Terugblik op EK Beachhandbal

Na de aankondiging twee weken geleden in de Dorpsketting over het EK Beachhandbal dat ik ging spelen met het Nederlands Beachhandbalteam, hieronder een terugblik (op verzoek van Petra).

Door middel van een selectiedag in maart ben ik bij dit team gekomen en heb meerdere ‘afvalrondes’ overleefd. De afgelopen maanden heb ik bij een vereniging in Amsterdam meegetraind die al een aantal jaren op Europees niveau meedoet. Daarbij waren er ook wekelijks trainingen met het Nederlands team. Hierbij heb ik hard moeten oefenen op onder andere de pirouettes en vliegers die gespeeld worden. Bij beachhandbal krijg je daar namelijk twee punten voor bij een doelpunt. Bij een pirouette maak je geen normaal sprongschot zoals bij zaalhandbal maar spring je de lucht in maak je een pirouette voor dat je op het doel schiet (waarbij een draai van 360 graden is gemaakt).  Deze pirouettes en vliegers maken de sport spectaculairder. 

Op donderdag 25 juni vertrokken we met het hele team naar Lloret de Mar waar het EK plaats vond. Temperatuur was zo’n 35 graden; goed smeren en lekker zweten dus. Het eerste weekend speelden we een voorbereidingstoernooi in Calella, dit ligt vlakbij Lloret de Mar. We sloten het voorbereidingstoernooi met de finale af, deze wonnen we. Fijn om op deze manier een EK in te gaan!

Maandag 29 juni hebben we nog getraind en dinsdag begon het EK. We speelden die dag drie wedstrijden (een wedstrijd duurt 2×10 minuten) waarvan twee gewonnen en één verloren. Ook dag twee ging goed: wederom twee gewonnen, één verloren. Donderdag hadden we een rustdag en hebben wat spelletjes gedaan met het team en wedstrijden van onze concurrenten gekeken.

Vrijdag speelden we twee knock-out wedstrijden, tegen Rusland en Polen. Beiden wedstrijden wonnen we. Op zaterdag troffen we Italië, een ploeg die we zeker zouden moeten kunnen hebben.  Beide landen wonnen één set (voor iedere set kun je een punt verdienen). In dit geval moest er een beslissing komen in de vorm van shoot-outs. Voor de handballers onder ons, een soort break-out waarbij je alleen op de keeper afkomt en moet scoren. Helaas werd er door ons één bal meer gemist en verloren we deze wedstrijd. Hierdoor speelden we op zondag 5 juli tegen Polen voor de 5e/6e plek. Deze wedstrijd verloren we beide sets met 1 punt verschil waardoor we als 6e zijn geëindigd en daardoor net de plaatsing voor het WK volgend jaar missen (alleen de nummers 1 t/m 5).

Dit was jammer omdat we het toernooi erg goed van start gingen en de verschillen minimaal waren. Hongarije is uiteindelijk Europees Kampioen geworden.

Gelukkig konden we de volgende dag al meer tevreden zijn met dit resultaat. Zeker omdat Nederland al 8 jaar niet had meegedaan aan een EK. We kregen van veel landen ook complimenten over ons spel. Met dit resultaat is het beachhandbal in Nederland ook weer meer ‘in the picture’ gekomen. Voor mij in ieder geval een erg leuke ervaring.

Dorien van Wissen

Te Koop:

Ruime bagage aanhanger met 2 fietsendragers en afsluitbaar met slot.

Goed onderhouden (3 jaar geleden van nieuwe lak voorzien)

Vraagprijs € 250,–

In Stompwijk te bezichtigen

Tel: 06-50633710

Jaimi Faulkner

Voor iedereen die hem bij mij thuis heeft gehoord: er is nu de kans om hem in Het Paard van Troje te zien. Hij treedt daar namelijk vrijdag 11 september op voor de gigantische prijs van € 5,00. Dus wil je hem nog een keer meemaken, koop je kaartje op de website en tot ziens op 11 september…..

Klavertje vier ……. 4 avonden fietsplezier

Toerclub Stompwijk organiseerde afgelopen week vanaf dinsdag 7 juli t/m vrijdag 10 juli de avond fietsvierdaagse. Met Petra afgesproken dat wij dit jaar mee gingen fietsen, maar dinsdag is het voor Petra zangavond. Dit “probleem” werd opgelost door precies om half 7 te starten en we wisten dat de route ging naar Zoetermeer ging, dus daar zouden we splitsen.

Dat beetje wind konden wij wel trotseren op onze E-bikes dachten wij, maar richting Leidschendam over het Duinwaterpad was het wind pal tegen en we gingen bijna meer achteruit dan vooruit. Het was geen windje, maar een behoorlijke storm. Via de Veenweg, richting Nootdorp en de koffiestop bij Brasserie “de Brede Hoek”. Een beetje op adem gekomen en via het Balijbos Zoetermeer in. We moesten richting Voorweg en daar zouden we ieder ons weg gaan, maar waar het fout ging? Ik weet het niet! We hebben wel veel nieuwe plekken ontdekt in Zoetermeer en via de lift (!) bij de Mandelabrug kwamen we redelijk in de buurt. Petra ging naar haar koor en ik ging richting Stompwijk. Om 21.00 uur was ik binnen. Veel deelnemers waren er niet de eerste avond.

