De Herdersfluit

Eens ging ik langs het lage riet

dat ruisen kan en anders niet

toen langs mijn pad een herder kwam

dat een van de halmen nam

en die besnoeide en besneed

en maakte tot zijn dienst gereed

door het gekorven rietje, dat

als dood in zijn handen had

die stemmelozen stengel,  zond

hij straks de adem van zijn mond

en als hij blies zo zong het riet

en als hij zweeg verstomde het lied

de zoete pas ontwaakte stem

bestond en leefde slechts door hem

zo gaf ik gaarne wens en wil

in ‘s Heren hand en hield mij stil

zo dan, als door een rieten fluit

bij zwijgend eigen stemgeluid

gods adem door mij henen blies

hoe grote winst bij kleen verlies

J. v.d. Waals

Ingezonden:  Coby v.d. Geest

Dorpsketting

Een compliment voor Yvon van Rijn een bruisende meid boordevol energie, ze verzet altijd bergen werk. Ze heeft met haar werk moeten schakelen en haar liefde in de zorg moeten achterlaten omdat contracten niet meer verlengd worden. Inmiddels is zij druk binnen de horeca in een tuincentrum en dat is buffelen in kersttijd.

Wilma van Es- Olsthoorn draait haar huishouden, staat op beurzen, helpt haar broer op de boerderij in geval van nood. Daarbij is zij onze overal inzetbare hulp op de redactie en bij de insteekploeg, telt de centen en verdeelt deze onder de bezorgers. Geeft naailessen, wandelt, sport en dan vergeet ik vast nog heel veel. Mooi om te zien dat bezige bijen er altijd wat BIJ kunnen doen.

Een compliment voor Trees van Velzen die afgelopen jaar de rol van voorzitterschap van de KBO in haar schoot geworpen kreeg. Trees stond niet te trappelen, maar heeft deze taak opgepakt. Met de overstap van Dorpshuis naar Kulturhus was dit niet het makkelijkste jaar van de KBO. Ze kwam veel uitdagingen tegen en samen met de overige bestuursleden hebben ze hun schouders eronder gezet en zorgen zij er met elkaar voor dat de club goed draait. Er is met onderstaande foto is een grote wens van haar in vervulling gegaan. Een stemmige foto die past bij de tijd van het jaar.

Jeannette krijgt ook een compliment. Vaak rijdt ze vanuit haar werk rechtstreeks door naar de Dorpsketting en anders hapt ze thuis snel een paar happen weg.. Ze werkt 4 dagen per week en past een dag op haar schatjes van kleinkinderen. Kortom druk, druk en lekker bezig en toch nog bij te dragen aan dit weekblad!

Marianne Turk is eveneens een duizendpoot en het gezicht van onze kerk waar ze zich op meerdere fronten inzet. Natuurlijk als voorganger van de woord– en gebedsvieringen en als nabestaande coach. Ze heeft zich aangemeld als postbezorger om wat meer beweging in de buitenlucht te krijgen. Ze heeft pas zakken vol speelgoed ingezameld voor de actie ieder kind verdient de sint. En heel Stompwijk verdient Marianne.

Ja en ook wij (Leo en ik) hebben ieder onze eigen rol in deze machine. Onze rol is verdeeld over kort termijn Petra (de Dorpsketting moet vandaag af) en langer termijn voor Leo; hoe gaan we in de toekomst verder. Dergelijke vraagstukken zijn beter besteed aan Leo en de overige bestuursleden.

Onze insteekploeg, Ria van Rijn, Gerda Oudshoorn en Annemarieke Rotteveel- Koeleman zijn de stille kracht van de dinsdagochtend waar ze met elkaar de laatste handen aan de Dorpsketting leggen en uit handen te geven aan onze enthousiaste bezorgers. Pas als de Dorpsketting in de bus zit, is het echt af.

Petra

Wij, Yvon, Wilma en Trees, geven natuurlijk Petra een vreselijk groot compliment: wat zou de Dorpsketting zijn zonder haar? Razende reporter bij Jacques van Herten, de Burendag, de bloemetjes aan de bruggen, de opruimdag, allemaal ut de enthousiaste koker van Petra. En nog veel meer……… te veel om op te noemen, dan hebben wij de hele Ketting nodig. Dus………… een heel groot compliment voor haar, maar ook voor haar liefhebbende echtgenoot Leo. Dorpsketting, Adviesraad, Coördinatorschap Kulturhus, oppasopa, wereldreiziger (en sleept Petra mee) en ook nog veel meer…… lieve luitjes, allebei verdiende complimenten.

