Categorie archieven: Dorpsketting

ingezonden

De Vrije Pers

4 mei 1945 verscheen de krant “De Vrije Pers”. De webredactie staat vandaag natuurlijk ook stil bij de afloop van de Tweede Wereldoorlog. En dat kan, denken wij, niet beter dan met het tonen van een krant. Want in die krant wordt verhaald over de ellende en de narigheid die heerste in Nederland en -het mag gezegd worden na zoveel jaren- ook in Duitsland.

Met name de achterzijde van de krant schetst daar een beeld van.

De krant komt uit de knipselnalatenschap van de heer L. Luiten, over wie ik eerder verhaalde in de bijdrage “De Vliegende Hollander“.

Let u op, want de kwaliteit van het type- en stencil werk is niet zo best en om een en ander toch nog leesbaar te houden, heb ik op grote resolutie gescand. Dat levert grote plaatjes op en dus een iets langere downloadtijd.

Hele voorzijde

Hele achterzijde

bovenkant 

ingezonden

Klaver ‘86 viert haar 25 jarig bestaan

Vandaag 3 mei viert Klaverjasvereniging Klaver ‘86 haar 25ste verjaardag in Café De Gouden Leeuw. Hier is hun thuisbasis. De vereniging is hier dolblij mee, want De Gouden Leeuw sponsort de club eveneens al 25 jaar. Reden voor een feestelijke bijeenkomst. Er is een afwisselend programma voor de leden samengesteld. Niet alleen worden de kaarten geschud, er wordt ook gedart, geborreld en gedineerd. Van harte gefeliciteerd met dit jubileum.

 

ingezonden

Bedankt

Harddraverijvereniging Nooit-Gedacht, Hymia BV, Entrainement  Bas Crebas en Summerland voor het mogelijk maken van mijn deelname aan de gelegenheidskoers tweede paasdag in Alkmaar.

Ook de vele uitzinnige fans en supporters hebben er voor mij een onvergetelijke dag van gemaakt. Wil je de race zien, ga dan naar You Tube en zoek op, (Yonker fanatic + Cees van Veen).

Groet  Cees van Veen

PS van de redactie.

Tweede Paasdag vierden de kortebaanverenigingen in Alkmaar  hun traditionele koersdag. Dat betekende dat duizenden bezoekers getuige zijn geweest van de eerste echte topmeeting van het koersjaar. Maar liefst twaalf paardenraces, drie minidraverijen en nog eens een duosulkykoers maakten het spektakel compleet. Het programma was heel afwisselend. Diverse leden van kortebaanverenigingen kwamen in een gelegenheidskoers in actie. Zo ook Cees van Veen die door Harddraverij Nooit Gedacht is ingezet en niet geheel zonder succes. Aanvankelijk was Cees geruime tijd op kop om vlak voor de finish toch geklopt te worden. Neemt niet weg dat hij een prachtige 2e plaats heeft bemachtigd. Daar kan de vereniging trots op zijn.

Petra

 

ingezonden

Vrijheid!!!!!!!

Velen hebben jaren gestreden voor onze vrijheid en die vrijheid hebben we gekregen en verworven. In de laatste 70 jaar, deze vrijheid moet men koesteren en we moeten er voor zorgdragen dat dit niet verder afkalvert.

Dit kan ik schrijven als mens en als inwoner van Stompwijk maar ik had het heel graag een keer anders gezien namelijk dat onze Stompwijkse Paarden hun gedachten hierover op papier konden zetten, over hun VRIJHEID in hun Polders en hun Landschappen die zeker aan het afkalven is. De realiteit is anders maar met deze gedachte over vrijheid zou zelfs een paard nog wel bureauwerk kunnen doen.

Veel Vrijheid – Blijheid en Wijsheid toegewenst aan de medemens namens mij en de Stompwijkse paarden.

Peter van Viegen

 

redactioneel

Vrijheid blijheid

 Vrijheid beleef je pas het sterkst, als dit je ontnomen wordt. De vrijheid om te gaan en staan waar je wilt is allemaal logisch zolang alles functioneert. Zodra dit ontnomen wordt ervaar je de beperking. Zo liep ik pakweg 9 weken geleden een bacteriële infectie op: de ene dag vol in bedrijf en zelfs nog gesport, de andere dag verschrikkelijk last van mijn been, om na één week thuis kwakkelen helmaal niets meer te kunnen. Via de EHBO ben ik opgenomen in het ziekenhuis om 4 operaties in 4 weken te ondergaan en 6 weken aan infusen te liggen. Volledig afhankelijk van zorg om je heen en volledig van je vrijheid beroofd om zelf simpele dingen te kunnen ondernemen. Zoals het als een plank gestrekt in je bed liggen en niet te kunnen gaan liggen zoals je zelf zou willen. Niet zelf naar de toilet kunnen gaan of te kunnen douchen. Langzamerhand kwamen deze dagelijkse handelingen weer terug en telkens was dit weer een overwinning. Trek krijgen in je ontbijt, geen braakneigingen meer bij inspanning. Je zelf los kunnen maken van je matras en als klap op de vuurpijl waterstralen op je hoofd na 2,5 week niet kunnen douchen. Dat is écht een feestje. Na 5 weken weer zelf naar toilet kunnen en zelfstandig kunnen voortbewegen. En na 6 weken verblijf ziekenhuis naar huis, dat is voor mij dit jaar echte vrijheid.

