Albert Jan Barendse

Ingrid van Mill

Daatje van Dijk 

Dakar-avond voor de sponsors

Op zondagavond 10 januari organiseert het Blesse Paard in samenwerking met van Velsen Rally Sport een Dakar-avond voor de sponsors, achterblijvers en alle andere geïnteresseerden. Als Stompwijkers en sponsor van het team hopen wij dat Aad en zijn teamgenoten Dakar uitrijden.

10 Januari staat dus in het teken van Dakar en als de techniek ons niet in de steek laat dan maken we ook nog een live-verbinding met het team in Zuid-Amerika.

Blesse Paard, Jeroen de Gier

Schrijfmarathon Amnesty International

Donderdagochtend 10 december was er veel te doen voor de vrijwilligers van Stompwijk. In het Dorpshuis was een compleet team van 16 personen druk in de weer om kerststukjes te maken voor de ouderen en de zieken in het dorp. Omdat daar dus voldoende mensen waren viel mijn oog op het bericht van Amnesty International dat op deze dag, de Internationale dag van de Rechten van de Mens, een wereldwijde schrijfmarathon werd gehouden.

Ik heb Joke van der Horst gebeld (06-50858495) of er nog hulp nodig was en hier reageerde zij positief op. Om half elf ben ik naar de pastorie gegaan, even kennis gemaakt met Joke en Maartje de Boer (06-33823681) die samen proberen om deze schrijfacties in Stompwijk te organiseren.

Alle papieren lagen klaar, er waren door Amnesty 6 personen geselecteerd om aan te schrijven, een brief naar henzelf in gevangenschap en een brief naar de regering, de gevangenisdirectie, de koning of een andere instantie om mee te werken aan het in vrijheid stellen van deze gewetensgevangenen.

De mensen die aangeschreven worden zitten meestal gevangen omdat zij opkomen voor hun medemens. Mensen die een vrije pers willen, opkomen voor vrouwenrechten, een onafhankelijke rechtspraak of godsdienstvrijheid.

Wij leven hier in vrijheid en kunnen onze mening met iedereen delen, in andere landen is dat vaak niet zo vanzelfsprekend. Rinus Odijk kwam langs met een heerlijk bakkie koffie en met elkaar hebben wij toch aardig wat brieven geschreven en op de bus kunnen doen.

Om deze acties succesvol te houden, is het noodzakelijk dat er vaker brieven geschreven worden, er is nog veel te doen!

Wij hebben met elkaar afgesproken om op de derde donderdag in januari (de 21 ste) nogmaals een schrijfochtend te houden in de pastorie. Ben je ook voor vrijheid en voor de rechten van de mens en heb je tijd die ochtend,

dan ben je van harte welkom om met ons mee te schrijven.

Ria Luiten