De tweede avond gingen wij via de Bovenmeer naar Zoetermeer door de polder naar Leidschendam. Koffiestop bij de Pannekoe in Leidschendam. Een groep voor ons ging in eerste instantie naar links, richting de Pannekoe in Bleiswijk. Joost heeft ook zoveel zaken tegenwoordig, je kunt alle kanten op fietsen en toch kom je langs een Pannekoe. Aan de sluis was het een gezellige drukte, de sluis ging open en het is altijd een leuk gezicht om de boten de sluis binnen te zien komen. Langs de Vliet ging het richting Stompwijk door de polder, gelukkig hoefden we niet over de Dr. van Noortstraat, want die wordt er niet beter op de laatste tijd. Deze avond was het een stuk aangenamer weer om te fietsen en het ging ook allemaal veel soepeler. Ook het aantal deelnemers was flink gegroeid. Gelukkig voor de organisatie dat er wat meer animo was de verdere avonden, zij hebben er erg veel werk aan en dat is niet erg, maar dan moeten er wel deelnemers zijn om ervan te genieten. Dus hopelijk stappen er volgend jaar weer wat meer mensen op de fiets. Je kunt ook gewoon een of twee avonden deelnemen, als je vier avonden teveel vindt.  (Ria)

Dag drie gingen we in een andere samenstelling op pad, het weer was gunstig en via de Middelweg, Buytenpark Zoetermeer op weg naar de Pannekoe in Kruisweg waar we het terras innamen. Het leuk is dat groepen direct bij elkaar gaan zitten omdat we elkaar allemaal kennen. Een groepje zat binnen en kwam met bijna bevroren vingers naar buiten waar ik in mijn blote armen op het terras zat.

Op de terugweg pakten we weer een andere mooie route via een industrieterrein in Zoetermeer waar de haasjes vrolijk in het weiland huppelden. Er was enige verwarring bij een ‘dubbel’ fietspad, waar wij kozen voor de linker. De anderen die voor het rechter pad hadden gekozen kregen een lift met een busje omdat de boel opgebroken was. Zelf hebben we dit gemist, maar wij hadden dan ook op dinsdag al een lift te pakken.  Bij aankomst hadden we het zelf toch ook koud gekregen het was de temperatuur gezakt naar 13 graden.

De vierde avond gingen we opnieuw in een andere samenstelling op weg, zelfs mijn eigen Leo ging mee fietsen.  Via Zoeterwoude, het korte kerkpad langs de ijsboerderij waar we echt even moesten stoppen. Als je met zulk lekker weer hier voorbij rijdt, is dat NIET goed. We zoefden door het polderlandschap richting Rijndijk om langs Heineken naar de Eendenkooi te fietsen waar onze stempelpost zou moeten zijn. Helaas door miscommunicatie stond de koffie hier niet klaar, maar wel bij mijn broer Bert die 2 straten verderop woont. Heerlijk buiten met zijn zessen koffie gedronken en weer verder op pad richting door park Cronenstein, waar we witte ganzen spotten langs de waterkant. Het leek wel of ze allemaal aan de bar hingen, maar keerden hun kont naar ons toe, toen we ze wilden fotograferen.  Wat is Zuid-Holland toch prachtig. Hier waren in het park werkzaamheden en wij kregen een omleiding aangeboden. Aardig alternatief maar wij kozen zelf voor het nieuwe fietspad langs de tuinhuisjes richting Vlietlanden. De schapen op het pad blikken of blozen niet van een paar fietsers meer of minder. Al met al kwamen we net te laat binnen, de prijsuitreiking was al begonnen. Leuke prijzen voor de jongste jongens en meisjes. De oudste vrouw was Cock van Santen en de oudste man Theo Duyvestein, hier hij heeft jaren op gewacht. Hij rijdt al 16 jaar mee, hij hield traditiegetrouw een klein speechje mede ter nagedachtenis aan Jan van de Bos, die we juist op deze avond toch wel misten.

Er waren voor de kinderen een aantal speelobjecten opgeblazen waar ze veel plezier aan beleefden. Wij hadden een drankje verdiend en hebben de conclusie getrokken dat fietsen heel gezond is, maar lachen nog gezonder én goed voor je buikspieren. 

Wij willen de mensen van de organisatie in ieder geval bedanken voor hun inzet. Het waren hele mooie routes, op een aantal plekken geweest waar ik nog nooit gefietst had. Het was super.

Ria Luiten (dag 1 en 2 ) en Petra Oliehoek– van Es (dag 3 en 4).