Huishoudelijke mededelingen Dorpsketting

Nog even wat huishoudelijke mededelingen voor de rest van het jaar! Volgende week dinsdag ligt er GEEN Dorpsketting in uw bus, maar wel eind van de week. De planning staat op zaterdag 22 december. Dat is dan de laatste van het jaar, de week erop is het Kerst, de week daarop Nieuwjaar, dus ver vooruitkijken. We overbruggen deze periode tot 7 januari 2019. Voordat het zover is verwachten wij natuurlijk nog heel veel wensen, tekeningen, (kerst)verhalen of mooie herinneringen over het afgelopen jaar. Maar vooral willen we de Dorpsketting vol met complimenten, want een vriendelijk woord kan je drie wintermaanden verwarmen. Dus help elkaar de winter door. Dat maakt die donkere dagen toch iets lichter.

Complimenteren doe je zo (google):

Complimenteren gaat niet iedereen altijd even gemakkelijk af. Het belangrijkste is dat je ervoor zorgt dat een compliment persoonlijk en oprecht is.
1. Praat, schrijf of sms altijd in de ‘ik vorm’. Daarmee geef je aan dat het een persoonlijk compliment van jou aan de ander is. Voorbeeld: ‘Ik wil je graag even laten weten dat ik het heel bijzonder vind hoe jij…

Complimenteer iemand persoonlijk. Een algemeen compliment aan een groep is goed bedoeld, maar komt bij niemand persoonlijk aan. Dus niet Stompwijk ’92 maar Jan of Piet die door weer en wind langs de lijnen vlagt en voor jouw kind zijn bed uitkomt.

Maak datgene wat je zo bijzonder vindt concreet. Voorbeeld: Ik vind het geweldig dat je altijd voor me klaarstaat als ik je nodig heb. Dat is voor mij echte vriendschap!

Doe het op een manier die bij jou past. Vind je het bijvoorbeeld moeilijk om het te zeggen; niet doen: schrijf het op. Je krijgt nu de kans.

Doe het op een manier die bij de ander past. Onder vier ogen of in een groep of lekker onverwachts in de Dorpsketting.

Overdrijf niet, want dan komt het onnatuurlijk over! En dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Nou met een dergelijke gebruiksaanwijzing moet het lukken. Het helpt ook als je net doet alsof je aan een vriend(in) schrijft. Ik weet zeker dat, als je dit doet dat je er zelf blij van wordt.

Hoera, Paultje vrij!

Paul heeft de gemoederen in Stompwijk de afgelopen week flink bezig gehouden. Vorige week maandag werd ik in paniek opgebeld dat Paul door de Dierenambulance zou zijn opgehaald. Dit bleek helaas ook werkelijkheid te zijn. Het heeft de hele middag geduurd en me veel belminuten gekost, voor ik wist waar Paultje naar toe was gebracht. Pas om 7 uur in de avond werd hij in Delft afgezet bij de Vogelopvang. Ik heb direct de situatie verteld bij de Vogelopvang toen ik hem eenmaal gevonden had en wij mochten bij hoge uitzondering dinsdagavond bij Paul gaan kijken. Echter gaven zij wel aan dat Paul een wilde vogel is, en daarmee niet teruggegeven kon worden “omdat dit volgens de wet niet mag”.

Dinsdag hebben we een lang gesprek gehad bij de vogelopvang; dat Paul mee naar huis zo mogen leek geen werkelijkheid meer te worden. Ze waren heel duidelijk. Hij moest de komende winter alleen in een kleine kooi blijven en dan in het voorjaar wellicht in een grotere buitenkooi met anderen, maar los vliegen zat er niet meer in voor de komende tijd. Dit is dan ook de reden waarom ik een facebookpagina van Paul heb aangemaakt. Ik was ten einde raad. Paul zat daar duidelijk niet goed in zijn vel. De eerste vijf minuten was hij heel blij om ons te zien, echter kort daarna begon hij gefrustreerd gedrag te vertonen. Dit was heel naar om te zien, hij had het er écht niet naar zijn zin.