Vrijheid maak je met elkaar, lees ik ergens. Dat klopt, want zonder zorg was ik nergens geweest. Stel dat ik in een ander land geboren zou zijn, waar de medische voorzieningen niet zo goed zijn, dan had ik vast het vaantje gestreken. Stel dat ik in niet in Stompwijk had gewoond, dan had ik nooit meer dan 200 kaarten ontvangen. Mijn kamer leek wel behangen, met allemaal lieve meelevende berichten. Ik ben door de Aerobic-club verwend met een giga grote mand met allemaal cadeautjes, voor elke dag één. Boeken, stapels tijdschriften, puzzelboekjes, bloemen, planten, lekkere doucheproducten en lotions die direct uitgeprobeerd werden en allerlei verrassende fleurige onverwachte cadeautjes. Mijn kamer werd hierdoor een ziek’thuis’kamer. Ik denk dat ik wel meer dan 100 bezoekers aan mij bed heb gehad, waaronder een deel van mijn koor uit Zoetermeer die mij liefdevol kwam toezingen. De zorg in het ziekenhuis en natuurlijk de liefdevolle aandacht van het thuisfront. Het heeft allemaal bijgedragen aan mijn herstel. Hiervoor mijn hartelijke dank aan iedereen.

Petra

 

ingezonden

Sleutel gevonden

We hebben een sleutel gevonden op het fietspad van Stompwijk naar Zoeterwoude ter hoogte van de tunnel naar het Slingerlandpad. Het is een sleutel met een gekleurd hoesje. De sleutel mag afgehaald worden rond 18.00 uur op Dr.v.Noortstraat 208, Stompwijk.   Ank v.d. Poel 

ingezonden

Reunie

Reünie 9 juli 2011

Vroeger werd je als bleekneusje naar een vakantiekolonie gestuurd

Dit was dan voor 6 weken. Soms voor een enkel jaar, maar het gebeurde ook  voor meerdere jaren achter elkaar. De een vond het daar verschrikkelijk, de ander wilde niet weg en vroeg om verlenging. Zelf ben ik ook zo’n bleekneusje geweest. Ik werd naar Bakkum uitgezonden: 1969 voor 6 weken. Het werd een heerlijke tijd. Wel streng, maar dat gaf niet. Je wist waar je aan toe was. Die heerlijke bossen, de duinen, de abdij in Egmond. Ik vond het prima, wat waren die 6 weken snel om. Toen 2 jaar later het weer ter sprake kwam: weer uitzenden???? Zei ik volmondig ja, maar.. alleen naar Bakkum. Intussen was het tehuis geen vakantiekolonie meer, maar een kindertehuis. Er was flink verbouwd/aangebouwd. Het werden nu 6 maanden, een tijd van wandelen/genieten/zingen/naar school/structuur. Een fijne tijd,  …wat waren die 6 maanden snel om!! Thuis had ik heimwee. Naar de bossen, naar de zee.

2010

Ergens had ik nog een poëziealbum liggen. Ik ben gaan zoeken op internet. Ik heb Bakkummers gevonden zo’n  200 mensen. De oudste is 85 jaar en is daar geweest in 1949. De jongsten zijn eind 20. Ik heb een Bakkumhyves opgericht: http://antoniusst.hyves.nl/  Een hyves met veel foto’s  266 stuks en veel verhalen.

2011

Sint Antonius is nog in gebruik als medisch kindertehuis. Voor de zomer 2011 wordt  de functie ‘kinderopvang’ opgeheven. De kinderen worden dan kleinschaliger opgevangen. Het pand wordt te duur in onderhoud. Het gebouw(1934, architect J.B. Itis) staat ingeschreven in het  rijksmonumentenregister.

 

Reünie

Stichting Parlan(St. Antonius) gaat een reüniemiddag organiseren op 9 juli 2011. Vindt je dit leuk, hou dan de dorpsketting in de gaten. Ben je ook in Bakkum geweest, heb je foto’s, heb je verhalen, meld je aan bij de

Bakkumhyves: http://antoniusst.hyves.nl/ 

Mijn email: tamar_no1@hotmail.com

 

Truus Knijnenburg

 

redactioneel

Muizenissen

Osama bin Laden dacht de vrijheid van de Amerikanen aan te kunnen tasten zonder daar op afgerekend te worden. Na maandag 2 mei weten we weer dat misdaad niet loont dat je niet aan elkaars vrijheid mag tornen.

“Vrijheid heeft beperkingen maar geen grenzen.” Voorgaande wijsheid is ooit uitgesproken door de Engelse premier David Lloyd George (1863-1945). Woensdagavond sta ik om acht uur twee minuten stil. Dan sta ik stil bij de vrijheid waar ik nu al zevenenveertig jaar van geniet. Vrijheid die ooit verworven is door mannen en vrouwen die verder keken dan hun eigen belangen. Meestal kostte dat hun vrijheid of, erger, moesten dat met de dood bekopen.

