‘In de kerk is altijd werk!’

Voorgaand statement is afkomstig van mijn vader (Herman) en dat was niet moeilijk te onthouden; hij zei dat zó vaak dat het nu gegraveerd staat in mijn hersenen! Tot afgelopen zondag heb ik al die jaren nooit begrepen waarom hij het zei: ik verveelde me altijd te pletter in de kerk. Zat meer op mijn horloge te kijken (en dan ging de tijd nóg trager..) dan de eucharistie te vieren. Daar was ik niet de enige in, mijn broer gaapte zich er ook altijd door heen en andere leeftijdgenoten keken ook niet op hun vrolijkst. Mijn zus, de oudste thuis, hield zich altijd wel goed. Of ze liet niks merken. Tuurlijk, er waren ook wel eens momenten dat het er wel leuk was. Meestal was dat ná de dienst, als iedereen nog even bleef hangen. Dan zocht je leeftijdgenoten op en childe je er lekker op los. Of je ging naar huis waar dan een gedekte tafel stond vanwege de zoveelste kerst- of paasviering. Maar het ‘werk’ kwam ik maar niet tegen…

Zondag ging ik met mijn broer naar ons geboortenest, Terschelling. We waren daar op uitnodiging van de kerk omdat zij vijftig jaar op haar fundering stond. Dat is relatief jong te noemen maar toch voor de katholieke gemeenschap (volgens officiële papieren 400 gedoopte maar 40 actieve ‘gelovers’)  van het eiland reden om eens flink uit te pakken. Dat ‘uitpakken’ begon met een kerkdienst. Wij, broer, zwager, nicht en neef en vriendin en ondergetekende meldden ons één minuut voor aanvang, dat waren wij nog gewend van vroeger! En gingen achterin zitten, dat waren wij ook gewend van vroeger (er waren vroeger wel pastoors die ons dan naar voren riepen..onder de noemer dat ze dan niet zo hoefden te schreeuwen). Even daarna zag ik diverse pastoors, een Bisschop en drie misdienaars. Ik herkende ze, op de Bisschop na, allemaal want ze hadden allemaal in de afgelopen jaren dienst gedaan op Terschelling. De dienst duurde ongeveer anderhalf uur en nog steeds zag ik het werk niet. Toen werd ineens mijn vader (en moeder) naar voren geroepen en kreeg hij een bisschoppelijke onderscheiding, de Bonifatius-penning, voor vijftig jaren vrijwilligerswerk in deze kerk. Hé! Ze hebben het over werk! Hij zette onder andere de kerkbanken weer in de beits, onderhield de tuin, verving kapotte lampen, onderhield contacten met gastpastoors (in de zomermaanden), verfde het tuinhek, repareerde zaken waar nodig, verzorgde de collecte, telde de aanwezigen voor de statistieken, regelde dat kapotte glas in loodraampjes vervangen werden door deskundigen, verving kapotte dakpannen na de zoveelste storm, fungeerde als penningmeester en secretaris en, last but not least, zorgde dat wij, zijn kinderen, elke week in de banken zaten. In mijn herinnering heeft hij zelfs een keer de pastoor vervangen omdat die ziek van het altaar afliep… Beroepsmatig werk zat er ook bij want hij heeft ooit, als timmerman, de kerk gebouwd. Je kunt dus rustig zeggen dat zijn hele ziel en zaligheid er in zat.

Zondag werd hij in het zonnetje gezet en ik durf hier rustig te beweren dat het bloedheet werd. Het feest verplaatste zich naar buiten, beschut door tenten en Onze Lieve Heer was hem kennelijk ook dankbaar want we hielden het droog.

Voor mij werd het een déjà vu want ik kwam weer mensen tegen die ik al dertig jaar niet meer gezien had. En opnieuw werd hij gelauwerd, door pastoors maar ook door mede parochianen en met de minuut begon mijn trots te groeien, ook voor mijn moeder want zij gaf hem die vrijheid. Mijn Pa! Zevenenzeventig lentes jong en nu het middelpunt van belangstelling. Nu begreep ik wat hij mij altijd voorgehouden heeft: leef niet alleen voor jezelf maar ook voor anderen. En ik begreep ineens de stelling dat er in de kerk altijd werk is. Ja, mijn vader is me er eentje. Een (her)manus van alles! Hoop nog lang van hem te mogen genieten.

Arjen Veldhuizen

Uitnodiging tot het bijwonen van de jaarvergadering van de Stichting tot Exploitatie van de Dorpsketting. De vergadering wordt gehouden op donderdag 9 juni aanstaande in het Dorpshuis, aanvang 20.30 uur.

De agenda luidt:
1.   Opening
2.   Verslag van de jaarvergadering van 9 juni 2010
3.   Financieel verslag 2010
4.   Verslag kascommissie
5.   Begroting 2011
6.   Bestuursverkiezing, Jos Ramekers zal worden voorgedragen als voorzitter
7.   Informatie rond de website www.stompwijk.nl
9.   Verslag Lezersenquête Dorpsketting 2011

10. Rondvraag en sluiting

Met vriendelijke groet,
Anja van Boheemen

Geef een korte introductie van jezelf, naam en overige gegevens en hoe lang je in Stompwijk werkt en hoe je in Stompwijk terecht bent gekomen.