Woensdagochtend bleek de opvang van mening te zijn veranderd na een telefoontje van een bekende van ons, ze zagen zelf in dat zij Paul niet konden bieden wat wij hem te bieden hadden. Bij ons kon hij buiten vliegen zonder de weg kwijt te raken, vermaakt hij zich goed en hij ziet er fysiek gezien fantastisch uit. Ook heeft hij de mogelijkheid om contact met andere vogels op te zoeken. Wij werden opgebeld dat we hem toch mochten komen halen. Dit heb ik zo snel mogelijk gedaan, bang dat de opvang weer van mening zou veranderen. Toch heb ik ook gezien wat voor een geweldig werk de vogelopvang doet voor zieke wilde vogels, echter Paul is absoluut niet ziek.

Wel is duidelijk geworden dat met name een aantal kinderen bang is voor Paul, hij blijkt dan ook een aantal bezoekjes te hebben gebracht op de school in Stompwijk. Ik begrijp heel goed dat dit absoluut niet de bedoeling kan zijn. Paul zal de komende tijd dan ook een stuk minder los vliegend te zien zijn. Ik kan het risico niet lopen dat Paul weer een bezoekje brengt aan school. Na schooltijd kan ik hem wel loslaten. Tijdens schooltijd zal hij alleen onder begeleiding rond vliegen.

Ik snap dat de school last heeft gehad van Paultje en dat kan niet de bedoeling zijn. Wat ik echter niet snap is waarom zij de keuze hebben gemaakt om de Dierenambulance te bellen. School was op de hoogte dat Paul bij mij hoorde. Daarnaast heeft een aantal kinderen tegen de persoon in kwestie gezegd dat hij mij moest bellen. Helaas heeft de aangever daar een andere keuze in gemaakt. Ik baal hier heel erg van en ben dan ook direct met school in gesprek gegaan toen duidelijk werd dat Paultje terug zou komen.

Het was geweldig om te merken hoeveel mensen wisten wie Paul was, en hoe zij reageerden toen Paul werd meegenomen. Hier ben ik ontzettend dankbaar voor, ik denk niet dat ik zonder hen Paultje had teruggekregen. Nu zit Paultje gelukkig weer helemaal in zijn hummetje in Stompwijk. Fantastisch!

Nina v.d. Lubbe

Ook wil ik de Dorpsketting graag bedanken voor de aandacht die jullie aan Paul besteedden. Door het vorige bericht ben ik binnen 5 minuten gebeld door iemand die wist dat Paul bij mij hoorde. Dit komt echt door jullie, heel fijn!

Dank je Nina voor dit compliment, daar houden we van!

Red. Petra

Prima prestaties bij ZHK

IJsclub ‘Nut en Vermaak’

Afgelopen weekend werd op de Uithof gestreden om de gewestelijke titels bij de junioren A, B en C. Stompwijk was bij dit kampioenschap met 4 deelnemers sterk vertegenwoordigd. Bij de meisjes junioren C kwamen Guusje van Santen en Indy de Jong in actie. Guusje presteerde verrassend sterk met 2 dikke p.r.´s op 500 en 1500 meter. Op de 500 meter scoorde ze 47.86 waarmee ze zich met bijna anderhalve sec verbeterde. Op de 1500 meter was haar eindtijd van 2.33.11 zelfs meer dan 6 sec sneller dan haar oude p.r. Guusje werd in het eindklassement 14e.

Indy verbeterde op de 500 meter haar beste tijd tot 49.28. De 1500 meter liep niet geheel naar wens: 2.34.36. Indy eindigde als 16e.

Bij de jongens junioren B kwamen Erben van der Lans en Freek Bennis. Zij reden naast 500/1500 meter ook een 3000 meter. Erben kende een topweekend. Op de 1e dag verbeterde hij zich tot 41.65, op de 1500 meter scoorde hij 2.14.46. Op de 2e dag maakte hij zijn debuut op de 3000 meter. Zijn eindtijd van 4.51.91 leverde hem een 9e plek op in het eindklassement.

Freek opende op de 500 meter met 43.64. Op de 1500 meter kwam hij helaas ten val, waardoor zijn klassement verloren was. Op de 3000 meter wist hij zich echter knap te revancheren met een p.r. van 8 seconden: 4.47.61.

Olaf Verburg promoveert naar A4

Bij wedstrijden op 30 november jl. slaagde Olaf Verburg erin te promoveren naar de categorie A4. Zijn 1500 meter van 2.23.14 was voldoende voor de promotie. Zijn tijd betekende geen persoonlijk record.

Tom de Haas

Dorp van het dorstige hert