Een van mijn vrijheden is dat ik mag schrijven wat ik denk zonder dat ik bang hoef te wezen opgepakt te worden. Maar daarnaast heb ik er nog zoveel meer. Alledaagse dingen doen zonder steeds over mijn schouder te hoeven kijken: Naar muziek luisteren die ik goed vind; bezwaar maken tegen de bouw van een prestigeobject of een in mijn ogen, onterechte bekeuring; stemmen op een politieke partij waar ik in geloof; juichen voor de voetbalclub die ik bewonder; klagen over een wegrestaurant… Zomaar een greep van vrijheden. De beperking van vrijheid is natuurlijk hoe je iets brengt. Je kunt natuurlijk heel hard schreeuwen of het wat genuanceerder brengen. ‘C’est le ton qui fait la musique’. In de huidige samenleving is die nuance nogal ver te zoeken. We misbruiken onze vrijheid van meningsuiting ‘omdat we maar alles moeten kunnen zeggen wat we denken.’ Het resultaat weten we inmiddels: er is een tweedeling ontstaan in de maatschappij. En masse proberen we elkaar te overschreeuwen, het liefst op een manier die de ander veel pijn doet (vernederen tot op het bot) en vanuit een groep en we voeden onze ontevredenheid door niet tevreden te zijn met wat we hebben. Daarbij komt dan ook nog een stukje afgunst om de hoek kijken, gevormd door egoïstische gevoelens die opgewekt worden door bepaalde mensen in machtposities. Ik praat mijzelf niet schoon, maak dagelijks fouten waar ik niet trots op ben en soms draaf ik ook door in wat ik schrijf. Maar ik weet wel dat de wereld aan het veranderen is, veranderingen die honderden jaren geleden al ingezet zijn en door niemand te stuiten zijn.

Enkele decennia geleden zat ons land nog in een strak regime. De kerk was min of meer de baas en daar moesten we ons maar aan houden. Maar vrijdenkers lieten ook een ander verhaal horen en steeds meer mensen zagen in dat samenleven ook anders kon. Zo’n zelfde golf is nu bezig in het Midden- Oosten. Elk mens wil immers met respect behandeld worden!

Mijn kinderen groeien in vrijheid op en ik hoop ze respect voor anderen mee te geven. Die taak heb ik op me genomen toen de eerste geboren werd. Moest ik daar een studie voor volgen? Nee, het is mij door mijn ouders geleerd, vanaf de eerste luier tot en met vandaag de dag. Want opvoeden doe je voor het leven. Ik moest het niet flikken om iets te slopen van anderen of een grote bek te hebben. Wanneer ik toch wat geflikt had kwam mijn vader wel met een straf en restte mij deze simpelweg te accepteren. En dat was in de tijd toen de kindertelefoon nog niet bestond! Uiteraard vergeten mijn kinderen ook wel eens de ‘regeltjes’ en dan treed je op als ouder. Misschien wel een van de beperkingen van vrijheid. Helaas zijn er ook veel ouders die vinden dat hun kind ‘nooit iets fouts doet’. Vaak wijzen ze naar anderen want zelf zijn ze perfect. Bij hen is de vrijheid op hol geslagen, weten ze niet ermee om te gaan.

Vrijheid heeft beperkingen maar geen grenzen. Ik voeg daar aan toe dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. Daar moet je dag in dag uit aan werken!!

Arjen Veldhuizen

 

 

 

ingezonden

Dag dorpsbewoners…, dag Stompwijk,

Lang ging de ronde dat wij al uit Stompwijk waren verhuisd, niets is minder waar. Op 29 april jongstleden is ons huis opgeleverd in Brummen en zullen wij verhuizen uit Stompwijk. Een dorp wat ons zeer na aan het hart heeft gelegen en waar wij een dikke 35 jaar met plezier in gewoond en voor gewerkt hebben. Hier groeiden onze kinderen op en aan vele activiteiten hebben wij in die 35 jaar deelgenomen. Met veel verve…, en sommigen onder u vinden met teveel verve, hebben wij ons ingezet voor het dorp Stompwijk. Waarom…, omdat dit dorp ons heel veel waard is en wij Stompwijk en haar bewoners een formidabele groene toekomst wensen. En natuurlijk dat er meningen verschillen bij dit proces, maar dat geeft niet. Daar hebben wij altijd respect voor gehad. Nu gaat Brummen ons thuis worden en wellicht zullen wij ons weer met politiek en omgeving bezig houden. Wat ons rest is u allen een gezonde toekomst toe te wensen. Het was een zegen in dit dorp te hebben mogen wonen. 

Het ga u goed. 

Carla en Leo Wijnhoven…, U weet wel, die waren van de Zustersdijk

 

ingezonden

Foto impressie Koninginnedag

Voor een prachtige fotopresentatie van de activiteiten in Stompwijk tijdens Koninginnedag 2011, zie de onderstaande presentatie

Zie de menuingang op Instellingen>Stichtingen>Oranjefeesten voor een iets grotere weergave van dezelfde presentatie.