We begonnen (ondanks haar verkoudheid) met een mooie viering, onder leiding van Marianne Turk. Na de dienst naar de overkant voor koffie met gebak. De borrel kwam op tafel en Marian sprak ons bij, over haar nieuwe project. Over nabestaande hulp bij het overlijden van onze naaste. Financieel en kerkelijk. Zij heeft daar een mooie duidelijke flyer voor ontworpen. Wij wensen Marian heel veel succes bij het uitvoeren hiervan.
Na de lunch, uiteraard met een kroket, kwam Michel ons vermaken met leuke liedjes, die hij met een verhaaltje tussendoor aan elkaar verbond. Er kwamen veel namen in voor, o.a. Anny hou jij mijn tassie effe vast, of rozen voor Coby. Iedere naam, die in een liedje voorkwam werd vereerd met een foto van Michel. Goed voor zijn reclame.
Na het dankwoordje van Joop Schrader kregen we nog een borrel, en gingen we na de griepspuit van Dr. Barendse weer tevreden naar huis.
Hiermee wil ik iedereen bedanken voor de goede verzorging van deze dag. Het was geweldig. Ook wil ik Arnold v. Marwijk (namens ons allen) van harte beterschap wensen en hoop dat je eerdaags weer loopt als een kievit.
Groetjes, Ria van Dijk
Op vrijdag 6 oktober, was er een kledinginzameling voor Mensen in Nood (Sam’s Kledingactie). Deze inzameling heeft maar liefst 82 volle zakken met kleding opgeleverd.
Tim Oliehoek vindt dat hij voor het maken van een speelfilm maar weinig erkenning krijgt. Daarom is hij tegenwoordig vooral druk met televisie. Dat vertelt hij in gesprek met Het Parool. Na een reeks bioscoopfilms werkte Oliehoek de laatste jaren aan series als Celblok H, Bureau Raampoort en De Zaak Menten. Een bewuste keuze? “Niet echt, maar toen het werd uitgezonden realiseerde ik me de kracht van het medium televisie ineens. Mensen hadden het erover“, zegt hij. Dat had Oliehoek ‘eigenlijk nog nauwelijks meegemaakt op die manier’. “Je werkt drie jaar aan een speelfilm, dan gaat hij de bioscoop in. Als filmmaker werk je al die tijd met het idee dat iedereen op jouw film aan het wachten is. Bij Wiplala hadden we 300.000 bezoekers. Dat schijnt aardig te zijn, maar na een paar weken was de film alweer uit de bioscoop. Toen dacht ik wel even: was dit het? Heb ik hier drie jaar voor gewerkt?” Daarna kreeg de film nog wel wat prijzen in Amerika en India. “Maar de erkenning heb ik in Nederland wel gemist. Dat maakt wel dat de urgentie groot moet zijn, wil ik weer een speelfilm maken.” Waar Oliehoek vroeger film als het hoogst haalbare zag, is hij nu minder ambitieus. “Nu ik ouder word – over twee jaar ben ik veertig – merk ik wel dat ik niet meer een film hoef te maken om maar een film te maken.” “Ik ben nog steeds wel ambitieus, maar op een andere manier“, besluit hij in de krant.
Bron: Media courant, 16 oktober 2017
In een dagboek beschrijft Hendrik Groen zijn leven in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord. Hij mag dan wel oud zijn, hij is nog lang niet dood. Samen met enkele andere bewoners van het verzorgingstehuis richt hij de rebellenclub Omanido op: oud maar niet dood. Want, waarom zou het leven alleen nog moeten bestaan uit koffie drinken achter de geraniums en wachten op het einde?
Waar de herfst eigenlijk al was begonnen,
,
Het komt de laatste tijd voor dat ouderen beroofd worden met een babbeltruc. Iemand doet zicht voor als loodgieter of medewerker van een bedrijf en ouderen laten deze mensen in goed vertrouwen hun huis binnen.
De politie waarschuwt met klem voor oplichters. Babbeltrucs zijn smoesjes waarmee oplichters proberen mensen te beroven. Deze oplichters zien er vaak heel betrouwbaar uit en komen vriendelijk en vertrouwenwekkend over. Van tevoren hebben zij al heel goed nagedacht over welke smoes zij vertellen en weten hun verhaal daarom erg geloofwaardig over te brengen.
Zondag was ik uit genodigd, om het 25 jarig jubileum van Dini mee te komen vieren. Daar ik wel eens bij Dini in het koor mee zing, kon ik ook mee zingen. Zij wist van niets, dus was verrast toen ze mij zag verschijnen. Eerst werd het nieuwe orgel ingewijd. We zongen de mooie H. Mis van Cournoud, voor gegaan door Pastoor Broeders. De Pastoor besteedde de nodige aandacht aan het jubileum van Dini. Met onze dank daar voor. Wij brachten speciaal voor haar, het Maria lied van Arcadel.
Vrijdag 13 oktober gaan we weer gezellig samen eten. Voor wie is dit bedoeld? ‘Gezellig samen eten’ is bedoeld voor ‘de iets’ ouderen die het fijn vinden om eens samen met anderen te eten. Vanaf half 12 bent U welkom in het Dorpshuis, om vervolgens om 12 uur met ons aan tafel te gaan. Onze kokkin Wea maakt weer een heerlijke driegangen maaltijd.