Mijn naam is Renkse Theelen. Na mijn vooropleiding ben ik de Haanstra-kleuterkweekschool, inclusief een vierde jaar voor de hoofdakte, in Leiden gaan doen. Na die opleiding heb ik gewerkt op het Academisch Ziekenhuis met kinderen die daar langdurig verbleven. Dat werd mij te zwaar, gezien al hun medische problemen en misschien ook mijn leeftijd van toen. Vooral het overlijden van zulke jonge kinderen was zeer confronterend. Daarna heb ik tijdje gewerkt in Alblasserdam (ingevallen). In die tijd heb ik in Rotterdam op kamers gewoond in verband met de oliecrisis. Daaropvolgend ben ik naar de openbare kleuterschool in Rijnsaterswoude gegaan als hoofd van de kleuterschool. Ik begon met 40 jongste kleuters. Geloof me dat was aanpakken. Ik heb daar gewerkt tot aan de geboorte van mijn oudste kind. Ik wilde zelf zorgen voor de opvoeding. Na 10 jaren “thuiszitten” ben ik een applicatiecursus gaan doen voor onderwijs in de lagere school in verband met de inmiddels opgestarte basisschool. Het jaar daarop heb ik de cursus remedial teaching afgerond. Via het invalcircuit ben ik uiteindelijk terechtgekomen in Stompwijk. Daar werd na enige tijd mij een aanstelling voor langere duur aangeboden. Ik viel blijkbaar bij meester Havik in de smaak. Mij bevalt het zo goed bij jullie dat ik ben gebleven. En ik kom na al die jaren nog steeds fluitend naar mijn werk.

Heb je altijd al juf willen worden?

Ja, reeds als klein kind wilde ik of politieman, ijscoman of kleuterjuf worden. Ouder geworden vielen die twee eerste beroepen af. Dus…. 

Klopt het lied dat je op het schoolplein toegezongen werd.

Ja, het lied is in vele opzichten op mij van toepassing. Door mijn volle vingers noemen de kinderen mij juffrouw Grootring. Dat uitzoeken van die ringen heeft als uitkomst dat ik altijd in tijdnood kom en daardoor als een razende Roland naar Stompwijk City moet rijden. Ik begin dus wel op tijd (hierin klopt het lied niet), maar ik eindig zo laat omdat ik niet van ophouden weet en de tijd vergeet (dat deel van het lied klopt dus helemaal). 

Welke eigenschap vind je van jezelf het meest prettig en waar zou je wel iets meer van willen hebben?

Mezelf te kunnen verplaatsen in een ander om die te kunnen doorgronden en te begrijpen. Psychologie en pedagogiek zijn daarom voor mij altijd heel belangrijke vakken geweest. Observeren is daarvan een belangrijk onderdeel.  Zo kun je een kind in zijn waarde laten en begrijpen. Een andere “eigenschap” van me is dat ik van alles tegelijk wil doen. Dat kan behoorlijk chaotisch overkomen. Daar zou ik wat meer lijn in willen krijgen. Maar het is de vraag of dat op mijn leeftijd nog een haalbare kaart is. Verder vind ik mezelf best een positief ingestelde, stimulerende en uitdagende meid. Zo, die opmerking staat er! 

Wat is het leukste wat je op school hebt meegemaakt?

Mijn deelname aan de poldertocht. Baggeren door de modder is wel verlies aan decorum. Al heb ik er veel lol en voldoening uit weten te halen. Overdoen? Nee, het was een éénmalige belevenis.

Wat ik elk jaar weer geweldig vind, is het Sinterklaasfeest en dan vooral de schoenzetdag. Niet te geloven wat de Pieten dan een rotzooi in de klas veroorzaken. Tot paardendrollen aan toe. Ook de Eerste Heilige Communie is zo’n moment. De kinderen voelen zich echt het middelpunt en stralen dat ook uit. Het is vertederend te zien hoe ze “hun” mis meevieren. 

Wat is je lievelingsvak om te geven en hoe dat zo?

De onderwerpen die in het kringgesprek aan de orde komen en die dan uit te bouwen. Het kringgesprek als socialisatiecursus. Ik vind dat zo’n leuk moment omdat ik de kinderen dan kan leren naar elkaar te luisteren en op elkaars belevenissen te reageren. Met andere woorden: Leren om hun IK-jes bij te stellen. Verder ben ik een echte Juf, want rekenen- en spellinglessen zijn mijn favorieten.

Wat is de grootste verbetering binnen het onderwijs?

Dat is de computer met de mogelijkheid om de verbeelding en belevingswereld via internet in huis te halen. Met het Digibord kan ik die wereld in de lessen brengen. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ook de kinderen mij daarin een lesje kunnen leren. 

Wat mag van jou geschrapt worden in het les (school)programma?

Het aantal projecten. Twee projecten per jaar zijn voor mij het maximum. Het basisleerprogramma moet ook af.

Wat maak het dat je het zolang bij één school volhoudt?

Ik heb op meerdere scholen gewerkt voordat ik op de Maerten van de Velde kwam. Op deze school heerst een groot gevoel van collegialiteit en inzet. Verder is het leuk om hele families mee te maken met hun eigenheden en verschillen. Waarom dan op zoek gaan naar een andere baan?

Welke vraag heb je gemist?

Blijf je tot jouw pensioen in het onderwijs?

Renske Theelen